Verlovingsfeest bij de buren
Goeieavond !!!
Na zonneschijn komt regen ... Inderdaad, vrijdag was het zondvloed. Marmaris stond compleet onder water, de net vernieuwde weg van het vasteland naar Marmaris liep onder door de watervallen die overal uit de bergen kwamen (denk dan maar eens aan alle stenen die met het water mee op de weg komen liggen) enz. Selimiye (haha) had dezelfde problemen, maar veel verkeer is er nu toch niet. Bij ons ? Wateroverlast niet echt een probleem, maar met dat noodweer ... ik weet het, het is een afgezaagd thema ... geen stroom, geen telefoon, geen internet en sinds we hier wonen ook geen leidingwater vermits het water aangevoerd wordt door een hydrofoorpomp ... die stroom nodig heeft.
Maar, de ellende duurde maar 1 dag en 1 nacht - gelukkig maar. Ik had de weerberichten goed bekeken vooraf, want ik wou de inkom trap vernieuwen en dat lukt niet op 1 dag vermits het de normale toegang is om in en uit het huis te komen. Mutlu begreep de situatie en sprong telkens over de net gemetste trap - flink hé. Ze is wel haar flinkertjes (hondensnoepjes) komen opeisen en ging bij haar "flinkertjeskast" staan. Even foto van ervoor (ik noem het een urgentietrap, maar niet te onderhouden)
en foto na mijn werk. De gebruikte breukstenen waren afval dat hier voor het hek lag. Toen ik vroeg bij het bouwbedrijfje hoeveel ik moest betalen ... NIKSKE ! Leuk meegenomen
Gisterenmorgen - de regen was gelukkig gestopt - zagen we de buurvrouwen werklustig aankomen bij onze dichtste buren die de verloving zouden vieren van één van de 9 (NEGEN) kinderen. We hoorden heel veel getater en gesnij van groenten (Jeroen Meus zou het niet beter doen). Tegen de middag kwam een volgeladen lichte vrachtwagen aan met plastieken stoelen en tafels (heel veel). Toen begon mensen van her en der aan te komen (ik zat op het terras te klossen, dus op de eerste rij om alles te zien). En toen kwam de buurman bij ons binnen om ons uit te nodigen om mee te eten. Weigeren was niet mogelijk, maar den Ali Baba gaf forfait. Ik ben er naartoe gegaan en heb het me niet beklaagd. Ik had de fotomachine bij, maar ik vond het niet gepast om foto's te nemen. Iemand bracht me eten : grote plateau met erop : kommetje frieten, kommetje rijst, 2 kommetjes vleesbereiding, kommetje gemengde sla en kommetje asjure + zakje brood en zakje oliebollen ........... PFFF lekker hoor, maar met mijn klein maagje kon ik de helft nog niet op ! En klaargemaakt door de vlijtige buurvrouwen en familie. NIET vergelijkbaar met de door ons gekende "traiteurs", maar vooral het sociale gebeuren is een revelatie. Bij het weggaan drong buurman aan dat we 's avond ook moest komen om "het gebeuren" mee te maken.
Tegen 6 uur 's avonds kwam de autokaravaan eraan mèt de verloofde van ons buurmeisje. TUUUUUUUUUUUUUUUUUT TUUUUUUUUUUUUUT, je zou bijna gaan denken dat de brandstof hier geen geld kost ... tot je zelf gaat tanken. (duurder dan België). In een minimum van tijd waren alle plastiek stoelen bezet en werd de eerste dans van de verloofden ingezet. Vuurwerk !!!! (daarom is de foto zo beneveld)
En ondertussen werden duizenden glitter-papiertjes gegooid die gedeeltelijk in de grond verdwenen omdat die zo zacht was na de regen, - dat was goed als grond-verharding
zodat ik er niet teveel moest oprapen bij ons in de tuin. De life muziek : 3 man, maar ze maakten evenveel lawaai als de cycaden tijdens de zomer. De sfeer was er en het verliefde paar was gelukkig. Ikzelf had de vorige nacht nauwelijks geslapen door het noodweer (zoveel decibels aan donderslagen), en ben vroeg onder dek gegaan met oordopjes erin.
Eigenlijk zou ik het huis moeten kuisen na al die regen. Heb het geprobeerd, maar der is er ééntje die me serieus tegenwerkt ....
Inzoverre het laatste nieuws
Veel groetjes en slaap lekker !
Hilde
