Naar de inhoud

leven in Selimiye - Turkije

heerlijk leven
seniorennet.beseniorennet.be
emigreren verloopt met ups en downs, maar tot nu toe meer ups dan downs. Moesten we terug voor de keuze staan, doen we het weer

Berichten van 1 februari 2008 tot 29 februari 2008

Overal lammetjes tussen de lentebloemen

Een vrouwtje ... een touwtje ... en een schaap eraan. Waarschijnlijk hangt het oudste schaap eraan want alle andere volgen haar overal. En, oh zo leuk die dartele kleine lammetjes te zien rondhuppelen. Nu is er nog plaats voor schapen en dito hoedsters, maar als alles volgebouwd wordt waar kan je dan nog voer voor de schapen vinden ? Die dieren hebben ook elke dag honger hé ! Een afgespannen weide zoals bij ons bestaat hier niet. Gewoon maar een vrouwtje die bij haar diertjes blijft en ondertussen zit te mijmeren, wol te spinnen of te breien.
Geschreven door hilde om 21:04 Reageer op dit bericht Stuur door

15 jaar geleden : overal prachtige zuivere baaien ...

"Kust der heerlijkheden waar het water levensverhalen weerspiegelt met de tand des tijds knagend aan het land. Waar blauw blauw is en de zee je niets verbergt. Baaien in de Turkse kust tientallen, honderden, duizenden; verborgen en geborgen, waar ontwake
n nog een droom is en dagdromen realiteit " (Bruno Flour - juli 1995). 

                 

Spijtig genoeg is dit verleden tijd aan het worden. De baaien worden vervuild en overal worden restaurants gebouwd .... in elke mooie baai liggen ettelijke boten : gulets, zeilboten en jachten. Wààr is de tijd van toen ? Wij hebben de mooie tijd gekend èn hebben er met volle teugen van genoten. DIE tijd ... komt niet meer terug. Onze eerste keer met Mizana : 1993 : toen nog een primitieve gulet : het anker werd nog met de spierballen opgehaald, de énige luxe aan boord was de (verplichte) boordradio (GSM was toen nog niet weid verspreid) ... we vonden het heerlijk zwalpen van baai tot baai in alle eenvoud, rust en eenzaamheid. We misten het confort niet dat de reizigers van nu eisen. Elke vakantie aan boord was ronduit heerlijk.(indien interesse, even kijken naar het hele begin van mijn blog "hoe het begon"). Soms leek het op een gebed, al die schoonheid van de natuur, de stilte en het heerlijke samenzijn van ons gezinnetje na een hard werkjaar. 

                

Geschreven door hilde om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Sneeuw ?????

Hallo allemaal ! Een berichtje om te zeggen : neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee, HIER SNEEUWT HET NIET ! We worden overspoeld met mailtjes om te vragen of we ondergesneeuwd zijn. Onze dochters worden ook bestookt met vragen als …. JAAAAA “zijn je ouders niet ondergesneeuwd ?” Selimiye ligt vlakbij de zeespiegel en heeft een beetje een micro klimaat. Het gebeurt dikwijls dat we rondom zwarte wolken zien en … boven ons dorpje een cirkel blauwe lucht. Gisteren was een man van 70 bij ons op bezoek – woont sinds zijn geboorte in de streek en heeft maar 2x sneeuw meegemaakt ! En dat was dan nog sneeuw die niet bleef liggen, daarvoor koelt de grond niet genoeg af. De laatste 2 dagen was het wel bitter koud (‘s morgens slechts 3 graden). Moest het echt beginnen vriezen zou het een ramp voor iedereen betekenen want … alle waterleidingen liggen buiten zonder enige bescherming, en , veel mensen hebben hun wasmachine buiten staan. Feit is : in Europa wordt nieuws verspreid zoals “in Griekenland en Turkije is er grote sneeuwval”. En dan denken alle bekenden “ocharme Hilde en Eddy, die zijn voor het goede klimaat naar Turkije gaan wonen”. DE grote fout aan “dat denken” is : Turkije is zo groot, maar … is één land, zelfde naam en zelfde noemer. Dat schept wel foute gedachten in kleine landjes zoals België en Nederland. Zo, tot volgende keer en veel groetjes !!!!! Hilde en Ali Baba
Geschreven door hilde om 20:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Lente Herfst Lente Herfst

