Archief

Hallo Iedereen !!

Het was weer zover : de jaarlijkse autokeuring !  Vermits de auto ooit in Juli aangekocht werd .... had ik dat toen maar geweten ... dàn was dat minder zweten !!!!!

De keuring, waarover ik vroeger reeds vertelde is recent gewijzigd : nu worden de auto's wèl serieus nagekeken en gekeurd (vroeger was het enkel betalen, aanschuiven en laten checken of kader-en motornummer klopten).  TATA is nu 5 jaar oud en heeft er 40.000 Km op staan.  Ik ben met Mehmet naar Marmaris gereden zonder hoop dat het een ééndagstripje zou zijn ... en toch ... het is gelukt !!!! Eerst volledig nazicht van de auto, dan naar het taksbureau om een bewijsje dat we geen lopende schulden hebben aan vadertje Turkije (naar 5 bureautjes om 5 stempeltjes + handtekeningen te verzamelen), dan de auto laten wassen (schijnt heel belangrijk) en dan DE keuring.  Gelukkig weinig volk, maar met de moed in de schoenen ... de vorige 3 auto's werden afgekeurd ... maar Tata NIET !!!

Waarschijnlijk omdat ze er zo netjes uitzag en dàt was het werk van

inderdaad, zo wordt een car wash hier genoemd : oto kuaför (even fonetisch lezen) : alles handmatig en de mannetjes nemen er hunne tijd van !

Alles bij elkaar is het niet zo duur om over een auto te beschikken in Turkije : op jaarbasis betalen we voor onderhoud, taksen, verzekering (all-risk inclusief) en keuring gemiddeld ongeveer 1000 Euro.  Verbruik natuurlijk niet inbegrepen, want dàt is duurder dan in Belgenlandje, maar vermits we toch niet veel kilometers vreten valt dat ook nog mee.

En nu ik toch over het onderwerp "auto" praat : deze verkeerslichten al gezien ??  Wel heel praktisch, dan weten de Turken tenminste aan welk cijfertje ze moeten beginnen te claxonneren (nota : een Turk kan onmogelijk auto rijden als er geen claxon op staat)

En wat denken jullie van deze nummerplaat ?  Kennen we in Belgie ook nog niet, maar ik vind het wel een heel goed idee

Zo, ik zal me nu terugtrekken op mijn kamer vermits die gelegen is in een hogere luchtlaag en er meer welkome wind binnenkomt, anders verdrink ik misschien in mijn eigen zweet ... en dàn komt er geen spetterend nieuws meer ...

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

PS. Er werden deze week nieuwe elektriciteitskabels gespannen richting de toren MET prima resultaat.  Nu kan ik weer elk moment de computer gebruiken, dus ook de verwaarloosde mailtjes beantwoorden en .. sorry voor de laattijdigheid.

Hallo iedereen !

Sorry als ik jullie mailtjes niet onmiddelijk beantwoord, we zitten een beetje in de elektra-puree.  Dwz, er wordt niet genoeg voltage doorgegeven (we halen zelden de 220 Volt) en de computer ziet dat niet echt zitten.  Er staat een ondersteunende batterij op, maar die houdt het ook niet lang vol, dus .. profiteren van de ogenblikken dat het wèl lukt. Oorzaak van de ellende ?  Toen Selimiye aangesloten werd op het electriciteitsnet (einde jaren 1980 pas), had Selimiye nog geen 1000 inwoners en natuurlijk ook geen elektrische apparatuur.  Nu zijn er al 55 pensions en de huizen komen als paddestoelen uit de grond.  Niets werd ondertussen gedaan om de leidingen aan te passen voor zoveel airco's, wasmachines, kookapparatuur, verlichting enz .. DUS, misierie, miserie

Vermits we weinig uren aan de computer doorbrengen kunnen we ons op andere zaken concentreren, deze keer op ... de Papillon, Schmetterling, Butterfly, Farfalla, Mariposa, Kelebek, Pillango, Fluture, Papallona, Liblikas, Borboleta, Farfett, Petaloudes - alle maal klinkende namen voor ...... simpelweg : de VLINDER !!!

