Archief

Hallo allemaal !

Wat kan ik zeggen ? Eyjafjallajoekull ? Ik kan de naam niet uitspreken maar het brengt onze plannen lelijk in de war.

Wat zijn we toch afhankelijk van de technologie, nu bewijst de natuur eens te meer dat het zijn rechten heeft.  We volgen met spanning het nieuws en hopen dat die rot-stofwolk weggewaaid is tegen zondag. Op zich is het voor ons niet zo erg, we zijn thuis, maar voor veel toeristen die "ergens" vastzitten op de wereldbol is het natuurlijk erger. Wachten in onzekerheid is voor niemand leuk.

Een alternatief voor ons ? Trein : is er niet.  Boot : te lang onderweg.  Auto : 4 dagen rijden en als er een probleem met Tata is weten we niet waar we onderdelen kunnen vinden. Te voet : de kruisvaarders deden het, maar die waren meestal jonger dan wij.  Het is tenslotte 3.336 km van deur tot deur.  Het zal dan maar uitstellen worden.

Verder nieuws is er niet afgezien van het normale weerpraatje : de frisse lente heeft plaats geruimd voor warme zon en we genieten er met volle teugen van.

En om jullie zondag op te fleuren stuur ik hierbij nog enkele bloemetjes

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Hallo hallo !

Nee, Pasen wordt hier niet gevierd.  Het is een gewone werkdag, geen Paassfeer, niets.

Maar ik wil jullie toch vergasten op mijn winterwerk of ... mijn kant-dierentuin.  De patroontjes zijn allemaal getekend door Martine Bruggeman.  Ik vind ze super omdat ze openstaan voor eigen fantasie en kleur.  Het is ook niet zo moeilijk ze uit te werken voor een ongeschoolde. Mijn dank dus aan Mevrouw Bruggeman, want ikzelf kan totaal niet tekenen, laat staan een patroontje zelf maken.

Meer nieuws is er niet, alleen ... het was een stralende Paasdag met 23° en volle zon.Veel groetjes en tot volgende

Hilde en Ali Baba

Hallo hallo !

Eindelijk heb ik er eens aan gedacht een kiekje te nemen in ons "postkantoor" - zijnde de gang van het gemeentehuis.  Meestal toch wordt de post daar gelegd, hoewel het regelmatig van plaats wisselt : soms eens een internetcafé (die is er nu niet meer), soms eens het café van het gemeentehuis, je vindt maar uit waar het kan zijn.

Zo ziet het er dus uit, moet ik nog meer uitleg ?  Tussen die stapel zit je minstens een uur te zoeken naar een omslag met je naam erop.  Er is ook geen controle : je neemt mee wat je wil (voor de buren), en als je denkt dat er ergens iets leuk in zit kan je de brief rustig openmaken.  Het is dus zeker niet verwonderlijk dat er heel veel post verloren gaat. Daarom laten wij heel weinig opsturen.  Reken er dan nog eens bij dat er 9 Selimiye's in Turkije zijn, dan is het plaatje snel gemaakt. En een postbode ?  Die functie is nog altijd open ... zo moeten we ook geen brievenbus kopen.

En het is volop lente ! Elke dag is er een bijna-zekerheid van een prachtige zonnige dag. De lentebloemen springen open en de druivelaar loopt uit - een prachtperiode !

Misschien eens even iets over de Johannesbroodboom die hier groeit en bloeit ? Van de vruchten worden producten gemaakt voor een volle buik of waarvan je lollig kunt worden (hik).  De zaden, die weinig variatie in gewicht vertonen, dienden in de klassieke oudheid als gewichtseenheid voor goud en edelstenen.De peulen worden in massa's tot veevoer verwerkt. De zaden worden gemalen en ook als vervanging van cacao gebruikt. Het surrogaat wordt niet alleen in slechte tijden als grondstof voor chocolade gebruikt. Het wordt vaker gebruikt dan menigeen denkt of weet. De zaden zijn een goed vervangingsmiddel van cacao, die gewonnen wordt uit de vrucht van de cacaoplant.

De bloemen komen uit de takken te voorschijn.

