leven in Selimiye

Maandag 19 maart 2012

Op reis of met vakantie ?

Hallo hallo !
Jahoor, alles okee en vandaag de vliegtickets ontvangen om naar Belgie te komen. Op 1 april komen we aan en dat is GEEN aprilgrap ! We komen terug naar Selimiye op 19 april, net op tijd om de 28ste ons 8-jarig verblijf hier te vieren. Wat gaat de tijd toch snel !!!
Veel nieuws is er niet. Deze winter zijn er (gelukkig) heel weinig nieuwe huizen gebouwd, het was dus zalig de stilte te beluisteren. Eindelijk is de lente aangekomen samen met de klaproosjes en de çala's (de lekkere ??? onrijpe vruchten van de amandelbomen). De zon doet zo'n deugd na die lange koude en natte winter.
En, ik kan natuurlijk niet wachten om mijn gekloste meikever te tonen. Nu ja, als we terugkomen is het toch al bijna mei.

Hoewel we hier ongelofelijk veel soorten insecten hebben, heb ik nog nooit een meikever gezien in de buurt - er zijn ook geen beukenhagen, misschien daarom. Maar op dit ogenblik zijn er ontelbaar veel bijen rondom : voor de (ondertussen uitgebloeide) amandelbomen en nu voor de lentebloemetjes. Het gegons is zo hard dat het soms stoort. Her en der staan bijenkasten om de lekkere bloemenhoning te verzamelen

.

Zo, volgend bericht zal wel na Belgie komen, tenzij er supernieuws is OF superfoto's zijn.
Veel groetjes,
Hilde en Ali Baba (die in bed ligt met de griep)

Geschreven door hilde om 18:44 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 24 februari 2012

Nieuwe Turkse wet : verplichte ziekteverzekering

Hallo Allemaal !
Beloofd is beloofd, maar het is dus overmorgen geworden. Weer een echt Turks wetten-verhaal. Blijkbaar werd het verplicht aan elke Turk èn aan elke vreemdeling die hier een verblijfsvergunnig heeft voor meer dan 1 jaar - om vanaf 1/1/2012 een ziekteverzekering af te sluiten aan de prijs van ... ongeveer 100 Euro per maand. (zonder dekking van vroegere medische problemen). PFFFFFF om te beginnen : de meeste vreemdelingen die hier komen wonen zijn al een beetje op leeftijd en hebben wel hier en daar een kwiek of een kwak - dat is dus niet gedekt. De eerste geruchten die we erover hoorden was tijdens de laatste week van januari (laatst mogelijke registratie 31/1/2012). Tussen de vreemdelingen werkt de tam-tam gelukkig goed en er werden ons langs alle kanten - en gegevens van alle landen - doorgestuurd. Het werd wel een onoverzichtelijke boel : wat moesten wij doen ? We hebben nog een verplichte Belgische ziekteverzekering én een privé ziekteverzekering. Mailtje naar het Belgisch Consulaat in Istanbul, mailtje naar de Belgische Ambassade in Ankara, mailtje naar onze Belgische ziekteverzekeraar. We werden er niets wijzer van. Gelukkig werd de registratietermijn verlengd met één maand. Volgende de week de 3e rit naar Marmaris om (hopelijk) de zaak in orde te brengen. Volgens de recentste gegevens zouden de Belgische inwoners vrijgesteld zijn als ze over een formulier BT8 beschikken en dàt hebben we nu in handen. Maar we moeten dit laten registreren. Dinsdag weten we dan of alles in orde komt en ... zoniet riskeren we een boete van een slordige 400 euro per man plus de betaling van 100 euro per maand (al goed dat we getrouwd zijn anders was het 2 x 100 euro per maand en dàt kan ons pensioentje niet slikken)

En de boer, hij ploegde voort en ikke ??? klos verder. Op Gisela's kantblog zag ik een kloswerkje van Sveltlana Pavlicova.

Ik zag het wel zitten om het eens in kleurtjes uit te proberen. Na heel wat gezwoeg was het klaar : de eerste foto met alle spelden erin

en,

na nog 2 uur gezwoeg om de spelden eruit te halen ...
het afgewerkt stuk langs de juiste kant ! (voor de onbevoegden : een kantwerk wordt gemaakt met de achterkant naar boven, je ziet pas het resultaat als alle spelden eruit zijn en je het werkje omdraait.

