Naar de inhoud

julius dreyfsandt zu schlamm - juliusdreyfsandtzuschlammprosa

seniorennet.beseniorennet.be

εξαγορά

.
δεν είναι ότι όταν τα παράθυρα είναι σκοτεινά και η πόρτα κλειστή, το φως εξαφανίζεται γρήγορα από μόνο του, αλλά αισθάνεσαι κάθε εισερχόμενο ήχο διαφορετικά, πιο ελεύθερος από το γήινο
και τείνει περισσότερο προς το πιο αργό τραγούδι της καρδιάς του, είναι περισσότερο ο θόρυβος από έξω
.
που κλείνει το αυτί.
το πλήρες μυαλό φαίνεται να συρρικνώνεται -αλλά αυτό είναι μόνο μια ψευδαίσθηση- το περιβάλλον χάνει τη δύναμή του, σαν να μιλάει χωρίς λόγια
.
η απώλεια στερεοποιείται σιωπηλά, αλλάζει χρώμα.
Μαλακώνει το ακάθαρτο και καταργεί τα όρια- γίνεται κανείς μαλακός, άτρωτος και ευγενικός.
.
Στην τελειότητα, υπάρχει μόνο το άρωμα των τριαντάφυλλων.
Τότε εξαπλώνεται ήδη στην αιωνιότητα που περιμένει:
Για τη λύτρωση των αισθήσεων και η ψυχή απογυμνώνεται από τη βαρύτητα.
Geschreven door juliusdzs om 10:43 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Мертве коріння

.
під час зустрічі тіней мова залишається схованою в нерозривних клубках
чорна кров просочується безжильно крізь череп
его знає про це
.
опір до болю крихкий і нікого не минає
часто розбивається перед випіканням на витончені форми або безбарвні в'язки
.
людина несе його за обрій без внутрішнього задоволення
часто з зовнішнім невдоволенням
.
лише смерть звільняє від усвідомлення рани, в житті чи в смерті :
зітхнувши з полегшенням, демон покидає пащу
..
Geschreven door juliusdzs om 10:42 Reageer op dit bericht

Wonderful

.
The jasmine raises its being in the white light
Ascent from the earth, she releases the low shadow
She unfolds like a star. She has a tender side.
We pray to the Creator. We look down with a tenderness bright
.
I am on a walk in a park with this angel flower
Waiting to confront this phenomenon of nature
Where this one shows itself as one of great splendour.
It blooms near my home. It gives us all its own positive power.
.
Geen fotobeschrijving beschikbaar.
,
Geschreven door juliusdzs om 16:04 Reageer op dit bericht

Gespiegelte Bilder

.
Es regnete, als ich den Pfad mit seinen ausgetretenen Stufen hinunterstieg.
.
Es war lange her, dass wir hier gewesen waren; wir hatten ihn lange gemieden.
.
Ich war wie derjenige, der diesen Weg vergessen hatte.
Rieche immer den Sommer von damals mit den surrenden Mücken
aber ich kann auch noch die zerbrechliche Stille zwischen uns hören.
Du sprachst von deinen sorglosen Träumen in funkelnden Blicken
Und ich, ich wanderte durch meine Moore
Sah Rotwild anmutig vorbeigaloppieren
*
Wasser und Licht spiegeln nun die Tage, die allmählich mein Leben tragen
Geschreven door juliusdzs om 12:40 Reageer op dit bericht

En el parque

.
Encorvado y rígido me apoyo en mi bastón
.
Y observo desde debajo de mis cejas a la paloma gris
que aún puede volar a mi lado:
Un encuentro es una fantasía para dos
pero llevado a un final lúdico
.
Por un momento nos miramos a los ojos
y renace una sonrisa traviesa
.
Cada día tiene su momento culminante
.
Me dejo encantar un poco
entregada a nuestras dos almas
 
Geschreven door juliusdzs om 09:36 Reageer op dit bericht

Apasionado

.
tu, mi musa no me ves
te siento, mi espera en mi imaginación
.
bella, tan bella, te digo, en mi sueño o en la hierba
floto en tu nube todo el tiempo y suspiro
somos uno, abrazamos nuestra conexion venidera
y siempre nos quedamos en mayo, en palabras llanas
.
surges en la mañana, así debe ser
te anhelo mi novia ingeniosa
.
mis manos tocan tu alma
mi boca habla
mi lengua lame
mi cuerpo se empapa de deseo
un eco persigue tus canciones seductoras
*
ella que siempre me interroga .....
mi musa
.
Kan een afbeelding zijn van 1 persoon
Geschreven door juliusdzs om 00:00 Reageer op dit bericht

