emigreren verloopt met ups en downs, maar tot nu toe meer ups dan downs. Moesten we terug voor de keuze staan, doen we het weer

Dinsdag 10 juli 2012

Gratis graadjes te verkrijgen !!!

Maar ... jullie moeten ze zelf komen ophalen !
Hallo hallo !
Vandaag haalden we de 39 graden en er worden er nog meer voorspeld - we kunnen er dus een deel missen, want jullie kunnen ze gebruiken in verzopen Belgenlandje. En Pfffffff morgen moet ik naar het nog warmere Marmaris voor auto-onderhoud in voorbereiding van de autokeuring. Onze Tata wordt stilaan een Omaatje, ze wordt binnenkort acht, maar haar hart is jong met nog maar 55.000 km.
Ondertussen is mijn muts "in het net" af, even een foto met mijne zelf als fotomodel, geassisteerd door Felix..

Maar de zijde voor mijn sjaal is nog steeds niet aangekomen ....

Ondertussen is Selimiye aan het verstikken onder de (Turkse) toeristen. Iedereen haast zich om nu vakantie te nemen, want op 20 juli start reeds de Ramadan. Voor ons geen probleem hierboven, maar beneden is het een drukte van jewelste. Net op tijd om toch een beetje te laat te zijn heeft de gemeente een autoparkeerplaats aangelegd - betalend natuurlijk. En wat zie je .... dat hele terrein ... leeg ... en de auto's staan nog steeds aan weerszijden van onze toch al smalle straat. Er werden dan recent verkeersborden geplaatst, maar wij zien niet echt het nut ervan in ;

kijk zelf :

Waar is die bocht ???

?

Waar is dat zebrapad ??? Ik weet er geen enkele in heel het dorp ! (zonder nog commentaar te geven op de plaats waar dat zebrapad zou moeten liggen ...)

En .... Maximum snelheid : 50 km BRAVO !!! wij doen de weg dagelijks en halen met moeite 30 km als we Tata niet kapot willen of als we geen kinderen of loslopende dieren willen doodrijden.
In het dorpscentrum is de beperking wèl 30 km, maar niemand haalt dat vermits het daar meestal stilstaand verkeer is. Ach ach, waar is het Selimiye van weleer .... Ik herinner me onze aankomst n 2004; ik was de tuin aan het opkuisen en bracht de stenen weg om de gaten in het baantje te vullen. Een oud vrouwtje zei : "niet doen ! dan zullen de auto's komen". Juist, Selimiye is verkocht, maar daar hebben ze zelf schuld aan. Als ze hun gronden kunnen verkopen voor vele Lira's, zijn ze onmiddellijk akkoord en ... maken het geld zo snel mogelijk op.
Genoeg kritiek ! Ik laat jullie meegenieten van enkele leuke insecten (andere zijn minder leuk omdat die teveel lawaai maken of teveel kriebelen)

En ... mijn volgende project waar ik al half mee klaar ben ??? Een Nederlandse vriendin had een prachtige bloes in gedeeltelijk nepkant en machinaal borduurwerk. De bloes is al oud, maar heel mooi. En nu wil ik die maken "à la Hilde". Zalig werkje als het zo warm is ! Foto volgt als het af is !

Veel groetjes en tot volgende
Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 21:15 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 10 juni 2012

Mutsenmaker ... is er een toekomst voor ?

Hallo hallo !!!
Het heeft me heel wat moeite gekost om dit bericht erop te krijgen ! Heel de tijd stroomuitval, Laatste poging nu.
Ik was zo druk bezig de laatste maand dat er geen tijd overbleef om wat op de blog te zetten. Met watte ??? Ik was aan het oefenen op Milanese KANT (nee, geen Milanese saus). Op Gisela's blog (terug naar 't kantkussen) vond ik een prachtige sjaal (uitgevoerd door Paula, die me ondertussen ook vooruithelpt èn mij het patroon bezorgd heeft)
Even kijken : mooi hé

DUS ik wil kost wat kost deze sjaal maken, maar dat lukt niet zo meteen. Ik had nog nooit Milanese kant gemaakt (aan elkaar gehechte sierlinten). Dat werd dus oefenen met vallen en opstaan en hulp vragen aan Gisela en Paula. Maar mijn proefwerkjes raakten door de jury, oeff.
Volgend probleem : volgens het patroon moest het uitgewerkt worden met wilde zijde; ik een dagje naar Marmaris ... alle garenwinkels afgestroopt en dan nog uit wanhoop de tapijtverkopers op de rooster gelegd ...GEEN zijde te vinden in de hele streek. En dàt in een land waar nog zijde geproduceerd wordt. Ik heb dan maar online besteld in Brugge (3 weken terug), maar niets meer van gehoord. Uit frustratie heb ik dan maar oude restjes uit de kast gehaald en aan de muts (die bij de sjaal hoort) begonnen. .. en daar mogen jullie van meegenieten (het is wel een kladwerkje, maar nu ben ik bezig "in het net"). Vermits ik zo zat te zweten om sommige linten voor elkaar krijgen zei Ali Baba : "ik wist niet dat een muts met zoveel gaten zoveel warmte kan geven" .Ik heb Ali Baba dan geforceerd om de muts op te zetten voor de foto en daarna buurvrouw Doris gevraagd als fotomodel (nota : meer enthousiasme bij Doris dan bij Ali Baba, maar dat zien jullie zelf ook wel)

Verder nieuws

Voor wie niet in kant geïnteresseerd is : het seizoen is gestart in Selimiye, het zeewater is nu (eindelijk) warm en vanaf morgen doen we weer elke dag ons zwemmeke. Wel heel fijn nieuws : recent werden er een vijf-tal glasbakken geplaatst in het dorp !!! SUPER, want voorheen konden we niets anders dan alles in dezelfde container gooien met een zekere wroeging.

Vandaag weer even geschud en gebeefd,we zagen echt de pergola en de toren bewegen (het was nog geen Raki Time). Ik wou direct eens checken op Internet maar ... zowel stroom als Internet had het begeven. Een uurtje later zag ik dat het een beving was van 6.1, niet niets hé. Epicentrum : Ölüdeniz, maar volgens de Belgische krant was het Rhodos (ook maar 50 km verder). En het blijft rommelen, maar wel veel kleinere bevingskes.

Spijtig genoeg kon ik geen foto maken van een arend die over de baai vloog. Spectaculair groot dier met gouden vleugels, maar hij had "iets' bij. Het leek wel een vlieger met een staart ... De verrekijker erbij gehaald en DAT was het dus : hij had een slang (minstens 2 m lang) in zijn bek of tussen zijn klauwen. Stel je eens even voor dat hij die slang laat vallen en dat die onverwachts in je nek belandt ... Maar dat is gelukkig niet gebeurd.
Deze week zag ik ook vlakbij een mus (!!!) die een 5 cm gote sprinkhaan oppikte. Ik was ervan overtuigd dat mussen zaadeters zijn. Het vogelboek erbij gehaald en blijkbaar eten ze ook insecten. Het was wel speciaal om zien : dat kleine mannenmusje met die grote sprinkhaan !

