The sun ...

sunrise, sunset,

a flower,

a star,

or maybe fireworks ...

whatever you see

it is meant to wish you a

MERRY CHRISTMAS

and a

HAPPY and HEALTHY

NEW YEAR !!!

Hilde en Ali Baba

Hier geen kerstgevoel, samen met An genoten van een heerlijk winterzonnetje bij 20 graden

Hallo iedereen !

Waarom kattendag ? Waarom niet, we hebben moederkesdag, vaderdag, secretaressedag enz... en hier ook : katten-sterilisatie-dag.  Sinds een paar jaar organiseren enkele gemotiveerde Britse dames het evenement : een dierenarts komt en werkt de hele dag om straatkatten te ontdoen van hun burgerrechten. Gezien de hoge kattenpopulatie vind ik het een prachtig initiatief én het is ook heel goed georganiseerd.  Tot nu al meer dan 300 katten behandeld, enkel in Selimiye.  Stel eens voor dat 300 katten productief blijven : tellen maar !  Wijzelf hebben er ook dankbaar gebruik van gemaakt.  We hadden er al 4 op eigen kosten laten doen, maar Vlokje en haar kroost PLUS een nieuw aangekomen katje ... het stopt ergens.  De dag voor het evenement kwamen  David en Jane met hun kattenval (zelf gemaakt - BRAVO !) die goed zijn werk deed.  's Nachts zaten die lieverds maar te miauwen in hun bench.  Ik ben een watje op dat punt en heb natuurlijk een slapeloze nacht gehad.     

Ondanks dat het ongewilde buitenkatten zijn waren we toch heel opgelucht dat onze 7 poezen gezond en wel terug waren. En nu hebben we hen naampjes gegeven : Spook, Zorro, Zeytin en Olijfje (die 2 kunnen we niet uit elkaar houden, daarom hebben ze dezelfde naam maar in verschillende talen) Whisky en Tata.  Tata kreeg zijn naam omdat hij een ritje onder de auto meegedaan heeft richting Bozburun.  Heel eng, je hoort miaaaaaaaaaaaauw en je weet dat er iets mis is.  Ben terug naar huis gereden miaaaaaaaaaaaauw en thuis kwam hij er heel fier onderuit, gelukkig nog in één stuk en niet té gefrustreerd.

Tuinnieuws : vorig jaar kreeg ik van het buurvrouwtje verse apenootjes.  Heb natuurlijk de meeste opgegeten, maar toen dacht ik : eens proberen te planten ?  Gelukt ! 2 plantjes waarvan het resultaat te zien is op bijgaande foto's.  Zo leuk om de manier van groeien en bloeien te ontdekken

voor de oogst :

na de oogst

Gisteren kwam een vrouwtje de olijven plukken bij onze buren.  Geloof het of niet, er bestaat een Turkse wet : je  verkoopt je grond, maar de oogst van de bomen blijft behoren aan de oorspronkelijke eigenaar.  Ondenkbaar bij ons, maar hier heel normaal.  Gezien de boom vlakbij de grens staat viel de helft bij ons in de tuin.  Mutlu binnengeroepen en 't vrouwtje kwam mijn tuin afstruinen om de olijven op te rapen.  Natuurlijk heel wat planten platgetrappeld PFFF, maar dat went (?) De dag ervoor kwamen ze de nieuwe verse elektriciteit aansluiten en die mannen keken ook niet waar ze hun voeten zetten.  Ondertussen hebben we ondervonden dat die nieuwe palen en aansluitingen geen verbetering zullen brengen in voltageschommelingen.  We dragen ons lot samen met de wasmachine (die regelmatig niet open wil) en de computer (die een deel van ons pensioen opslokt). Maar het was leuk die mannen aan het werk te zien - op hen geen kritiek, ze werkten hard door - maar wel op de mogelijkheden die ze hebben : oud materiaal : een tractor die in gang moet gezet worden op een manier enkel door hen gekend, als er geen bulldozer voorhanden is : een hele aanhangwagen volscheppen met zand (één man, bijna 2 werkuren), op een rotte houten paal klimmen die staat te wiebelen om de kabels los te maken  enz enz.  Er kwam wel een hoogtewerker  - is een half uur blijven staan - heeft niets gedaan en is weer weggereden. Ze zijn nu al maanden bezig om de elektriciteitspalen te vernieuwen op dit klein stukje Turkije.  Het is leuk, maar ook zielig om toe te zien.