)

En ... goed nieuws !!! De E sigaret werkt !!! Mijn quotum als karaktervast roker was op één week al gehalveerd !!! Nu verder afbouwen en dan ?? wie weet

Als laatste : een leuk bericht. Sinds ik een blog heb krijg ik van veel kanten vragen zoals : hoe leven en/of werken in Turkije, hoe en waar moet je begraven worden, over een boot die in Bozburun staat en de eigenaar weet niet op welk scheepswerf, een vraag om stekelvarkensstekels te sparen enzovoort enzoverder.
Deze week echter ontving ik een mailtje van Lilly. Zij had de naam van haar opa gegoogeld en .. kwam op mijn blog terecht. Ik had inderdaad in 2005 of 2006 geschreven dat ik een boekje over Selimiye gelezen had van Joop Triëst ... en dàt is haar opa !!! Zij was totaal onwetend over dat boekje. Het boekje lag bij buurman Jos en ben het gaan halen. Den Ali Baba heeft het nu helemaal gefotografeerd en ik heb alle blaadjes doorgestuurd. En of ze er gelukkig mee is ! Nu heeft ze zelfs een foto van haar opa "in zijn goede jaren", want zij heeft hem enkel gekend als een zieke man aan het einde van zijn leven. Joop (of Oannes zoals hij in Selimiye genoemd werd) woonde in Selimiye jaren voor de inval van de toeristen en de vreemdelingen (dit geeft me een jaloers gevoel). Hij schrijft over het dagelijkse leven, de gebruiken, de mentaliteit van de bewoners. En eigenlijk is de echte kern nog steeds zoals toen (de jaren voor en na 1987). We hopen dat Lilly de voetstappen van haar Opa zal volgen en Selimiye en ons een bezoekje zal brengen. Wie weet .. krijgt dit verhaaltje nog een staartje ..

.

Zo, ik heb mijn belofte gehouden. We sturen jullie zonnestraaltjes en lentebloesems.
veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 22 februari 2012

Lentegevoel !!!

Hallo Hallo !!!
Oeffff, we zijn uitgebibberd. Nog nooit zo'n lange koude natte winter gehad. Nog nooit was de voordeur zolang dicht. Nog nooit heb ik zo weinig buiten kunnen klossen tijdens de januari/februari periode. Maar ... gisteren ontwaakte de natuur in een ongelofelijk tempo : de bermen en weiden staan opeens vol met papatya (madeliefjes), de bijen geven een waar concert tussen de amandelbloesems, de vogels fluiten dat het een lust is. En wij ... zijn blij eindelijk enkele lagen kledij te kunnen afpellen.

Sinds An vertrok op 6 januari hebben we niets anders gehad dan regen en kou, zelfs tot het vriespunt ! Bij jullie normaal natuurlijk, maar jullie huizen zijn er ook op ingesteld. In Selimiye ken ik maar één huis met centrale verwarming, en dat is dat van onze Duitse buren .... maar ... ze gebruiken deze dure installatie niet meer gezien de kostprijs van de gas te hoog is. Nu stoken ze het huis warm met een houtkachel. Wij houden het bij ons gaskacheltje dat voldoet voor de
kleine oppervlakte van de toren. We maakten ook een storm mee zoals nooit tevoren. De storm van 25 januari 1990 was maar een windje erbij vergeleken. Iedereen had wel ergens schade hoewel we heel harde wind gewoon zijn. Bij ons 3 dakpannen naar beneden en rondom enkele amandel- en pijnbomen gesneuveld. Enkel de olijfbomen ondervonden geen schade - ongelofelijk - ze staan fier rechtop met al hun bladeren, ze schudden in de wind, maar weigeren te vallen. Ik ben gek op alles wat olijf is, de boom, het hout, de bloemengeur, de vrucht, de olie - het is een waar geschenk van de natuur. Onderstaand autootje heb ik in samenwerking met Ali Baba uit een olijftak gesneden om onze Amerikaanse vriend Dean een verrassing te bezorgen. En of hij er blij mee is ! Hij doet niets liever dan het autootje bepotelen en de zachtheid van het hout te bevoelen terwijl hij TV kijkt.