Ik stop ermee, want OF de stroom valt eruit OF de Internet begeeft. Maar als ik het nu kan doorsturen laat ik jullie nog even meegenieten van ons panorama deze morgen

tot volgende en veel groetjes
Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 28 april 2012

8 jaar 8 jaar 8 jaar !!!

Hallo hallo !
Jaaaaaaaaaaaaaa we hebben de 8 jaar gehaald EN overleefd ... en nog steeds blij hier te mogen zijn. 28 april valt toevallig samen met de verjaardag van mijn jongste broer Pol ... die me beloofd heeft dat hij nooit in Turkije op bezoek zou komen. En, hoewel onze relatie goed is ... houdt hij zijn woord. Bij deze : heel fijne verjaardag Pol !
En dan heb ik nog mijn oudste broer : Jan ... die me telkens zegt als we in België aankomen : "pffffff elke keer ik je zie ben ik weer een half jaar ouder". Hij zou die termijn wel korter kunnen maken met een Selimiye bezoekje .....
Ons bezoek aan Belgenland was een dikke tegenvaller qua weer. KOUD !!! dus, zijn we nu heel
gelukkig ons hier te laten verwennen door een stralende zon. Heerlijk terug naar 't strand te kunnen met Mutlu waar de eerste toeristen aankomen. Maar ook plaatselijke bewoners genieten van het strand om te picknicken. Een beetje stemmige muziek en een Raki gaan er ook bij.

Tijdens onze afwezigheid is er werk gemaakt van ons weggetje. Er werd rode aarde aangevoerd om de putten te dempen met het vooruitzicht er asfalt over te gieten. Nu krijgen we rood stof ipv geel stof. En de asfalt zal misschien het stofprobleem gedeeltelijk verhelpen, maar ik ben er toch
niet gelukkig mee.

Vandaag genoten van een heerlijke lange wandeling (nu het nog niet te warm is) en onderweg vond ik deze mooie boom

En .. de vlinders fladderen en zijn even gelukkig als wij met de genietbare zon en de lente bloemen

.

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 19 maart 2012

Op reis of met vakantie ?

Hallo hallo !
Jahoor, alles okee en vandaag de vliegtickets ontvangen om naar Belgie te komen. Op 1 april komen we aan en dat is GEEN aprilgrap ! We komen terug naar Selimiye op 19 april, net op tijd om de 28ste ons 8-jarig verblijf hier te vieren. Wat gaat de tijd toch snel !!!
Veel nieuws is er niet. Deze winter zijn er (gelukkig) heel weinig nieuwe huizen gebouwd, het was dus zalig de stilte te beluisteren. Eindelijk is de lente aangekomen samen met de klaproosjes en de çala's (de lekkere ??? onrijpe vruchten van de amandelbomen). De zon doet zo'n deugd na die lange koude en natte winter.
En, ik kan natuurlijk niet wachten om mijn gekloste meikever te tonen. Nu ja, als we terugkomen is het toch al bijna mei.

Hoewel we hier ongelofelijk veel soorten insecten hebben, heb ik nog nooit een meikever gezien in de buurt - er zijn ook geen beukenhagen, misschien daarom. Maar op dit ogenblik zijn er ontelbaar veel bijen rondom : voor de (ondertussen uitgebloeide) amandelbomen en nu voor de lentebloemetjes. Het gegons is zo hard dat het soms stoort. Her en der staan bijenkasten om de lekkere bloemenhoning te verzamelen

.

Zo, volgend bericht zal wel na Belgie komen, tenzij er supernieuws is OF superfoto's zijn.
Veel groetjes,
Hilde en Ali Baba (die in bed ligt met de griep)

Geschreven door hilde om 18:44 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 24 februari 2012

Nieuwe Turkse wet : verplichte ziekteverzekering

Hallo Allemaal !
Beloofd is beloofd, maar het is dus overmorgen geworden. Weer een echt Turks wetten-verhaal. Blijkbaar werd het verplicht aan elke Turk èn aan elke vreemdeling die hier een verblijfsvergunnig heeft voor meer dan 1 jaar - om vanaf 1/1/2012 een ziekteverzekering af te sluiten aan de prijs van ... ongeveer 100 Euro per maand. (zonder dekking van vroegere medische problemen). PFFFFFF om te beginnen : de meeste vreemdelingen die hier komen wonen zijn al een beetje op leeftijd en hebben wel hier en daar een kwiek of een kwak - dat is dus niet gedekt. De eerste geruchten die we erover hoorden was tijdens de laatste week van januari (laatst mogelijke registratie 31/1/2012). Tussen de vreemdelingen werkt de tam-tam gelukkig goed en er werden ons langs alle kanten - en gegevens van alle landen - doorgestuurd. Het werd wel een onoverzichtelijke boel : wat moesten wij doen ? We hebben nog een verplichte Belgische ziekteverzekering én een privé ziekteverzekering. Mailtje naar het Belgisch Consulaat in Istanbul, mailtje naar de Belgische Ambassade in Ankara, mailtje naar onze Belgische ziekteverzekeraar. We werden er niets wijzer van. Gelukkig werd de registratietermijn verlengd met één maand. Volgende de week de 3e rit naar Marmaris om (hopelijk) de zaak in orde te brengen. Volgens de recentste gegevens zouden de Belgische inwoners vrijgesteld zijn als ze over een formulier BT8 beschikken en dàt hebben we nu in handen. Maar we moeten dit laten registreren. Dinsdag weten we dan of alles in orde komt en ... zoniet riskeren we een boete van een slordige 400 euro per man plus de betaling van 100 euro per maand (al goed dat we getrouwd zijn anders was het 2 x 100 euro per maand en dàt kan ons pensioentje niet slikken)

En de boer, hij ploegde voort en ikke ??? klos verder. Op Gisela's kantblog zag ik een kloswerkje van Sveltlana Pavlicova.

Ik zag het wel zitten om het eens in kleurtjes uit te proberen. Na heel wat gezwoeg was het klaar : de eerste foto met alle spelden erin

en,

na nog 2 uur gezwoeg om de spelden eruit te halen ...
het afgewerkt stuk langs de juiste kant ! (voor de onbevoegden : een kantwerk wordt gemaakt met de achterkant naar boven, je ziet pas het resultaat als alle spelden eruit zijn en je het werkje omdraait.

