Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

\"Het staat als een paal boven water.\"
\'M\'n kop er af als het niet waar is.\'
\'Zo zeker als twee maal twee vier is.\'
\"Het kan niet missen\"
\'Je kunt er van op aan\'
Dit soort uitspraken heeft een klank
Van zekerheid. De sprekers weten
Waarover ze praten, of ze willen ten-
Minste die Indruk wekken.

Zekerheid Is Iets waar we allemaal naar
Verlangen. Niets is erger dan onzeker-
heid. Iemand kan soms zo radeloos zijn
dat zelfs het vernemen van slecht
Nieuws een opluchting voor hem is.
Dat is hem liever dan onzekerheid.
Toekomst
Toch Is er vreemd genoeg een facet
Van het leven waarover veel mensen
Zich zonder problemen in het onzekere
Houden; men berust vrij kalm in die
Onzekerheid.
Dit facet is de toekomst - niet de
Directe toekomst, maar het leven na de
Dood.

Vaak genoeg gaat men dan schermen
Met begrippen als \'hiernamaals\', of
Andere nietszeggende frasen, omdat
Juist het ontbreken van een definitie
De mensen op hun gemak stelt.

Hoe de bijbel erover «spreekt...

Maar Gods Woord spreekt er anders
Over
“Het is de mensen beschikt eenmaal te
sterven en daarna net oordeel”
Dat Is duidelijke taal.
We moeten verantwoording voor God
afleggen over wat we met ons leven
gedaan hebben. Maar Is dat reden om
bang te zijn? Nee !

Jezus zegt:
“ Ik geef hun eeuwig leven en zij zullen
zeker niet verloren gaan.”)
  Dit is zekerheid!
Als u besluit Jezus in uw leven toe te
laten, zal Hij voortaan voor u zorgen
en zult u nooit verloren gaan.
Hier staat tegenover dat als u weigert
dit te doen, een andere zekerheid voor
u geldt:
“Wie aan de Zoon ongehoorzaam is
zal het leven niet zien, maar de toorn
van God blijft op hem.”)
U kunt gerust doorgaan met een zor-
geloos leventje leiden: thuis, op kan-
toor of werkplaats, op \'t strand, bij een
kansspel, of waar dan ook. Toch rust
de toorn van God op uw leven, omdat
u \'nee\' zegt tegen Jezus.

Welke zekerheid kiest u?

Welke zekerheid zal uw leven beheersen?
 De zekerheid te weten dat u Eeuwig leven hebt door uw geloof In
Jezus Christus, óf de zekerheid dat de toorn van God op uw leven rust
 en u eens door Hem geoordeeld zult worden, 
  omdat u Zijn Losprijs voor u genegeerd hebt?
U moet een beslissing nemen om tot zekerheid te komen.

Doe dat dan nu

Hebreeen 9:27 Johannes 10:28  1 johannes 3:36

TWEEDE PAASDAG

Niemand van Jezus\' volgelingen had erop gerekend Hij was in `het graf gelegd; de steen was ervoor gerold, de Romeinen hadden het graf ver­zegeld, kortom: het was afgelopen: Jezus was er niet meer Zonder Hem.moesten zij verder. Dat deden ze ook, maar met heel veel moeite en met­ een groot gemis.,Simon Petrus neemt een kloek besluit: `Zoek maar uit wat jullie doen; ik ga vis­sen!\' En de anderen gaan, bij gebrek aan iets zinvollers, met hem mee. Ze hadden kunnen: weten dat ze niet ter visvangst, maar ter mensenvangst moesten uittrekkern. De Heer zal hen verrassend op het goede pad brengen:

Joh, 21:1-14

In de houding van de discipelen, herkennen

wij onszelf. Moet dat stelletje de wereld bekend maken met de goede boodschap? Een onmoge­lijke onderneming ! Nadat ze geloofd hebben in een levende Heer, die voor hun zonden stierf en uit de dood weer opstond, pakken ze hun oude levenspatroon weer op en

vervolgen ze hun weg, alsof Christus niet in hun leven is gekomen. Ze \'stappen weer aan boord\' en varen uit, totdat.:. Ja, totdat ze opeens aan de oever van hun leven iemand ontdekken die hen opwekt zich af te vragen wat de `vangst\' van al hun gezwoeg is; en waarvoor en voor wie ze eigenlijk leven. Dat, kan een ommekeer betekenen. De discipelen waren uitgevaren om vis te vangen, maar ze vingen pas vis na de instructie van hun Meester te hebben opgevolgd, en toen ze aan land kwamen stond het warme eten al op tafel: vis, (die zij niet gevangen hadden) én brood Daarna werden ze uitgestuurd om mensen te vangen. Wat een sti­mulans om vandaag te ontdekken dat Jezus staat te roepen aan de oever van je leven!

