Vissers moedige mensen met zwaar beroep. deel 7

De wind beukte op de golven.

De schuimkoppen rolden naar het strand en verzamelden zich in een grote massa.

Beukte op hun beurt in op de golfbrekers.

Spectaculair maar niet ongevaarlijk als men op de rug van de golfbreker was.

Slanke mannen met surfplanken onder hun voeten.

Kickend op een hoge golf.

Levend met de krachtige wind die hen voortstuwd in de richting die zij bepalen.

Golf na golf beukt op hen in en voert hen naar hogere sferen.

Met of zonder parachute die hoog in de wind hen optild en hun doet salto's maken die eenieder verstomd doet staan.

Prachtig schouwspel in flitsende bewegingen, heerlijk om naar te kijken en voor hen de uitdaging om recht te blijven op hun smalle surfplank.

Bij een wandeling op het strand merkten we plots een groep mensen die een bepaalde vorm van meditatieve of lichaamsbeheersende dans aan het uitvoeren waren.

De stokken en kromzwaarden uit hout maakten het een decoratief spel van beweging in samenspel met de golven.

Wij hebben hen rustig laten doen en vonden het mooi, dat mensen in groep, zoiets op een strand durfden en een schouwspel voor het oog weggaven dat men anders niet ziet.

De vrachtwagens rijden aan met tonnen zand.

De zware machines worden beladen met super scheppers.

Daarna wordt het zand uitgevoerd naar de plaats waar het strand moet verhoogd worden om het water tegen te houden van de dijken.

De afgewerkte fase is gebeurd door buldozers die de tonnen zand gelijk rijden.

Het is machtig om zien dat dit allemaal speelgoed autootjes lijken bij de bergen zand die worden aangevoerd.

De dreigende wolken verbergen de zon,

maar ook regen is voor de aarde welkom.

Een groet in Mariakerke aan het graf van Ensor

naast de Onze-Lieve-Vrouw-Ter-Duinen kerk,

Het mariabeeld staat in de kerk.

Leuk om een spelende hond te zien. Onvermoeibaar.

Maar het baasje was dit wel.

De eerste avond prachtig ondergaande zon.

In de ochtend verschenen de eerste paarden en vissers op het strand, het vakantiegevoel was versterkt.

Nu maar hopen dat het zo bleef.

Drie ganzen op een rij

kwamen in het park naar mij.

Denkend dat ik eten voor hen gaf

blazend was er een die grote honger had.

Maar drinken kon hen even troosten

.Daar zullen we dan maar op toosten.

Rond het kasteel Boekenberg in Deurne (Antwerpen) ligt het gelijknamige park, dat een belangrijke cultuurhistorische, natuurwetenschappelijke en sociaal-recreatieve waarde bezit. De Boekenbergsite klimt zeker op tot de eerste helft van de 16de eeuw. Het landhuis werd tussen 1751 en 1755 in rococostijl herbouwd, wellicht naar een ontwerp van architect J.P. Van Baurscheit de jonge, die ook advies gaf over de aanleg van wandelpaden, visvijvers en boomparken. Uit deze periode dateren onder meer de vijfhoekige siertuin en de spiegelvijver met amfitheater ten zuiden van het kasteel.

In 1798 werd het kasteel met park aangekocht door J.W. Smets, die zaken deed met China en Japan. Ten oosten van de bestaande tuinen legde hij een romantisch park aan met een serpentinevijver, kunstmatige heuvels, een complex met onderaardse grot, een rotsbrug en een torenruïne, beeldengroepen... Vermoedelijk tussen 1800 en 1802 liet hij ook de vijfledige Chinese pagode bouwen, die een scharnierfunctie vervulde tussen de oude geometrische tuinen en de nieuwe romantische. In 1859 werden de geometrische tuinen uit de eerste fase naar een ontwerp van E. Keilig in landschapsstijl getransformeerd, waarbij onder meer de vijvers en de slotgracht met elkaar werden verbonden, een mooie gietijzeren brug gebouwd en tal van exotische gewassen aangeplant.

In 1914 kocht de gemeente het middendeel van het park, de rest werd verkaveld. Pas in 1926 werd het park opengesteld voor het publiek; de vroegere spiegelvijver werd in 1934 omgevormd tot openluchtzwembad. Het kasteel kreeg verschillende bestemmingen tot het in 1956 eigendom werd van het huidige O.C.M.W. Sinds 1974 vormt het Boekenbergpark een beschermd landschap. Tegenwoordig maakt het park ook deel uit van het Natuurhistorisch Museum Boekenberg.

