Het museum was zo groot dat je niet op elkaars tenen liep.

De pracht en praal is een uniek element dat vele mensen dagelijks daar komen bewonderen.

Maar de rust en de sfeer die er hangt is zo, dat men als het ware opgeslokt wordt door de kunstwerken en je je alleen voelt als bewonderaar.

Dit museum is ongelooflijk groot.

Het herbergt schatten van Egypte, Romeinen en etc.

De schilderkunstafdeling was ook wondermooi.

Men kan daar dagen in vertoeven om alles nauwkeurig te bekijken.

Geniet van een kleine eerste selectie. 

Naast de academie voor wetenschap,

vroeger behorend aan de Jezuieten.

Lag de kerk in al haar eenvoud.

Van buitenaf gezien toch, geen foto waard.

En moeilijk om ze in haar geheel te fotograferen.

Maar de binnenzijde kan jezelf zien is prachtig.

Wij hadden het geluk dat de conservator aanwezig was die ons bereid was de sacristie te tonen.

Elke priester had er vroeger zijn kastje.

En al de gewaden werden in kasten gelegd.

Je kan moeilijk om de rijke versiering van de kerk heen.

Maar indrukwekkend was het wel.

Prachtig monumentaal paleis.

Zeer grote tuin met waterpartijen.

Er is een grote renovatie aan de gang zodat alles

zoals vroeger eruit zou zien.

Heerlijk rustig in toch een grootstad.

De Stephansdom van Wenen

Prachtig van binnen maar alles is daar te betalen.

En zo een massa volk dat wij dit beperkt hebben gehouden.

Het stadspaleis van prins Eugen

stond aangeduid dat de hovingen te bezichtigen waren.

Renovatie van dit gebouw verijdelde ons plan.

Waar men in het park ook gaat of staat

er liggen, hangen en slapen overal zwervers.

De rust is zo enorm dat zij daar

blijkbaar hun thuis hebben gevonden.

Verder staat dit

prachtig park totaal in functie van de

muziek tenoren die de stad groot hebben gemaakt.

De laatste foto is Johann Strauss

Wij zijn er een paar dagen tussenuit, 

naar waar of hoe ik weet het niet.

Maar zal wel verrassend zijn deze keer.

Bedankt voor de vele bezoeken en de lieve woorden.

het klinkt in onze oren als akkoorden.

Tot volgende week en geniet van het leven.

Liefs en knuffelsq Rik en Mik

Wegens een stroompanne in mijn appartement is mijn pc naar de vaantjes, kapot, wil niet meer werken.

Zal vermoedelijk even duren daar het velrofperiode is om hem te maken. maar geef alle hoop nog niet op. heb nog een oud, zeer oud laptopje waarmede ik na lang wachten dit bericht kon schrijven.

Bloggen zit er dus niet meer in daar hij regelmatig blokeerd.

Ik ben allen dankbaar voor hun bezoek en voor de aandacht die ze ons blog schenken, mogelijk is zaterdag de miserie voorbij anders is het voor veertiendagen daar ik volgende week vrijdag voor 5 dagen op verrassingsweekend ga aangeboden door mijn vrouw. Maar weet niet waarheen of wat dan ook.

Geniet allen van een mooie week en hopelijk ben ik snel uit de miserie.

Rik

Lekker eten en shoppen voor de verjaardag van mijn vrouw en nu ben ik terug.

Maar nog even geduld want nu moet  hetgeen gisteren niet gebeurd is vandaag afgewerkt worden.

Allen een heerlijk weekend en veel lieve groeten en knuffels

Rik.