Na meer dan één jaar werd ook weer verder gewerkt aan de restauratie van de Moskee voor ons huis. Mooi grieks dakje en de muren bijgewerkt. 

Toen hebben ze er bordjes aangehangen : "de werf niet betreden". en ... het ligt weer stil tot ???

Misschien bouwen ze volgend jaar een minaret erbij (bij de Hagia Sophia  hebben ze er 4 gebouwd).  Waarom is dit lelijke kleine bouwsel van zoveel belang ? Maar Selimiye heeft nu wel een tegenhanger : Istanbul : blauwe moskee - Selimiiye : roze moskee.

Vandaag nog steeds boven de 20 graden.  Vanaf morgen zou het dalen en ook regenen.  We zien wel, maar tot op heden heb ik het stoofke nog maar één keer aangestoken. Zo zal het hout niet snel minderen.

Dat was het voor vandaag, lieve groetjes

Hilde en Ali Baba

en Zorro die voor een mooie foto zorgt


     

en zegt me dat de tijd gekomen is om mijn standvastige lezers wat nieuws te vertellen.  Ik zal dan maar gehoorzaam zijn (voor één keer)

Hallo hallo !

Sinds mijn laatste bericht is er veel en niets gebeurd.  Het wordt moeilijk om spannende verhalen te vertellen én niet in herhaling te vallen.

Na een superhete Augustusmaand is onze An ons 3 weken  gezelschap komen houden.  Het was superleuk samen.  Daarna hebben we de moed en de koffers gepakt en zijn we weer eens naar Belgie gevlogen. Alles goed verlopen ginder en daarna waren we weer blij om thuis stress-vrij te kunnen leven.

Vandaag het huwelijk van ons buurmeisje, maar het feest gaat niet door bij de buren. Enkele maanden na het verlovingsfeest  zagen we de uitverkorene niet meer dagelijks langskomen.  We dachten dat de liefde bekoeld was, maar nee hoor.  Er moet ruzie geweest zijn tussen de verloofde en de schoonouders, maar het koppeltje bleef standvastig en ze zijn samen gevlucht.  Na één nacht samenzijn komt de verplichting : trouwen, vandaag aan de andere kant van het dorp.  Deze middag reed ik er voorbij, de plastiek stoelen stonden klaar en de hele buurt was vol van heerlijke etensgeuren.

Ik zag daarnet de buurvrouw in het halfdonker zitten mijmeren, het moet hard aankomen in hun visie op het leven.

Veel lawaaihinder de laatste weken (ik bedoel sinds we weer thuis zijn - 2 weken).  Er worden nieuwe electriciteitspalen geplant : lelijke grote betonpalen vervangen de discrete houten paaltjes.  Het uitzicht zal negatief wijzigen, maar hopelijk zullen veel kabels verdwijnen die overal hopeloos rondhangen.  Net voor ons hek komt ook een paal.  7 (ZEVEN) keer kwam het bulldozerke om een put te graven : 4 x graven en 3 maal stenen breken in een periode van 3 dagen (en dan lachen mijn dochters me uit omdat ik op één dag slechts 3 boompjes kan planten (zonder bulldozer) 

Dit jaar heb ik enkele prachtvlinders gespot : een pasjavlinder (of Jasiusvlinder) in de tuin - prachtig dier, de spanwijdte van de vleugels was bijna 10 cm.  En de kleuren waren veel mooier en dieper dan op de foto, maar het was aan het donkeren en met een flits zijn de kleuren niet altijd correct (daarna ook nog één op het strand gezien) 

en ook enkele andere waarvoor ik te traag was om een foto te nemen en de vlinders te snel.

Daarnet zette Yoka van het Saranda pension in Sögüt foto's op facebook : ze had bezoek gekregen van een wolfspin. Het dappere diertje sleurt haar kroost mee op haar rug.  En toevallig stond vandaag een artikel in de krant over een wofspin in België.

