Kaardebol..

meestal groeien deze mossen op de grond.
Hier vindt men ze ook in de bomen.

Deze wandeling is 7 km maar kan verlengd worden
 door er een andere wandeling aan vast te knopen.
We vertrekken aan de kerk van Nismes.
We gaan naar rechts als je voor de kerk staat ,
steekt de brug van de Eau Noire over(zwarte water)



Dan gaan we dadelijk links en volgen de liggende rechthoekjes(rood-wit)
en nadien rood-rood.
We lopen het prachtige gemeentepark in..een park dat er voor 6 jaar
nog niet was in deze uitvoering.
Hier is heel wat veranderd.
Aan de ingang van het park  loop je voorbij het kasteelachtige gemeentehuis.
We blijven hier zo dicht mogelijk bij het Zwarte water.


We volgen tot aan een grote zagerij.


Hier buigt de weg rechts af en we staan voor een steile klim .
We volgen de liggende rood-witte rechthoeken.
We passeren  fraaie gladde rotsplaten en lopen door een prachtige strook bos.
Het is hier rustig wandelen want de weg mag alleen gebruikt worden door
landbouwvoertuigen en wagens voor de bosbouw.


Meteen bevinden we ons in het  Nationaal Natuurpark"Viroin-Hermeton"
Het omvat 20.000 ha.
Het strekt zich uit over de fusiegemeenten Doische en Viroinval(samen 18 dorpen omvattend)


Boven gekomen gaan we naar rechts  een strook bos in.
 Hier zien we  al wat abannets ..soms 30 m diep..ze doen me denken aan de canyons in Amerika..
Natuurlijk meer bescheiden maar wel merkwaardig.
Dit is nog maar een voorsmaakje van wat we te zien zullen krijgen  aan openluchtgrotten.


Men zegt dat hier honderden jaren geleden op deze plaats enorme rivieren uitmondden,
in een uiteraard verdwenen zee.
Het water schuurde kloven uit het kalkrotsmassief.
Kalksteen is oplosbaar in koolzuurhoudend regenwater.


We blijven de bordjes volgen..dalen weer wat en volgen de pijlen"Fondry des Chiens"
Plots zijn ze daar..de afgronden.. de openluchtgrotten.
.Met wat klimmen en klauterwerk kan men er in afdalen...Indrukwekkend...


Na deze grotten gaan we even rechtdoor om nadien af te slaan naar rechts
 en zo tussen,de akkers en weiden terug af te dalen naar Nismes.
Prachtige wandeling..niet te doen met rol of kinderwagens.
Als je met de kinderen de wandeling maakt..opletten..
De abannets zijn niet afgemaakt en dus levensgevaarlijk.
Een wandeling met heel wat verrassingen ..
Warm aan bevolen.

Ik heb ze zowat in alle kleuren en geuren staan.

Langs houtwallen ,langs beken en  in de bossen 
steken ze plots hun kopjes boven ..
De kleurenpracht van bosanemonen.

Bezoek Chimay .
Het ligt in het uiterste zuiden van de provincie Henegouwen,
aan de Eau Noire, de Eau Blanche en de Oise.
Het is een zeer oude stad ,reeds in de 7 de eeuw
 bekend als hoofdplaats van de Fagne.
Chimay bezit een prachtig kasteel met een park van 129 hectare.
In de tuin staat een "Venus van Urbino van Titiaan.
Het kasteel is te bezichtigen vanaf pasen en kost 6 euro.
Het is nog altijd bewoond door de familie Princière.


Op een gezellig plein "Grand Place" staat de collegiale  kerk Saint-Pierre-et-Paul.
De kerk is een  neo-gotische kerk
 opgetrokken in baksteen met een ouder witstenen koor.



De kerk werd gebouwd in de 13de en 14 de eeuw,
de toren dateert echter van  1732.
In de toren hangen 26 klokken.
Hier staat de fontein van de prinsen..