Zowat een week geleden … Lente !! Je voelde de natuur veranderen, je zag overal zomaar opeens bloemknoppen openbarsten, de temperaturen werden zacht, heerlijke zon en blauwe hemel. Het leek stabiel en mee met de vogeltjes voelden we ons bloed stromen en konden we niet weerstaan aan schoonmaak- en schilder beurten. 3 jaar terug schilderde ik alle houtwerk buiten in éénkleurig groen (waar er voorheen 5 soorten groen gebruikt werden – typisch Turks – heeft geen belang en … groen is toch groen). Gezien de combinatie van zon, wind en zoute lucht de verf heel snel aantast moest er een nieuwe laag gelegd worden. Toen ik de kleurenkaart bekeek dacht ik “waarom eigenlijk verdergaan met groen ?” en ik liet me verleiden door …Visne rood (kriek). Nu het werk al gedeeltelijk gedaan is oogt het zoveel mooier en rijker tegen de grijze muren ipv van dat arme groen ! Het is zo moeilijk een natuurlijk kleur groen te vinden hier, dan beter iets dat contrast maakt, dachten we, en … wij vinden het een succes.

                       

Maar ja, deze tijd kan het weer nog niet stabiel zijn, dus : vannacht terug begonnen met episode Herfst. Vreselijk huilende wind, bliksem en harde donderslagen (hoewel ik er niks van gehoord heb … had oordoppen in tegen het nachtelijk gezang van mijnen Ali Baba). We wachten af tot de Lente terug komt, dan kunnen we verder klussen. En ondertussen kan ik weer …. jaaaaaaaaaaaa klossen ! Op de web blog van Gisela “https://blog.seniorennet.be/kantklossen/” of “terug naar ‘t kantkussen” is de eerste zin : “een hobby die een passie werd”. Misschien klinkt het voor velen saai, maar ik heb het ook zo ervaren …ik zou er zelfs ’s nachts voor opstaan !! 

                                        

De voornoemde Lente heeft ervoor gezorgd dat alle amandel bloesems open barsten ! Gewoon prachtig en zoals ik een maand geleden zei : NU is Selimiye veranderd in één wit/roze wolk van bloesems waar de bijen in zoemen en nectar slurpen naar hartelust. Voor we in Selimiye kwamen wonen waren we er enkel tijdens de zomer en in het najaar geweest en … wij vonden het toen al zo mooi. Ik geloofde Bahri niet toen hij zei dat het tijdens de Lente nog veel mooier was, maar juist : hij had gelijk !



Voor de rest : niets te beleven tenzij regelmatig een versperde weg omwille van nieuwe bouwwerken - meestal illegaal. Daar sta je dan, je kan niet terug en je kan niet verder, dus : wachten tot de weg weer ontlast wordt van betonmolen, vrachtwagen ofzo. Nu ja, de frequente boodschappen doe ik toch te voet en de Tata doet niet veel meer dienst dan éénmaal per week. Blijkbaar is onze heuvel in trek momenteel – erg genoeg – wij hielden ervan afgelegen en rustig te wonen. Er is nog geen reden tot paniek : het is nog geen lintbebouwing en de afstand tussen de huizen is ruim. Maar .. blijkbaar smachten de in stress levende mensen meer en meer naar eenzame afgelegen plekjes – ver van de bewoonde wereld om te mijmeren bij een prachtig uitzicht. Marmaris is al veraf (1 ½ uur van het dichtste vliegveld – is nu eenmaal gelegen op een schiereiland) – Selimiye ligt nog een uurtje verder – wij : op de heuvel (13 jaar geleden onbewoond gebied) – en NU … zijn er 2 bouwwerken aan gang heel veel verder en hoger ! Haha, dan denk ik ”als je ’s avonds zonder sigaretten valt, zal je zeker het roken afleren” want, van dààr af naar het dorp in het donker !!!....... Laatste nieuws : ik boekte gisteren onze volgende komst naar België ! Een meevallertje, want je moet zoeken en zoeken en zoeken en dan .. BOEKEN als je dàt ziet : goeie prijs, goeie periode. We komen van 25 April tot 11 Mei en hopen toch vele van jullie te zien. We willen natuurlijk de dochters (èn schoonzoon die zich nu ernstig inspant om zijn Nederlands te perfectioneren) terugzien. Ons An voelt stilaan beterschap in been en voet. Ok, het gaat langzaam, maar zolang het de positieve richting uitgaat zijn we heel blij en opgelucht. Zo, tot volgende keer en veel groetjes !!!!! Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van leven in Selimiye - Turkije

↑ Terug naar de berichten