BARELDONKPAD (nr. 16)

Startplaats : Bareldonkkapel Afstand : 10 km Parkeergelegenheid : op de Donklaan langsheen het Kapelleplein
O.-L.-Vrouw van Zeven Weeën
Sedert onheugelijke tijden stond er, waar nu de startplaats is van het Bareldonkpad, op de glooiing van de zandheuvel, een kapelletje met beeweg toegewijd aan de H.-Maagd: O.-L.-Vrouw ter Groenenstraten geheten, waarschijnlijk naar de dreef die van Berlare door Bareldonk naar Overmere leidde. Het werd in de 15e eeuw herbouwd en in 1774 gerestaureerd tot de huidige Donkkapel.
In 1935 werd de bedevaartplaats verrijkt met zeven kapelletjes (VII Weeen van O.-L.-Vrouw) en een prachtige Kalvarieberg met levensgrote beelden van de hand van beeldhouwer Alois De Beule (1861- 1936).
Voor de wandeling is het wellicht aangewezen nog even te verpozen in deze oase van vredige stilte en vrome kunst. Of we kunnen ook nog Huize Bareldonk met zijn Madonna-museum binnenlopen (open op verzoek bij conservator, Donklaan 123).
Daarna stappen we op langs de Donklaan en de Groene Dijk (even volgen we het parcours van het Boerenkrijgpad). Op het einde van de Groene Dijk kiezen we de richting Sluis.
Voor de eerste gebouwen van het Sluis (verbonden met de Schelde door de Berlaar) duikelen we het Berlaars Broek binnen en begint de heerlijke wandeling door het recent opengesteld natuurdomein. Berlare Broek is een in 1862 drooggelegd moeras waarin 53 vijvers werden aangelegd of uitgediept. Het bevat ongeveer 13.000 populieren (beplantingen die vroeger werden aangewend voor de lucifersfabricage) met in de onderetage hoofdzakelijk els en wilg en in mindere mate, boskers, berk, vogelkers, spork, vlier en olm.
In 33 vijvers kan openbaar gevist worden (de andere dienen als reservaat ). Wandelen is alleen toegelaten op de uitgestippelde wegen. De rijke fauna en t10ra maken van het domein een attractiepool voor de rustige en gemotiveerde natuurliefhebber.
Lichtjes oplopend uit het Berlaarse Broek langs de Kattestraat komen we over het Schuitje en de Ridderstraat aan een nog overblijvend gedeelte van de Gratiebossen. Die bossen vormden in de 17e en 18e eeuw een uitgebreid en dichtbegroeid domein tussen Zele, Lokeren, Berlare en Overmere. Zij waren berucht en onveilig wegens de roversbenden die er zich schuil hielden. Tenslotte dalen we weer af naar het Broek, om langs de dam en de heu-vels en gedeeltelijk langs het natuur reservaat de Turfput, de Zandstraat te bereiken. Over de Olmendreef en de Schrie-kenstraat stappen we door naar de mooie residentiele wijk Urbana, om langs het aloude Pachthof, onze startplaats, Donkkapel, opnieuw te bereiken.

Na een heerlijk weekenje weg naar de Moezel streek, zijn wij in België aangeland.

De wij  zit nog even als smaak op de lippen maar het was er heerlijk vertoeven.

Wij wensen alle zieken een spoedig herstel en allen die ons blog bezochten danken wij bij deze.

Morgen even zien dat er wat foto's opkomen en de bezoeken worden afgelegd, maar nu eerst voor eten zorgen.

Liefs en knuffel aan allen

Rik en Mik

De tuin is zo groot en er zijn zoveel elementen die men wil zien dat eigenlijk een dag tekort is.

Maar dat is dan een goede reden om nog eens terug te gaan.

22 Hoveniers en een aantal vrijwilligers houden deze reusachtige tuin behoorlijk mooi.

De kans om de tuinen vanuit bovenzicht te fotograferen is enkel op woensdag, dan mag men op het dak.

Men is verbaasd en overdonderd door zijn grootsheid.

Volgende reeks gaat meer naar de details in de hof.

Het is mooi om zien hoe men deze carossen en auto's onderhoud.

Er wordt aan de zalen een poetsbeurt gegeven dat het voor elke bezoeker elke dag aangenaam is om naar te kijken.

Wij genoten er in elk geval van.

Door de warmte even uitgeteld, dank aan alle bezoekers voor hun aanwezigheid op ons blog. Maar ik moet even plat voor terug op normaal ritme te komen. Zaterdag normaal terug