Joh. 20:13

1. EERSTE PAASDAG

Vanaf de eerste keer dat ze bij het graf was

geweest, is ze met die ene vraag bezig geweest:

\'Waar hebben ze mijn Heer gelaten?\' Huilend

zocht ze een antwoord op die ene vraag: \'Waar

Is Hij\' Opnieuw inspecteert zij het graf, zonder

Te schrikken van de twee engelen die zij daar

ontdekt. Na haar antwoord gaat ze gewoon

door met haar inspectie. Haar ogen zochten het

voorwerp van haar hart, het aller-kostbaarste,

waarvan alleen nog maar, dacht zij, het dode

lichaam van Jezus als tastbare herinnering was

overgebleven.

Wat een onverdraaglijke pijn! Wat een gemis.

Herkende Maria Hem niet vanwege haar tranen?

Toen Jezus haar naam noemde, klonk die stem

haar als muziek in de oren. Wat is er schoner,

wanneer het gemis en het verdriet je naar de

keel grijpt, je naam te horen noemen door Hem

die je het meest dierbaar is? Wanneer ze zijn

stem herkent, wordt ze compleet verrast. Maria

kan maar een woord bedenken, een woord dat

nauwelijks nog werd gebruikt, maar die uitdruk-

king geeft aan haar diepe genegenheid voor de

Meester: Rabboenie. Het is een vergrootwoord

van het algemeen gebruikte Rabbi (• \'mijn gro-

te\' dat is: mijn Heer). Vrij vertaald: \'Mijn grote

Heer.\' Oneindig groot is Hij die stierf, maar de

dood overwon en nu levend voor haar staat,

vóór haar!

Ook vandaag wil de opgestane en levende Heer

bij je langskomen en jouw naam noemen, om

je te laten weten dat Hij je kent en liefheeft en

je graag wil verlossen uit de macht van de dood

en de satan, net als Maria, bij wie Hij zeven boze

geesten hadden uitgedreven.

 
Johannes 19: 28-30
 
 
Jezus heeft in Getsemané ten volle begrepen wat voor een enorme zware opdracht Hij de komende uren op Zich zou moeten nemen: Hij alleen kon de wereld redden uit de klauwen van de satan. Als Hij zou falen was de wereld jammerlijk verloren. Nu is de lijdensweg bijna ten einde en heeft Jezus de bespottingen, de geselingen, het verraad, de intense pijn en zelfs drie uren duisternis en totale Godverlatenheid gedragen. Hij weet dat Hij alle aanvallen van satan heeft weerstaan. \'Het is volbracht.\' Gods doel is bereikt.

Dit is de belangrijkste gebeurtenis uit de geschiedenis van de mensheid. Hier heeft Jezus de verbroken relatie tussen mens en God weer hersteld, de weg geopend naar de eeuwigheid! Hier schittert een nieuwe toekomst!

.

                              Luk.23:19

GOEDE VRIJDAG

Wat betekent een naam? Je zult maar 'zoon van
de vader' heten. Elke man is toch een zoon van
zijn vader? Toch was er iemand met die naam.
Maar dan in het Hebreeuws. De naam van een
oproerkraaier. Bovendien heeft hij een moord
begaan. Bar Abbas heet hij en hij zit in de
gevangenis achter slot en grendel.
Buiten de muren van de kerker is meer lawaai
dan anders. Het straatrumoer dringt naar bin-
nen. Een rel soms? Hoort hij zijn naam roepen?
Hij Is uiterst gespannen. Elk woord wil hij ver-
staan.

