Vrijdag 30 november 2012
Schudden en beven
Hallo hallo !
Hier ben ik met het beloofde nieuws. Niet dat het wereldschokkend is, maar het werd stilaan tijd terug een bijdrage te schrijven.
Sinds meer dan een week wordt het Bozburun schiereiland geteisterd door aardbevingskens. Meestal kleintjes 2 à 3 op de schaal van Richter, maar af en toe 4 en méér. Belangstellenden kunnen even googelen naar http://www.koeri.boun.edu.tr/scripts/lst9.asp (laatste aardbevingen). We liggen er niet van wakker en als de aarde beeft, schudden we gewoon maar mee ...
Blijkbaar waren we niet de enigen die onze opzeg kregen van Bahri, sinds weken komen onze trouwe tortelduifjes niet meer eten. het brood op het muurtje ligt er 's morgens en ...'s avonds ligt het er nog. We missen hen, want ze waren er elke dag bij het ontbijt.
En, de tijd loopt, op 31 december moeten we uit de toren zijn. We zijn volop aan het inpakken. Het klein gerief brengen we stelselmatig naar het nieuwe huis - elke dag een volle Tata. Na bijna 9 jaar besef je niet hoeveel je wel in huis hebt (en dan nog in een klein torentje). Voor de meubels en de keukenapparaten vragen we een tractor met sterke mannen.
Onze Felix is natuurlijk een heel hele hulp bij het verhuizen .
..
Het werk aan het huis verloopt stroef (allez, trager dan ik hoopte). De zonnecollectoren staan er al, maar het water is nog niet aangesloten. Ook de omheining : de draad staat er al, maar het werk moet nog uitgevoerd worden. Dàt zijn nu wel primordiale voorwaarden voor we in het huis kunnen wonen. Om wat druk te zetten heb ik zelf het hele huis gepoetst, maar dat heeft niet geholpen. En, iets heel leuk : in een hoekje van de woonkamer zit een gaatje .... heel handig als je het water naar buiten wil trekken want voor de deur ligt een dorpeltje om de tocht en de regen buiten te houden. (Turkse deuren staan altijd op minstens 2 cm van de grond af). Ik vind het heel inventief ... maar het gaatje is ondertussen al verstopt.
)
Het huis is proper en geschilderd : binnen wit èn buiten donkergroen. Dat valt best mee als je sommige huizen ziet in lila, roze, paars en andere pastelkleuren. Ik heb de schilder wel doeken gegeven om af te dekken. Blijkbaar wist hij niet dat hij op die manier properder werk kon leveren. Toch is hij er goed in geslaagd om vensterbanken, stopcontacten enz te bespatten. De stukadoor die het bovenste verdiep plakte ... de ruiten buiten vol cement. Mijn handigste werktuig : een glazenschrapertje !
Selimiye is weer in wintertooi. De mensen kunnen weer midden de straat een babbeltje doen, overal ligt een hoop zand en betonijzers - er wordt weer veel gebouwd - de boten worden aan wal gebracht, de winteroogst is er en de calamars en octopussen wachten tegen hun zin om gevangen te worden ...
.
D
De lekkere, verse broden, simits, açma's enzovoort van onze zomerbakker .... voorbij ! De bakker vond dat hij genoeg verdiend had om de winter mee door te komen en heeft de zaak gesloten. Zucht. Dit is Selimiye en nu maar hopen dat zijn geld op is tegen volgend seizoen.
Als laatste nog een foto van een intellectuele wandelende tak. Niet slecht hé, dat Turks diertje leest Nederlands !!!!
Vele groetjes en volgende bericht waarschijnlijk vanaf onze nieuwe stek.
Hilde en Ali Baba
Hier ben ik met het beloofde nieuws. Niet dat het wereldschokkend is, maar het werd stilaan tijd terug een bijdrage te schrijven.
Sinds meer dan een week wordt het Bozburun schiereiland geteisterd door aardbevingskens. Meestal kleintjes 2 à 3 op de schaal van Richter, maar af en toe 4 en méér. Belangstellenden kunnen even googelen naar http://www.koeri.boun.edu.tr/scripts/lst9.asp (laatste aardbevingen). We liggen er niet van wakker en als de aarde beeft, schudden we gewoon maar mee ...
Blijkbaar waren we niet de enigen die onze opzeg kregen van Bahri, sinds weken komen onze trouwe tortelduifjes niet meer eten. het brood op het muurtje ligt er 's morgens en ...'s avonds ligt het er nog. We missen hen, want ze waren er elke dag bij het ontbijt.
En, de tijd loopt, op 31 december moeten we uit de toren zijn. We zijn volop aan het inpakken. Het klein gerief brengen we stelselmatig naar het nieuwe huis - elke dag een volle Tata. Na bijna 9 jaar besef je niet hoeveel je wel in huis hebt (en dan nog in een klein torentje). Voor de meubels en de keukenapparaten vragen we een tractor met sterke mannen.
Onze Felix is natuurlijk een heel hele hulp bij het verhuizen .
..Het werk aan het huis verloopt stroef (allez, trager dan ik hoopte). De zonnecollectoren staan er al, maar het water is nog niet aangesloten. Ook de omheining : de draad staat er al, maar het werk moet nog uitgevoerd worden. Dàt zijn nu wel primordiale voorwaarden voor we in het huis kunnen wonen. Om wat druk te zetten heb ik zelf het hele huis gepoetst, maar dat heeft niet geholpen. En, iets heel leuk : in een hoekje van de woonkamer zit een gaatje .... heel handig als je het water naar buiten wil trekken want voor de deur ligt een dorpeltje om de tocht en de regen buiten te houden. (Turkse deuren staan altijd op minstens 2 cm van de grond af). Ik vind het heel inventief ... maar het gaatje is ondertussen al verstopt.
)Het huis is proper en geschilderd : binnen wit èn buiten donkergroen. Dat valt best mee als je sommige huizen ziet in lila, roze, paars en andere pastelkleuren. Ik heb de schilder wel doeken gegeven om af te dekken. Blijkbaar wist hij niet dat hij op die manier properder werk kon leveren. Toch is hij er goed in geslaagd om vensterbanken, stopcontacten enz te bespatten. De stukadoor die het bovenste verdiep plakte ... de ruiten buiten vol cement. Mijn handigste werktuig : een glazenschrapertje !
Selimiye is weer in wintertooi. De mensen kunnen weer midden de straat een babbeltje doen, overal ligt een hoop zand en betonijzers - er wordt weer veel gebouwd - de boten worden aan wal gebracht, de winteroogst is er en de calamars en octopussen wachten tegen hun zin om gevangen te worden ...
. D De lekkere, verse broden, simits, açma's enzovoort van onze zomerbakker .... voorbij ! De bakker vond dat hij genoeg verdiend had om de winter mee door te komen en heeft de zaak gesloten. Zucht. Dit is Selimiye en nu maar hopen dat zijn geld op is tegen volgend seizoen.
Als laatste nog een foto van een intellectuele wandelende tak. Niet slecht hé, dat Turks diertje leest Nederlands !!!!
Vele groetjes en volgende bericht waarschijnlijk vanaf onze nieuwe stek.
Hilde en Ali Baba