De abdij waar de chimay door de paters wordt gebrouwen
ligt in Scourmont op een 7 tal km van chimay..
Op de Grand Place  vinden we enkele mooie patriciërswoningen
 en het stadhuis uit de 17de eeuw.


We gaan door de mooie erepoort naar "het Chateau des Princes"
Ze dateert van 1630.
Ze wordt de poort naar Toscane genoemd.


In de beneden stad  ligt een volledig gerestaureerde wasplaats.


Chimay bestaat uit een boven en beneden stad
die men bereikt langs tal van smalle straatjes en massa's trappen..


Een bezoekje zeker waard.
Er vertrekken ook ontelbare wandelingen.

De rivier de Viroin ontstaat in Bourbes bij de samenvloeiing 
van het Witte en het Zwarte water.


Dourbes is een schilderachtig dorp,ouderwets ogend en
ligt op 6km van Mariëmbourg.
De wandeling is 12 km lang en er zitten
 erg steile stukken in.
Het dorpje Dourbes ligt op de weg
van de wandeling.
De kerk vindt ge niet in het midden
van het dorp maar aan de rand.
Het heiligdom dateert van de 13de eeuw.
Werd in 1949-1952 grondig gerestaureerd.
.

Dicht bij het toegangshek van het kerkhof
 bevinden zich 2 Frankische graven.
We volgen  langs de kerkhofmuur
 het rood-witte teken van het grand-routepad 12.
Hoog op een rots een kasteelruïne van Haute-Roche.


We gaan langs een steeds zeldzamer wordende hoogstamboomgaard.


Het beekje van de Viroin wordt overgestoken.
We steken het baantje over  bij een verlichtingspaal en
volgen we het witte -rode teken.....
We gaan een stenig pad op en
bij de y splitsing kiezen we
de rechterkant en beginnen aan de steile klim ,
naar de indrukwekkende kasteelruïne van Haute-Roche.
Dit was ooit een middeleeuwse burcht
die in 1554 werd verwoest door
Hendrik 2.
We lopen door weiden,velden en bossen.



We volgen boven, de wandelweg met rode kruisjes ,
die nadien samenkomt
met een andere wandelweg die met de blauwe kruisjes
die we dan volgen.
We blijven rechtdoor wandelen langs eiken  en
dennen en een heleboel houtwalletjes.
Bij een kruispunt van veldweggetjes slaan we rechts af.
We blijven de blauwe kruisjes volgen en
het steil klimmen en dan weer dalen volgen elkaar op.
Onze conditie is niet  om erover naar huis te schrijven.
.af en toe buiten adem lassen we een korte rustpauze in.
We dalen verder af en zien in de verte
 na een steile afdaling het kerkhof van Vierves-sur-Viroinval liggen.
Het kerkhof wordt beheerst
door de kapel met een buitensporige koepel.

De weg leidt ons langs verkrottende caravans
die dringend uit het natuurpark
zouden moeten verwijderd worden.
Bij een oude steengroeve kiezen we de laagste weg.
Hier duiken de rode en blauwe kruisjes weer op.
We volgen ze  tot we de daken van de huizen
van Olloy-sur-Viroinval opmerken.
We dalen zeer sterk en komen aan de brug
waar we de auto geparkeerd hebben.
Zeer mooi natuurwandeling.
Niet te doen met rol of kinderwagens.

Het krieken van de dag.....

. Huis en stallen onder 1 dak.

Even turen in de verte...
Dromen van een groene wereld..
Het mysterie van de seizoenen ruiken....
Leven..leven...leven....

Na over enkele weken een pony  naast mij gehad te hebben als ik ene ging drinken..
was het nu een eend die me gezelschap hield..toch niet zo alledaags.

Heeft heeft wel iets in de ondergaande zon..