De "kop" in Het laatste nieuws deze namiddag : noodweer aan de West en Zuidkust van Turkije.  Het komt erop neer dat ze vakantiegangers naar Turkije ontmoedigen.  Noodweer ??? Ja, gisteren  enkele heftige regenbuien en wat wind, donder en bliksem  - geen strandligdag.  Vandaag zat ik weer onder de parasol te klossen omdat de zon te fel scheen op de speldjes.  Kranten ... niet alles geloven wat ze schrijven.

Zo, heb weer mijn plicht gedaan, lieve groetjes en tot volgende en lekker lang uitslapen morgen 

Hilde en Ali Baba

Hallo hallo

De échte zomer is laat begonnen, maar nu  ... méér dan ons lief is.  We hadden nooit  meer dan 38 graden sinds 10 jaar ... maar gisteren en vandaag wel.  Ik zit weer te klossen met mijn voeten in een waterbadje om wat verfrissing te hebben.  

Gelukkig kreeg Ali baba mijn buitenbed tijdig af.  Beetje geknutseld met hout van gedemonteerde paletten, maar ik moet zeggen : super én stabiel ! (vorige zomer sliep ik op een mat op de grond) 't Was ok maar nu is het luxe ! In het dorp een matras op maat besteld en 't is perfect.  Maar, ons An legde er beslag op in Juni, ze sliep er ZALIG zei ze.  Toen ze weer vertrok heb ik eindelijk dat bed kunnen uitproberen en ben sindsdien niet meer binnen gaan slapen.  Morgen en een week zal ik het bed weer aan An moeten afstaan want ze komt er weer aan ! 

In vorig bericht toonde ik de Ikea-katten-kast.  Ik kon er toen nog mee lachen, maar nu

Ons wilde Vlokje kwam heel fier haar kroost presenteren ... en of we er blij mee zijn . PFFF

Vorige zondag kwam de dierenarts om onze 3 katers elk 2 balletjes kleiner te maken, maar binnenkort mag hij nog eens komen.  Een dierenarts is - dankzij de regering (ik noem geen namen) heel duur geworden. Vroeger deden de dierenartsen de straathonden en dito-katten voor een prikje.  Onvoorstelbaar DOM om dit te veranderen!!! De regering zou er beter aan doen om het castreren aan te moedigen aan een redelijke prijs, want weinig Turken geven zo'n bedrag uit aan kat en/of hond.  Het gevolg zal zijn : NOG meer van die zielige dolende dieren, rabies weer in aantocht enz...

Ondertussen genieten  we wel van die kleine duiveltjes.  Gisteren zag ik er ééntje een slang vangen : zo dapper !  We geven ze nog geen naam, want ééns je een naam geeft ....

Deze week net op tijd kunnen remmen !!! Heb mijn auto midden op de weg laten staan om het weinige verkeer tegen te houden in de vroege ochtend en ben een foto gaan nemen van deze prachtige kameleon

Het diertje was zelfs niet bang van mij.  hij is  veilig de weg overgeraakt en hopelijk leeft hij

nog lang (was zo'n 25 cm, nooit zo'n grote van zo dichtbij gezien)

De bananen zijn geen sukses.  de eerste boom is middendoor geknakt.  Een tweede tros bananen kwam in zicht, maar die zien er ook maar magertjes uit.  Geen probleem, alle fruit kan nu gekocht worden in het dorp.

Dagelijks kijk ik naar de palmbomen die ik vorig jaar plantte

ééntje kreeg ik van Conny : het groeit traag - is blijkbaar een luie soort, maar er zit toekomst in

het andere kreeg ik van de buurvrouw

vorig jaar zag het er zo uit

en nu ....

spannend om te zien hoe de bladeren zich vormen.  Er komt een "stok" uit het hart en dat splitst zich in een nieuw blad binnen de week en een volgende voor de week erop.  De onderste bladeren sterven af. En ... na jaren, is het net een telefoonpaal met een krullenbol, maar dat zullen we niet meer meemaken.

Eéns die stok evolueert gaan de "vingers" van het blad open. Het is  mijn eerste palmboom-ervaring - spannend ! Maar, bij ex-buurman Murad is er een probleem met één van zijn palmbomen. Sinds vorig jaar vertikt die boom het om zijn bladeren te openen en staan die stokken stijf de lucht in

Uniek zicht !!! Heb mijn tuindokter Jan gecontacteerd.  Volgens hem lijdt die boom aan stress, wortelprobleem en waarschijnlijk teveel water.

