Naar de inhoud

julius dreyfsandt zu schlamm - juliusdreyfsandtzuschlammprosa

akke.beakke.be

Archief

Es ist

.

Manchmal, wenn die sich kreuzenden Alleen von Verletzlichkeit sprechen, steigen mir die Tränen in die Augen.

Es ist, als ob ich durch eine Stadt voller unverstandener Bäume gehe. In der Leere sehe ich, wie sich der Griff des Festhaltens auflöst.

So wie nicht jeder Samen von selbst Wurzeln schlägt. Er stirbt im brackigen Boden, bevor die Sonne ihn mit ihrem Licht verwöhnt.

Ich, ein Mensch, wage es, in einer schöpferischen Sprache zu leben, in der das Unbekannte noch herrscht.

Aber gerade darin liegt die Deutung, die ich nicht von Natur aus von einem gesprochenen Wort erhalte, und wenn ein einziger mißverstandener

Laut die Wechselseitigkeit unterbricht und mit einer verirrten Ranke gegen eine Mauer schlägt...

Geschreven door juliusdzs om 12:15 Reageer op dit bericht

Αλυσοδεμένη

.


η ψυχή μου αντανακλά το σύγχρονο φως του χαμένου ωκεανού

αρχικά υπήρχε ένα θολό όραμα
τώρα πιο ευκρινές

όμως βιώνω πιο συχνά και πιο βαθιά το χρώμα του νέου φεγγαριού

παρόλο που η γη είναι γεμάτη στόματα
γνωρίζει αμέτρητα δάση με τα χέρια της.

ένας άνθρωπος στέλνεται χωρίς να ρωτάει, είναι πάντα χαμένος.

και ως άτομο αναμφισβήτητα δεμένο με τον εαυτό του.

Geschreven door juliusdzs om 19:48 Reageer op dit bericht

Incatenato

.


la mia anima rispecchia la luce contemporanea dell'oceano perduto

all'inizio c'era una vista sfuocata
ora, più nitida

eppure più spesso e più in profondità sperimento il colore della luna nuova

anche se la terra è piena di bocche
conosce innumerevoli foreste con le mani

un uomo viene mandato senza chiedere, è sempre perso

e come individuo, innegabilmente legato a sé stesso

Geschreven door juliusdzs om 19:31 Reageer op dit bericht

Дмитрий Шостакович

.


Я оголенный
слушаю его
вот этот голос
что волнует
морщин моих борозды

и они как будто
отдыхают
под звук
волшебных струн

натянутых на
благородные столбы
и все же движимых
любовью к жизни

он смотрит на меня в упор
сквозь свой бинокль
о мудрец
неуловимых душ

и мне он дарит
силу своих нот
и меланхолию
на пути к глубине
непостижной

Он,
Дмитрий Дмитриевич Шостакович

Translation ..Inna Weeterings

Geschreven door juliusdzs om 13:54 Reageer op dit bericht

ВСИЧКО СВОЯ ЕЗИК ГОВОРИ

.

 

 Klik op de afbeelding om de link te volgen

 






 вятърът ми нашепва

 тръгни по тази пътечка

 чуй песента на полето

 виж сълзите на първия скреж

 долови как трептят листата

 и проумей човече

 дори в дървото изсъхнало

 живее зелен копнеж

 

 а издигнеш ли се нагоре

 и земята съзреш отвисоко

 с образи отразени в езерните води

 дето срещат се и се разделят

 криволичат на всички посоки -

 изненада ще те връхлети:

 

 че сред шеметното въртене

 на тези небесни сфери

 ти постоянно говориш

 но не ти отговаря света

 а водата клъвнала, литва

 към брега птичката пъстропера

 че което за нея е плячка -

 за тебе е красота

Geschreven door juliusdzs om 13:51 Reageer op dit bericht

Misericordioso

.