'Cauliflorie' is de botanische aanduiding voor het       

verschijnen van bloemen op naakt hout. De bloemen zijn eenslachtig en bezitten geen kroonblaadjes. Ze zijn of mannelijk en hebben dan vijf meeldraden of vrouwelijk en hebben dan een stamper. De vrouwelijke bloemen worden in hoofdzaak door vliegende insecten en via de wind bevrucht. In het najaar worden de groene peulen geoogst en te drogen gelegd. De peulen geven een doordringende zoete geur af die naarmate ze droger worden afneemt.

Nu is het werken geblazen, want binnenkort is het te warm : schilderen en onderhoud van alle houtwerk want de zeelucht en de zon tasten de verf snel aan.  De toren ziet er nu weer netjes uit : alle bezoek mag komen !

Veel groetjes en tot volgende

Hilde en Ali Baba

Hallo iedereen !

Wat schreef ik ook weer in mijn laatste bericht ??? ADSL verbinding opgelost .... nee dus, het bleef een verbinding met vallen en opstaan.  De enige manier om verbinding te hebben was de hoorn van de telefoon nemen en voortdurend klikken.  Wel niet leuk werken.  Dus weer dagelijks Türk Telekom opbellen, maar die mannen beweerden altijd dat er bij ons iets mankeerde (allez, met de kabels, modem of splitter).  Ik bleef maar aandringen dat er iets mis was met de kabel buiten ... 2 maand lang.  Okee, ik bespaar jullie verdere details, maar ondertussen stond mijn haar rechtop ! Toen de delegatie mannen eindelijk nog eens tot bij ons geraakte zegden ze (na alle metingen gedaan te hebben) : er is iets mis met de kabel buiten !!!!!!!!  En dan mag je niet beginnen lachen.  Gelukkig hebben wij een lange ladder, want zelfs dàt hadden ze niet bij.  Ze zijn naar boven geklommen en op 10 minuten tijd was onze miserie voorbij. Nu dit opgelost is ... valt de stroom heel dikwijls uit, er is wel altijd iets dat fout loopt.

Ondertussen konden we onze trip naar België boeken : we komen er aan van 25 April tot 12 Mei.

Begin deze week hadden we nog een super-mega-zware storm.  Ongelofelijk hoe de wind kan tekeergaan.  Gelukkig hadden we reeds een andere buitentafel gekocht, want die van vorig jaar was gewoon ... wèggewaaid met de nodige schade vandien.  Nu, dat plastiek beviel ons toch niet zo en in Datça hadden we gevonden wat we ècht wilden.

Het weer gaat nog steeds op en af : mooie dagen afgewisseld met heel winderige en soms een regendrupje.  Maar de mooie dagen zijn super om leuke uitstapjes te maken : alles is groen en overal staan er bloemen.  Zalig kuieren in een eenzame baai onder de bloeiende mimosa. 

Deze week op het strand een supermooie grote vlinder gezien.  Ik zet er 2 foto's bij : ééntje die Ali Baba maakte toen het diertje fladderde, en één geleend van een vlinderspecialist.  We kenden de naam van de fladderaar niet, maar dankzij een blogconnectie (die wel op de hoogte is) weten we het nu wel : het was een grote nachtpauwoog, eigenlijk geen vlinder, maar een mot.  Wat is de natuur toch mooi ! Even kwam het bij me op het diertje te houden, maar dat recht heb ik niet, het hoort bij de natuur en is geen hebbedingetje.

De laatste inwijkeling voor wie we moeten uitwijken op straat is ... een pelikaan.   Een vogel die normaal hier niet voorkomt, en hij is alleen, daar waar pelikanen normaal in groep leven - misschien een uitgestotene of een eenzaat ? Hij heeft zich genesteld aan de haven en verwelkomt de vissersboten die thuiskomen, hopend de kleine visjes te krijgen.  En dat zal wel, want hij blijft in leven.

En nu het heuglijk nieuws :   zie foto !!!

Nu Mutlu helpt met de voedselvoorziening, kunnen we eindelijk rondkomen met ons zelfstandigenpensioentje !!!!

Veel groetjes, Hilde en Ali Baba 

Hallo allemaal !

