Archief

Hallo hallo LIEVE lezers,
Ondanks mijn stalkertje (die dringend medische hulp nodig heeft), heb ik beslist toch verder te schrijven.  HET verhaal bespaar ik jullie vermits het geen leuk verhaal is. 
De laatste maanden voelde ik me een beetje zoals deze amandelboom .... was beetje heel veel moe van de problemen, maar nu sta ik weer recht en ik leef weer !!!



We missen ons super panorama, maar we hebben al heel wat kijkwerk gehad naar het bouwbedrijfje beneden (nu rustig, maar met zoveel nieuwe gebouwen in Selimiye was het tijdens de winter heel druk)
Een grote vrachtwagen komt aan ... vol bakstenen.  Die worden MET DE HAND opgestapeld.  Nadien komt een tractor die MET DE HAND gevuld wordt.  En (hahaha) dan moet die tractor MET DE HAND leeggemaakt worden op de plaats waar gebouwd wordt, waar ze MET DE HAND ter plaatse gebracht worden.  PFFF tijdverspilling ?  Arbeidsuren ??? Sociale lasten ? 
3 man werken en ... 3 man kijken ...

D


Onze naaste buren zijn oh zo lief.  Elke dag roept de buurvrouw me PSCHT zegt ze, en dan geeft ze een potje youghourt (zelf gemaakt), of melk vers van de koe, of eieren die nog warm zijn. Eigenlijk houden we van de sfeer in dit gehucht van Selimiye, het is anders dan vroeger, maar het voelt goed aan.  De conversaties met de buren zijn heel beperkt (omdat we dat turks niet onder de knie krijgen), maar ze aanvaarden ons en vinden het leuk dat er Jabanci (vreemdelingen) tussen hen wonen.
De oude huisjes in de buurt waren gedeeltelijk gebouwd met stenen van een vroegere beschaving ... zonde ! In het "ruïneke" in vlakbij zit een prachtige steen




en veelal werden die oude, recht gekapte stenen gebruikt als hoeksteen (wel handig, dan moest er niet meer gekapt worden)


)

Toen we hier kwamen wonen was er nog één authentiek huisje echt bewoond ... ik was te laat om een foto te nemen, want te snel kwam de bulldozer, de betonmixer enz...  Het nieuwe huis is bijna af, maar ondertussen woonden de 2 oudjes in hun halve oude huisje

 

Door de omstandigheden was ik even vergeten dat ik een foto beloofd had van ons huis met de bloeiende amandelbomen : hier istie ! Ook in deze buurt volop amandelbloesems, maar het is zo snel voorbij.  Enkele weken nadien werden de çala's geplukt (onrijpe amandelen die duur verkocht worden) en nu rijpen de overige tot ze in juli/augustus geklopt worden.
Het gebouw op de top werd gebouwd door ... .....uit Azerbeidzjan.  We hadden nog niet het genoegen kennis te maken ... ze lijken onzichtbaar of willen onzichtbaar zijn.

E

en ondertussen is de tuin in evolutie, veel werk maar leuk ... de dagen zijn tekort  .Foto's volgen zodra de bloemetjes bloeien. Het bovenverdiep wordt niet verhuurd (hoewel er even spraak van was).  Wij gebruiken het niet, want de beneden is groot genoeg voor ons, maar zo blijven we tenminste "baas in eigen tuin" en ... dankzij de verdieping en dak komt ergeen regen binnen bij ons !!! 

Nog iets leuk : vorig jaar heb ik me rot gezocht naar olijfhout voor een blogvriend.  PFF de laatste keer dat ik brandhout ging ophalen zat er heel veel olijfhout tussen.  Denk nu niet dat WIJ dit opbranden !!! Veel te mooi !!! En den Ali Baba krijgt meer en meer inspiratie !!!  Olijfhout is zo mooi, hoe kan je dit opbranden om even warmte te hebben waar je er met een beetje werk jaren kan van genieten ???