Ondertussen observeren we het kleine gele spinnetje dat zich met zijn kont in een zonnebloem nestelt en elk dier opvreet dat van de zonnebloem komt snoepen.  

EN, de supermaan hebben we ook op foto tussen de bladeren van de olijfboom van de buren

Verder ??? zweten maar he

Veel groetjes en tot volgende

Hilde en Ali Baba

Hallo allemaal !

De Ramazan is bijna voorbij - eind deze week hebben we het Suikerfeest.  Zo erg dat die mensen niet mogen drinken als de temperatuur boven de 30 graden is en gezond is dat ook niet.  Misschien een voorstel om de zaak te moderniseren ? Ewel, dat niet drinken zou kunnen vervangen worden door : niet GSM-en tijdens de vastenperiode.  HAHA, dàn pas zouden de poppen aan het dansen gaan, want zonder GSM is er geen leven meer.  Ik vraag me soms af waarom de mensen nog samen uit gaan eten, iedereen zit toch naar een schermpje te kijken of te telefoneren : gezelligheid troef !

Er wordt natuurlijk veel volk verwacht in Selimiye.  Gisteren werden er zelfs 2 nieuwe bankautomaten geplaatst (nu hebben we er 4)

En zeggen dat we 10 jaar geleden naar Bozburun of indien dààr niet beschikbaar naar Marmaris moesten rijden om wat cash te hebben.

De julimaand was aan de magere kant : de pensions en restaurants waren maar matig bezet (logisch met zo'n overaanbod).  De prijzen van overnachting en eten zullen de komende periode wel heel hoog zijn.  Een nachtje Selimiye kost als snel 250 Lira per kamer - laatst in Marmaris zag ik een publiciteitsbord van een pension : 40 Lira .per nacht

De dochters zijn alweer bijna een maand thuis en aan het werk.  Maar we hadden het gezellig samen.

                                                                                                                                                                  En ons Pluisje zag Lieve's zwembadje ook zitten

Katten !!! we zitten aan nr 6.  Niets aan te doen ze kunnen overal binnen en vinden heel snel waar het eten staat.  Als het zo verder gaat zal ik toch eens een tripje naar Ikea moeten maken

Iemand courgetten in de tuin ?  De bloemen ervan zijn eetbaar : er zijn veel recepten te vinden op google. Deze bloemen kreeg ik van de buurvrouw. Heel mooi, maar ze verwelken zo snel.

Hier worden ze gevuld met rijst, noten en kruiden, worden gekookt en koud opgegeten

Ik had een nieuw kloswerk opgestart, maar ik zat te knoeien en meer naar de grote berg voor mij te kijken dan te klossen.  Misschien zal het lukken nadat ik er een nachtje over geslapen heb.  Van die gelegenheid heb ik dan maar gebruik gemaakt om in de pen te kruipen zodat ik niet weer klachten binnenkrijg van "je schrijft te weinig".

Onze Tata heeft haar 10e verjaardag gevierd ! Kranig dametje hoor, en ze is weer door de autokeuring geraakt zonder opmerking.  Toen ik aan de beurt was probeerde de keurder mijn naam af te roepen : Hilde Maria .... en toen werd het te moeilijk, dus zei hij maar Yabanci (vreemdeling).  Het doet nog altijd raar dat ze alle voornamen gebruiken (gelukkig heb ik er maar 3).  En dan hebben ze geen plaats meer op de paperassen voor de familienaam ... Wat wèl belangrijk is : je moet nog altijd de voornaam van je vader opgeven en de naam van je moeder voor ze getrouwd was.  Die regeling is nochtans waardeloos nu iedereen een familienaam en een identiteitskaart heeft.

Dat was het zowat voor vandaag : veel groetjes en veel zonnestralen

Hilde en Ali Baba

Hallo hallo !

DE koe (of één van haar nazaten) stond er, naast haar stal langs de hoofdweg sinds we Selimiye kennen (1995)

Nu niet meer, ze past niet meer in het plaatje - hoe mooi het ook was.  

