Dag lieve vriendin,dat hello Marylou is geen grapje hoor,het kwam gewoon zo uit mijn klavier,ik kom je een super zaterdagnamiddag en avond wensen,nog veel lieve groetjes en tot ziens he',Paolo.
Op dinsdag werden te Antwerpen in de Carolus Borromeuskerk opnames voor de film "o no it's a woman"gefilmd. Ik ging figureren.Ik weet nu hoe het er aan toe gaat .Voor mij was het een eenmalige ervaring, niet voor herhaling vatbaar. De kerk vormde wel een prachtig decor voor opnames. Een hele dag filmen leverde nog geen 3minuten film op.
De zon scheen toen Sinterklaas en zijn Pieten ,de Nete kwamen opgevaren ,naar het centrum van Lier. Een massa joelende kinderen zorgden voor een warme ontvangst.
Op een zondagochtend is Rotterdam dood..geen mensen op de straat. Rond 9u ontwaakt de stad en verschijnen er overal joggende mensen. Ik heb genoten van het ochtendgloren. Ik zag de zon opkomen en de wit bevroren bladeren ontdooien. .ik zag de nevel wegtrekken en de zonnestralen door de bomen kronkelen.. Het was een zalig gevoel.
Je moet ermee leren leven.. Je kan alles doen..maar moet er steeds rekening mee houden. Zorgeloos ben je niet meer.. Je moet een streng dieet volgen en veel bewegen. Maar.....je bent niet alleen ...Heel veel mensen zijn diabeet,ook veel jonge mensen Je moet het alleen leren aanvaarden....
Zachtjes over het water glijden,bijna geruisloos... Het landschap schuift traag aan je voorbij..... De wereld bekijken vanaf de andere kant... Niet van op het land maar van op het water.
Stilaan valt de duisternis.De vogels zoeken een slaapplaats. Het water klotst tegen de steiger. Ik luister ernaar. Ik onderscheid op den duur alleen nog silhouetten.. Een aalscholver vliegt rakelings aan me voorbij en de meerkoet roep me goed nacht toe.
Ik ging een weekendje naar kanovrienden in Rotterdam. Varen en wandelen stond op mijn programma. Slapen in een tentje aan een steiger van de Kralingse plas. Voor dag en dauw op wandel. Zaterdag rot weer,heel de dag regen..af en toe een regendrup op mijn lensen dus op mijn foto's Zondag prachtig weer..Het had gevroren ..de bladeren hadden een ijskraagje. De ochtendnevel hing over het water en een tijdje later zag ik de zon opkomen.. Wat moet een mens nog meer hebben, Ik ben er gelukkig mee.
In deze reuze stoel gaan zitten maakt dat je de pedalen met de grond verliest..er uit klauteren ,zorgt dat je terug met de voeten op de grond belandt de ene keer al wat brutaler dan de andere keer.
Nu is de natuur op zijn mooist..maar als het gaat waaien is het veel te gauw voorbij en liggen al die felgekleurde bladeren op de grond. Laat ze nog een beetje hangen zodat we van al die kleurenpracht kunnen genieten.
1 reactie op dit bericht
Hello Marylou