Eigenlijk heb ik nog veel meer te vertellen, maar dat komt morgen ... of overmorgen
Ondertussen veel groetjes van Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 21:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 28 januari 2012

Winter is herfst en lente tegelijk

Hallo hallo !
Eigenlijk was ik een beetje "geambeteerd" met mijn nieuwjaarswensen toen ik de ramp van de Costa Concordia vernam via de internetkrant

Neehoor, een cruise met dergelijke afloop wou ik jullie zeker niet wensen, Gelukkig stranden even weinig boten als vliegtuigen, een auto ongeval komt veel meer voor, hoewel de eerstgenoemden het veel beter doen in de pers. Maar ik moet eerlijk zeggen : mij krijgen ze niet meer in zo'n drijvende doodskist zonder diepgang na een cruise op de Nijl waar ik helemaal claustrofobisch van werd.

Met het Nieuwe Jaar heb ik goede voornemens genomen ... neehoor, niet stoppen met roken, maar wel starten met de E sigaret. Ik probeerde het uit op het zonnewendefeestje bij Otmar en Conny en het lijkt me heel bevredigend.   Vermits de E sigaret in Belgie niet te koop is (vadertje staat is bang de tabaks-taksen kwijt te spelen), brengt een Duitse vriendin het voor me mee. Ik start dus vanaf 10 februari met de E sigaret en dàt betekent dat ik ook in het vliegtuig, op de trein en in de restaurants mag (en kan) roken vermits het geur noch gif afgeeft.

.


Ik weet het, weeral bijna een maand geleden sinds ik een bericht schreef, de tijd gaat zo snel !!! Onze An bleef tot 6 januari en we beleefden mooie dagen samen; het weer was heel acceptabel en we hadden zelfs prachtige zonnige dagen. Maar, zodra ze weg was ... regen, kou, regen, wind. We kunnen ook niet verwachten dat het al zomert in Januari. Lekker wandelweer voor mij en de hondjes en ondertussen (haha) heerlijk alleenzijn voor Ali Baba, de kluizenaar. Ja, Moosje van de buren was weer een maand onze gast en Mutlu was heel gelukkig om haar "ventje" in de buurt te hebben.  Tijdens de wandelingen genieten de honden van de geurtjes van schapen, geiten, stekelvarkens, wilde zwijnen enzomeer, terwijl ik bloemen pluk : op dit ogenblik vooral anemonen en narcissen... ik breng boeketjes mee volgens wat er in het "winkeltje" voorradig is. Vandaag was er vanaf de bergtop sneeuw te zien aan de overkant .. en ik liep te zweten ....Spijtig genoeg zijn er zoveel schapen en geiten op de berg, ik kan Mutlu niet meer laten loslopen want ze wil steeds met de lammetjes spelen en ... dàt vinden de eigenaars niet leuk. Toch zijn er nog steeds vrouwen die boven het voer voor de dieren halen en naar beneden sjouwen. De foto hierbij komt niet uit Selimiye (ik ben een beetje voorzichtig bij het fotograferen van de dorpelingen) maar de foto had evengoed in Selimiye gemaakt kunnen zijn ...



De bestrating van ons weggetje is toch een hele verbetering. Niet dat het perfect is, maar de auto's zijn er gelukkig mee. Het stuk na de bestrating tot bij ons is een echte ramp na de regens, maar de Tata rijdt er dapper overheen. De foto's hierna zijn ook op onze weg genomen (deel bestrating) .... maar ... kijk even ... toch niet overladen ???
Je bent toch niet verbaasd dat er wat van de lading verloren gaat onderweg ?

Het kantklossen ligt natuurlijk niet stil. Ik had een kolibrie geklost (de groene) en An wou er ook eentje en heeft zelf de kleuren gekozen. Kies maar welke je de mooiste vindt ...

Zonet bekeek ik eens de statistieken van mijn blog. Ik voeg de geografische gegevens hierbij. De Vlamingen en de Nederlanders kunnen het lezen, maar ik begrijp niet wat een Vietnamees en een Rus er komen doen. Mischien leuk stripverhaal zoeken ? Wat opvalt is : meer Nederlanders dan Vlamingen, maar ik moet ook zeggen dat ik meer reakties toegestuurd krijg van Nederlanders dan van Vlamingen. Kijk zelf maar eens ...