)

En ... goed nieuws !!! De E sigaret werkt !!! Mijn quotum als karaktervast roker was op één week al gehalveerd !!! Nu verder afbouwen en dan ?? wie weet

Als laatste : een leuk bericht. Sinds ik een blog heb krijg ik van veel kanten vragen zoals : hoe leven en/of werken in Turkije, hoe en waar moet je begraven worden, over een boot die in Bozburun staat en de eigenaar weet niet op welk scheepswerf, een vraag om stekelvarkensstekels te sparen enzovoort enzoverder.
Deze week echter ontving ik een mailtje van Lilly. Zij had de naam van haar opa gegoogeld en .. kwam op mijn blog terecht. Ik had inderdaad in 2005 of 2006 geschreven dat ik een boekje over Selimiye gelezen had van Joop Triëst ... en dàt is haar opa !!! Zij was totaal onwetend over dat boekje. Het boekje lag bij buurman Jos en ben het gaan halen. Den Ali Baba heeft het nu helemaal gefotografeerd en ik heb alle blaadjes doorgestuurd. En of ze er gelukkig mee is ! Nu heeft ze zelfs een foto van haar opa "in zijn goede jaren", want zij heeft hem enkel gekend als een zieke man aan het einde van zijn leven. Joop (of Oannes zoals hij in Selimiye genoemd werd) woonde in Selimiye jaren voor de inval van de toeristen en de vreemdelingen (dit geeft me een jaloers gevoel). Hij schrijft over het dagelijkse leven, de gebruiken, de mentaliteit van de bewoners. En eigenlijk is de echte kern nog steeds zoals toen (de jaren voor en na 1987). We hopen dat Lilly de voetstappen van haar Opa zal volgen en Selimiye en ons een bezoekje zal brengen. Wie weet .. krijgt dit verhaaltje nog een staartje ..

.

Zo, ik heb mijn belofte gehouden. We sturen jullie zonnestraaltjes en lentebloesems.
veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 22 februari 2012

Lentegevoel !!!

Hallo Hallo !!!
Oeffff, we zijn uitgebibberd. Nog nooit zo'n lange koude natte winter gehad. Nog nooit was de voordeur zolang dicht. Nog nooit heb ik zo weinig buiten kunnen klossen tijdens de januari/februari periode. Maar ... gisteren ontwaakte de natuur in een ongelofelijk tempo : de bermen en weiden staan opeens vol met papatya (madeliefjes), de bijen geven een waar concert tussen de amandelbloesems, de vogels fluiten dat het een lust is. En wij ... zijn blij eindelijk enkele lagen kledij te kunnen afpellen.

Sinds An vertrok op 6 januari hebben we niets anders gehad dan regen en kou, zelfs tot het vriespunt ! Bij jullie normaal natuurlijk, maar jullie huizen zijn er ook op ingesteld. In Selimiye ken ik maar één huis met centrale verwarming, en dat is dat van onze Duitse buren .... maar ... ze gebruiken deze dure installatie niet meer gezien de kostprijs van de gas te hoog is. Nu stoken ze het huis warm met een houtkachel. Wij houden het bij ons gaskacheltje dat voldoet voor de
kleine oppervlakte van de toren. We maakten ook een storm mee zoals nooit tevoren. De storm van 25 januari 1990 was maar een windje erbij vergeleken. Iedereen had wel ergens schade hoewel we heel harde wind gewoon zijn. Bij ons 3 dakpannen naar beneden en rondom enkele amandel- en pijnbomen gesneuveld. Enkel de olijfbomen ondervonden geen schade - ongelofelijk - ze staan fier rechtop met al hun bladeren, ze schudden in de wind, maar weigeren te vallen. Ik ben gek op alles wat olijf is, de boom, het hout, de bloemengeur, de vrucht, de olie - het is een waar geschenk van de natuur. Onderstaand autootje heb ik in samenwerking met Ali Baba uit een olijftak gesneden om onze Amerikaanse vriend Dean een verrassing te bezorgen. En of hij er blij mee is ! Hij doet niets liever dan het autootje bepotelen en de zachtheid van het hout te bevoelen terwijl hij TV kijkt.

Eigenlijk heb ik nog veel meer te vertellen, maar dat komt morgen ... of overmorgen
Ondertussen veel groetjes van Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 21:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 28 januari 2012

Winter is herfst en lente tegelijk

Hallo hallo !
Eigenlijk was ik een beetje "geambeteerd" met mijn nieuwjaarswensen toen ik de ramp van de Costa Concordia vernam via de internetkrant

Neehoor, een cruise met dergelijke afloop wou ik jullie zeker niet wensen, Gelukkig stranden even weinig boten als vliegtuigen, een auto ongeval komt veel meer voor, hoewel de eerstgenoemden het veel beter doen in de pers. Maar ik moet eerlijk zeggen : mij krijgen ze niet meer in zo'n drijvende doodskist zonder diepgang na een cruise op de Nijl waar ik helemaal claustrofobisch van werd.

Met het Nieuwe Jaar heb ik goede voornemens genomen ... neehoor, niet stoppen met roken, maar wel starten met de E sigaret. Ik probeerde het uit op het zonnewendefeestje bij Otmar en Conny en het lijkt me heel bevredigend.   Vermits de E sigaret in Belgie niet te koop is (vadertje staat is bang de tabaks-taksen kwijt te spelen), brengt een Duitse vriendin het voor me mee. Ik start dus vanaf 10 februari met de E sigaret en dàt betekent dat ik ook in het vliegtuig, op de trein en in de restaurants mag (en kan) roken vermits het geur noch gif afgeeft.

.


Ik weet het, weeral bijna een maand geleden sinds ik een bericht schreef, de tijd gaat zo snel !!! Onze An bleef tot 6 januari en we beleefden mooie dagen samen; het weer was heel acceptabel en we hadden zelfs prachtige zonnige dagen. Maar, zodra ze weg was ... regen, kou, regen, wind. We kunnen ook niet verwachten dat het al zomert in Januari. Lekker wandelweer voor mij en de hondjes en ondertussen (haha) heerlijk alleenzijn voor Ali Baba, de kluizenaar. Ja, Moosje van de buren was weer een maand onze gast en Mutlu was heel gelukkig om haar "ventje" in de buurt te hebben.  Tijdens de wandelingen genieten de honden van de geurtjes van schapen, geiten, stekelvarkens, wilde zwijnen enzomeer, terwijl ik bloemen pluk : op dit ogenblik vooral anemonen en narcissen... ik breng boeketjes mee volgens wat er in het "winkeltje" voorradig is. Vandaag was er vanaf de bergtop sneeuw te zien aan de overkant .. en ik liep te zweten ....Spijtig genoeg zijn er zoveel schapen en geiten op de berg, ik kan Mutlu niet meer laten loslopen want ze wil steeds met de lammetjes spelen en ... dàt vinden de eigenaars niet leuk. Toch zijn er nog steeds vrouwen die boven het voer voor de dieren halen en naar beneden sjouwen. De foto hierbij komt niet uit Selimiye (ik ben een beetje voorzichtig bij het fotograferen van de dorpelingen) maar de foto had evengoed in Selimiye gemaakt kunnen zijn ...