 Dan zwelt het geluid weer aan. Hij hoort het nu

 duidelijk: laat Bar Abbas los, kruist Hem, kruist

 Hem. Laat Bar Abbas los.' Daarna verstomt het

 rumoer. Het wordt stil. Soldaten rennen af en

 aan. Bar Abbas vraagt zich af wat dat allemaal te

 betekenen heeft. Dan opeens zwaait de kerker-

 deur open. De cipier vcrschijnt in de deurope-
'ning. Ruw verwijdert hij de boeien waaraan Bar

 Abbas is vastgeklonken. De cipier snauwt hem

 toe: 'Je bent vrij, want een ander zal in jouw

 plaats hangen!' 'Wie?', vraagt Bar Abbas. Jezus',

 antwoordt de cipier, 'Hij beweert dat God zijn

 Vader Is. Hij draagt jouw naam als bijnaam:

 zoon van de Vader ? Wel merkwaardig, vind je

 niet?' De Zoon van de Vader (Jezus) sterft in de

 plaats van de zoon van de vader (Bar Abbas), de

 rebel en moordenaar. Na zijn vrijlating Is hij

 misschien met de schare naar Golgotha gegaan.

 Slechts één gedachte moet hem bezield hebben,

 toen hij Jezus zag hangen: Hij sterft In mijn

 plaats. Daar had Ik moeten hangen. Hij neemt

 mijn plaats In. Ik mag leven ! Ongelooflijk,

 onvergetelijk!

Mattheüs 27, Goede Vrijdag

1 Als het nu morgenstond geworden was, hebben al de overpriesters en de ouderlingen des volks, te zamen raad genomen tegen Jezus, dat zij Hem doden zouden.

2 En Hem gebonden hebbende, leidden zij [Hem] weg, en gaven Hem over aan Pontius Pilatus, den stadhouder.

3 Toen heeft Judas, dien Hem verraden had, ziende, dat Hij veroordeeld was, berouw gehad, en heeft de dertig zilveren [penningen] den overpriesters en den ouderlingen wedergebracht,

4 Zeggende: Ik heb gezondigd, verradende het onschuldig bloed! Maar zij zeiden: Wat gaat ons [dat] aan? Gij moogt toezien.

5 En als hij de zilveren [penningen] in den tempel geworpen had, vertrok hij, en heengaande verworgde [zichzelven].

6 En de overpriesters, de zilveren [penningen] nemende, zeiden: Het is niet geoorloofd, dezelve in de offerkist te leggen, dewijl het een prijs des bloeds is.

7 En te zamen raad gehouden hebbende, kochten zij daarmede den akker des pottenbakkers, tot een begrafenis voor de vreemdelingen.

8 Daarom is die akker genaamd de akker des bloeds, tot op den huidigen dag.

9 Toen is vervuld geworden, hetgeen gesproken is door den profeet Jeremia, zeggende: En zij hebben de dertig zilveren [penningen] genomen, de waarde des Gewaardeerden van de kinderen Israels, Denwelken zij gewaardeerd hebben;

10 En hebben dezelve gegeven voor den akker des pottenbakkers; volgens hetgeen mij de Heere bevolen heeft.

11 En Jezus stond voor den stadhouder; en de stadhouder vraagde Hem, zeggende: Zijt Gij de Koning der Joden? En Jezus zeide tot hem: Gij zegt het.

12 En als Hij van de overpriesters en de ouderlingen beschuldigd werd, antwoordde Hij niets.

13 Toen zeide Pilatus tot Hem: Hoort Gij niet, hoevele [zaken] zij tegen U getuigen?

14 Maar Hij antwoordde hem niet op een enig woord, alzo dat de stadhouder zich zeer verwonderde.

15 En op het feest was de stadhouder gewoon den volke een gevangene los te laten, welke zij wilden.

16 En zij hadden toen een welbekende gevangene, genaamd Bar-abbas.

17 Als zij dan vergaderd waren, zeide Pilatus tot hen: Welken wilt gij, dat ik u zal loslaten, Bar-abbas, of Jezus, Die genaamd wordt Christus?

18 Want hij wist, dat zij Hem door nijdigheid overgeleverd hadden.

19 En als hij op de rechterstoel zat, zo heeft zijn huisvrouw tot hem gezonden, zeggende: Heb [toch] niet te doen met dien Rechtvaardige; want ik heb heden veel geleden in den droom om Zijnentwil.

20 Maar de overpriesters en de ouderlingen hebben den scharen aangeraden, dat zij zouden Bar-abbas begeren, en Jezus doden.

21 En de stadhouder, antwoordende, zeide tot hen: Welke van deze twee wilt gij, dat ik u zal loslaten? En zij zeiden: Bar-abbas.

22 Pilatus zeide tot hen: Wat zal ik dan doen [met] Jezus, Die genaamd wordt Christus? Zij zeiden allen tot hem: Laat Hem gekruisigd worden.