               
  
              

Deze badkamerkapstok is gemaakt van een gesnoeide oleander (gevonden langs de straat tijdens een  wandeling met met Mutlu)

Ook een foto van een wilde bloem die we rond de toren niet zagen

,,,,,,,,,,,,,,

Hoeveel graden we hebben vertel ik niet, hoeveel zon ook niet, maar voel met jullie mee tijdens deze (...) winter.
Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

sorry sorry sorry
Ik schrijf bewust niets meer (voorlopig).  Er is een stalker op mijn blog.  Hopelijk komt alles voor elkaar, PFFF.  Wie meer details wil, schrijf me maar persoonlijk.
Toch wil ik mijn eerste kantklos-sjaal even tonen.  Ben reeds halfweg met de 2e ... voor de jongste dochter.




En, als de weergoden meewerken : TUINWERK !!!
Veel groetjes en misschien kan ik volgende keer meer schrijven.
Hilde en den Ali Baba

Hallo hallo !
Wandelweer, dus HET moment om de nabije omgeving stap voor stap te verkennen.  Mutlu vergezelt me vol enthousiasme, want ze vindt overal nieuwe snuffeltjes.  Ver moet ik niet lopen : vlakbij de "eski cami" of oude (in onbruik geraakte) moskee, die waarschijnlijk in vroegere tijden een christelijk kerkje was. Het is ook gebouwd met prachtstenen uit uit lang vervloden tijden.

                  

Opgravingen errond zijn gedaan en reusachtige megalieten uitgespit.  Net vandaag kwam een auto met ambtenaar-uitziende mannen - ze hadden uitgebreide plannen bij zich die wegwaaiden door de harde wind ... misschien kunnen we verdere opgravingen van dichtbij meemaken ... SPANNEND !
Afgezien daarvan is de omgeving weer een revelatie, zoveel moois op zo'n korte afstand.  Natuurlijk vooral HET kasteel dat Selimiye overheerst

       

maar ook heel mooie natuurlijke rotsformaties

       

MET een ventje ertussen

        

Ondertussen geniet ik van nieuwe klanken van vogels die ik nog niet ken.  Weer iets waar ik werk moet van maken.

De lente is aangekomen samen met de wilde bloemetjes.  Een foto van de kleinkinderen van de buurman (gekend als de messentrekker - maar nu beetje oud en moe) die zich tooien met een krans van lentebloemen

    

De natuur geeft ons ook weer de nodige inspiratie bij het inrichten van onze thuis ... een tak kan een prachtige kapstok worden ...

                 

en den Ali baba begint zelf verlichtings armaturen te maken en ik vind ze zeker leuk !

        

We vervelen ons niet hoor en genieten van de lekkere temperaturen en van de ontluikende amandelbloesems.
Veel groetjes en tot volgende met veel meer nieuwe ervaringen
Hilde en Ali Baba   

Goeieavond allemaal,
Onze Lieve maakte me erop attent dat er nog steeds geen foto van ons huis - zoals het er nu uitziet - op de blog gekomen is. Bij deze : een foto hierbij, maar het zal een heel ander zicht worden eens de planten en bloemen beginnen te groeien en te bloeien.  Ik stuur dus een foto het moment dat we het huurden én een foto van nu ... klein verschilleke hé
Veel groetjes, Hilde en Ali Baba


                                                                 

                                                                                                                                                                                

Hallo hallo !!!
Jahoor, (3/1/2013) TOEN was internet er ... maar de dag erna ... pfff weeral foetsie !  De  hele buurt zat zonder telefoon/internet aansluiting  - kapotte kabel.  Misschien worden jullie dat wel moe te horen dat we zonder het één of ander zitten, maar dat is de werkelijkheid. Na een 10-tal dagen kwam het in orde. En gisterenavond wou ik mijn blog bijwerken omdat alle nutsvoorzieningen werkten ........ en dàn ???? viel de electriciteit uit HAHAHA,  ECHT waar !!!.Nu hopen we weer dat "alles" even blijft tot dit bericht op de blog kan verschijnen.
Ondertussen zijn de woonruimtes heel leuk ingericht en, ik weet het, jullie hebben lang moeten wachten op foto's van ons nieuwe nestje.  Even enkele sfeerbeelden van de woonkamer  - let niet op de stopcontacten, want die staan allemaal scheef ... DIT is Turkije !