Percentage

Nederland

50,6 % (2810)

België

41,5 % (2307)

Spanje

1,5 % (85)

Verenigde Staten

1,3 % (70)

Duitsland

0,7 % (39)

Turkije

0,7 % (39)

Frankrijk

0,5 % (25)

Verenigd Koninkrijk (Groot-Brittannië)

0,3 % (19)

Italië

0,1 % (8)

Zweden (Sverige)

0,1 % (7)

Noorwegen (Norge)

0,1 % (6)

Finland (Suomi Finland)

0,1 % (5)

Israël

0,1 % (5)

Tsjechië

0,1 % (5)

Zwitserland

0,1 % (5)

Canada

0,1 % (4)

Aruba

0,1 % (3)

Hongarije (Magyar)

0,1 % (3)

Oostenrijk

0,1 % (3)

Portugal

0,1 % (3)

Slowakije

0,1 % (3)

Suriname

0,1 % (3)

Denemarken

0,0 % (2)

Verenigde Arabische Emiraten (Abu Dhabi, Dubai)

0,0 % (2)

Australië

0,0 % (1)

Brazilië

0,0 % (1)

Griekenland (Ellas, Hellas)

0,0 % (1)

Polen (Polska)

0,0 % (1)

Rusland

0,0 % (1)

Saoedi-Arabië

0,0 % (1)

Singapore

0,0 % (1)

Vietnam

0,0 % (1)

Onbekend

1,5 % (85)

+

100 % (5554)

Totaal aantal getelde landen:

32

Dat was het dan voor vandaag. Ik vind dat ik heel hard mijn best gedaan heb om nieuws door te geven zonder echt nieuws te hebben ....
veel groetjes en tot volgende
Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 31 december 2011

Een nieuw jaar begint

                                                             We wensen jullie een luxe cruise
                                                             langs de 12 maanden
                                                             van 2012
                                                             Een cruise waar je rust vindt
                                                             waar je tijd vindt voor je medepassagiers
                                                             waar je de stem van moeder natuur hoort
                                                             een cruise waar je gelukkig en stil van wordt


                        Gelukkig Nieuw Jaar !



                                                                       Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 13:13 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 23 december 2011

Weeral Kerst !

Terwijl we wachten tot onze An verschijnt, even de blog bijwerken. An is nu in Istanbul en wacht op haar vlucht naar Dalaman, en dan ... nog 2 1/2 uur rijden en dàn kunnen we elkaar knuffelen. Lieve kan spijtig genoeg de eindejaarsdagen niet met ons doorbrengen, maar dankzij onze vriend(in) Internet kunnen we elkaar toch dagelijks zien en spreken.

Morgen alweer Kerstavond, we verdelen de taken : An de hapjes, ik het voorgerecht en den Ali Baba het hoofdgerecht. Ik denk niet dat we nog aan een dessert toekomen. Maar ik wil jullie allen die dit lezen een heel mooie Kerst toewensen. Vermits de winter er hier meer uitziet als lente stuur ik - samen met mijn klosvriendin uit Brugge van wie ik de naam niet mag bekendmaken -

alvast een lente-klos-boterbloempje

Ondertussen hebben we voor de 3e maal een Ikamet - of verblijfsvergunning gekregen. We kunnen weer 5 jaar lang leven zonder administratieve zorgen. Deze keer verliep de zaak heel vlotjes : als je over alle nodige papieren en foto's beschikte kon het klusje geklaard worden op een halve dag. Wat een sukses vergeleken met de vorige keren !!! En, vermits wij brave Belgjes zijn is de kostprijs - 159 $ - ook veel lager (bijna de helft) dan de andere Europese landen. Weer geen reden tot klagen ! We kregen wel het hoge bezoek van de Jandarma bij ons thuis. Ze hadden een papier bij met onze namen Hilde Maria Godelieve Tanghe en Edgard Florimond Antoine van Steerteghem èn met de naam van onze vader èn die van onze moeder voor ze getrouwd was. Ze hebben niet eens ons paspoort gevraagd, ze wilden enkel even onze kop zien (alsof ze die niet kenden met weer eens 4 foto's in hun dossier).

En dan minder goed nieuws : de lieve moeder van onze buurvrouw Doris (die ook hier woonde) is gestorven op weg naar Duitsland, in het vliegtuig even voorbij Istanbul. Het vliegtuig moest terugkeren naar het dichtstbijzijnde vliegveld (Istanbul) met alle nodige administratieve problemen vandien. Misschien een goeie raad voor wie zoiets ooit meemaakt ... niets zeggen en doorvliegen, dat bespaart heel wat problemen ! De dag ervoor had Doris ons nog uitgenodigd voor een "Abschiedsfrühstück", en het was inderdaad hét afscheid. Toen we daar waren hadden de poezen (ze hebben er 6 stuks van) een slang verschalkt. Ik vond hem zo mooi dat ik een foto wil bijvoegen. (ik heb wel aan de verleiding weerstaan er een ceintuurke van te maken)

.