23 Doch de stadhouder zeide: Wat heeft Hij dan kwaads gedaan? En zij riepen te meer, zeggende: Laat Hem gekruisigd worden!

24 Als nu Pilatus zag, dat hij niet vorderde, maar veelmeer [dat er] oproer werd, nam hij water en wies de handen voor de schare: zeggende: Ik ben onschuldig aan het bloed dezes Rechtvaardigen; gijlieden moogt toezien.

25 En al het volk, antwoordende, zeide: Zijn bloed [kome] over ons, en over onze kinderen!

26 Toen liet hij hun Bar-abbas los, maar Jezus gegeseld hebbende, gaf hij Hem over om gekruisigd te worden.

27 Toen namen de krijgsknechten des stadhouders Jezus met zich in het rechthuis en vergaderden over Hem de ganse bende.

28 En als zij Hem ontkleed hadden, deden zij Hem een purperen mantel om;

29 En een kroon van doornen gevlochten hebbende, zetten [die] op Zijn hoofd, en een rietstok in Zijn rechter[hand]; en vallende op hun knieen voor Hem, bespotten zij Hem, zeggende: Wees gegroet, Gij Koning der Joden!

30 En op Hem gespogen hebbende, namen zij de rietstok en sloegen op Zijn hoofd.

31 En toen zij Hem bespot hadden, deden zij Hem den mantel af, en deden Hem Zijn klederen aan, en leidden Hem heen om te kruisigen.

32 En uitgaande, vonden zij een man van Cyrene, met name Simon; deze dwongen zij, dat hij Zijn kruis droeg.

33 En gekomen zijnde tot de plaats, genaamd Golgotha, welke is gezegd Hoofdschedelplaats,

34 Gaven zij Hem te drinken edik met gal gemengd; en als Hij [dien] gesmaakt had, wilde Hij niet drinken.

35 Toen zij nu Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn klederen, het lot werpende; opdat vervuld zou worden, hetgeen gezegd is door den profeet: Zij hebben Mijn klederen onder zich verdeeld, en hebben het lot over Mijn kleding geworpen.

36 En zij, nederzittende, bewaarden Hem aldaar.

37 En zij stelden boven Zijn hoofd Zijn beschuldiging geschreven: DEZE IS JEZUS, DE KONING DER JODEN.

38 Toen werden met Hem twee moordenaars gekruisigd, een ter rechter-, en een ter linker[zijde].

39 En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden,

40 En zeggende: Gij, Die den tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt, verlos Uzelven. Indien Gij de Zone Gods zijt, zo kom af van het kruis.

41 En desgelijks ook de overpriesters met de Schriftgeleerden, en ouderlingen, en Farizeen, [Hem] bespottende, zeiden:

42 Anderen heeft Hij verlost, Hij kan Zichzelven niet verlossen, Indien Hij de koning Israels is, dat Hij nu afkome van het kruis, en wij zullen Hem geloven.

43 Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse, indien Hij Hem [wel] wil; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.

44 En hetzelfde verweten Hem ook de moordenaars, die met Hem gekruisigd waren.

45 En van de zesde ure aan werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.

46 En omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem, zeggende: ELI, ELI, LAMA SABACHTANI! dat is: Mijn God! Mijn God! waarom hebt Gij Mij verlaten!

47 En sommigen van die daar stonden, [zulks] horende, zeiden: Deze roept Elias.

48 En terstond een van hen [toe]lopende, nam een spons, en [die] met edik gevuld hebbende, stak ze op een rietstok, en gaf Hem te drinken.

49 Doch de anderen zeiden: Houd op, laat ons zien, of Elias komt, om Hem te verlossen.

50 En Jezus, wederom met een grote stem roepende, gaf den geest.

51 En ziet, het voorhangsel des tempels scheurde in tweeen, van boven tot beneden; en de aarde beefde, en de steenrotsen scheurden;

52 En de graven werden geopend, en vele lichamen der heiligen, die ontslapen waren, werden opgewekt;

53 En uit de graven uitgegaan zijnde, na Zijn opstanding, kwamen zij in de heilige stad, en zijn velen verschenen.

54 En de hoofdman over honderd en die met hem Jezus bewaarden, ziende de aardbeving, en de dingen, die geschied waren, werden zeer bevreesd, zeggende: Waarlijk, Deze was Gods Zoon!