Wie Rhodos bezocht zal zeker ook de Vlindervallei (Petaloudes) gezien hebben : prachtig natuurgebied.  HET fenomeen van de vlindervallei is de Panaxia, je ziet ze er met duizenden.  Vorig jaar echter zag ik hier in de buurt ook enkele exemplaren en deze week betrapten we er ééntje in de toren.  Misschien worden ze danig gestoord door de toeristen zodat ze een ander leefgebied zoeken ?Ali Baba erbij geroepen om een foto te maken

het diertje weigerde echter te poseren met de vleugels open, dus heb ik deze maar van internet geplukt, zodat hij te zien is in zijn volle glorie

Nachtvlinders hebben we ook veel : weer een foto die Ali baba kon maken omdat het diertje lekker voor zijn neus op tafel zat.  Een waar kantwerkje van de natuur

Eén van de meest opvallende dagvlinders ter plaatse is deze

ik heb me al gek gezocht naar de naam, maar nog niet gevonden.  De foto (ik genomen) is ook niet volledig, want onderaan heeft de vlinder nog een heel mooie lange staart en die staat er net niet op. Als ze vliegen zijn het net badmintonpluimpjes, zo licht en "fladderig" 

Vorige week vond ik naast mijn bed een zieltogende vlinder én een gelijkaardige vlinder op de verdieping lager : prachtige diertjes.  Ernaast lagen 2 coconnetjes (precies gemaakt uit terracotta) en ik veronderstel dat ze dààruit te voorschijn zijn gekomen.  Die coconnetjes vonden we al meermaals in huis, doch we waren in de veronderstelling dat ze iets met spinnen te maken hadden, nee dus.

Verder weinig nieuws, behalve ... een graadje min mag wel

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba 

                           Hallo Allemaal !

Het enige nieuws is : warm-heet-zweet-zweet, hoewel het vandaag tot 30 graden gedaald is en dàt was pas heerlijk !! Enkele regendropjes van jullie kant zouden ons heel veel plezier doen WANT ... nu is de gemeente op het lumineus idee gekomen om het water in onze richting te sturen  ... tussen 00.30 en 2 uur in de nacht !! Leuk hoor om gewekt te worden door klaterend water als je net in slaap valt ... je moet zo opstaan om naar het toilet te rennen en ... ja, dan kan je erna evengoed de tuin sproeien.  De auto wassen zit er helemaal niet in : tijdens de dag geen druk op het water en 's nachts .... geen zin om in de clinch te gaan met wilde varkens.

Deze week het 4e plaatselijk bezoek via seniorenblog !!!  Het is dus echt zo dat seniorennet de mensen dichter bij elkaar brengt - hoever je ook woont.  Dit keer een Nederlands koppel die een slordige 2 jaar terug contact nam en ondertussen in Gökova woont (1 1/2 uur rijden, dichte buren dus).  Het was een leuke kennismaking, en we zullen er iets aan doen om die nieuwe vriendschap op peil te houden.

Nu ja, ik wou nog even iets vertellen over het gekende "blauwe oog".  Weinig toeristen vertrekken terug naar huis zonder ook maar één oogje in hun valies, rond hun nek of ergens opgespeld.  Ik vond volgende uitleg erover (bron is vermeld) : 

“De Nazar steen is een blauwe steen die een beschermingssymbool is tegen “het boze oog” en afgunst in het algemeen.  Er zijn veel verhalen over de oorsprong van de blauwe steen en het symbool is waarschijnlijk al duizenden jaren oud. In Turkije - waar het distributiecentrum van de steen in Anatolië ligt – wordt her “Nazar boncugu” genoemd.  Wanneer je deze blauwe steen om je nek hangt als een amulet of op een zichtbare plek in je huis, auto, werkplek plaatst of hangt, zou dit de slechte invloeden en afgunst bedwingen.  Volgens het volksgeloof zou een barst in de steen betekenen dat de steen een ongeluk heeft weten te voorkomen.