Doordat bijna alle restaurants gesloten zijn, is het jaarlijkse winterprobleem weer opgedoken : zwerfkatten en dito honden. Meer en meer mensen voeden ze (vooral de buitenlanders en de Turken uit de steden) en de laatste 2 jaar zijn er ongeveer 200 katten gesteriliseerd of gecastreerd met geld uit giften en inzamelingen. (het moet ook gezegd dat de dierenarts de behandeling van de straatdieren zo goed als gratis doet). Het wordt té erg als de populatie blijft uitbreiden. Dan zie je van die magere scharminkeltjes met vuil snot aan hun neusje. Meestal zijn ze te vinden bij een vuilcontainer waar ze naar iets eetbaars zoeken.

Eergisteren waren we uitgenodigd op HET zonnewendefeest - met vreugdevuur -

bij Conny en Othmar. De dagen lengen weer en dàt moet gevierd worden !Veel geluk gehad met het weer dat de laatste week heel wispelturig was. Ieder had een potje bereid, vlees werd op de BBQ gelegd, iemand had zelfs zelfgerookte forel mee en natuurlijk ook Glühwein om het voedsel door te spoelen. Heerlijk samenzijn met vrienden (niet enkel buitenlanders) en eten van elkaars gerechten. Met wat warme kledij aan kon het feest doorgaan buiten op het terras.

Voor wie nog steeds denkt dat Turkije het dorre land is dat ze tijdens de zomer zagen ... hier een foto van een heel idyllisch plekje

Veel groetjes en geniet van de warmte van de Kerstdagen met familie en vrienden
Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 11 december 2011

Even mijmeren over het verschil

Morgen ... word ik 63 Pfffffffffff. Hoewel mijn moeder altijd zei :" als het gunstig is draai je de cijfers gewoon maar om" - 36 dus - "dan voelt het beter".
Ik weet nog zo niet. Met 36 was alles "in de groei" : de kinderen, de afbetaling en het onderhoud van het huis, het werk enz ..., maar het was zwaar, boeiend, maar met weinig tijd voor mezelf.

.

Nu, zoveel jaren later kan ik pas echt genieten en vooral tijd hebben om te genieten. Misschien vind ik het toch niet zo erg dat ik 63 word ... zolang ik me maar 36 voel ...

.

Veel groetjes, Hilde.

Geschreven door hilde om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 9 december 2011

KOUD !!!

Vermits er geen nieuws is ... even zeggen dat het hier KOUD is !!! De thermometer wijst 12 graden aan, maar de gevoelswaarde is ijzig. Noorderwind dus. 2 à 3 dagen en dan weer OEF. Dit zijn van die dagen dat onze voordeur gesloten blijft en ... uit eerlijke schaamte heb ik die langs de buitenkant even afgewassen... Normaal staat die altijd open en dan zie je niet dat de buitenkant bestoft en vuil is. Voor het eerst de kousjes uit de kast gehaald, en, met dank aan Lindsey, kan ik toch de winter overleven met teenslippers !!! HOERA voor de Birkenstock-teenslippers én de kousjes met teentjes !!!
Veel groetjes, Hilde en Ali Baba (die de winter overleeft zonder kousen)

Geschreven door hilde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 26 november 2011

Muziek !!! ???

Hallo hallo !
Nu ik weer foto's kan maken komt mijn inspiratie terug. Ja, de fotocamera is hersteld maar het was niet zo simpel om die terug te pakken te krijgen, maar dat verhaal bespaar ik jullie, het is een verhaal zoals alles in Turkije : als er administratie komt bij kijken is het bijna hopeloos.