55 En aldaar waren vele vrouwen, van verre aanschouwende, die Jezus gevolgd waren van Galilea, om Hem te dienen.

56 Onder dewelke was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus en Joses, en de moeder der zonen van Zebedeus.

57 En als het avond geworden was, kwam een rijk man van Arimathea, met name Jozef, die ook zelf een discipel van Jezus was.

58 Deze kwam tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus. Toen beval Pilatus, dat [hem] het lichaam gegeven zou worden.

59 En Jozef, het lichaam nemende, wond hetzelve in een zuiver fijn lijnwaad;

60 En legde dat in zijn nieuw graf, hetwelk hij in een steenrots uitgehouwen had; en een grote steen [tegen] de deur des grafs gewenteld hebbende, ging hij weg.

KASPLANTEN
 
Sommige christenen lijken op kasplanten. Als de temperatuur en de vochtigheid van de lucht maar goed is, gedijen

ze goed. Als er maar bijzondere samenkomsten zijn, een goede spreker, een mooi zangkoor of een muziekgroep,

een afwisselende dienst, dan zijn ze er bij, dan zijn ze blij en enthousiast. Maar als alles zijn gewone gang gaat, als er

geen bijzondere dingen gebeuren, als ze geen bijzondere zegen ontvangen, als ze zelf verantwoordelijkheid moeten

dragen, dan blijven ze liever thuis, of ze gaan op zoek naar iets anders, naar iets beters, naar iets dat hun meer

aanspreekt. 2 Timotheüs 4: 3 spreekt over zulke mensen. Wij, christenen, moeten geen kasplanten worden, maar

planten die buiten staan, bij goed en slecht weer, bij droogte en regen, bij kou en bij hitte. Dan gaan onze wortels

diep in de grond, dan zijn we bestand tegen wind, kou en regen.We moeten wat ons geestelijk leven betreft niet te

afhankelijk worden van mensen. We moeten \'ons eigen pak dragen\' (gal.5: 5). Dat wil zeggen dat we voor onszelf

verantwoordelijk zijn; wij kunnen ons niet verschuilen achter mensen, wat zij doen en wat zij zeggen.

Oorsprong van Pasen
Het ontstaan van Pasen heeft weinig met hazen en eieren te maken maar des te meer met de oude Egyptenaren. Of liever gezegd: met een joodse baby die als volwassen man voor een keerpunt in de geschiedenis zou zorgen. Mozes, want over die man gaat het, wordt als baby gevonden door de dochter van de Egyptische farao. Hij wordt grootgebracht binnen de koninklijke familie, maar moet vluchten wanneer hij bij het verdedigen van een (joodse) slaaf een Egyptenaar doodt.

BEVRIJDING UIT DE SLAVERNIJ
Mozes krijgt vervolgens van God de opdracht zijn volk, de joden, te bevrijden van de eeuwenlange onderdrukking door de Egyptenaren. Met hulp van God, die als waarschuwing vele rampen en plagen laat plaatsvinden, laten de Egyptenaren tenslotte het joodse volk gaan. De Israëlieten vieren deze bevrijding uit de slavernij nog elk jaar met het vieren van het paasfeest. Hierbij worden lammetjes geslacht en speciale broden gegeten.

GOEDE VRIJDAG
De joodse geschiedenis blijft zijn stempel op Pasen drukken. Enkele eeuwen later, in dezelfde tijd van het jaar, wordt Jezus namelijk gearresteerd. Judas, één van zijn leerlingen heeft hem aangewezen als de Koning der Joden. Op de vrijdag voor het paasfeest wordt Jezus voorgeleid voor de hogepriesters. Zij veroordelen hem tot de kruisdood. Deze vrijdag is bekend als Goede Vrijdag en staat, ondanks de misleidende naam, in het teken van droefheid. Het lijden van Jezus en zijn opoffering voor de mensheid worden herdacht.

WEDEROPSTANDING
Gelukkig heeft dit verhaal een feestelijker vervolg. Wanneer de volgelingen van Christus enige dagen na de kruisiging het lichaam van Jezus willen balsemen, treffen zij zijn graf leeg aan. Hij is uit de dood opgestaan. Met Pasen wordt sindsdien door Christenen de wederopstanding van Jezus gevierd.