De bestrating van ons weggetje is toch een hele verbetering. Niet dat het perfect is, maar de auto's zijn er gelukkig mee. Het stuk na de bestrating tot bij ons is een echte ramp na de regens, maar de Tata rijdt er dapper overheen. De foto's hierna zijn ook op onze weg genomen (deel bestrating) .... maar ... kijk even ... toch niet overladen ???
Je bent toch niet verbaasd dat er wat van de lading verloren gaat onderweg ?

Het kantklossen ligt natuurlijk niet stil. Ik had een kolibrie geklost (de groene) en An wou er ook eentje en heeft zelf de kleuren gekozen. Kies maar welke je de mooiste vindt ...

Zonet bekeek ik eens de statistieken van mijn blog. Ik voeg de geografische gegevens hierbij. De Vlamingen en de Nederlanders kunnen het lezen, maar ik begrijp niet wat een Vietnamees en een Rus er komen doen. Mischien leuk stripverhaal zoeken ? Wat opvalt is : meer Nederlanders dan Vlamingen, maar ik moet ook zeggen dat ik meer reakties toegestuurd krijg van Nederlanders dan van Vlamingen. Kijk zelf maar eens ...

Percentage

Nederland

50,6 % (2810)

België

41,5 % (2307)

Spanje

1,5 % (85)

Verenigde Staten

1,3 % (70)

Duitsland

0,7 % (39)

Turkije

0,7 % (39)

Frankrijk

0,5 % (25)

Verenigd Koninkrijk (Groot-Brittannië)

0,3 % (19)

Italië

0,1 % (8)

Zweden (Sverige)

0,1 % (7)

Noorwegen (Norge)

0,1 % (6)

Finland (Suomi Finland)

0,1 % (5)

Israël

0,1 % (5)

Tsjechië

0,1 % (5)

Zwitserland

0,1 % (5)

Canada

0,1 % (4)

Aruba

0,1 % (3)

Hongarije (Magyar)

0,1 % (3)

Oostenrijk

0,1 % (3)

Portugal

0,1 % (3)

Slowakije

0,1 % (3)

Suriname

0,1 % (3)

Denemarken

0,0 % (2)

Verenigde Arabische Emiraten (Abu Dhabi, Dubai)

0,0 % (2)

Australië

0,0 % (1)

Brazilië

0,0 % (1)

Griekenland (Ellas, Hellas)

0,0 % (1)

Polen (Polska)

0,0 % (1)

Rusland

0,0 % (1)

Saoedi-Arabië

0,0 % (1)

Singapore

0,0 % (1)

Vietnam

0,0 % (1)

Onbekend

1,5 % (85)

100 % (5554)

Totaal aantal getelde landen:

Dat was het dan voor vandaag. Ik vind dat ik heel hard mijn best gedaan heb om nieuws door te geven zonder echt nieuws te hebben ....
veel groetjes en tot volgende
Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 31 december 2011

Een nieuw jaar begint

                                                             We wensen jullie een luxe cruise
                                                             langs de 12 maanden
                                                             van 2012
                                                             Een cruise waar je rust vindt
                                                             waar je tijd vindt voor je medepassagiers
                                                             waar je de stem van moeder natuur hoort
                                                             een cruise waar je gelukkig en stil van wordt


                        Gelukkig Nieuw Jaar !



                                                                       Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 13:13 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 23 december 2011

Weeral Kerst !

Terwijl we wachten tot onze An verschijnt, even de blog bijwerken. An is nu in Istanbul en wacht op haar vlucht naar Dalaman, en dan ... nog 2 1/2 uur rijden en dàn kunnen we elkaar knuffelen. Lieve kan spijtig genoeg de eindejaarsdagen niet met ons doorbrengen, maar dankzij onze vriend(in) Internet kunnen we elkaar toch dagelijks zien en spreken.

Morgen alweer Kerstavond, we verdelen de taken : An de hapjes, ik het voorgerecht en den Ali Baba het hoofdgerecht. Ik denk niet dat we nog aan een dessert toekomen. Maar ik wil jullie allen die dit lezen een heel mooie Kerst toewensen. Vermits de winter er hier meer uitziet als lente stuur ik - samen met mijn klosvriendin uit Brugge van wie ik de naam niet mag bekendmaken -

alvast een lente-klos-boterbloempje

Ondertussen hebben we voor de 3e maal een Ikamet - of verblijfsvergunning gekregen. We kunnen weer 5 jaar lang leven zonder administratieve zorgen. Deze keer verliep de zaak heel vlotjes : als je over alle nodige papieren en foto's beschikte kon het klusje geklaard worden op een halve dag. Wat een sukses vergeleken met de vorige keren !!! En, vermits wij brave Belgjes zijn is de kostprijs - 159 $ - ook veel lager (bijna de helft) dan de andere Europese landen. Weer geen reden tot klagen ! We kregen wel het hoge bezoek van de Jandarma bij ons thuis. Ze hadden een papier bij met onze namen Hilde Maria Godelieve Tanghe en Edgard Florimond Antoine van Steerteghem èn met de naam van onze vader èn die van onze moeder voor ze getrouwd was. Ze hebben niet eens ons paspoort gevraagd, ze wilden enkel even onze kop zien (alsof ze die niet kenden met weer eens 4 foto's in hun dossier).

En dan minder goed nieuws : de lieve moeder van onze buurvrouw Doris (die ook hier woonde) is gestorven op weg naar Duitsland, in het vliegtuig even voorbij Istanbul. Het vliegtuig moest terugkeren naar het dichtstbijzijnde vliegveld (Istanbul) met alle nodige administratieve problemen vandien. Misschien een goeie raad voor wie zoiets ooit meemaakt ... niets zeggen en doorvliegen, dat bespaart heel wat problemen ! De dag ervoor had Doris ons nog uitgenodigd voor een "Abschiedsfrühstück", en het was inderdaad hét afscheid. Toen we daar waren hadden de poezen (ze hebben er 6 stuks van) een slang verschalkt. Ik vond hem zo mooi dat ik een foto wil bijvoegen. (ik heb wel aan de verleiding weerstaan er een ceintuurke van te maken)

.

