De lofzang

Een Antwerpse wandelaar ziet een persoon gehurkt zitten aan de oever van de Schelde 
Hij merkt op dat die gast met zijn rechterhand water uit de Schelde aan het scheppen is en er dan gulzig van drinkt. 
'Hé manneke,' roept de wandelaar 'ge meugt van dat water niet drinken!!!
Het is stark vervuild zulle! Het is giftig. Ge gaat er van staarreven!!'
Traag veert de gehurkte persoon recht, draait zich om en zegt tegen de wandelaar: 'Ikke Marokkaan. Ikke u niet goed begrijpe'.
Antwoordt de Antwerpenaar: 'DA GE MEE OE TWEE HANDEN MOET DRINKEN !!!'

JE SCHADUW

Nu je weg bent
en ik wacht
roer ik snaren in mijn hart
uw beeld ter ere

Wat was mijn zeggen
tot ik je vond
je haren streelde

Mijn lief
dat in mij waart
mijn trappen daalt
mijn treden klimt
mij kakent

Ik kijk in vlammen
offer wijn
je schaduw danst op muren
oranje in mijn schemer

Ik hoor je lach
ik voel je zijn
en warm mij aan de muren

                                                                  © Nest Martens

                  Lieg nooit tegen je vrouw
Een man belt naar huis van zijn werk en zegt: Lieverd, ik ben 
uitgenodigd om mee te gaan vissen in Schotland met mijn baas 
met een stel van zijn vrienden. We gaan een week weg zijn.
Dit is een goede gelegenheid om te proberen promotie te maken, 
dus zou jij zo lief willen zijn om een tas in te pakken met voldoende 
kleding voor een volle week?
Leg je ook meteen even mijn hengel en visbox klaar?
We gaan meteen vanuit kantoor, dus ik rijd dan snel even langs om 
alles op te halen.
Oh, en vergeet niet mijn nieuwe blauwe zijden pyjama in te pakken.
Vroulief denkt dat aan dit verhaal toch wel een luchtje zit, 
maar een goede echtgenote als ze is, doet ze precies wat haar man 
gevraagd heeft.
Aan het eind van de week komt haar man weer thuis.
Een beetje moe maar verder ziet hij er goed uit.
Zijn vrouw verwelkomt hem en vraagt: Heb je veel vis gevangen?
Ja, heel veel zalm, enkele snoeken en ook veel grote baarzen. 
Maar waarom had je eigenlijk mijn nieuwe pyjama niet ingepakt?
Maar dat heb ik wel gedaan

                                 Hij zit in je visbox

                         TANDEM                          

Beste vrienden voor het leven
                                                                        
                                                                  ©    Geboetseerd door Nest     Martens    

ZOEKTOCHT NAAR GELUK
 
     Het onvermogen
     het geluk te vinden in de eenvoudige dingen
©Auteur "Nest Martens"

                                              WENS AAN GOD

   Een diepgelovig man is bij zijn dagelijkse wandeling aan het
   bidden tot God.
   Bij het slot van elk gebed vraagt de vrome man aan God opdat
   hij een wens zou mogen doen. Na vele gebeden breekt plots
   het wolkendek open en verschijnt  God omgeven door een fel licht.
   "Beste man" zegt God "U bent mij steeds trouw gebleven en
   altijd mijn beste dienaar geweest daarom zal uw wens dan ook in
   vervulling gaan. Wat wenst u ?"
   De man, nog lijkbleek van de schrik zegt met bevende stem.
   "Ik zou graag Amerika eens zien maar heb zo een grote vliegangst
   dat ik niet in een vliegtuig durf te stappen.
   Daarom Heer God is mijn wens dat U een brug zou bouwen over de
   Oceaan van hier tot Amerika zodat ik met de auto dit land kan
   bezoeken." "Beste man, dat is wel een grootse wens die u daar hebt,
   en hebt u wel al eens nagedacht wat voor een enorm werk dat zal zijn,
   met al die peilers in die diepe Oceaan. Een iets eenvoudiger wens
   zou mij wel beter uitkomen."
   De man denkt een poosje na en  zegt "Wel ja 'k heb een eenvoudige
   vraag. Zou U Heer God mij de kennis willen geven om het vrouwelijk
   wezen te doorgronden."
   "Hmm" zegt God. "Hoe moet die brug zijn, twee of viervak?"  

Korte Vlucht

Ik sta op hoge piek
een verre adelaar
maar vlieg niet
Ik strek mijn armen
maar spring niet

Ik ben een valse vogel
ontstegen
even vrij

Maar
ik zal
weer mijn wambuis dragen
mijn kuras
mijn sandalen

Naamloos in het leger
meegaan met het vaandel
Zo wil men het
zo doet
de kleine adelaar

Ik zal naakt zijn
met een vrouw
vergeten wie ik ben
een korte roes
en weer marcheren

Ik zal naakt zijn
in mijn graf
Geen adelaar
geen vaandel
geen vrouw met wie ik vecht

Stilte kust mij
en niemand weent om mij 
                                    © Nest Martens

Bij een weekendtrip met de trein, Brussel - Parijs, stapt een
niet onaardige dame op en zet zich in de zetel naast mij.