                                    





Groot nieuws ? Niet echt, we genieten van de temperatuur (gemiddeld om en bij de 15 graden - boven nul).  De eerste amandelbloesems laten zich zien en binnenkort kan ik een foto sturen van ons zicht op de 3 bloeiende bomen in onze tuin.
Maar het weer zit niet echt mee : veel regen.  De tuin blijft een rampgebied.  Voor we hier kwamen had de eigenaar goede grond opgevoerd ... dit betekende : kleigrond, met als gevolg dat na een regenbui de modder tot je knieën kwam.  Met behulp van ex-buurman Murad hebben we de eigenaar kunnen overtuigen een bulldozer te bestellen om die opgevoerde grond weg te halen.  Weg ??? Nee dus, dit ligt nu op een berg zodat we het grootste deel van onze tuin bijna niet meer kunnen bereiken.  Maar, geen probleem, we hopen op één week droog weer - ooit - en dan komt alles voor de bakker. Maar voor de zekerheid -  om met droge voeten het huis in te kunnen hebben we 2 tractors pebbles laten brengen en we zijn er heel gelukkig mee, hoewel het mijn oorsponkelijke plannen dwarsboomde.  Gelukkig had ik tijdig alle planten in potten gezet bij het begin van de regens, zodat ze niet onmiddelijk de grond in moesten.  Slechts een 4-tal zijn bij verhuis uit de grond gehaald en onmiddellijk geplant  .. en ... ze geven al teken van vernieuwd leven !!!
Den Ali Baba heeft al veel gezaagd - hout bedoel ik -  want we moeten toch met iets stoken !  Stookhout kopen zit er nog niet in omdat er geen stapelruimte is, maar er is hier zoveel afvalhout dat we er nog steeds warm van hebben.  Verder houdt hij zich bezig met alle mogelijke klusjes hier en daar en hij doet het goed.  Zijn opmerking de eerste week dat we hier woonden " we zijn weer in de bewoonde wereld terecht gekomen".  En zo is het inderdaad, we hebben meer straat- en ander lawaai, maar we horen weer kinderstemmetjes en zitten dichter bij het leven.  Maar ... ook bij de dood.  Rondom zijn veel kerkhofjes (geen centraal kerkhof, maar stukjes grond waar mensen van dezelfde familie begraven worden)  En, misschien vinden jullie dit raar, meer ik hou van begraafplaatsen en graven, voor mij geeft het een goed gevoel met het verleden te kunnen communiceren.

Vermits ik toch niet in de tuin kan werken is kantklossen DE optie !!! Eerst en vooral heb ik  - samen met ons An -  een selectie gemaakt van enkele nog niet weggegeven kloswerkjes en ze op een piepschuim bord gespeld en in mijn slaapkamer gehangen.

       N  

Nu ben ik eindelijk die sjaal begonnen die ik al zo lang wou maken..  Veel werk, maar leuk en spannend, want ik heb nog nooit met zoveel klossen tegelijk gewerkt.  Ik hou de klosjes samen met de gehaakte afval-panty-kousenbandjes die Gisela me gaf (ik moet nog mijn eerste panty verslijten sinds ik hier woon en beschik niet over het materiaal om dit te maken).

           


Het eindresultaat komt op de blog zodra ik klaar ben en de sjaal is voor onze oudste dochter AN.  Maar ... als je 2 dochters hebt ... ik maak er dan nog één, maar met andere kleuren voor onze Lieve.

