Maandag 14 mei 2007
Sporen
'vergeet de pijn'
zei je
alsof ’t een wegwerp ding was
onmogelijk
mij te ontdoen van die last
woorden laten sporen
of was jij dat vergeten?
Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 10 mei 2007
Wel... of niet...
braakt tijd herinneringen
‘houden van…’
mompelt ze
telt de blaadjes
en plukt genadeloos
kaal tot op ‘t hart
Marina Geerinck© Hartendame2
Maandag 7 mei 2007
Naakt... schilderij
wellustige vormen op canvas
spreken boekdelen, passievolle
verstrengeling door vloeiende
penseelstreken prikkelen
zinnen tot erotische verbeelding
wulpse rondingen en fiere
mannelijkheid trotseren zonder
schroom vele blikken van kuise
zielen, wiens ongenoegen door
kunstenaarsbloed onbegrepen wordt
Marina Geerinck© Hartendame2
Donderdag 3 mei 2007
Engel versus duivel
als zoetekauw wist ze bittere woorden
verteerbaar te maken
maar vergat dat platgestreken plooien
in onenigheden valse effecten gaven
bij overbelichting
onderhuids venijn ontwrichtte klankloos
waarheden, zij speelde pantomime
‘engel versus duivel’
want iedereen wist:
een gespleten tong...
spreekt nooit de waarheid!
Marina Geerinck© Hartendame2
Dinsdag 1 mei 2007
Slimmer (afor)
Als je niet weet waarover je spreekt, ben je slimmer dat je zwijgtMarina Geerinck© Hartendame2
Zondag 29 april 2007
Honger (afor)
Honger is een vriend die je nooit verlaat, hoe meer je hem voedt, hoe sneller hij terugkomt...Marina Geerinck© Hartendame2
Zaterdag 28 april 2007
Leien dak (spreuk)
niets in het leven gaat van een leien dak, er is altijd wel ergens een windhaak waar je kunt blijven aanhangen
Marina Geerinck© Hartendame2
Vrijdag 27 april 2007
Al de trappen (grappige spreuk)
Al de trappen van de ladder wil ik beklimmen om bij jou te zijn, tenminste... als jij er geen bruin zeep hebt opgesmeerd!
Marina Geerinck© Hartendame2
Donderdag 26 april 2007
Diamant (afor)
Iemand vleien is als het poetsen
van een diamant, hoe meer je poetst
hoe meer hij schittert!
Marina Geerinck© Hartendame2
Marina Geerinck© Hartendame2
Dinsdag 24 april 2007
Dichter 'om' de hoek
hij schreef om den brode
de vellen van z’n vingers
naakt bleef niet lang
als de pen voorbij schreed
alles droeg een eigen verhaal
geplet tussen kartonnen ‘muren’
tweehoog, net om de hoek
zal de dichterziel blijven kleven
al is de inkt al lang gedroogd
leven zal hij in gedachten…
van z’n eigen bloedMarina Geerinck© Hartendame2
Zondag 22 april 2007
Vergeten brieven
oude boeken hadden bewaard
blauwe letters op witte hoop
schoonheid van gekrulde bogen
en lussen verborgen tranen
verduisterd door tijd openbaarde zich
waterig blauw op vergeelde vellen
onbestemd voor vreemde ogen
waarin verschoning te lezen stond
Marina Geerinck© Hartendame2
Vrijdag 20 april 2007
Stof tot nadenken
‘geen woorden meer’ zei je
en sloeg het woordenboek dicht
alsof praten nog helpen zou…
‘woordeloos’ vulde de ruimte
waar vraagtekens het behang sierden
‘vragen staat vrij’ las ik in je ogen
terwijl samengeknepen lippen
'onbeantwoord' kleefden en me behoedde
voor verspilling van taal, onuitgesproken
bleef ‘het’ tussen ons hangen
ongepoetste foto ’s aan de muur
gaven stof tot nadenken
Woensdag 18 april 2007
Onderhuids
ze kankert verder
zicht op verleden
waar zware momenten
moeilijk te pruimen vielen
onder gekrulde randen
haperen verborgen waarheden
die als raven in de nacht
rust stelen
haar ‘gelijk’ bewaart ze
tussen de plooien van ’t leven
tot onderhuids weer borrelt
en lava diepe kloven zal slaanMarina Geerinck© Hartendame2
Maandag 16 april 2007
Jeugdsentiment
de oude schuur
ooit een 'paleis' in kinderogen
kraakt nu in haar voegen
als hendels en scharnieren
tandenknarsend verwelkomen
lost kreunend herinneringen
die sijpelen
langs eikenhouten balken
waar schaduwen tekenen
door vergeten kauwgum
die er ooit
ter bewaring werd gekleefd
gedachten strelen sporen
waar zoethout werd gekauwd
en geschommeld op touwen
die huid striemde
stoffige resten bewaren
een lach en een traan,
van jou en mij
van hij en zij, van hen…