Sorry, maar de lente is hier aangekomen : bloemetjes overal en temperaturen die naar de 20 gaan - een heerlijk gevoel.

In vorig bericht schreef ik : "onze internet verbinding is terug in orde" - te vroeg gejuicht - na 2 dagen kregen we hetzelfde probleem.  Ik weet niet hoe dikwijls ik Türk Telekom opgebeld heb (gelukkig hebben ze daar een Engelstalige dienst), maar ze zullen mijn stem wel beu geworden zijn.  Nu ja, als het weer eens in orde was kwam de storm - ongelofelijk krachtig -  en toen ... ofwel geen telefoon, ofwel geen ADSL, ofwel geen elektriciteit.  Het was werkelijk frustrerend.  Nu sinds enkele uren hebben we weer alles, dus maak ik van de gelegenheid gebruik om wat nieuws te sturen.

Misschien denken jullie : waarom niet naar België komen als deze maanden zo slecht zijn qua weer.  Mijn antwoord is tweeledig : is het niet van de regen in de drop komen ? Onze temperaturen gaan niet onder nul en er zitten altijd prachtige dagen tussen de slechte (als het hier slecht is, dan is het wel héél slecht hoor).  Ten tweede : hier weggaan betekent alles achterlaten met de mogelijkheid van veel schade, en de zorgen aan een ander overlaten vinden we ook niet dàt.  We blijven dus overwinteren en komen eerst in April naar België zoals gewoonlijk.

Slecht nieuws bij onze Lieve : haar hondje - nog geen 6 maand oud - is gestorven - vergevorderde aggressieve kanker.  Hoe is dit mogelijk op die leeftijd ??? We wachten op de autopsieverslagen van het Dierenziekenhuis in Merelbeke.  Velen zullen zeggen "het is maar een hondje", maar voor ons is een hond heel dierbaar, de beste en eerlijkste vriend die je kan hebben.

Vandaag kon ik voor het eerst dit jaar buiten kantklossen, voorheen was dit niet mogelijk en binnen vind ik het licht niet voldoende, dus stond deze hobby op een heel laag pitje.  Maar, niets doen staat niet in mijn woordenboek en ik ben weer begonnen met hout te spelen. Hieronder enkele resulaten.

Hierbij stuur ik een beetje prille lentezon en veel groetjes

Hilde en Ali Baba

Hallo Hallo !!!

Eindelijk - na 5 weken - is onze Internet verbinding terug in orde.  Het heeft bloed en tranen gekost om de mannen van Türk Telekom hier te krijgen.  Elke keer als ik belde was het antwoord "er wordt een rapport opgemaakt en de lijn wordt nagekeken" ... maar resultaat ? Nikske.  Tot gisteren, 3 mannen zijn gekomen : een chauffeur, één met een aktentasje en één die het werk deed.  Zo moest het natuurlijk goed komen : HOERA dus !

Mijn excuses voor de onbeantwoorde mailtjes van de laatste weken.  Deze worden zo snel mogelijk behandeld.

Veel groetjes

Hilde en Ali Baba

Hallo allemaal !

Ja, gisteren de tweede zondvloed deze winter !  Ongelofelijk hoeveel water op één dag kan vallen ! Mijn pluviometer (zijnde mijn kruiwagen) kon het niet slikken, ons weggetje was net een riviertje, muren vielen omver onder de waterdruk, alle huizen liepen onder water beneden in het dorp enz enz.

Ook de toren bleef niet gespaard : het water kwam binnen langs vensters en muren - alle handdoeken en dweils moesten eraan geloven - er kwam zelfs water door de vloer naar boven.  Brute ellende dus.  Maar ... zoals meestal, na regen komt zonneschijn.

Vandaag stralende zon en alle gebruikte doeken zijn droog.  Het leed is zo snel geleden eens je de zon terug ziet.   Het is nooit zo slecht dat het voor niets goed is, het was dus het ideaal moment om een grote kuis te starten - het water was er toch al.

Ik ben ook even op stap gegaan om foto's te maken van de tijdelijke watervallen van Selimiye : prachtig !  Tijdens de zomer is daar natuurlijk geen water, maar je kan de loop van het water zien als je de oleanders en wilde vlinderbloemen volgt.

