Ick, as unne goejmoedighe

.

ick zuuk tederheid zònder woorden
enkel 't ghevoel dè d'r iemend vur mij is
iemend die mij anschouwt zoa'k bin
unne mins mit verscheijde kaante
soms binne mijn "Zijn" mit zijne dualismen
doch van 't groetste belang is, dè ick mezèlf ken

.

De wègh dur 't bestaon
is dikwijls as un concours hippique
ge stöt oe al teghen d'n ierste balk
of dè ghinne die hoogh lig en unieks aenvuilt
mer daornao is 't un leste dwarsligger
die 't verlangen de locht in laot gaon

.

ick heb gelierd dè vreugd komt en geet
en bin mij dervan bewust dè de werkelikheid
in heur doen en laoten per saldo mij bestiert
en de waorheid zien laot, zò die bestaot
immers zij kent veul miskende kaante
sterker nogh, as un lot dè mit oe optrekt

.

't kumt d'r op aon, bevriend te worre mit oezezelve
en 't zachte rondom op te vange en te herinneren
de steine op oewe wègh motte zelf gedragen worre
en liere 't gheheel in oe hart te beminne
soms dur onwillighe aanwezige laoge heen