Berichten van 1 juli 2011 tot 31 juli 2011

Naast de toren : ontdekking !!! Een heel jong schildpadje.  Het schild nog zo mooi getekend en gekleurd - even kijken naar het leuke strikje boven zijn/haar kopje.  Het was super enthousiast over de appel die we bezorgden.  Hopelijk blijft het in de buurt en wie weet : misschien zijn er nog broertjes en zusjes.  We hebben het al een naam gegeven : Joety. Normaal lopen hier oudere dieren rond met een kleine 20 cm lengte en meestal is hun schild beschadigd door een val op de rotsen. Maar Joety is nog zo intact en fris.
Al surfend op het internet leerde ik weer bij : het geslacht van deze dieren wordt bepaald door de temperatuur waaronder ze uitgebroed worden.  En ook : als je schildpad eieren vindt mag je die nooit omdraaien, want dan sterft het embryo. 
 
    

       

De ontdekkingen blijven boeien

Zo was haar naam, Iauw, omdat ze die zelf kon uitspreken en altijd zo hartstochtelijk kon miauwen als ze honger had.  Ze is verdwenen en waarschijnlijk dood.  Onze lieve dikke knuffelpoes, daarom hier de mooiste foto die we van haar hebben. 

Ze was bij ons sinds de eerste week van ons verblijf 7 jaar terug : toen besloot haar moeder Siyah zich bij ons in de toren te vestigen met haar 3 kittens.  We zullen haar missen.

Recent zetten onze buren een publiciteitsfilmpje op You Tube : interesse ? zoek dan even naar "Finka Romantika Selimye".  Je hebt dan een beetje de sfeer van ons dorp en van de heuvel. (de toren staat er natuurlijk ook op, want die zit in ieders gezichtsveld)

En vermits de zomer verzuipt bij jullie, stuur ik nog wat nagekomen vakantiefoto's van de dochters.

Deze magnum fles was een geschenk van Johny, Christiane, Wilfried en Ingrid enkele jaren terug.  Gesmaakt heeft ze zeker !!!

Mijn klos-zomer is af.... hopelijk kunnen jullie je eraan verwarmen, want de zomer lijkt spoorloos in België

 veel zweet-hete groetjes van Hilde en Ali Baba

Hallo hallo !

't Is hier weer stil, de "dochterstorm" is voorbij.  Het was superleuk, maar daarna even uitblazen en de toren weer in orde brengen, want 5 personen is veel voor ons klein huisje, gelukkig dat we vooral buiten vertoeven.   De dochters zijn echter niet veeleisend, ze genieten vooral van de stilte, het zwemmen en de relax.  We hadden een plaatsje besteld voor een tochtje met de "koeienboot", maar niet genoeg toeristen voorradig.  Toch kregen we de kans mee te gaan met het "dorps-schoolreisje" UNIEK ! 3 boten vol joelende Selimiye-jeugd - en het waren net kikkertjes toen ze allen in het water sprongen bij elk stopplaatsje. (ik denk dat er in Selimiye niemand is die niet kan zwemmen, normaal met zo'n groot zwembad rondom)

Einde de eerste week maakte Kristientje plaats voor Tatsie, Ze vond - zoals iedereen - de Tata een heel leuk vervoermiddel.  En sukses dat ze hadden langs de baan ! Vooral met Mutlu binnen en de meiden achter.  Het is voor de meeste Turken ondenkbaar een hond binnenin het heiligdom van hun auto te laten.

Het toerisme liet nog wat op zich wachten wat nu alweer verleden tijd is

De tweede week kregen we weer de gelegenheid even naar "het buitenland" Symi te varen.  Het was genieten tot in de toppen van onze tenen (en zo  hebben we een nieuwe voorraad vers spek in de vriezer)

Soms zie je hier wel rare dingen gebeuren. Deze winter werd er een muur gebouwd rond een stuk grond voor de toren, met de bedoeling er volgend jaar een huis op te bouwen. (illegaal natuurlijk) Vorige week echter kwam een ploeg van 2 man die begon een stuk muur neer te halen.  Een volle dag gewerkt (allez, een half uur werken en een uur uitrusten onder de boom).  En sindsdien gebeurt er weer niets meer

Maar er is hoop ivm de elektra !!!! Nu de weg al een goed stuk geplaveid is (de stenen zijn weeral op) hebben ze er gaten gegraven om nieuwe electriciteitspalen te zetten WANT er komt versterking op de heuvel, de pyloon ligt er al, wanneer ze het zullen afwerken zien we wel.

En tot slot een tip : als jullie ooit een origenele parasolvoet nodig hebben .... heel eenvoudig te maken, je moet alleen maar op het gedacht komen

Zo, veel groetjes en tot volgende, Hilde en den Ali Baba