En ik gaf als titel voor deze aflevering : muziek, waarom ? Ewel, sinds bijna 2 weken hebben we zo goed als onophoudelijk muziek afkomstig van feesten, het houdt niet op. Verlovingen, huwelijken, en feesten voor de jongeren die in militaire dienstplicht gaan. Ik herinner me dat ik gek was op die muziek voor ik hier kwam wonen, het was nieuw en het gaf me een opgewonden gevoel, maar ... als je het dag in dag uit moet aanhoren verliest het wel heel wat charme. De ganse baai geniet (?) mee, want de akoustiek is zo goed dat je bijna niet ongemerkt een wind kan lozen. Toch wil ik het feest van de dienstplichtige jongeren even illustreren. Ik herinner me niet dat zoiets gebruikelijk was in Belgie. Hier is het een hele belevenis. Feest, feest en nog eens feest, gepaard met muziek, dans, weg en weer gerij van toeterende auto's (met de Turkse vlag aangebonden). De diensplicht in Turkije is nog steeds heel streng en duurt 15 maanden. Niet niets, en als je pech hebt kan je je dienst vervullen in Oost-Turkije, waar je je geweer wel degelijk moet gebruiken. het wordt dus steeds nog als een risico gezien. Er is kans dat deze jongeren die net vertrokken niet meer terugkomen. Toch gaan ze met een groot nationalteitsgevoel hun dienst vervullen.
Ik ontmoette hen op strand - ze namen even pauze tussen het feesten door - en ze waren fier dat ook ik een foto nam

.
De volgende 2 foto's heb ik mogen stelen uit Conny's blog, zij woont vlakbij de hoofdweg en kon de karavaan prachtig vastleggen

En de detailfoto van de "fanfare" : vrachtwagen, orkest, dansers en de soldaatjes in spé die triomferend de hele baai afrijden

n

Ik wens hen het allerbeste en hoop dat we hen binnen 15 maand gezond en wel terug zullen zien.

Gisteren was ik even vanuit mijn torenkamer een eekhoorntje aan het observeren : je zou er uren naar kijken. Het diertje was eikels aan het verzamelen (de amandelnoten zijn op !) Hij rende de hele tijd naar de struik om een eikel uit zijn hulsje te nemen, kwam eerst op een steen zitten om de eikel beter in zijn bek te nemen, ging dan op een andere steen zitten om de eikel weer een beetje anders vast te klemmen en spurtte toen naar zijn nest. Binnen de kortste keren stond hij terug bij de hulsteik en begon alles weer opnieuw. Zo vlijtig ! Wij hebben hier geen eikebomen maar wel veel hulsteiken, waar ook eikels aangroeien

.

Even gegoogeld : de hulst - eik is van de familie van de beukachtigen ...... Waar halen ze die naam dan vandaan ?????

Dit vond ik ook een foto waard : een vers gebouwd muurtje met een traditioneel Selimiyaans hek ..... Denk nu niet dat er een smeedijzeren hek in bestelling is, waarom een hek kopen als het zo ook kan ?

Het weer blijft zonnig, nog niets veranderd sinds mijn vorig bericht. Wandelen met de honden voel ik aan als een must in dit weer en ik geniet nog steeds van de pracht van de omgeving

Dat was het nieuws voor vandaag, tot volgende en veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 19 november 2011

Water, water, water !

Jullie beseffen niet welke vreugde het geeft ... voor jullie is water iets dat altijd voorhanden is. Maar dat gelukkig gevoel toen we het water hoorden komen .... ongelofelijk !!! 2 wasjes zijn al door de machine gegaan en over drogen hoef ik mij geen zorgen te maken. En dan die heerlijke douche van daarnet ... na 2 weken is dit wel echte wellust. En tijdens die douche schieten ze vuurwerk af in het dorp (er is weer een trouwfeest aan gang) en hoor je tussen de eentonige trouwmuziek in ééntje die echt mooi is "Samanyolu", ooit vertaald en gezongen als "oh Lady Mary". Die vertaalde song kan in lang niet tippen aan de originele Turkse versie, het mist de nostalgie. Voor wie de originele versie wil beluisteren : http://www.youtube.com/watch?v=DR-4TYjpIgA. In 1968 - toen ik in Istanbul was, was het DE song, maar ondertussen is het een klassieker geworden.
Ik wou enkel melden : we zijn dus supergelukkig, want op DIT ogenblik werkt werkelijk ALLES !
Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Geschreven door hilde om 20:33 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Archief

Op reis of met vakantie ?

Nieuwe Turkse wet : verplichte ziekteverzekering

Lentegevoel !!!

Winter is herfst en lente tegelijk

Een nieuw jaar begint

Weeral Kerst !

Even mijmeren over het verschil

KOUD !!!

Muziek !!! ???

Water, water, water !

Meer van leven in Selimiye - Turkije