Doordat bijna alle restaurants gesloten zijn, is het jaarlijkse winterprobleem weer opgedoken : zwerfkatten en dito honden. Meer en meer mensen voeden ze (vooral de buitenlanders en de Turken uit de steden) en de laatste 2 jaar zijn er ongeveer 200 katten gesteriliseerd of gecastreerd met geld uit giften en inzamelingen. (het moet ook gezegd dat de dierenarts de behandeling van de straatdieren zo goed als gratis doet). Het wordt té erg als de populatie blijft uitbreiden. Dan zie je van die magere scharminkeltjes met vuil snot aan hun neusje. Meestal zijn ze te vinden bij een vuilcontainer waar ze naar iets eetbaars zoeken.

Eergisteren waren we uitgenodigd op HET zonnewendefeest - met vreugdevuur -

bij Conny en Othmar. De dagen lengen weer en dàt moet gevierd worden !Veel geluk gehad met het weer dat de laatste week heel wispelturig was. Ieder had een potje bereid, vlees werd op de BBQ gelegd, iemand had zelfs zelfgerookte forel mee en natuurlijk ook Glühwein om het voedsel door te spoelen. Heerlijk samenzijn met vrienden (niet enkel buitenlanders) en eten van elkaars gerechten. Met wat warme kledij aan kon het feest doorgaan buiten op het terras.

Voor wie nog steeds denkt dat Turkije het dorre land is dat ze tijdens de zomer zagen ... hier een foto van een heel idyllisch plekje

Veel groetjes en geniet van de warmte van de Kerstdagen met familie en vrienden
Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 11 december 2011

Even mijmeren over het verschil

Morgen ... word ik 63 Pfffffffffff. Hoewel mijn moeder altijd zei :" als het gunstig is draai je de cijfers gewoon maar om" - 36 dus - "dan voelt het beter".
Ik weet nog zo niet. Met 36 was alles "in de groei" : de kinderen, de afbetaling en het onderhoud van het huis, het werk enz ..., maar het was zwaar, boeiend, maar met weinig tijd voor mezelf.

.

Nu, zoveel jaren later kan ik pas echt genieten en vooral tijd hebben om te genieten. Misschien vind ik het toch niet zo erg dat ik 63 word ... zolang ik me maar 36 voel ...

.

Veel groetjes, Hilde.

Geschreven door hilde om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 9 december 2011

KOUD !!!

Vermits er geen nieuws is ... even zeggen dat het hier KOUD is !!! De thermometer wijst 12 graden aan, maar de gevoelswaarde is ijzig. Noorderwind dus. 2 à 3 dagen en dan weer OEF. Dit zijn van die dagen dat onze voordeur gesloten blijft en ... uit eerlijke schaamte heb ik die langs de buitenkant even afgewassen... Normaal staat die altijd open en dan zie je niet dat de buitenkant bestoft en vuil is. Voor het eerst de kousjes uit de kast gehaald, en, met dank aan Lindsey, kan ik toch de winter overleven met teenslippers !!! HOERA voor de Birkenstock-teenslippers én de kousjes met teentjes !!!
Veel groetjes, Hilde en Ali Baba (die de winter overleeft zonder kousen)

Geschreven door hilde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 26 november 2011

Muziek !!! ???

Hallo hallo !
Nu ik weer foto's kan maken komt mijn inspiratie terug. Ja, de fotocamera is hersteld maar het was niet zo simpel om die terug te pakken te krijgen, maar dat verhaal bespaar ik jullie, het is een verhaal zoals alles in Turkije : als er administratie komt bij kijken is het bijna hopeloos.

En ik gaf als titel voor deze aflevering : muziek, waarom ? Ewel, sinds bijna 2 weken hebben we zo goed als onophoudelijk muziek afkomstig van feesten, het houdt niet op. Verlovingen, huwelijken, en feesten voor de jongeren die in militaire dienstplicht gaan. Ik herinner me dat ik gek was op die muziek voor ik hier kwam wonen, het was nieuw en het gaf me een opgewonden gevoel, maar ... als je het dag in dag uit moet aanhoren verliest het wel heel wat charme. De ganse baai geniet (?) mee, want de akoustiek is zo goed dat je bijna niet ongemerkt een wind kan lozen. Toch wil ik het feest van de dienstplichtige jongeren even illustreren. Ik herinner me niet dat zoiets gebruikelijk was in Belgie. Hier is het een hele belevenis. Feest, feest en nog eens feest, gepaard met muziek, dans, weg en weer gerij van toeterende auto's (met de Turkse vlag aangebonden). De diensplicht in Turkije is nog steeds heel streng en duurt 15 maanden. Niet niets, en als je pech hebt kan je je dienst vervullen in Oost-Turkije, waar je je geweer wel degelijk moet gebruiken. het wordt dus steeds nog als een risico gezien. Er is kans dat deze jongeren die net vertrokken niet meer terugkomen. Toch gaan ze met een groot nationalteitsgevoel hun dienst vervullen.
Ik ontmoette hen op strand - ze namen even pauze tussen het feesten door - en ze waren fier dat ook ik een foto nam

.
De volgende 2 foto's heb ik mogen stelen uit Conny's blog, zij woont vlakbij de hoofdweg en kon de karavaan prachtig vastleggen

En de detailfoto van de "fanfare" : vrachtwagen, orkest, dansers en de soldaatjes in spé die triomferend de hele baai afrijden

n

Ik wens hen het allerbeste en hoop dat we hen binnen 15 maand gezond en wel terug zullen zien.

Gisteren was ik even vanuit mijn torenkamer een eekhoorntje aan het observeren : je zou er uren naar kijken. Het diertje was eikels aan het verzamelen (de amandelnoten zijn op !) Hij rende de hele tijd naar de struik om een eikel uit zijn hulsje te nemen, kwam eerst op een steen zitten om de eikel beter in zijn bek te nemen, ging dan op een andere steen zitten om de eikel weer een beetje anders vast te klemmen en spurtte toen naar zijn nest. Binnen de kortste keren stond hij terug bij de hulsteik en begon alles weer opnieuw. Zo vlijtig ! Wij hebben hier geen eikebomen maar wel veel hulsteiken, waar ook eikels aangroeien

.

Even gegoogeld : de hulst - eik is van de familie van de beukachtigen ...... Waar halen ze die naam dan vandaan ?????

Dit vond ik ook een foto waard : een vers gebouwd muurtje met een traditioneel Selimiyaans hek ..... Denk nu niet dat er een smeedijzeren hek in bestelling is, waarom een hek kopen als het zo ook kan ?

Het weer blijft zonnig, nog niets veranderd sinds mijn vorig bericht. Wandelen met de honden voel ik aan als een must in dit weer en ik geniet nog steeds van de pracht van de omgeving

Dat was het nieuws voor vandaag, tot volgende en veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 19 november 2011

Water, water, water !