La battaglia notturna


.
nel buio, con occhi che si muovono, c'è una battaglia cavalleresca.
.
ognuno combatte nobilmente e abilmente, ognuno è condotto al proprio Sé.
.
. è una battaglia in tempi confusi, vale la pena di ascoltare l'obiettivo di ognuno.
.
Non ho preferenze su come determinarli:
.
è come condurre, soffrire e seguire, a volte ricorda lo schiacciamento .
.
. è l'attesa di una direzione che ristabilisca la pace spezzata .
.
nella ricerca dell'equilibrio e che guarisca veramente il sangue dell'anima.
.
sotto la luna e le stelle, l'ingovernabile (che sembra così lontano) .
.
. cerca una forma, mentre la coscienza può solo intuirla.

,,

Geschreven door juliusdzs om 21:08 Reageer op dit bericht

La bataille de nuit

.
dans l'obscurité, avec des yeux qui bougent il y a une bataille chevaleresque .
.
chacun combat noblement et habilement, chacun est conduit à son propre Moi .
.
. c'est un combat dans des temps confus, il vaut la peine d'écouter le but de chacun .
.
Je n'ai pas de préférence quant à la manière de le déterminer :
.
c'est comme diriger, souffrir et suivre, cela rappelle parfois le broyage
.
. c'est attendre une direction qui rétablisse la paix brisée .
.
dans la recherche de l'équilibre et qui guérit vraiment le sang de l'âme .
.
sous la lune et les étoiles, l'ingouvernable (qui semble si loin) .
.
. cherche une forme, alors que la conscience ne peut que la deviner.
.
Geschreven door juliusdzs om 20:06 Reageer op dit bericht

La batalla de noche

.
en la oscuridad, con los ojos en movimiento hay una batalla caballeresca
.
cada uno lucha noble y hábilmente, cada uno es llevado a su propio Ser
.
es una batalla en tiempos confusos, vale la pena escuchar el propósito de cada uno
.
no tengo preferencia en cómo determinarlo:
.
es como dirigir y sufrir y seguir, a veces recuerda a moler
.
es esperar una dirección que restaure la paz rota
.
en la búsqueda del equilibrio y que cure de verdad la sangre del alma
.
bajo la luna y las estrellas lo ingobernable (que parece tan lejano)
.
busca una forma, mientras la conciencia sólo puede adivinarla.
.
Kan een afbeelding zijn van mist, boom en natuur
Geschreven door juliusdzs om 19:45 Reageer op dit bericht

Wenn sich der Horizont nähert.

Wenn sich der Horizont nähert.
.
Wenn die trostlose Natur ihre Bilge zeigt
dann schwindet die Hoffnung. Dann erlischt oft das innere Feuer.
.
Die Ferne wird unsichtbar. Staub wird zu kaltem Stein
Doch das Ein- und Ausatmen wird zunehmend losgelassen
.
Nähe scheint das einzige Ziel zu sein. Und wenn man die Augen weiter öffnet
fällt einem oft das wahre Gefühl in den Schoß:
Das, was du als tägliches Brot brauchst
.
Nicht, dass du der Trostlosigkeit entkommst
des Überflusses oder des begehrten Mangels,
sondern die Farben der Urworte tragen mich auf meinem Weg,
an Orte, die ich noch nicht kenne
.
Kan een afbeelding zijn van schemering, wolk, horizon en natuur
Geschreven door juliusdzs om 15:32 Reageer op dit bericht

A horizont közelében

.

Mikor a kietlen természet megmutatja hűvös fenékét.
Akkor a remény eltűnik, és a belső tűz gyakran kialszik.

A távolság láthatatlanul magasra nő és a por hideg kővé válik.
de egyre inkább kiteszi a belégzés és a kilégzés:

A közelség tűnik az egyetlen célnak, és ha tovább nyitod a szemed...
gyakran az igazi érzés az öledbe hull; hogy amire szükséged van,
mint mindennapi kenyérre...