               TE DRUK! (SLOT)
\'Zorg dat in de tijdschriften en op de tv slanke
fotomodellen te zien zijn, zodat de mannen zul-
len gaan geloven dat uiterlijke schoonheid het
belangrijkste is en ze niet langer tevreden zullen
zijn met hun eigen vrouw. Zorg dat vrouwen te
moe zijn om hun mannen lief te hebben. Maak
mannen veeleisend. Zo zal er al snel niet veel
van hun gezinnen overblijven.
Zorg ervoor dat ze zo druk zijn dat ze geen tijd
meer hebben om de natuur in te gaan en over
Gods schepping na te denken. Stuur ze inplaats
daarvan maar naar pretparken, sportwedstrijden,
speeltuinen, concerten en flms. Hou ze bezig,
bezig, bezig, bezig, bezig! En als ze dan toch nog

 In hun kerken komen, zorg er dan voor dat ze

 zich zullen bezighouden met roddel en onzinnig

 gepraat, zodat ze met een bezwaard hart naar

 huis zullen gaan.\' Dat was een strak plan !

 De demonen gingen aan het werk. Ze zorgden

 ervoor dat de christenen het overal verschrik-

 kelijk druk kregen en voortdurend overal naar

 toe moesten. Ze verloren daarmee hun tijd voor

 God en voor hun gezin. Ze hadden geen tijd

 meer om anderen over Gods redding in de Heer

 Jezus te gaan vertellen.

 De vraag aan u is nu: is de duivel In zijn plan

 geslaagd? U mag zelf oordelen !

`Overtuig hun vrouwen ervan dat ze vele uren moeten gaan werken de mannen om zes tot zeven dagen per week te werken; liefst tien tot twaalf uur per dag, zodat ze zich' hun lege ' levensstijl' kunnen blijven veroorloven.

Houd ze af om tijd met hun kinderen door te brengen: En als hun gezinnen dan scheuren beginnen te vertonen, zullen ze spoedig niet meer kunnen-ontsnappen aan het vele werk en de zorgen. , Vul hun gedachten met honderdui­zenden dingen, zodat ze die stille stem van bin­nen niet meer zullen horen. - -

Zorg dat ze altijd en overal hun radio of CD-speler aanzetten en dat ze thuis altijd hun tv, video, DVD of computer zullen hebben aanstaan: Zorg ervoor dat in ieder restaurant en in iedere winkel onophoudelijk muziek te horen 'is: : Dat zal

hun denkvermogen vermoeien en uitschakelen, zodat hun contact met God verbroken, wordt. Zorg dat er op iedere tafel altijd tijdschriften en kranten liggen, en, plaats overal Langs de weg reclameborden. Vul ook hun mailboxen met junkmail, reclames, koopjes en aanbiedingen, - gratis producten, diensten en allerlei onnodige en bedriegelijke zaken.'

Eens riep satan een wereldwijde vergadering bij elkaar, waarbij alle demonen aanwezig waren: In zijn openingsspeech zei hij: `We kunnen de christenen helaas niet weghouden. van hun kerken: We kunnen ze niet weghouden \'van het lezen van de Bijbel. We kunnen ze \'zelfs niet weghouden van hun persoonlijke relatie met hun God en zijn Zoon Jezus. En zodra ze die verbinding met God beginnen te gebruiken, dan is onze macht over hen heIernaal gebroken. Dus laten ze maar, naar hun kerken gaan en laat ze maar bidden, maar beroof hen van hun tijd; zodat ze geen enkele gelegenheid meer vinden om hun relatie met God en Jezus te ontwikkelen.

\'Dit is wat ik wil dat jullie; doen\', zei de duivel: `Leid ze af, zodat ze gedurende de dag geen tijd meer hebben om die levensbrengende verhouding met God te gebruiken.\'

\'Hoe moeten we dat doen?\', vroegen de demo­nen.

\'Houd ze maar bezig ° met de niet-belangrijke dingen van het leven en vind ontelbare zaken uit die hen voortdurend zullen bezighouden. Verleid ze^-om veel geld uit te geven en te lenen, te lenen; en nog meer te lenen.\'