Jullie beseffen niet welke vreugde het geeft ... voor jullie is water iets dat altijd voorhanden is. Maar dat gelukkig gevoel toen we het water hoorden komen .... ongelofelijk !!! 2 wasjes zijn al door de machine gegaan en over drogen hoef ik mij geen zorgen te maken. En dan die heerlijke douche van daarnet ... na 2 weken is dit wel echte wellust. En tijdens die douche schieten ze vuurwerk af in het dorp (er is weer een trouwfeest aan gang) en hoor je tussen de eentonige trouwmuziek in ééntje die echt mooi is "Samanyolu", ooit vertaald en gezongen als "oh Lady Mary". Die vertaalde song kan in lang niet tippen aan de originele Turkse versie, het mist de nostalgie. Voor wie de originele versie wil beluisteren : http://www.youtube.com/watch?v=DR-4TYjpIgA. In 1968 - toen ik in Istanbul was, was het DE song, maar ondertussen is het een klassieker geworden.
Ik wou enkel melden : we zijn dus supergelukkig, want op DIT ogenblik werkt werkelijk ALLES !
Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 20:33 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 18 november 2011

... inzoverre je van nieuws kan spreken

Hallo hallo !
s' Avonds zitten we met het vuurtje aan, maar tijdens de dag blijft het heerlijk zonnig ! Geen reden om klagen ... daarover toch niet.
Maar wel over de watervoorziening. Zo ongeveer 2 wekenlang kwam er geen vers water binnen en de tanks waren leeg. "Ergens" een probleem die moeilijk op te lossen was. De bron was er gelukkig om te voorzien in water voor de afwas en voor het toilet (niet kunnen doorspoelen vind ik het ergst van al). De was ?? die is zich aan het opstapelen. Maar vandaag ontmoet ik toevallig buurman Jos. Hij zegt "leuk dat het water weer in orde is" !!! ????????? ik antwoord "bij ons niet" Hoe dàt kon ? Blijkbaar heeft iemand water genomen bij ons - waarschijnlijk voorhet vee(de teller en hoofdkraan staan achter het huis, buiten de omheining), en heeft AJB de hoofdkraan afgesloten !!! ja, hier kan zoiets gebeuren, je schudt eventjes je hoofd en dan klasseer je het bij de afdeling "lachertjes".
Voor jullie ondenkbaar natuurlijk, maar wij zijn ondertussen gewoon aan dergelijke zaken. En toch vinden we dat gebrek aan luxe geen reden om terug naar Belgie te komen. Conny werkte haar blog bij zodra ze uit Duitsland terugkwam : ze schrijft over de kultuurshock ... maar we hebben die dus meer bij het binnenkomen in Europa dan bij het terugzijn in Selimiye. Ongelofelijk ???, maar waar.

Deze morgen kwam Felix binnen met een prachtgeschenk (haar mening).

Een eekhoorn ! Die heeft ze op mijn bed gelegd als dank voor de vriendschap en het voedsel dat ze van ons krijgt. Katten zijn toch oh zo lief, maar even wreed.

2 weken terug zagen we dolfijnen in de baai !! Leuk ! Dit was de 2e maal op 7 jaar dat we ze konden bewonderen, spelend en opspringend uit het water.

En het is niet omdat de zon er nog steeds is dat we geen sporen van de herfst zien : de kleuren van de bladeren kunnen zo mooi zijn

maar bij de olijfboomen geen verkleuring, want ze blijven winter/zomer groen. Ik hielp weer mee met Dursun (van het restaurant Falcon) om de olijven te plukken : op 2 dagen met 4 personen hebben we 500 kg olijven geplukt. En daarna naar Datça gereden om ze te laten persen. Heel leuke bedoening : het gebeurt terwijl je wacht : je kan lekker vers brood soppen in een schaaltje olijfolie met kruimelkaas en tomaat erbij .... meer moet dat niet zijn. Elkeen die eraankomt keurt de olijven van de nieuwkomer, proeft van de olie die eruit komt, gevolgd door kennismaking, discussies, verhalen.

De stilte in Selimiye is terug na het Offerfeest, 's nachts totale stilte en tijdens de dag weinig of geen bouwgeluiden. Het is zelfs soms zo stil dat je het gras kan horen groeien ...
Veel groetjes en tot volgende
Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 31 oktober 2011

Gered !!!

Een bloem voor jou Annie ! JIJ was de slimmerd die een oplossing vond voor mijn probleem. OEF, want ik vond het heel vervelend. Vele dankewelletjes dus !!!!! Nochtans had ik het probleem reeds aan veel mensen voorgelegd, ook aan onze plaatselijke computer-nerd die beweerde dat het probleem bij hotmail zelf lag ... foutje !
Het weer blijft schitterend : tussen 21 en 24 graden zolang de zon er is. Dat winteruur snoept wel een uur van onze zonne-uren af. Maar dàt los ik op door met Mutlu naar zee te gaan als de zon weg is op de heuvel en dan heb ik een extra uutje zon aan het strand. Van Conny kreeg ik een grote tak vers olijfhout om lepeltjes, vorkjes en messen te snijden terwijl Mutlu haar snuffeltjes doet en op vissen jaagt. Mijn klostafel is weer naar achter verhuisd, want NU is het ideaal om in de zon te zitten.
meer nieuws is er niet, veel groetjes en tot volgende, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 21:12 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 29 oktober 2011

HELP !!

Hallo lieve vrienden,
Is er een slimmerd tussen julie die me kan helpen ? Mijn probleem is volgende : sinds 3 juli kan ik mijn verzonden E-mails niet meer bekijken. Op dat ogenblik had ik een hotmail probleem, maar ook de recent verzonden E-mails zijn voor mij niet meer zichtbaar.Danke dankewel voor wie mij een tip kan geven.
Vele groetjes, Hilde

Geschreven door hilde om 21:15 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 27 oktober 2011

Zolang er stroom is ...