die er reeds niet meer zijn…
heimwee snuift nostalgie
en laat vervlogen tijden
weer even tot leven komen
Marina Geerinck© Hartendame2
Zondag 15 april 2007
Lege gedachten
hij vergat…
zoals hij zoveel vergat
tot hij echt niet meer wist
wat hij ooit had geweten
hij onthield
woorden noch daden
liet fantasie en realiteit
met elkaar in duel gaan
hij creëerde
in zijn lege geest
een eigen wereld waarin
het kind-zijn zegevierde
hij kleurde
met één kleurpotlood
alles roze zonder weten
wie hij morgen wilde zijn
ik dronk…
gisteren koffie met
Napoleon Bonaparte die vorige
Keer nog Elvis Presley was
Marina Geerinck© Hartendame2
Vrijdag 13 april 2007
Striptease
heupwiegend ontdeed zij zich
van overtollige ballast
en hij genoot… en genoot
verleidelijk stapte ze uit rok en bloes
lonkend de blik die alles beloofde
en hij genoot… en genoot
zwarte bh verhulde verwachtingen
dito slip, kanten niemendalletje
en hij genoot… en genoot
hooggehakt vloog sierlijk van haar voet
ragfijne nylons en kanten kousenband
en hij genoot… en genoot
handen op de rug haakten los
zwarte kant dwarrelde op de grond
en hij genoot…en genoot
schoonheid draaide zich om
gracieus haar haren grijpend
en hij genoot… en z’n adem stokte
toen pruik en tanden
de borsten achterna gingen
en hij… hij vluchtte… en vluchtte
Marina Geerinck© Hartendame2
Dinsdag 10 april 2007
Wereldtranen
Regendroppels tikken tegen ruiten
klinken als ritmische muziek
aangevuld met boze tonen
zingen zonder woorden een lied.
Water sijpelt langs de muren
kilte die naar binnen dringt
van een o'zo grijze wereld
wiens ziel m'n uitwringt.
Riolen slikken het verdriet
glijdend van glimmende daken
als tranen van een wereld...
die niets of niemand ontziet.
Marina Geerinck© Hartendame2
Zaterdag 7 april 2007
Uilskuiken
hij draafde door zonder meer
keek niet op of om
struikelde af en toe in eigen gegraven put
waaruit hij klauterde met de glimlach
bezwaren weggewuifd, lieten dromen toe
draagbaar zijn zorgen tot op zeker hoogte
want elke valpartij bezorgde hartzeer
z’n naam waardig, leren zou hij nooit
geboren optimist zag steeds licht in duisternis
al bleef hij watertrappelend ter plekke hangen
de horizon leek hem toch dichtbij
niets ontnam zijn eigen geloof
over een domme wereld die vreugde kende
om de genie die hij wasMarina Geerinck© Hartendame2
Donderdag 5 april 2007
Metamorfose
de winterslaap voorbij gekust
ontvouwen blaadjes witte bloesems,
tere schoonheid gevangen in ’t morgenlicht
danst tussen hoge stengels groen
waar wereldtranen als dauwparels glinsteren
op tere vleugels verkennen vlinders de wereld
welgekomen lentefee strooit gul de kleuren
van bloeiende bloemen onder een stralende zon
een metamorfose die teder raakt onze harten
Marina Geerinck© Hartendame2
Woensdag 4 april 2007
Verleden herleeft
het waren beelden die we oprakelden
uit ver vervlogen tijden
toch leek gisteren nog voor de deur te staan
tijd had ons in zijn greep
hij droeg ’t verleden op handen
en wierp zaken voor de voeten
die verborgen zaten onder stoffige nesten
van vergetelheid
elk hoofdstuk droeg zijn kroon
waarin lach en traanparels fonkelden
we dronken en toastte de toekomst tegemoet
want ‘voorbij’ nam niemand ons nog afMarina Geerinck© Hartendame2
14 reacties op dit bericht
Piep!
Geschreven woorden blijven hun scherpheid bewaren, net alsof door ze op te schrijven er een folietje over komt te liggen die hun versheid bewaart.
Mooi.
tegenbezoek
Je schreef dat er op mijn blog veel ineens stond, maar hier ben je ook niet rap uitgelezen. Dus zeker tot nog eens
Roland
dag Marina
dank dat je er was,je schrijft heel mooi recht naar het hart,daaaaaagGoeieavond Hartendame...
Groetekes ;-)
Lieve Marina
Héél mooi
Thanks voor je leive woorden op mijn blogje!
Fijne dinsdag Hartendame!
Groetjes van Miek
Inlichting
Nog een fijne dag
Mooi gedicht
groetjes
Linda
En of
..
Bedankt
Groetjes x
Goedemiddag
Nog een heel fijne dag, Marina. Veel groetjes
Hallo Marina,
Groetjes,
Mythos.skynetblogs.be
goed