     
Wat er in het leven van palingen gebeurt, is zo
merkwaardig dat we van een wonder kunnen
spreken. Als palingen volwassen zijn geworden,
verlaten ze het gebied waar ze leven en gaan
naar de oceaan. De palingen uit Europa bij-
voorbeeld reizen duizenden kilometers. Overal
komen ze vandaan en samen trekken ze naar de
bermuda\'s. Daar, in de diepte van de zeebodem,
vermenigvuldigen zij zich. Daarna sterven ze.
Hun nakomelingen, die dus alle bij| de Bermu-
da\'s zijn geboren, trekken terug naar het land
waar hun ouders vandaan kwamen. En dat niet
alleen, zij vinden precies die stroom, die rivier,
of dat meer terug waar hun ouders geleefd heb-
ben. Als de rivier zich splitst, weten ze precies
welke arm ze moeten kiezen en eventueel welke
zijrivier ze moeten inslaan. Worden ze gevangen
en in een andere rivier weer uitgezet, dan reizen
ze net zo lang tot ze weer terug zijn op de plaats
waar ze \'thuis\' horen.
Wie gaf deze dieren dit zeldzame vermogen zo

 hun weg te vinden? Op deze vraag is maar één
bevredigend antwoord te geven: Dit is het werk
van God! \'Hoe talrijk zijn uw werken, o Here, U

 hebt ze alle met wijsheid gemaakf (Ps. 104:24).

Maar God zij dank.

1 Kor. 15:57

Dit bijbelgedeelte vertelt ons dat het leven van
Iemand die in Christus gelooft, eindigt in een
glorieuze overwinning. We kunnen de dood dus
moedig onder ogen zien. Het enige dat de dood
vermag, Is ons brengen in het huis van de Vader.
Hl] is dus eerder onze dienstknecht dan onze vij-
and, omdat Christus door zijn verlossingswerk
de dood heeft vernietigd. De dood Is dood, hij Is
verzwolgen in de overwinning. De dood ontdoet
ons slechts van ons verouderd en vergankelijk
kleed en direct daarna bekleedt de Heer ons met
een onvergankelijk kleed. Dat Is pure winst!

buigt u voor Hem neer.

Ps. 45:\'12

_ Dit is geen sprookje. Het gaat over een eeuwige, schitterende Koning: Een die boven alles en iedereen verheven, en voor Gods eigen hart een bron:.van vreugde is. Omdat gedeelde vreugde dubbele vreugde; is, wil God zijn blijdschap over deze Koning, met ons delen.

Van deze koning zegt de-.Bijbel: Hij heeft gerech­tigheid lief en. haat goddeloosheid. Psalm 45 beschrijft zijn heerlijkheid en de eer die Hem in de toekomst gebracht za1 worden. Het is dezelfde boven wiens kruis geschreven: stond: Jezus, de koning der Joden: Maar na zijn opstanding en hemelvaart is Hij aan Gods rechterhand gaan zitten.

Wie had dat ooit kunnen bedenken: de verachte man,van Nazareth, de met doornen gekroonde ; \'koning\' zal straks zitten op de troon in Jeruzalem, de stad die Hem tot op het diepst heeft; : vernederd, die < Hem verwierp, omdat zij niet wilden dat hij hun koning zou zijn. De man die voor zijn vijanden bad: Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat ze doen:\' Maar ook de man die het verlossingswerk volbracht, opdat zijn vijanden gered zouden kunnen , worden en vergeving van zonden zouden ontvangen.

, Diezelfde man zal eens zijn zwaard aangorden en als overwinnaar ten strijde trekken tegen alle onrecht. Maar wie in Hem geloofd.en Hem heeft leren kennen als de man die Zichzelf heeft gegeven omdat Hij ons liefhad, diens hart wordt geraakt en begint te trillen van blijdschap, dank­baarheid en wederliefde. Denkende aan de liefde ,van onze Heiland zeggen wij het de Korachieten. na: \'Heer Jezus, U bent schoner dan de men­senkinderen. Uw woorden zijn woorden van genade. Niemand`is met U te vergelijken.\'

    HET SPROOKJE VAN HET BAMBOERIET (3)

 De meester liep naar een grote groep bam-

 boestengels, die dicht opeen stonden. \'Ben jij

 bereid?\', vroeg hij de eerste. \'Bereid, bereid\',

 mopperde de stengel, \'natuurlijk ben ik bereid.

 maar dat kan toch niet? Kijk een; wat een goede

 gemeenschap wij vormen. Als u mij wegneemt,

 valt deze hele groep uit elkaar. Want Ik leid

 deze groep.\' De anderen knikten Instemmend.