Hallo hallo !
OEF ! Ik merk dat het - op 2 dagen na - 2 maand geleden is sinds mijn laatste bericht. Nu, het was niet enkel wegens bezoek hier en ons verblijf in België. Sinds we teruggekomen zijn hadden we meer stroomloze dagen dan ooit. Niet tengevolge van het weer, maar blijkbaar worden de leidingen nu ondergronds gelegd en daarvoor ligt de hele streek volledige dagen plat. 's Avonds even na 17 uur komt er (gelukkig) weer stroom zodat we weer ijsblokjes kunnen maken. We begrijpen echt niet hoe dit kan. Restaurants, warenhuizen, banken en bedrijven hebben wel meestal een stroomgenerator, wat ellendig veel lawaai met zich meebrengt.
In September kregen we bezoek van Ali Baba's zus + echtgenoot. Wat uitstapjes, wat wandelen (hoewel het weer nog heel warm was), elke dag zwemmen en de tijd vloog voorbij. 2 dagen na hun vertrek zijn wij naar België vertrokken. Eddy's 2e oog werd met succes geopereerd en onze dagen waren gevuld met bezoekjes hier en daar, en ook met klusjes bij de dochters. Het heerlijke nazomertje zorgde dat we onbeperkt konden snoeien in de tuin in Ichtegem.
De eerste regen hier kwam samen met ons vertrek : hoera ! en Jos zal ook blij geweest zijn omdat hij de tuin niet moest sproeien. Bij thuiskomst (samen met An) : 2e maal regen, maar hiet viel al bij al wel mee. Ik kreeg een telefoontje van VTM om te vragen hoe het stond met de overstomingen !!! ??? Blijkbaar is hun kennis van Turkije niet zo goed, ze dachten dat Marmaris vlakbij Antalya ligt. Nee, we hebben geen wateroverlast gehad en van die aardbeving nabij Van hebben we ook niets gevoeld (dit is tenslotte 2000 km Oostwaarts)

De oktobermaand is altijd de ergste qua ongedierte : een reuzengrote spin in de badkamer, een doodsbang slangetje die An gezelschap hield in de badkamer, en ...een schorpioen in huis ! Eddy heeft er waarschijnlijk een steek van gekregen de nacht voor ik het beestje zag. Erg veel pijn, maar het was voorbij tegen de morgen. Toen ik na An's vertrek alles eens flink wilde stofzuigen (er wàs stroom die dag !) zag ik hem weglopen in MIJN slaapkamer ! Den Ali Baba geroepen en hij kwam onmiddellijk gewapend met barbequetang en potje. Helaas, het diertje was ondertussen verdwenen in één of andere spleet. Nu moeten we eraan wennen om met een schorpioen "ergens-onvindbaar- in huis" te leven. Nu, geen van die diertjes vallen aan, het is enkel opletten waar je je voeten neerzet .... en ze zijn geen van allen dodelijk.

Vermits ons fototoestel reeds meer dan een maand binnengebracht is voor herstel (nog onder garantie, maar dat wil hier niet zoveel zeggen), heb ik deze keer geen foto's om bij te voegen. Nu maar hopen dat ik het snel terugkrijg

Tot volgende en veel groetjes, Hilde en den Ali Baba

Geschreven door hilde om 20:30 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 29 augustus 2011

Straks is de Ramadan voorbij

Hallo Allemaal !
Binnen enkele minuten zal de Hodja roepen vanaf zijn minaret : "het vasten is voorbij". Voor ons lijkt het snel gegaan, maar voor deze die daadwerkelijk gevast hebben zal het wel een zalig gevoel geven.
De hele Ramadan tijd werd door de dorpsvrouwen Ramadan-brood gebakken - het was klaar net voor zonsondergang : heerlijk als het vers is en ook enkel verkrijgbaar tijdens deze periode. Als ik naar het dorp wandelde om zo'n brood te kopen ... kwam het wel niet heelhuids boven ...

Zodra de Hodja roept,mag iedereen terug eten zoals normaal en de mensen bezoeken vrienden en kennissen en men eet gezamenlijk. De over het algemeen zeer zoete gebakjes worden gebruikt om weer energie te krijgen. De maaltijden strekken zich soms uit over uren, omdat men vanwege de lege maag niet overhaast mag eten. Vanwege die zoete gebakjes wordt dit feest Suikerfeest genoemd, maar ook het kleine feest. (het grote feest is het Offerfeest dat dit jaar doorgaat in November)
Hierbij een foto van een vrouw in Heraklea die dagen voor het Suikerfeest reeds gebakjes maakt (met de geuren die eruit komen moet het niet leuk zijn te moeten wachten om ze op te eten)

Bij deze herinner ik me een reisje die An en ikzelf door Turkije maakten in 2001. De dag van het suikerfeest waren we onderweg van Koycegiz richting Antalya. Opeens politiecontrole ... ik vraag An de nodige papieren bijeen te zoeken, maar ... niet nodig, de politie besprenkelde onze handen met eau de Cologne en bood ons snoepjes aan !!! En de controle was voorbij ! Dit toont duidelijk de typische Turkse mentaliteit : belangrijke dingen gaan voor ...

De laatste marktdag was de hoofdbrok natuurlijk : SNOEP en de grootwarenhuizen in stad lokten ook veel mensen met de diverse snoepsoorten.

n

Tengevolge van dit alles verzuipt Selimiye onder de (Turkse) toeristen. Het hele land heeft een volle week vakantie. Goed voor hen, maar wij zullen blij zijn als de drukte weer voorbij is, want nu is het weer serieus slalommen om naar onze zwembaai te rijden.

Nu eventje heel leuk nieuws : 2 weken terug werd de motor van de Kalapuna gestolen (prauw volledig door Othmar gemaakt). Teleurstelling, woede en alle mogelijke gevoelens ... En dan, gisteren, toen we aan het zwemmen waren komt Othmar eraan en hij roept : "hé mijn motor is terug !!!!! Inderdaad, de motor lag braafjes op het dek. Nu heeft Othmar een bordje erbij geplaatst : dank voor het terugbrengen ... Het is alom gekend : een Turk steelt niets, hij leent het enkel ... (maar je weet nooit hoelang)

Dit was het zowat, we wachten op de terugkeer van de rust en die zal heel binnenkort komen met de opening van de scholen. Elk schoolkind draagt eenzelfde uniformpje afhankelijk van de graad,

maar het enige verschil kan de tekening op het kraagje zijn ..

En als de meteo deze keer gelijk heeft wordt het weer beter !!!!! Morgen regen voorspeld. Ik zie jullie ogen al gevuld met schietgeweren, maar voor ons is het nu eenmaal zo en ... niet kontent met de regen ??? er zijn veel plaatsjes onder de zon !
Veel groetjes, Hilde en den Ali Baba

Een uur later ...
geen overtollig lawaai ... het leven is nog steeds ZALIG op de heuvel

Geschreven door hilde om 21:54 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 18 augustus 2011

Regen ????

Hallo Iedereen !
Gisteren gaf het weerbericht voor vandaag : donder, bliksem, regen ... HOERA !!! 's Avonds nog alles binnengehaald : kloskussen, stoelkussens, de autoramen gesloten ....Vanmorgen vol verwachting de ogen geopend ... NIETS ! Wel wat bewolking, maar weinig hoop. De temperatuur om 7 AM was slechts 26 °, dàt was pas een frisse morgen. Onze laatste regen kregen we op 31 Mei, dus begrijpen jullie ons gevoel ? Rond de middag, 2 donderslagen en dan hield het op en onze hoop verdampte onder de zon. Dedju, volgende keer beter.