Het straatbeeld wordt nu gedomineerd door betonsketeletten : bouwwerken die niet tijdig klaar geraakten voor het seizoen.  Een 5-tal jaar geleden heb ik alle pensions genoteerd en geteld : om en bij 60 stuks. Sindsdien méér dan verdubbeld PFFF ik doe zelfs  geen moeite meer ze te tellen. En dan heb je nog die superrijken uit Istanbul of Ankara die het nodig vinden een hotel buiten proportie te bouwen

Gelukkig kwam er protest : de bouw werd verzegeld en nadien kwam een bekende Turkse acteur een tekst spuiten op de afsluiting : "breek me af !".  s'Anderendaags was de tekst

weer onherkenbaar overspoten

Maar nu hangt er een bord aan 

betekent : dit gebouw zal worden afgebroken na het seizoen.  gelukkig maar en ... hopelijk gebeurt het ook !

Ondertussen zijn enkele dorpelingen heel rijk geworden door de verkoop van hun grond en vonden het niet erg dat hun huis afgebroken werd om plaats te ruimen voor "het" hotel.

Sinds April  zijn we geen dorpje meer maar horen we bij stad Marmaris. Het eerste wat we ervan merken : bushokjes : mooi ogend maar niet confortabel om te zitten op ronde palen.

En op plaatsen met mooi uitzicht en/of onder schaduwrijke bomen werden pick-nick tafels gezet.  Leuk !

Na maanden kon eindelijk mijn "labyrint" afwerken in Milanese kant naar een patroon van Yolande Beeckman.  Een serieuze klus, maar heb het klaargespeeld.

Nu even wat kleinere werkjes : de eerste dreamcatcher is er al :

en  .. ben al aan een tweede begonnen. Zal vermoedelijk af zijn tegen volgende zondag, want heb nog veel werk om de dochters in een proper huis te kunnen ontvangen (als ik klos vergeet ik tijd en ruimte .... zucht)

enwie weet ??? misschien zijn onze banaantjes dan al rijp ??? 

Groetjes ! Hilde en Ali Baba

Hallo, hallo !

Bijna 2 maand sinds mijn laatste bijdrage, maar ik zal het goedmaken met heel veel nieuws. Hoewel, mijn nieuws zal in het niets verdwijnen met het grote nieuws in Belgie vandaag : slaapwel Jean Luc, bedankt voor wat je voor ons land betekend hebt.  We beloven de rouwperiode in ere te houden en eten deze maand geen coq au vin meer.

We waren in Belgenland in April. Heerlijk om de dochters weer te kunnen knuffelen !!!  Maar we waren ook weer heel blij om terug thuis te zijn.  Wat het meest opvalt als we in Belgie zijn na 10 jaar afwezigheid ? De mensen hebben geen geduld meer, zijn ook heel snel geprikkeld en dankzij (?) internet weet iedereen alles beter dan een proffessioneel iemand.  En ook : de enorme keuze aan nutteloze dingen in de winkels.  Met een heel klein beetje creativiteit kan je zelf veel mooiere dingen maken.  Enne, zaken die je niet nodig hebt ... waarom zou je ze kopen ? En qua voeding vraag ik me af : waarom al die kookprogramma's als je alle gerechten klaargemaakt kan kopen : keuze te over, zo erg zelfs dat je niet meer kan kiezen.

Een van de eerste dagen terug thuis zijn we naar Marmaris getrokken : ik moest een nieuwe bril en Ali Baba wou zijn frigo's en voorraadkast vullen (Mutlu gaat met plezier mee en geniet van een niet dagelijks tripje.  Ze is heel geduldig, maar ... wil niet plassen op verplaatsing).  Om de opticien te bereiken moet ik (ongewild) door de overdekte bazaar.  Begin mei, het seizoen is nog heel pril, maar de meeste winkeltjes zijn al open.  Het verschil met Belgie valt dàn pas op : de winkeliers zitten geduldig de hele dag en een stuk van de nacht te wachten op mogelijke klanten, drinken thee en nog eens thee, doen een babbeltje met buurman-winkelier en de dag is weer  voorbij. PFFF wat een leven ! Moesten ze breien ipv nietsdoen zouden ze een reuzentent afhebben na het seizoen !