Dit symbool kan op veel plaatsen in Turkije gevonden worden, variërend van sleutelhanger tot theeglazen tot vazen met dit symbool erop.

Pas geboren kinderen krijgen een Nazar steen op de schouder gespeld door de moeder om hen te beschermen tegen slechte invloeden, energieën en afgunstige mensen.

(uit : Atlas van de Mythologie en Symbolen)”

Wij hebben er natuurlijk ook overal - meestal als geschenk gekregen - en ze hangen op elk van de 3 verdiepingen.

Niet dat wij er écht in geloven, maar het hoort bij de sfeer en bij het land en ...  het "oogt" ook mooi !

Veel groetjes,

Hilde en Ali baba

Bij gebrek aan nieuws, even iets anders. We lezen in de kranten dat er in Europa heel wat te doen is ivm "hoofddoeken".  Hoe de situatie hier ten lande is ? Sinds Atatürk is de hoofddoek eigenlijk verboden. En hoewel heelwat vrouwen ze nog dragen mag het niet in de scholen en ook niet op de identiteitskaart.  Turkije is een seculiere staat : strikte scheiding tussen staat en kerk en het leger staat ervoor in dat dit zo blijft.  Sinds de AK partij aan de macht is wordt geprobeerd dit op te heffen en uiteindelijk is de hoofddoek een beetje "symbool" geworden.

Bij de bevolking echter is de hoofddoek niet een gevolg van de godsdienst - eerder een traditie én ook ter bescherming tegen de zon.  Recent ontving ik van een Turkse vriendin volgende samenvatting :

"Met het ontstaan van de behoefte van mensen om zich te bedekken en te kleden, is ook de behoefte om zich te versieren ontstaan.  In oude culturen, zoals bij de Grieken en Romeinen, droegen de vrouwen een hoofdtooi. Deze tooi - of doeken - waren bedoeld om het hoofd te beschermen tegen natuursomstandigheden (regen, wind en vooral de zon) én als versiering van het gezicht.  Het dragen van hoofddoeken door de vrouwen in Turkije sluit aan bij deze gewoonte.

Lang geleden was het voor een jong meisje - of voor een bruid die bij haar schoonouders ingetrokken was - niet mogelijk om te vertellen hoe het met haar ging.  Door het dragen van bepaalde (bloem)motieven op haar hoofddoek kon ze zich toch op die manier uiten. De opdrukken en de kantjes van de hoofddoeken verwoorden dus de gevoelens van een vrouw.   Met al hun emoties werd er ook aan de versiering gewerkt en met kleuren en motieven uitgedrukt.

In Turkije worden hoofddoeken al heel lang versierd met behulp van verschillende technieken : naaldkant, haakwerk, frivolité, gempwerk en vorkhaken.  Het maken van deze randen (OYA'S) is alleen aan kunstenaars besteed.  Meestal gaat het om 3D vormen van in de natuur voorkomende objecten zoals bloemen en fruit.  De OYA'S worden aan de hoofddoek (YAZMA'S) bevestigd. (Nesrin Cingöz)"

Ja, alle technieken, behalve kloskant (dit is hier niet gekend), maar daarom niet minder mooi

Hallo lieve Lezers !