Meer nieuws kan ik voorlopig niet sprokkelen, volgende keer misschien.

In alle geval veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Hallo iedereen !

Gisteren was het weer afscheid van An : "güle güle" of  ga met een lach zoals de Turken zeggen.  Maar die lach geeft wel altijd een zure oprisping.  We hebben het wel leuk gehad de laatste dag. De dag voor de vlucht zijn we richting Dalaman gereden, eerst een aangenaam bezoekje gebracht aan blogvrienden die een schitterend stekje hebben in Gökova,

en daarna zijn we verder gereden tot Dalyan waar we genoten van een heerlijk dineetje en ons hoofd neerlegden in een plaatselijk hotelletje.  Stipt om 7 AM waren we aan de luchthaven.

Het was natuurlijk weer een leuke tijd met An samen en we konden samen genieten van de winterzonnestralen.  Eigenlijk had ze nog willen zwemmen - het zeewater is nog niet echt afgekoeld - maar er was meestal een fris windje waar je gemakkelijk een verkoudheid aan overhoudt als je nat bent.

Op 1 januari (JA op nieuwjaardag) waren we samen met onze Duitse buren uitgenodigd op een trouwfeest in het dorp.  Eigenlijk was het een pré-feest : de hele buurt was er om te eten en te roddelen, pas 's avonds zou het echte feest doorgaan.  De bruid kregen we niet te zien, want die was naar de kapper in Marmaris.  Maar het was gezellig en voor An de eerste keer dat ze dit meemaakte. Even enkele foto's van het eten, van de traiteur en van de koks. Zoals je ziet bestaat het bestek uit vork en soeplepel, een mes wordt niet gebruikt én iedereen eet rechtstreeks uit de bordjes. Het is een sociaal gebeuren : de buren helpen met koken, opdienen enz...

Iets anders nu : er wordt nogal wat geschreven over het rookverbod in België.  In Turkije is er ook rookverbod sinds vorig jaar, maar ... het zouden geen Turken zijn als ze er niets op vonden. 

De foto heb ik geleend van Marc (blog dagboek uit Mordogan). Nu, veel problemen geeft dit rokersverbod hier niet, je kan bijna altijd buiten eten - zelfs gisterenmorgen heb ik buiten op een terrasje ontbeten - ik zal maar braafjes verzwijgen hoeveel graden het was ... 

Veel meer nieuws is er niet, de lentebloemen komen open, de eerste amandelbloesems zijn er, de dagen lengen - met belofte van nieuw leven.

Tot volgende en veel groetjes, Hilde en Ali Baba

Hallo iedereen,

Na zoveel stralende Novemberdagen moest het ervan komen : dé zondvloed ! Eergisteren wawwwwwwww, dat was geen regen meer, dat was een stortbad ! Sinds we hier wonen de ergste dag sinds 5 jaar.  Striemende wind uit het Zuiden gepaard met gietende regen : dwz, de regen valt horizontaal aan met als gevolg : het water komt zo door de ramen naar binnen.  Nee niet alleen bij ons, ik denk dat geen enkel huis in Selimiye droog gebleven is, zelfs de nieuwbouw niet van onze Duitse buren. De dorpelingen behouden daarbij hun kalmte -"hoera, het regent"- en wachten tot de zon alles weer opdroogt - een houding die in Belgenlandje ongekend is. Was het zo 40 dagen blijven doorgaan, dan was het water ook tot aan onze kin gekomen.  Een mailtje naar Noach voor een zitje op de Ark misschien ?

Overal watervalletjes en dito loopjes die onze weg gewoon maar wegspoelen ...

en .... de weg wàs weg !

Even een foto van de baai van Selimiye, deze keer niet  blauw, maar bruin van de modder.

Gisteren gelukkig iets beter en vandaag hadden we zelfs een zonnige namiddag... die afgesloten werd met een lichte aardbeving (4.5 op de schaal van Richter).

Zo, dat hebben we ook weer overleefd en hopen nu op een rustiger periode.  Verder geen nieuws, alles zijn gewone gangetje

Veel groetjes en tot volgende

Hilde en Ali Baba