Nog iets opmerkelijks bij de switch Turkije/Belgiê/Turkije : het onkruid.  Natuurlijk is er in Belgie onkruid, maar het aantal soorten is zo arm vergeleken met wat ik hier vind.  Soms zit ik echt op mijn knieën om een nieuw onkruid te bestuderen.  Hadden we in Belgie een grotere variatie voor de insecticiden hun intrede deden ??? Ik denk van wel. 

Kijk eens naar deze grassen : de koppen zijn zeker 10 CM groot

Vorig jaar stond er voor het hek een heel mooie plant met paarsblauwe bloemen.  Dankzij de ijverige mieren staan er nu 3 in mijn tuin.  Ik denk dat het een soort wilde ridderspoor is, maar heb nog geen zekerheid. Eender hoe : het is een mooie plant en hij mag verderzaaien.

detailfoto

Dit jaar overal Arum dracunculussen gevonden in de omgeving.  Ik vind het wel heel eigenaardig dat ik er geen meer zag tussen 2005 en nu. Heb zelfs een bloem gezien die 60 cm groot was : spectaculair, maar onmogelijk te fotgraferen omdat de ligging zo onbereikbaar was.

In mijn bijdrage dd 4/4/2013 staat een foto van een mooie gesculpteerde steen die verwerkt was in een vervallen huisje vlakbij.  Ewel, bij onze terugkomst was die steen er deskundig uitgehaald. Strafbaar feit. Wie is de schuldige ? Zucht, ik vond het leuk dat hij er was.

Voor we naar België vertrokken was ik de post gaan checken.  Voor ons niets, maar wel voor een Belgische dame die we nog niet kennen.  Adres : dichtbij onze thuis.  Vandaag weer eens naar de post : de brieven voor die Belgische dame lagen er nog steeds.  En ik wou eens proberen om postbode te spelen.  Brieven meegenomen (bij mij zijn ze veiliger dan bij de post).  Adres gezocht : er zijn geen straatnamen, enkel wijknamen.  Er staat ook nergens aangeduid als je van de éne wijk in de andere komt. Je ziet nr 113, volgende huis 58, volgende huis 32, volgende huis 198 enz.  Een postbode moet hier zowieso kaal worden van stress, maar een postbode hebben we niet.  Dan maar diverse (altijd vriendelijke) dorpelingen gevraagd en ik DENK dat ik het juiste adres gevonden heb.  Maar, niemand thuis.  Dan maar op facebook gezocht, en jahoor, heb haar gevonden en berichtje gestuurd dat haar post hier ligt !

Nu  nog even 3 foto's :

Cactusflowers : ongeveer 40 à 50 bloemen samen open ! en ... je ziet de cactus zelf niet meer

EN bananen in zicht dankzij het spoelwateer van de buren

en de buurvrouw die haar schapelammetje voedt

Genoeg voor vandaag, lieve groetjes en tot volgende

Hilde en Ali Baba

Hallo hallo !

Internet werkt nog, twitter werkt terug maar NU ??? You tube geblokkeerd !!!

Wat is het volgende ?  Iedereen wacht met spanning op de verkiezingsuitslagen van volgende zondag.  Ondertussen rijden dagelijks caravans met beschilderde auto's voorbij - harde muziek - en tussendoor een mededeling dat er een metin (meeting) of een konferans (conférance) gegeven wordt om dit uur op die dag.

Misschien zondag meer nieuws met hoop op .... rarara

En maar niet willen regenen .. de grond barst open, April is er nog niet en er moet reeds gesproeid worden !

maar ik ben fier op de tuin.  In Belgie heb je 5 jaar nodig voor wat ik hier op één jaar klaarspeelde

Veel groetjes en tot volgende

Hilde en Ali Baba

Vrijetijdsdruk
Theoretisch hebben we het misschien minder druk, in de praktijk voelen we ons opgejaagd. En daar is volgens Robinson een goeie reden voor. "Het 'druk hebben' is een soort statussymbool geworden. Als je geen tijd te kort komt, dan klopt er blijkbaar iets niet. Dan ben je niet succesvol of interessant. Het gevoel heerst dat als je gewoon in je tuin zit, limonade drinkt en kijkt hoe het gras groeit, je een luierik bent die van alles aan het missen is. Gewoon niks doen, lukt ons niet."