Zucht, vorige zondag vertrokken onze dochters - naar huis - naar hun werk.  We hadden weer allemaal een knoop in onze darmen en Mutlu lag weer te treuren.  Wat gaat de tijd toch snel voorbij : 2 weken zijn zo kort !  We hadden het na hun vertrek wel nog druk met wassen, opruimen, kuisen EN vooral met boeken lezen ! Ze hadden alledrie leesvoer mee : SUPER ! Ze kwamen aan als St Niklaasjes (zonder baard) - zelfs Mutlu zat erbij als de valiezen opengingen, want voor haar zitten er ook altijd snoepjes in.  Voor ons ook natuurlijk bvb : Belgische kazen.  Wat kan dat toch lekker zijn als je er 6 maand moet op wachten ... En Tats had een supercadeau mee : oplaadbare lampen (8 uur brandtijd)om vast te maken aan een parasolpoot.  Na alle mogelijkheden gezocht te hebben heeft zij DE oplossing gevonden.  En niet enkel om de tafel tijdens de zomeravonden te verlichten - tijdens de winter zullen ze zeker goed van pas komen als er weer stroomuitval is.  Den Ali Baba heeft al voor een voorziening gezorgd om ze te kunnen plaatsen in de woonkamer.

We verwachten verder geen bezoek meer tot .... onze An terugkomt samen met een vriend midden September.

Verder ? De toeristen komen eraan, de schoolvakantie is begonnen op 15 Juli.  Nu nog tamelijk rustig, maar het gaat crescendo tot einde Augustus.  We hebben er enkel last van als we gaan zwemmen, want hoewel de nieuwe burgemeester de hoofdweg verbreed heeft (ik wacht tot de volgende regens om de ondeskundige uitvoering ervan te bekritiseren) is het altijd slalommen om aan de baai te geraken. We moeten wel al het juiste uur uitkiezen, want voor veel Turken is het niet hygiënisch verantwoord om met een hond in zee te gaan .... (ze wassen er wel hun schapen in die vol STR... hangen).  Even enkele foto's van de laatste badmode :

In het dorp worden de restaurantuitbaters inventiever met de dag : alle lokmiddelen zijn goed genoeg.  Heerlijk met je voeten in het water zitten, een Raki op tafel onder een roze parasolletje ? 

                                      Of in een hangmat boven het water ?

Gisteren kwam de eerste "grote" jacht binnengevaren, hij ligt er trouwens nog.  Het lijkt de vlag van Guinea te zijn, maar de enige mensen die we zien is het personeel en ... die zijn blank ! Misschien een zwarte koning met blank personeel ? (de naam van de" boot is King). Toch een rare wereld, ze liggen midden de baai IN zee en niemand heeft er nood aan een plonsje te doen.  Je vraagt je dan wel af wat ze WEL doen daarbinnen ... misschien een oude Rul met een stelletje Koeketienes ??? Nu, het is ons probleem niet.                        

  


Alles is toch relatief hé, we schatten de boot op een 35 à 40 meter, wel niet écht groot als je de vergelijking maakt met het nieuwe speeltje van R. Abramovitsj :

  

167 meter !!!!! Als die ooit binnenvaart hoeven we geen twijfels te hebben wie het is !

Verder niets speciaals afgezien van ... veel groetjes aan iedereen

Hilde en Ali Baba

Gisterennamiddag werd Tats ontvoerd naar Dalaman. Een "tot ziens", want we weten dat ze terugkomt.  Nu blijven de dochters nog een week : voor iedereen volop blijven genieten. 

Enkele foto's van een leuk uitstapje samen ? De watervallen - vlakbij - een ongelofelijk mooi natuurgebied EN onvoorstelbaar bij 35 graden !!! Het groen blijft groen !




   In de wortel van een eeuwenoude

plataan ... het fluitspel van de uitbater, vermengd met het lied van het stromend water : heerlijk ! Een klank en lichtspel in een kathedraal gebouwd door de natuur.

 De watervallen zelf zijn niet echt spectaculair, maar de bomen en de natuur er rond wel.

Om 23.30 uur stopte het lawaai en de machines verdwenen.  De geruchten gaan dat ze terugkomen, maar niemand weet wanneer, niemand weet ook welke huizen de volgende zullen zijn.