Terwijl we wachten tot onze An verschijnt, even de blog bijwerken. An is nu in Istanbul en wacht op haar vlucht naar Dalaman, en dan ... nog 2 1/2 uur rijden en dàn kunnen we elkaar knuffelen. Lieve kan spijtig genoeg de eindejaarsdagen niet met ons doorbrengen, maar dankzij onze vriend(in) Internet kunnen we elkaar toch dagelijks zien en spreken.
Morgen alweer Kerstavond, we verdelen de taken : An de hapjes, ik het voorgerecht en den Ali Baba het hoofdgerecht. Ik denk niet dat we nog aan een dessert toekomen. Maar ik wil jullie allen die dit lezen een heel mooie Kerst toewensen. Vermits de winter er hier meer uitziet als lente stuur ik - samen met mijn klosvriendin uit Brugge van wie ik de naam niet mag bekendmaken -
alvast een lente-klos-boterbloempje
Ondertussen hebben we voor de 3e maal een Ikamet - of verblijfsvergunning gekregen. We kunnen weer 5 jaar lang leven zonder administratieve zorgen. Deze keer verliep de zaak heel vlotjes : als je over alle nodige papieren en foto's beschikte kon het klusje geklaard worden op een halve dag. Wat een sukses vergeleken met de vorige keren !!! En, vermits wij brave Belgjes zijn is de kostprijs - 159 $ - ook veel lager (bijna de helft) dan de andere Europese landen. Weer geen reden tot klagen ! We kregen wel het hoge bezoek van de Jandarma bij ons thuis. Ze hadden een papier bij met onze namen Hilde Maria Godelieve Tanghe en Edgard Florimond Antoine van Steerteghem èn met de naam van onze vader èn die van onze moeder voor ze getrouwd was. Ze hebben niet eens ons paspoort gevraagd, ze wilden enkel even onze kop zien (alsof ze die niet kenden met weer eens 4 foto's in hun dossier).
En dan minder goed nieuws : de lieve moeder van onze buurvrouw Doris (die ook hier woonde) is gestorven op weg naar Duitsland, in het vliegtuig even voorbij Istanbul. Het vliegtuig moest terugkeren naar het dichtstbijzijnde vliegveld (Istanbul) met alle nodige administratieve problemen vandien. Misschien een goeie raad voor wie zoiets ooit meemaakt ... niets zeggen en doorvliegen, dat bespaart heel wat problemen ! De dag ervoor had Doris ons nog uitgenodigd voor een "Abschiedsfrühstück", en het was inderdaad hét afscheid. Toen we daar waren hadden de poezen (ze hebben er 6 stuks van) een slang verschalkt. Ik vond hem zo mooi dat ik een foto wil bijvoegen. (ik heb wel aan de verleiding weerstaan er een ceintuurke van te maken)
.
Doordat bijna alle restaurants gesloten zijn, is het jaarlijkse winterprobleem weer opgedoken : zwerfkatten en dito honden. Meer en meer mensen voeden ze (vooral de buitenlanders en de Turken uit de steden) en de laatste 2 jaar zijn er ongeveer 200 katten gesteriliseerd of gecastreerd met geld uit giften en inzamelingen. (het moet ook gezegd dat de dierenarts de behandeling van de straatdieren zo goed als gratis doet). Het wordt té erg als de populatie blijft uitbreiden. Dan zie je van die magere scharminkeltjes met vuil snot aan hun neusje. Meestal zijn ze te vinden bij een vuilcontainer waar ze naar iets eetbaars zoeken.
Eergisteren waren we uitgenodigd op HET zonnewendefeest - met vreugdevuur -
bij Conny en Othmar. De dagen lengen weer en dàt moet gevierd worden !Veel geluk gehad met het weer dat de laatste week heel wispelturig was. Ieder had een potje bereid, vlees werd op de BBQ gelegd, iemand had zelfs zelfgerookte forel mee en natuurlijk ook Glühwein om het voedsel door te spoelen. Heerlijk samenzijn met vrienden (niet enkel buitenlanders) en eten van elkaars gerechten. Met wat warme kledij aan kon het feest doorgaan buiten op het terras.
Voor wie nog steeds denkt dat Turkije het dorre land is dat ze tijdens de zomer zagen ... hier een foto van een heel idyllisch plekje
Veel groetjes en geniet van de warmte van de Kerstdagen met familie en vrienden
Hilde en Ali Baba
Een nieuw jaar begint