We hebben eindelijk een vliegtuig geboekt ! We komen iets vroeger dan anders, maar we zaten geklemd met de afspraken voor Eddy's 2e oogoperatie. Alles is dus weer voor de bakker en het medisch onderhoud is geregeld : we proberen nogmaals een regering te vormen tussen 21 September en 9 Oktober en als het dan niet lukt is het voor volgend jaar ... ergens in April. Nu we toch al het record-zonder-regering hebben komt het op geen maandje meer.
We verwachten Eddy's zus + echtgenoot 2 weken in September en onze An komt samen met ons naar Turkije : LEUK ! want de zomer was een beetje saai zonder bezoek.

Veel is er verder niet te vertellen, daarom sluit ik af met foto's van onze cactusbloem die de hele zomer in volle actie is.

EN natuurlijk is ook de klos-winter al af, en hoewel vele van jullie deze maand achter de stoof zaten, hadden we hier wel verfrissing nodig.

Maar jullie wens ik : een heel leuk warm week-end in de hoop dat de meteo geen loze beloften gedaan heeft.
Het leven in Turkije is ondertussen voor ons heel wat goedkoper geworden. We zaten er niet op te wachten, maar met ons armemensen pensioentje is dat leuk meegenomen. 2 jaar geleden was de Turkse Lira 1.750 tov de Euro .. nu 2.5. Het verschil maakt meer dan één etentje buitenshuis ! Voor de Turken ligt de zaak natuurlijk anders, vooral voor deze die schulden hebben in Euro of Dollar. Spijtig én moeilijk voor hen natuurlijk.

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 1 augustus 2011

Ramadan

of Ramazan, zoals het in Turkije genoemd wordt. Vandaag 1 augustus is het begonnen en is duidelijk te merken in Selimiye. Zowat de helft van de toeristen (Turkse) is terug naar huis om daar hun vastentijd te beleven. Er is trouwens niets aan om tijdens de vakantie niet te mogen eten noch drinken. Vele "ongelovigen" (=niet-moslims) kennen Ramadan als synoniem van Vasten, maar er komt echter meer bij kijken. Daarom geef ik even een overzicht van wat de vastentijd inhoudt.

Voor moslims bestaat er geen gezelliger maand dan de Ramadan. De winkels zijn langer open, er wordt extra lekker gekookt, familieleden bezoeken elkaar, er branden kleurrijke lampen en ieder probeert aardig te zijn tegen elkaar. Verder zijn er lezingen, culturele avonden, ontmoetingsdagen in de moskeeën… een groot sociaal leven tot in de late uurtjes.Natuurlijk is er de vasten, waarin men tussen zonsopgang en zonsondergang niet eet of drinkt. Die vasten is een hele opgave, vooral in de zomermaanden zoals nu.(nvdr vooral dat niet drinken zie ik NIET zitten) Dan is het vroeg dag en laat avond. Een lange tijd niet eten of drinken put het lichaam uit, zeker als men overdag hard moet werken. Vasten is een inspannend gebeuren waarbij men leert doorbijten, standvastig zijn, onderscheid maken, zijn lichaam en geest reinigen. Toch is het in de vasten van moslims daar niet echt om te doen want het vasten is gericht op een beter samenleven. Dat laat zich ’s avonds zien wanneer de vasten wordt verbroken. Dan gebeurt er waar het vasten op gericht is: het samen eten, de ontmoetingen met elkaar waardoor moslims zich over heel de wereld met elkaar verbonden weten. Het vasten is gericht op beter leven en op betere verhoudingen onderling. Dat bewustzijn, zich onthouden van het teveel en zich zuiveren van het kwade, is gericht op een gelukkig samenleven in vrede en verbondenheid en wordt uitgebeeld in de iftarmaaltijd ’s avonds en het bruisende leven dat er bijhoort.
Uiteraard is de vastenperiode tegelijk ook een godsdienstig gebeuren waarbij moslims zich beter willen ten dienste stellen van God (Allah). Het gebed, de koran en het leven van de Profeet Mohammed staan er centraal.

Wat het voor ons inhoudt ? Eigenlijk niets, je ziet alleen veel minder volk in de plaatselijke theehuizen en de rust is voor een heel stuk weergekeerd in ons dorp. De dorpelingen aanvaarden ons als ongelovigen, dus moeten we ook niet schijnheilig doen.

Verder nieuws : ik ben niet meer de enige die een blog heeft over "het leven in Selimiye". Conny is ook een blog begonnen. En voor wie zijn Duits wat wil bijwerken is het een echte aanrader ! De levensvisie van Conny loopt zowat gelijk met de mijne, maar zij wonen vlak bij zee, wat andere ervaringen meegeeft. Het adres : http://blog.kraft-schoepfen-am-meer..de/

Conny en Othmar verhuren ook een kamer - heerlijk verblijf vlak aan zee en van de cullinaire kunsten van Conny hebben we al meer dan eens genoten. Othmar is een fervent zeiler en heeft zijn eigen "prauw" helemaal zelf gebouwd, de Kalapuna - een leuke ervaring voor de liefhebbers !
Sinds vorig jaar -door onze nieuwe buren en Conny - is onze meest gesproken taal ... het Duits ! Na 40 jaar zonder enige duitstalige gesprekspartner was dat wel even diepe herinneringen bovenhalen. Maar, ik zal het der-die-das-euch-ihr-sie- probleem toch nooit onder de knie krijgen. Gelukkig storen de Duitsers zich minder aan zo'n "futiliteiten" dan de Fransen.

Ik vertelde reeds vaak over Ali Baba's kookkunsten, maar ... hij heeft ook nog andere talenten. Sinds enkele jaren maakt hij zelf likeur en dranken ... NEEN, geen geheimstokerijtje, hij gebruikt lokale dranken "met iets in". Sukses heeft het in elk geval want de bezoekers zien het altijd zitten ! Hieronder een foto van Conny en Othmar voor ze aan hun Picon begonnen (recept - met dank - gekregen van buurvrouw Kristientje uit de Mitswege). Foto "NA" hebben we niet genomen ...

En - ik weet het - jullie zullen jaloers geweest zijn op ons tijdens de regenmaand Juli ... maar, denk nu even positief : jullie hadden geen last van muggen, bij jullie vielen de mieren niet de ganse tijd op jullie vel (kriebelkriebel), jullie konden de vogels horen fluiten ipv dat aanhoudende vervelende getjirp van de cycaden, jullie moesten zelfs geen zweet van jullie gezicht en andere onderdelen afwissen. Zeg zelf : alles heeft voor- en nadelen

En om voor wat verfrissing te zorgen heb ik dan maar de herfst geklost : hier is hij !

Morgenvroeg bij het zwemmeke denken we aan jullie allen die zo dapper zijn om nog steeds mijn blog te lezen
Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 21:18 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van leven in Selimiye - Turkije