Ondertussen hebben we een nieuw adoptiepoesje.  Het was "een vogel voor de kat" of anders gezegd, het was niet meer in leven geweest.  Heeft één oogje, maar ze is oh zo lief en is mijn beste leerling bij het klossen.


        

De verstandhouding met onze bijna 9-jarige poes Felix betert - nog geen echt goede vriendjes, maar ze maken elke dag vorderingen.

't Stoofke is uitgebrand, want ik was te druk bezig met de blog, maar 't is toch slapekestijd.
Veel groetjes en tot volgende
Hilde en Ali Baba

Hallo lieve lezers
Aan allen die ons alle geluk wensten in ons nieuwe optrekje : dikke dankewellekes !
NU, onze laatste nacht in de toren - het voelt raar omdat we nooit echt gevoeld  hebben dat we de toren huurden. De torendroom werd werkelijkheid en we hebben er bijna 9 jaar met volle teugen van genoten.
Maar we bekijken het positief : Nu gaan we weer gewoon doen (haha), want ik kreeg altijd de kritiek dat ik een beetje "niet gewoon" was.  Vanaf morgen leven we weer in een echt huis met als voordeel : geen trappen, ruime kamers en veel (zonne) licht en een grote tuin voor Mutlu en vele bloemetjes.  EN toch weer buiten het dorpscentrum, waar het tijdens het seizoen oh zo druk is.
Deze  week nog vraag ik de nieuwe telefoonaansluiting aan en hoop op spoedige verbinding zodat ik snel weer online ben..
Veel groetjes en tot volgende met nieuwe ervaringen
Hilde

Hallo hallo !
Hier ben ik met het beloofde nieuws.  Niet dat het wereldschokkend is, maar het werd stilaan tijd terug een bijdrage te schrijven.
Sinds meer dan een week wordt het Bozburun schiereiland geteisterd door aardbevingskens.  Meestal kleintjes 2 à 3 op de schaal van Richter, maar af en toe 4 en méér.  Belangstellenden kunnen even googelen naar http://www.koeri.boun.edu.tr/scripts/lst9.asp   (laatste aardbevingen).  We liggen er niet van wakker en als de aarde beeft, schudden we gewoon maar mee ...

Blijkbaar waren we niet de enigen die onze opzeg kregen van Bahri, sinds weken komen onze trouwe tortelduifjes niet meer eten.  het brood op het muurtje ligt er 's morgens en ...'s avonds ligt het er nog. We missen hen, want ze waren er elke dag bij het ontbijt.

                 

En, de tijd loopt, op 31 december moeten we uit de toren zijn.  We zijn volop aan het inpakken.  Het klein gerief brengen we stelselmatig naar het nieuwe huis - elke dag een volle Tata.  Na bijna 9 jaar besef je niet hoeveel je wel in huis hebt (en dan nog in een klein torentje).  Voor de meubels en de keukenapparaten vragen we een tractor met sterke mannen.
Onze Felix is natuurlijk een heel hele hulp bij het verhuizen .

    ..

Het werk aan het huis verloopt stroef (allez, trager dan ik hoopte).  De zonnecollectoren staan er al, maar het water is nog niet aangesloten.  Ook de omheining : de draad staat er al, maar het werk moet nog uitgevoerd worden.  Dàt zijn nu wel primordiale voorwaarden voor we in het huis kunnen wonen.  Om wat druk te zetten heb ik zelf het hele huis gepoetst, maar dat heeft niet geholpen.  En, iets heel leuk : in een hoekje van de woonkamer zit een gaatje .... heel handig als je het water naar buiten wil trekken want voor de deur ligt een dorpeltje om de tocht en de regen buiten te houden. (Turkse deuren staan altijd op minstens 2 cm van de grond af).  Ik vind het heel inventief ... maar het gaatje is ondertussen al verstopt.

