Naakt... schilderijEngel versus duivel
als zoetekauw wist ze bittere woorden
verteerbaar te maken
maar vergat dat platgestreken plooien
in onenigheden valse effecten gaven
bij overbelichting
onderhuids venijn ontwrichtte klankloos
waarheden, zij speelde pantomime
‘engel versus duivel’
want iedereen wist:
een gespleten tong...
spreekt nooit de waarheid!
Marina Geerinck© Hartendame2
Slimmer (afor)
Als je niet weet waarover je spreekt, ben je slimmer dat je zwijgtHonger (afor)
Honger is een vriend die je nooit verlaat, hoe meer je hem voedt, hoe sneller hij terugkomt...Leien dak (spreuk)
Al de trappen (grappige spreuk)
Al de trappen van de ladder wil ik beklimmen om bij jou te zijn, Diamant (afor)
Dichter 'om' de hoek
hij schreef om den brode
de vellen van z’n vingers
naakt bleef niet lang
als de pen voorbij schreed
alles droeg een eigen verhaal
geplet tussen kartonnen ‘muren’
tweehoog, net om de hoek
zal de dichterziel blijven kleven
al is de inkt al lang gedroogd
leven zal hij in gedachten…
van z’n eigen bloedVergeten brieven
oude boeken hadden bewaard
blauwe letters op witte hoop
schoonheid van gekrulde bogen
en lussen verborgen tranen
verduisterd door tijd openbaarde zich
waterig blauw op vergeelde vellen
onbestemd voor vreemde ogen
waarin verschoning te lezen stond
Marina Geerinck© Hartendame2
Stof tot nadenken
‘geen woorden meer’ zei je
en sloeg het woordenboek dicht
alsof praten nog helpen zou…
‘woordeloos’ vulde de ruimte
waar vraagtekens het behang sierden
‘vragen staat vrij’ las ik in je ogen
terwijl samengeknepen lippen
'onbeantwoord' kleefden en me behoedde
voor verspilling van taal, onuitgesproken
bleef ‘het’ tussen ons hangen
ongepoetste foto ’s aan de muur
gaven stof tot nadenken
Onderhuids
ze kankert verder
zicht op verleden
waar zware momenten
moeilijk te pruimen vielen
onder gekrulde randen
haperen verborgen waarheden
die als raven in de nacht
rust stelen
haar ‘gelijk’ bewaart ze
tussen de plooien van ’t leven
tot onderhuids weer borrelt
en lava diepe kloven zal slaanJeugdsentimentLege gedachtenStriptease
heupwiegend ontdeed zij zich
van overtollige ballast
en hij genoot… en genoot
verleidelijk stapte ze uit rok en bloes
lonkend de blik die alles beloofde
en hij genoot… en genoot
zwarte bh verhulde verwachtingen
dito slip, kanten niemendalletje
en hij genoot… en genoot
hooggehakt vloog sierlijk van haar voet
ragfijne nylons en kanten kousenband
en hij genoot… en genoot
handen op de rug haakten los
zwarte kant dwarrelde op de grond
en hij genoot…en genoot
schoonheid draaide zich om
gracieus haar haren grijpend
en hij genoot… en z’n adem stokte
toen pruik en tanden
de borsten achterna gingen
en hij… hij vluchtte… en vluchtte
Marina Geerinck© Hartendame2
WereldtranenUilskuiken
hij draafde door zonder meer
keek niet op of om
struikelde af en toe in eigen gegraven put
waaruit hij klauterde met de glimlach
bezwaren weggewuifd, lieten dromen toe
draagbaar zijn zorgen tot op zeker hoogte
want elke valpartij bezorgde hartzeer
z’n naam waardig, leren zou hij nooit
geboren optimist zag steeds licht in duisternis
al bleef hij watertrappelend ter plekke hangen
de horizon leek hem toch dichtbij
niets ontnam zijn eigen geloof
over een domme wereld die vreugde kende
om de genie die hij wasMetamorfose
de winterslaap voorbij gekust
ontvouwen blaadjes witte bloesems,
tere schoonheid gevangen in ’t morgenlicht
danst tussen hoge stengels groen
waar wereldtranen als dauwparels glinsteren
op tere vleugels verkennen vlinders de wereld
welgekomen lentefee strooit gul de kleuren
van bloeiende bloemen onder een stralende zon
een metamorfose die teder raakt onze harten
Marina Geerinck© Hartendame2
Verleden herleeft
het waren beelden die we oprakelden
uit ver vervlogen tijden
toch leek gisteren nog voor de deur te staan
tijd had ons in zijn greep
hij droeg ’t verleden op handen
en wierp zaken voor de voeten
die verborgen zaten onder stoffige nesten
van vergetelheid
elk hoofdstuk droeg zijn kroon
waarin lach en traanparels fonkelden
we dronken en toastte de toekomst tegemoet
want ‘voorbij’ nam niemand ons nog afSla-er-je-door-slag 'afor'
Rook 'afor'
Als je graag vuurtje stookt... Moet je tegen rook kunnen!
Marina Geerinck© Hartendame2
17 reacties op dit bericht
een hele fijne donderdag
een hele fijne donderdag
ik kom je even een donderdag groetje brengen
Mooi!
Michelly
Zomaar
fijne avond
Alweer woensdag, ik wens u een fijne dag.
Groetjes van Corry
Fijne namiddag Marina
groetjes Eugeen
Even langs geweest om jou laatste gedichtjes te lezen.
hallo
Een
Weer
Groetjes !
Groetjes x
:-)
maar daarom moeten mijn gewone bezoekers daar toch niet voor boeten vind ik
fijne avond nog verder
groetjes
Borriquito
http://borriquito.skynetblogs.be
Hey
En ook nog eens genieten van je supergedichtjes
Groetjes
een hele fijne maandag gewenst
een hele fijne maandag gewenst
Mooi muziek