Dan hebben we misschien wel vijf uur extra vrije tijd per week, we stouwen die gretig vol met allerlei activiteiten en sociale verplichtingen. "De vrije tijd is drukker geworden", legt Glorieux uit. "Je moet je door de weekendbijlages van de kranten wurmen, je moet citytrips maken, op restaurant gaan, goed kunnen koken en liefst ook nog alle nieuwe boeken en films achter de kiezen hebben. Je wordt voortdurend aangemaand om dingen te doen. Je hebt het gevoel dat je dingen tekort komt, dus koop je dingen die je nauwelijks gebruikt. Waardoor je vervolgens gefrustreerd raakt omdat de tijd ontbreekt."

Sociale media spelen daar volgens de socioloog een smerige rol in. "Daar krijg je een heel overzicht van al de boeiende activiteiten van vrienden en kennissen. Niemand gaat daarop zetten dat hij zich die dag heeft verveeld, of ruzie heeft gehad met zijn lief."

Het is dan ook niet verwonderlijk dat sommigen ziek worden door al die vrijetijdsdruk. Vraag is of we niet gewoon op de pauzeknop kunnen duwen. Finaal is er niemand die ons verplicht om onszelf achterna te hollen. "Het is wat Alain de Botton statusangst noemt", zegt Glorieux. "Iedereen kijkt naar iedereen. Je wil mee zijn, erbij horen. Onthaasten is vaak afhaken. Wie beslist om uit de ratrace te stappen, hoort er niet meer bij. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan."

Gekopiëerd uit "de Morgen" 12/3/2014

Goeieavond of zo aan iedereen die nog steeds zo dapper is mijn blog te lezen !

Wel, weer iets interessant beleefd - niet wereldschokkend - maar voor mezelf echt leuk.  Al wandelend met de hondjes zag ik een plant die ik heel mooi vond : mooi blad, speciale stamstuctuur, kortom, écht iets wat mooi zou zijn als kamerplantje. Zonder honden weer op stap en gewapend met een schopje wou ik het uitspitten en naar huis meebrengen.  NIET gelukt ! Dat kreng zat met zijn wortels of knol onder een steen die veel te zwaar was volgens mijn krachten.  Beetje eraan getrokken en ... natuurlijk afgebroken dedju ! Heb het mee naar huis genomen en in een vaasje gezet waar het weer helemaal opfleurde. Naderbij bekeken en de stam ziet eruit als  ... prei ! bestaat uit allemaal ringetjes.  Mijn nachtrust leed eronder en heb toen een Emailtje gestuurd naar mijn redder-in-nood ivm bloemen & planten : de Nederlander Jan uit Gökova. En, Jan kende het juiste antwoord ! Hij vertelde me dat het een Arum dracunculus is.  Eénmaal je een naam hebt kan je googelen en ik vond een prachtige site : http://araceum.abrimaal.pro-e.pl/dracunculus/vulgaris2.htm.  De hele evolutie van de plant staat er stap voor stap.  Maar Jan vertelde me ook : hoe mooi de bloem ook is ... de stank ervan is zoals een rottend lijk ...  Als slot van de Email schreef hij "Als kamerplant overleeft hij wel, maar Ali Baba overleeft jouw kamerplant niet!!!!"

Jullie hebben genoeg geduld gehad, nu even foto's van de plant

en van foto's die ik in 2005 maakte van de bloem die zo indrukwekkend was dat ik nooit op de bladeren gelet had

Ondertussen ben ik begonnen met een nieuw experiment : aard/apenootjes kweken.  Toen de buurvrouw me verse nootjes gaf dacht ik : eens proberen of het lukt ? En ja, ik heb er al 2 in de groei.  Nu zien wat het wordt

Was vergeten het resultaat van de kalebassenkweek van vorig jaar te sturen : 5 stuks ! Niet echt groot, maar heb telaat gezaaid omdat ik geen zaad had.  Misschien dit jaar beter, want het aantal zaden die in die kalebassen zitten zijn ontelbaar !

Genoeg voor vandaag, groetjes en slaap lekker !

Hilde en Ali Baba