no había silencio allí en el banco junto al pequeño río (en realidad convertido en acequia)
pero faltaba el sonido, el silencio interior era grande y ofrecía un espacio eterno,
estaba cerca de la paz en mi vida
donde se encuentra eso ya, en este tiempo donde el corazon es lo unico que late;
como en una bóveda simbólica, en el sueño en plena conciencia donde dejas mucho atrás y el rostro se relaja, revelando lo siempre necesario

son esos momentos contables pero olvidados en la caza de más y más donde el futuro se yergue en la calma imaginaria del interés vespertino
el único contacto exterior es la madera dura que mi viejo cuerpo lleva sobre la tierra negra, mientras mi amigo camina y olfatea un poco

siente plenamente lo que me pasa; en su naturaleza es un valor natural, también hay una lejana primavera que me saluda

Geschreven door juliusdzs om 13:39 Reageer op dit bericht

My studies

.
I am often in the grip of beauty
It is a shadow that binds me to it
And I see the blue sky as heaven
while the grass has the scent of perfume
that I once smelt in Leningrad
It is the feeling of the day in a soft sultry twilight
without me leaving the light.
The reality is so naked
that after a while the fleece of my eyes
takes off. It leads me back to the restless immutability.
So I float on the études. They have their own rhythm.
It is the anticipation of preludes.
When the time comes, they die in a requiem of my existence.
Geschreven door juliusdzs om 13:33 Reageer op dit bericht

Melpómene

.
Esculpo una imagen a partir de pensamientos fértiles impulsados por mi corazón
y le doy forma con líneas esbeltas y palabras capaces de suavizar la vida de la piedra
le doy color con grandes matices como siempre nos da la naturaleza
es más bella que la desnuda porque la autenticidad sólo conoce la belleza y no está acostumbrada a la oscuridad.
Sin embargo, quiero afinar la escultura hasta la pureza, dorarla de ternura,
pero después de cada toque, el oro parece desaparecer en una profundidad insondable.
.
MELPOMENE - Greek Goddess Muse of Tragedy
(... Melpómene: Musa de la Tragedia ...)
Geschreven door juliusdzs om 13:22 Reageer op dit bericht

Aforismus : Endlich und Unendlich

 
Julius Dreyfsandt zu Schlamm. (Juli 2024)
.
.
.
"Ich habe in mir eine Form der Perspektivität gefunden, die endlich und unendlich ist, die mir für den Augenblick und für die Zukunft Nahrung sein kann."

Kan een afbeelding zijn van mist, Chinese Muur en steenmuur

Geschreven door juliusdzs om 09:39 Reageer op dit bericht

A lo largo de los años

.Sketch of a rural landscape with buildings | Works of Art | RA ...

Vivo en mi cabaña, aunque es una pequeña choza de madera desvencijada.
Dentro hace mucho calor en verano y frío en invierno, pero estoy rodeada de ángeles, que me dejan en paz o me permiten pasar el rato al borde de mi propio bosque.
Así que nunca me siento sola, hablo conmigo misma todo el tiempo y me enamoro de un mirlo.
No sé de qué clase es

Pero su canto me adormece por la noche y luego suavemente, mientras el sol se apaga lentamente, hasta que me duermo leyendo poemas de Goethe a la luz de las velas;
Alimenta mi alma con palabras que describen la vida en mi mundo.

Durante el día, a menudo tiro una piedra al estanque para ver el afán de mi vida y ahora busco la esencia de la sencillez.
Esto mientras chupo una pajita y experimento lo que se llama felicidad. Y al mismo tiempo en plural.

*
Colgaré un dibujo de agua en expansión encima de mi puerta.
Es una prueba sencilla de que el mundo está dentro de mí y de que este lugar me basta para continuar mi viaje único.

Geschreven door juliusdzs om 19:05 Reageer op dit bericht

Meer van julius dreyfsandt zu schlamm - juliusdreyfsandtzuschlammprosa

↑ Terug naar de berichten