Het park bezit ook een taverne en een ecologisch buitenzwembad, dat vooral gebruikt wordt door de ijsberen club van Deurne. Maar ook voor een beperkt aantal zwemmers dagelijks toegenkelijk is als het zwembad open is.

Op mijn terugweg naar huis nodigde een mooi beeld me uit tot een degustatie waar ik helaas moest neen aan zeggen.

Voor mijn gezondheid moet ik wandelen,

dan neem ik mijn fototoestel mee

en ontdek mooie plekjes.

Soms heel rustgevend

andere maken mij vrolijk.

Maar mijn wandeling was niet nutteloos.

Gevstigd in Fortstraat 2 te Wommelgem

Meer info op hun website: http://www.fortenvanbelgie.be/fort_2_wommelgem.html

Er is een artillerie museum gevestigd

Fort 2 is een fort gelegen te Wommelgem en onderdeel van de Brialmontgordel. Het werd in 1859 gebouwd en voltooid in 1864. Diverse verenigingen huizen in het binnenfort. Bepaalde stukken zijn afgebroken om plaats te maken voor sportterreinen.

Het ontwerp is een aangepaste versie van Fort III van Borsbeek. Tevens is het ook het enige fort waar een geschutskoepel op het reduit werd gepland. Dit ontwerp werd echter nooit uitgevoerd.

Wikipedia artikel: http://nl.wikipedia.org/wiki/Fort_2

Kreeg toestemming van een Ford verdeler

om deze auto's te fotograferen.

Helaas was de plaats beperkt

en mochten de wagens niet verplaatst worden.

Maar een Model T en een Thunderbird zijn altijd

de moeite om te bekijken.

Pure nostalgie.

Heerlijk om zien

duiven die zitten te broeden,

voortuintjes die mooi gemaakt worden.

Alles vliegt wat vliegen kan

en de planten steken hun kopjes uit het zand.

Heerlijk die aardse geuren en kleuren.

Donkere wolken pakken zich samen.

De guurheid van het weer is er nog steeds.

Maar toch zijn er reeds plassen ontvroren,

voor menig eendje een feest.

Modder en slijk kruistte onze wegen.

Sompig en drassig waren de paden.

Genoten van een flinke wandeling

in Provinciaal domein Rivierenhof.

Het kanaal Gent-Brugge doorsnijdt de vallei van de historische Zuidleie en vormt één van de mooiste landschappen van de gemeente Oostkamp. Met haar project ‘Vallei van de Zuidleie’, beter gekend onder de naam Leiemeersen, ijvert Natuurpunt al meer dan 20 jaar voor de bescherming en ontwikkeling van waardevolle natuur in deze omgeving. Het kanaallandschap is een uitverkoren plek voor wandelaars en fietsers. In dat landschap liggen ook de Warandeputten, een 10 ha groot natuurgebied aan de brug van Moerbrugge dat sinds 1993 beheerd wordt door Natuurpunt. Dankzij de steun van het Vlaams Gewest (Administratie Waterwegen en Zeewezen) zijn de Warandeputten recent omgetoverd tot een echt paradijs voor wandelaars en natuurliefhebbers.

Dwars doorheen de Warandeputten loopt een kronkelend wandelparcours dat je tot bij de mooiste plekjes van het natuurgebied brengt. Langs een knuppelpad door een zeldzaam moerasbiotoop kan je allerlei kriebelbeestjes en kikkers van dichtbij observeren. Vanuit de twee kijkhutten kan je ongemerkt de talrijke watervogels bespieden die zich in het uitgestrekte moerasgebied ophouden. In de vele houtkanten laten zangvogels in alle toonaarden horen dat ze er zich bijzonder goed thuis voelen. Een geluidswal dempt het lawaai van de autoweg.

Dankzij uw blijvende aandacht voor mijn blog,

waarvoor ik u dankbaar ben.

En met de steun van mijn zus en schoonbroer ben ik voor eerst in lange tijd terug de natuur ingegaan.

De vallei van de zuidleie is een aanbeveling waard.

Dit zijn de eerste beelden van een wandeling door dit mooie gebied.