Ik vraag heel beleefd aan haar of ze bij het raam wil zitten.

        'Nee, nu niet ik ben met verlof.'

VLUCHT Het leger sterft strijders vallen een na een Elk sleept zich en sterft zijn deel voor wat nog is Krijgers soldaten met faam met ideaal en vaandel om te zweren De trommen zwijgen hun blik is leeg Wachten zij op lans op stoot op pijn Hun zwaarden maaien de schilden weren Zij dunnen uit tot wonden resten Het leger sterft mannen zwalpen maken schansen Speuren naar de komst van sterken Handen klemmen handen hun schuwe blik dooft de schemer

die hen dekt onzichtbaar maakt één met aarde In vocht en kil rusten zij de kleren strak van vuil de monden droog hun kelen schor de botten pijnlijk Zij turen in de nacht naar vaag schijnsel Horen hijgen van een vriend uitgeput ontvliedt hem alles zijn bloed wordt slijk zo waken zij de morgen is hun vijand het licht hun pijn Ze zeggen laatste woorden zijn slechts schoften meer Een enkeling zaal komen weer in huis en niet meer weten waar allen zijn Zijn mond geen woorden en allen staren naar lege plaatsen Geen vaandel meer                                        © Nest Martens

WITTE PIJL OP BLAUW

Zie
wat tovert hij voor ogen
met breed gebaar

Luister
naar holle woorden
herhaald    herhaald

Laat hem molenwieken
de weg wijzen
naar goed of hellepoort
In mij
ligt het pad
dat ik bewandel

Dit is de weg
die mij leidt
tot hij doodloopt
en ik val
over de rand

Diep
en eindeloos
                                   ©Nest Martens

De Juul, 85 jaar, ligt op zin bedde in 't oedemansuus.
Ineens begunt ie doa te roepen.

KOKSIEDE !!

OSTENDE !!

OOSTDUUNKERKE !!

DEN OANE !!

MIDDELKERKE !!

En dat goa zo moa deure tot da de verpleegstre
komt angestormd in zin koamere.

Lap, Juul heeft ghieel zin bedde ondergescheetn.
De verpleegster van: "Moa Juul toch,
aje nu achter de panne geroopn.

Juul: "Godver, kwisten dat an de zee was,
mo kost er nie upkomn!"

LOGISCH.

Een student is gebuisd op het examen logistics en organitatie.
Na het examen gaat hij de confrontatie met zijn profesor aan.
Student: "Professor begrijpt U wel iets over het onderwerp?"
Professor: "Dat spreekt van zelf, zoniet was ik geen professor."
Student: "Goed, dan wil ik U graag een vraag stellen.
Indien U mij het correcte antwoord kan geven, aanvaard ik de
buis op mijn examen. als U echter het antwoord schuldig blijft
geeft U mij een A op mijn werk."
Professor: "Oké, wat is de vraag?"
Student: "Wat is legaal, maar niet logisch, logisch maar niet
legaal en daarbij noch logisch noch legaal?"
Na lang nadenken en overwegen blijft de professor het antwoord
schuldig en verandert zoals afgesproken de examenpunten in een A
Nogal gefrustreerd besluit de man die bewuste vraag aan zijn
beste student voor te leggen.
Deze antwoordt direct: Kijk professor, U bent 65 jaar en gehuwd
met een vrouw van 30 jaar, dat is legaal maar niet logisch.
Uw vrouw heeft een minnaar van 25 jaar, dat is logisch maar niet
legaal. Maar het feit dat U de minnaar van Uw vrouw een A geeft
voor zijn examen alhoewel hij gebuisd is, is niet logisch en ook
niet legaal."

't HUUSKE'

Moeder was druk in de keuke toeng ze inies kèihard riep:
"Vader, godis baute naar 't huuske en mokt die zitplank is"
Vader roept terug: "Dor is toch niks mis me 't scheithuus"
Dan moeder weer: " Tis wel waor jong, mokket nei mor in orde."
Dus vader wer noar baute noar 't weecee, bekeket is en roept
wer terug: "Mengs, der is echt hielemaol niks misme."
Moeder roept weer terug: "Nou, stekt auwe kop mor is in 't schietgat."
Vader kekt goe rond en roept: Mensg, in da gat is oek niks mis."
Moeder roept wer: "Nou den kommer mor trug out me aowe kop."
Vader wil zeine kop out 't gat omhoog trekke en roept den
beangstigend: Moeder, helpt mei is, want het hor van miene
board zit vast in een spleet van de plank!"
Waarop moeder rupt:
                   
                         " Da doe farrem zier he!"

Naliggen
Je rukt mijn boord
mijn hemd
mijn das
mijn onderkleed
mijn broek
mijn sokken
en ik lig voor u
Ik vrees uw blik

Maar je komt
richt mij
kust
overal

Wat zie jij
dat ik niet zie
Wat voel jij
dat ik niet ken
Wat vrees ik
dat ik niet weet

Maar jij omarmt
laat mij dringen

Naliggen
intens      diep
                
ziet ze mij
ontdaan
van alles
Zelfs niet meer man

Maar ze kust

Waarom
dan wel
                         © Nest  Martens