       )

Het huis is proper en geschilderd : binnen wit èn buiten donkergroen.  Dat valt best mee als je sommige huizen ziet in lila, roze, paars en andere pastelkleuren. Ik heb de schilder wel doeken gegeven om af te dekken.  Blijkbaar wist hij niet dat hij op die manier properder werk kon leveren.  Toch is hij er goed in geslaagd om vensterbanken, stopcontacten enz te bespatten.  De stukadoor die het bovenste verdiep plakte ... de ruiten buiten vol cement.  Mijn handigste werktuig : een glazenschrapertje !

Selimiye is weer in wintertooi.  De mensen kunnen weer midden de straat een babbeltje doen, overal ligt een hoop zand en betonijzers - er wordt weer veel gebouwd - de boten worden aan wal gebracht,  de winteroogst is er en de calamars en octopussen wachten tegen hun zin om gevangen te worden ...

                      .

                        D


              

De lekkere, verse broden, simits, açma's enzovoort van onze zomerbakker .... voorbij ! De bakker vond dat hij genoeg verdiend had om de winter mee door te komen en heeft de zaak gesloten.  Zucht.  Dit is Selimiye en nu maar hopen dat zijn geld op is tegen volgend seizoen.

Als laatste nog een foto van een intellectuele wandelende tak.  Niet slecht hé, dat Turks diertje leest Nederlands !!!!

       

Vele groetjes en volgende bericht waarschijnlijk vanaf onze nieuwe stek.
Hilde en Ali Baba

Hallo hallo !
Jahoor, we zijn weer in Selimiye .... in de regen ! Geloof het of niet : de laatste weken was het hopen op een druppeltje regen hier ... we komen aan in België en hebben maar één dag totaal droog weer gehad ... we komen weer hier aan en ... na een uurtje : regen regen regen. We zijn er toch blij om : de planten herleven en er is hoop voor de schapen en geiten die geen voedsel meer vinden. Ik bedoel : voor deze die niet geslacht werden ter gelegenheid van het Offerfeest dat morgen doorgaat.
Het was weer leuk de dochters en hun knuffels terug te zien. Kijk eens naar Lieve's Pakota die me goede nacht wenst



en An's Phloxke die hetzelfde bedoelt maar haar afstand bewaart

                                                                

Er was werk aan de winkel in de tuintjes dankzij de overvloedige regen. Iets heel merkwaardig en nooit voorheen gezien : in het voorjaar hebben we onze (mooie) slangenden (apenboom) laten omhakken. Mooie boom, maar hij werd veel te groot. 

                                       

Er kwam een hoogtewerker aan te pas en 2 volgeladen vrachtwagens brachten de takken weg. Maar NU ??? ... kijk eens even naar dit wonder van de natuur

                                            

de boom wil dus helemaal niet sterven.  We geven hem voorlopig zijn zin, maar zullen hem niet meer groot laten worden.

Zondagnacht om 2 uur aangekomen in Selimiye.  's Morgens lekker ontbijt gekregen bij buren Doris en Murad, Mutlu afgehaald bij Ruth en Dean en dàn waren we natuurlijk heel nieuwsgierig naar de toestand van ons nieuwe huis.  BRAVO voor de eigenaar, hij heeft goed werk geleverd !  En eindelijk kan ik een foto doorsturen - vandaag gemaakt

   

Wij zullen op het gelijkvloers wonen met ruim terras ervoor.  De eerste verdieping dient als "zolder" en opslagplaats voor de eigenaar. 
De reeds aangekochte planten staan te popelen om de tuin in bloei te zetten.  Ik sta trouwens ook te popelen om aan huis en tuin te werken, en geduld is niet mijn beste deugd. 

2 weken weg uit Selimiye en geen nieuws - wàt zou er hier kunnen gebeurd zijn  - maar een verblijf in België voelt altijd langer aan.  Veel meer heb ik dus niet te vertellen, misschien volgende keer beter ?
Veel groetjes
Hilde en Ali Baba