Nem az, hogy teljes vagy vágyott hiányban menekülj a sivárság elől,
mégis az eredeti szavak színei visznek akkor, az utamon,
még ismeretlen helyekre.

Geschreven door juliusdzs om 15:05 Reageer op dit bericht

Momente eines Augenblicks


.
Ja, ich bin noch auf der Suche nach den Tiefen in mir
oder Momente, nach denen ich mich sehne,
um den Weg der erleuchteten Lieder zu gehen

Auf den klaren Mooren, wo ein sanfter Nebel die Felder bedeckt
wo die wachsende Sonne über die wiedergeborene Erde scheint.
Kennen Sie Ihr tiefstes Wesen?

Ich bin immer noch auf der Suche nach der ewigen Verbindung
um die Ganzheit wiederherzustellen
die leider in der Menschheit verloren gegangen ist

Verwundbarkeit entsteht im Kommen, Sein und Gehen
Wer bin ich noch? Ich denke in meiner greifbaren Existenz.
..

Geschreven door juliusdzs om 19:06 Reageer op dit bericht

Credo ancora in te

.
Più persone muoiono in questi giorni di isolamento, più si comincia a pensare a una minaccia demoniaca.
Gli alberi selvatici cadono continuamente. Le fragili bolle vengono spazzate via.
Soprattutto i più vecchi, ma anche i più giovani, si stanno trasformando in cenere o, se volete, li lasciamo ai due angeli.
Li lasciamo ai due angeli con una siepe intorno a loro.
Io stesso sento una paura in questa certezza fugace,
Ci costringe a pensare: qual è la mia posizione di essere umano: nudo di fronte alla catastrofe?
Cantiamo e gridiamo la speranza nei giorni di dolore e di lutto.
Vago e vago è il mio cammino: ma prendo la tua mano e la metto dolcemente nella mia.
(virus del mondo 2020).
Geschreven door juliusdzs om 12:34 Reageer op dit bericht

soñando entre árboles

soñando entre árboles
.
bailan entre altos árboles, las esbeltas mujeres
como juncos voluntariosos moviendo sombras,
me hace contemplar recuerdos
en los que el amor crecía y florecía entre la pesadez de los días
Cómo llevé una realidad que fluía tan trascendente y sin embargo cegaba mi vista, no veía capas dobles
Sin embargo a toda profundidad es experimentar un sentimiento y tan libremente como el pintor
elige los colores con su pincel, aunque sea una suma de muchos momentos de un instante
lo elegiría de nuevo, sabiendo por el momento que se pierde el uno al otro
Kan een afbeelding zijn van 1 persoon
Alle reacties:
20Nathalie Poëzie, Ella Smout en 18 anderen
Geschreven door juliusdzs om 11:05 Reageer op dit bericht

Auf der Suche nach den Tropen

.
Über meinen Mantel, den ich im Laufe der Jahre angepasst habe, fließt warmes Wasser;
eine Schicht aus Sand und klebrigem Schlamm
Auch offene, helle Flächen, hier und da, meist auf meinem Rücken, wie von Schnecken, die sich langsam anhäufen und kriechen, auf beispiellose Weise aufgetragen.
Es ist wie ein ausgetrockneter und gedehnter Zebrastreifen. Er wird langsam erdacht und gebaut.
es muss gesagt werden, dass ich es war, der das Tier, das auf der Suche nach Nahrung war, gefüttert habe, aber ich bin es auch, der jetzt eine tastende Freiheit schmückt.
Während ich schneller alterte, wurde mein pelziger Schutz immer dünner.
Ich wette, mein doppeltes Geschirr ist auch mit überflüssigen Kilos behaftet.
Vierundzwanzig Monate lang habe ich das Licht über Berg und Tal bewahrt. Jetzt wäscht sich eine treibende Feuchtigkeit ab,
in welchem Maße kann ich noch Schöpfer sein?
Bin ich verblasst und wie ein Ungeheuer? Hat das Salz mich überwuchert?
Nein, nichts von alledem.
Schließlich jage ich immer der Sonne nach!
Geschreven door juliusdzs om 11:01 Reageer op dit bericht

Meer van julius dreyfsandt zu schlamm - juliusdreyfsandtzuschlammprosa

↑ Terug naar de berichten