 \'Goed\', antwoordde de meester, \'Ik kan ook

 alleen iemand gebruiken die bereid is zichzelf te
verloochenen en zichzelf helemaal aan mij toe
te wijden.\' Zoekend en speurend liep hij verder.
Een beetje aan de kant stond een enkel riet. Hij
was lang niet zo sterk als de anderen, maar wel
heel lang. De meester hield zijn pas in. \'Hoe
denk jij| erover?\', vroeg hij. Even zweeg het bam-
boeriet. Toen fluisterde hij, nauwelijks verstaan-
baar: \'Als u mij kunt gebruiken, neem me dan
maar.\' De andere bamboestengels keken elkaar
veelbetekenend aan. Daar had je hem weer. Een
paar jonge sprietjes proestten het bijna uit van
het lachen. \'Nee, zeg, die? Dat Is toch belache-
lijk\'

Maar nu, Christus is opgewekt.

                      1 Kor. 15:20

Paulus argumenteerde in het voorgaande op een
\'als ... dan\'-manier. Dat trekt hij later nog verder
door. Maar dat laat hem niet koud: het raakt
de kern van zijn geloof. Daarom kan hij het
met laten om zijn betoogtrant te onderbreken
met een julelkreet. Het is echt waar Chrlstus

 Is opgewekt! En daarin ligt onze hoop voor de

 toekomst. Hij is de eerste: er volgen er dus meer.

 Wij mogen uitzien naar de komst van Christus.

 Dan zullen allen die bij Hem horen, levend

 gemaakt worden. Hl| zal de dood, de laatste vij-

 and, te niet doen. Hij Is Overwinnaar !

ALS CHRISTUS niet is opgewekt...

                       1 Kor. 15:17

'Christus is uit de doden opgewekt, dat is de
christelijke prediking. Stel je voor dat het niet
zo was! Maar hoe kunnen er dan christenen zijn
die beweren dat er geen doden opstaan? Paulus
schildert de consequenties van zo'n gedachte-
gang. Als geen enkele dode opstaat, dan Chris-
tus ook niet. Het zou betekenen dat Paulus en de
anderen valse getuigen, leugenaars, zijn; dat hun
boodschap leeg, ijdel is; dat geloven dan dus ook
geen enkele zin heeft. Dan is er geen redding en
geen vergeving van zonden. Verschrikkelijk, als
je niet gelooft dat Christus; is opgestaan!

                                1 Kor. 15:1
paulus benadrukt dat wat hij gaat vertellen, het-
zelfde is als hij In het verleden heeft verkondigd.
Zo hebben de lezers het ook aangenomen: het ls
hun geloofsbasis. Die basis Is: het sterven, het
begraven worden en de opstanding van Jezus
Christus. Doordat Hlj stierf voor onze zonden
zijn ze weggedaan. Maar zonder opstanding zou-
den we nooit zeker weten dat Hij overwonnen
heeft. Daarom begint Paulus met alle mensen op
te sommen die de opgestane Heer hebben ont-
moet. Daarmee onderstreept hij: wij geloven het
evangelie van de Heer, Die de dood heeft over-
wonnen, Die Is opgestaan.

Paas-Jubel

Zaterdag 15 April 2006 19.30 uur

Thema: Simon, Simon...

Kom met ons genieten van de mooiste Paasliederen!

Elke Bezoeker krijgt een geschenkje...

E_-vangelische Kerk Leegstraat 208 8780 Oostrozebeke

8780 Oostrozebeke

In de kathedraal van Canterbury ligt onder andere het graf van Hendrik de Vierde. Zijn graf is een rijk versierde graftombe van grote his­torische waarde: Jaren na zijn sterven vertelde `

men in Engeland, volgens een legende; .dat het lijk van de koning, tijdens een overtocht over de rivier overboord geslagen was. Er zou in de tombe alleen maar een lege kist geplaatst zijn. Zo\'n legende prikkelt de nieuwsgierigheid. Ongeveer tweehonderd jaar geleden: heeft men daarom het graf geopend. Het bleek dat de vorst toch in de tombe begraven was..Zó heeft men de waarheid over dè dode Hendrik de Vierde leren kennen toen zijn graf \'geopend werd. -

Eenmaal zal ook het uur van de waarheid over het leven van Hendrik de \'Vierde, en over het leven van alle mensen, komen. Dat ^-zal  gebeu­ren als God de graven opent en allen voor Hem ^-rekenschap zullen moeten afleggen. Dan ver­dwijnt elke legende over het leven van de mens en blijft alleen de waarheid over.