We zoeken een camping om onze tentjes op te zetten en vertrekken met de wagen richting Kalterherberg om er te wandelen. Dit dorpje is bekend als koudste plaats en de mensen hebben hier vroeger hagen voor huis , stal en schuur geplant als beschuting tegen de koude. Deur en ramen werden in de meters hoge hagen uitgesneden.
Wat zeer veel indruk op me gemaakt heeft , is de restauratie van een toren in Monschau .De toren werd gewoon uiteen gehaald , de delen naast elkaar geplaatst... alles wordt op de grond gerestaureerd en terug opgebouwd. Zeer goed te zien op bijgevoegde foto
De volgende dag hebben we prachtige wandelingen gemaakt. Klimmen en dalen, langs riviertjes , dwars door het groene mos.. .Af en toe wat rusten en de knapzak bovenhalend aan een uitnodigend bankje.. Kijken naar eekhoorns, luisteren naar het zingen van de vogels of het kabbelen van een riviertje dat het bos doorkruist. Zalig........ En 's avonds de schrik van ons leven beleven . ..Als zes reeën plots langs de tenten heenscheren. De ontreddering in het donker, plots mezelf niet meer kunnen oriënteren en in de prikkeldraad lopend, toen ik die prachtige dieren wilde aanschouwen in de lichtbundel van onze lamp. De dieren zijn zonder kleerscheuren van de kamping geraakt en ik heb een enkele schram aan mijn been van de prikkeldraad. Het avontuur kan niet op.. .of is dit de vloek van Eupen -Membach omdat we gisteren een everzwijn aanreden?????????
Dwars door de Hoge Venen waar we uitzonderlijk veel wild zagen voorbij lopen. Bijna ter bestemming kregen we een aanrijding met een everzwijn of beter een everzwijn kwam in botsing met onze wagen. We zagen er eerst 1 de baan ophollen . We remden en toen volgde de rest... een confrontatie was onvermijdelijk. n° 2 van de kolonne konden we niet ontwijken, terwijl de rest zijn weg verder zette, lag het daar voor dood op de rijbaan. Voor we de auto aan de kant hadden gezet stond het zwaar gewonde dier recht en mankend , zeer moeilijk voortbewegend verdween het in de struiken. We volgde het namen enkele foto's en lichtte de boswachter in. Hij riep versterking op om het dier op te sporen en uit zijn lijden te verlossen. Wij hadden meer geluk, de schade bleef beperkt tot de wieldop. Gelukkig reden wij met een zware wagen. Wat er gebeurd zou zijn als we met een klein stadswagentje hadden gereden durf ik me niet voor te stellen. We waren wel erg onder de indruk en konden de blik in die 2 ogen van het gewonde dier moeilijk loslaten.
Bij onze laatste wandeling door de prachtige wouden.. .overkwam ons iets ongeloofswaardig.. .maar waar. We vonden een blikken doos in de grond. Angstig en benieuwd , hebben we ze geopend. Ze stak al 5 jaar in de grond en was er achtergelaten door een jong meisje dat met een dilemma zat . Kiezen tussen 2 jongens. De doos bevatte foto's en brieven in de Duitse taal. Gedateerd.op 2000. Moest het meisje Jessica dit ooit lezen, wat wel onwaarschijnlijk zal zijn ... de brieven en foto's zijn intakt. Je kan ze altijd terug bekomen. Misschien begraven we ze bij onze volgende wandeling wel terug.