Ik parkeerde op de grote parking  aan de post in Duffel.
Het echte vertrekpunt is aan het gemeenteplein van een echt propere gemeente.
Dit mag eens extra vernoemd worden.
De wandeling is bewijzerd met groene pijlen.
De omloop  wordt begrensd door de spoorwegbrug,de Nete en het spaarbekken.
De wandeling dankt haar naam aan de kasteelruïne Ter Elst.
We bekijken het prachtig gerestaureerde gemeentehuis met kasteelallures.


Steken de baan over en gaan het
Muggenbergpark in met zijn verschillene waterpartijen.


Het loopt evenwijdig met de Nete ,
waar we op de dijk stroomopwaarts wandelen.
Even verlaten we de dijk om de watergordel rond
het verpuinde kasteel "Ter Elst"te bewandelen.
Het kasteel brandde af in 1914 bij de slag aan de Nete.
Wat rest is een spookachtige ruïne.


We gaan terug de dijk op en zien links van ons het pomp-en zuiveringsstation.
Aan de spoorwegbrug over de Nete gaan we het voetbruggetje op naast
de spoorbrug van de lijn Brussel-Antwerpen.
We verlaten de spoorwegberm om een ommetje te maken door een loofbos
waar we aan een kapelletje komen dat vroeger aan de steenweg
 halverwege Lier en mechelen stond.
Hier zouden bevriende stadspatronen Gummarus uit Lier en
Rumoldus uit Mechelen elkaar ontmoet hebben


Ik wandel terug de Netedijk op en zie 
het Aww -reservebekken aan mijn rechterkant liggen
 In de verte duikt het silhouet van Duffel met zijn spitse kerktoren op.
Ik steek de baan terug over en zie het bibliotheekcentrum .
Even voorbij het huis waar Kiliaan de beroemde
 Duffelse geleerde in de 16de eeuw zijn jeugd doorbracht.
Bij de Netebrug eindigt de wandeling.
Wandeling niet te doen met rol of kinderwagens ,
omdat we op het smalle pad op de spoorwegbrug over de Nete 
alleen te voet kunnen en met een beetje moeite  nog net met de fiets..

Vandaag wandeling gemaakt in Oelegem.
Op mijn wandeling kwam ik dit lief paard tegen.


De wandeling is 10km lang.Het is een fikse voettocht die begint met een lus door het dorp Oelegem.We komen voorbij het geboortehuis van jozef Simons de schrijver van humoristische vertellingen.We zien de bolspits op de kerktoren ,het oudste gedeelte dateert van de 15de eeuw.


We verlaten het centrum langs de stenen bergmolen uit 1845 die helemaal gerestaureerd is en terug in werking.


We lopen even langs de kanaaldijk met een zeer speciaal zicht op een typisch dorpsbeeld.


Langs een nieuwe woonwijk passeren we een indrukwekkende maalderij uit 1815.


.wat verder duidt de plaats Steenbergen aan.Hier heeft de Antwerpse vereniging voor Romeinse archeologie een Gallo-Romeinse nederzetting  blootgelegd.
We wandelen door velden omgeven door bossen en zien onderweg de vroegere Rundvoorthoeve waarvan de imposante schuur met rieten schilddak helemaal gerestaureerd is.


Kort nadien steken we de Grote Schijn over...het pad loopt op de grens met Schilde.


Aan onze linkerzijde zien we een kasteelpark.Een imposante dreef biedt een doorkijk op het Bleekhof dat in 1748 dienst deed als linnenblekerij.


We steken we de weg over tot aan anti-tankkanaal.
Onderweg zien we de Dobbelhoeve waar men een heel aanbod van natuurprodukten kan kopen.


We wandelen natuurgebied door en komen langs de rand van het fort en nadien aan de achterzijde van het Vrieselhof.
De gehele wandeling is zeer goed bewijzerd met blauwe paaltjes.
Mooie wandeling  ook te doen met wandelwagens.

Landbouwgrond,weiden ...ik voelde me zo nietig in dit uitgestrekt landschap met her en der een bomenrij.