Berichten van 1 maart 2010 tot 31 maart 2010

Hallo hallo !

Eindelijk heb ik er eens aan gedacht een kiekje te nemen in ons "postkantoor" - zijnde de gang van het gemeentehuis.  Meestal toch wordt de post daar gelegd, hoewel het regelmatig van plaats wisselt : soms eens een internetcafé (die is er nu niet meer), soms eens het café van het gemeentehuis, je vindt maar uit waar het kan zijn.

Zo ziet het er dus uit, moet ik nog meer uitleg ?  Tussen die stapel zit je minstens een uur te zoeken naar een omslag met je naam erop.  Er is ook geen controle : je neemt mee wat je wil (voor de buren), en als je denkt dat er ergens iets leuk in zit kan je de brief rustig openmaken.  Het is dus zeker niet verwonderlijk dat er heel veel post verloren gaat. Daarom laten wij heel weinig opsturen.  Reken er dan nog eens bij dat er 9 Selimiye's in Turkije zijn, dan is het plaatje snel gemaakt. En een postbode ?  Die functie is nog altijd open ... zo moeten we ook geen brievenbus kopen.

En het is volop lente ! Elke dag is er een bijna-zekerheid van een prachtige zonnige dag. De lentebloemen springen open en de druivelaar loopt uit - een prachtperiode !

Misschien eens even iets over de Johannesbroodboom die hier groeit en bloeit ? Van de vruchten worden producten gemaakt voor een volle buik of waarvan je lollig kunt worden (hik).  De zaden, die weinig variatie in gewicht vertonen, dienden in de klassieke oudheid als gewichtseenheid voor goud en edelstenen.De peulen worden in massa's tot veevoer verwerkt. De zaden worden gemalen en ook als vervanging van cacao gebruikt. Het surrogaat wordt niet alleen in slechte tijden als grondstof voor chocolade gebruikt. Het wordt vaker gebruikt dan menigeen denkt of weet. De zaden zijn een goed vervangingsmiddel van cacao, die gewonnen wordt uit de vrucht van de cacaoplant.

De bloemen komen uit de takken te voorschijn.

'Cauliflorie' is de botanische aanduiding voor het       

verschijnen van bloemen op naakt hout. De bloemen zijn eenslachtig en bezitten geen kroonblaadjes. Ze zijn of mannelijk en hebben dan vijf meeldraden of vrouwelijk en hebben dan een stamper. De vrouwelijke bloemen worden in hoofdzaak door vliegende insecten en via de wind bevrucht. In het najaar worden de groene peulen geoogst en te drogen gelegd. De peulen geven een doordringende zoete geur af die naarmate ze droger worden afneemt.

Nu is het werken geblazen, want binnenkort is het te warm : schilderen en onderhoud van alle houtwerk want de zeelucht en de zon tasten de verf snel aan.  De toren ziet er nu weer netjes uit : alle bezoek mag komen !

Veel groetjes en tot volgende

Hilde en Ali Baba

Hallo iedereen !

Wat schreef ik ook weer in mijn laatste bericht ??? ADSL verbinding opgelost .... nee dus, het bleef een verbinding met vallen en opstaan.  De enige manier om verbinding te hebben was de hoorn van de telefoon nemen en voortdurend klikken.  Wel niet leuk werken.  Dus weer dagelijks Türk Telekom opbellen, maar die mannen beweerden altijd dat er bij ons iets mankeerde (allez, met de kabels, modem of splitter).  Ik bleef maar aandringen dat er iets mis was met de kabel buiten ... 2 maand lang.  Okee, ik bespaar jullie verdere details, maar ondertussen stond mijn haar rechtop ! Toen de delegatie mannen eindelijk nog eens tot bij ons geraakte zegden ze (na alle metingen gedaan te hebben) : er is iets mis met de kabel buiten !!!!!!!!  En dan mag je niet beginnen lachen.  Gelukkig hebben wij een lange ladder, want zelfs dàt hadden ze niet bij.  Ze zijn naar boven geklommen en op 10 minuten tijd was onze miserie voorbij. Nu dit opgelost is ... valt de stroom heel dikwijls uit, er is wel altijd iets dat fout loopt.

Ondertussen konden we onze trip naar België boeken : we komen er aan van 25 April tot 12 Mei.

Begin deze week hadden we nog een super-mega-zware storm.  Ongelofelijk hoe de wind kan tekeergaan.  Gelukkig hadden we reeds een andere buitentafel gekocht, want die van vorig jaar was gewoon ... wèggewaaid met de nodige schade vandien.  Nu, dat plastiek beviel ons toch niet zo en in Datça hadden we gevonden wat we ècht wilden.

Het weer gaat nog steeds op en af : mooie dagen afgewisseld met heel winderige en soms een regendrupje.  Maar de mooie dagen zijn super om leuke uitstapjes te maken : alles is groen en overal staan er bloemen.  Zalig kuieren in een eenzame baai onder de bloeiende mimosa. 

Deze week op het strand een supermooie grote vlinder gezien.  Ik zet er 2 foto's bij : ééntje die Ali Baba maakte toen het diertje fladderde, en één geleend van een vlinderspecialist.  We kenden de naam van de fladderaar niet, maar dankzij een blogconnectie (die wel op de hoogte is) weten we het nu wel : het was een grote nachtpauwoog, eigenlijk geen vlinder, maar een mot.  Wat is de natuur toch mooi ! Even kwam het bij me op het diertje te houden, maar dat recht heb ik niet, het hoort bij de natuur en is geen hebbedingetje.

De laatste inwijkeling voor wie we moeten uitwijken op straat is ... een pelikaan.   Een vogel die normaal hier niet voorkomt, en hij is alleen, daar waar pelikanen normaal in groep leven - misschien een uitgestotene of een eenzaat ? Hij heeft zich genesteld aan de haven en verwelkomt de vissersboten die thuiskomen, hopend de kleine visjes te krijgen.  En dat zal wel, want hij blijft in leven.

En nu het heuglijk nieuws :   zie foto !!!

Nu Mutlu helpt met de voedselvoorziening, kunnen we eindelijk rondkomen met ons zelfstandigenpensioentje !!!!

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba