Aspendos, Zuid-Turkije

Als je de velden of bergen aan de zuidkust van Turkije intrekt kan je in maart al genieten van vele voorjaarsbloeiers, bij ons in België duurt dat wel even langer! 

Het gezegde  "Iets bekijken met een arendsoog"  betekent dat je iets tot in de kleinste détails bekijkt, wantrouwig, langdurig en met een kennersblik, zoals een echte arend dit doet met zijn prooi.

Eens je een paar honderd meter voorbij de brede kustbaan, de hoge appartementsblokken en de kleine riviertjes gewandeld was, kwam je onmiddellijk tussen de échte turkse mensenterecht, ze zijn vriendelijk en gastvrij.
 De groene landbouwgronden en ontelbare serres, gevuld  met alle soorten sla, tomaten, aardbeien en andere lekkernijen maar ook met anjers in alle tinten rood, lagen niet ver uit elkaar. 
Het geurend citrusfruit en de bloesems aan de bomen
liet vermoeden dat de lente hier al een tijdje in het land was.
Van het machogedrag  van turkse plattelandsjongens en
van vele dieren in het groen en op het beton van de bevloeïingskanalen wisten de meeste toeristen in het grote luxehotel niet écht iets af... 
Zo konden we ongestoord genieten van dit alles, geen enkele andere toerist tegenkomend...

Al is de stad de laatste decennia enorm uitgedeind, toch blijft de oude stad nog altijd haar charme behouden!
We kuierden er meer dan eens rond, herkenden veel maar vonden ook telkens wat nieuws om onze fotolust op bot te vieren

Unieke ontmoetingen, schilderachtige plekjes en speciale effecten volgden elkaar dan ook in snel tempo op.

De Hadrianuspoort



Ruïne van oude christelijke kerk

Oudste moskee van Antalya





Binnenzicht moskee

 Gezellig samen wol oprollen

Alle kruiden van de wereld

In vol ornaat en mét accordeon 

Prachtig beschilderde eieren

De oude stadstoren

Kunstwerk in de fontein

Gezellig babbeltje boven de zee

Sinaasappels en granaatappels worden hier vers geperst

Turkse snoepjes, zo zoet...

In het  "Atatürk"cultuurpark

 

Ijzeren cameraman

Op weg naar de middagpauze?



Waterval even buiten de stad

Elk jaar wachtte ik met spanning af of mijn orchideeën eindelijk nieuwe bloemen zouden krijgen.
Na ettelijke jaren is het dan toch gelukt...
En mooi dat ze zijn, ik sta er nog elke dag voor in bewondering.
Nu maar hopen dat ze 't weer niet voor jaren opgeven hierna ...

Vanavond om tien over acht kwam de zon nog even piepen onder de zware bewolking en zorgde voor een heel laag, maar zó mooi licht op de bomen in de verte... dat ik wel onmiddellijk mijn camera moest nemen!
Na twee minuten was de kleur veel minder fel maar had ik toch enkele mooie shots.

Side was méér dan de moeite waard, we genoten van de stad, de overblijfselen van de grieks-romeinse tijd en het prachtige weer. Een schitterende blauwe hemel overkoepelde dit alles en het prille groen van de lente maakte dit plaatsje  onweerstaanbaar mooi!

Ons bezoek aan de site liep wel wat uit, want na het bewandelen en bewonderen van de oude stad en het museum ter plaatse, namen we het openbaar vervoer terug naar Lara. Dit hield in dat we niet meer, maar ook niet minder, dan 4 grote of kleine busstations moesten aandoen en meerdere uren wachten!
Na een lange dag bekeken we tevreden de prachtige foto's, een schat voor eeuwig... 

Momenteel loopt in Tongeren een tentoonstelling over de opgegraven stad " Sagalassos" in Zuid-Turkije.
Ze wordt "Sagalassos, City of dreams" genoemd.
 
In werkelijkheid is deze site in één woord adembenemend en liefhebbers zullen zeker wegdromen
bij al deze vergane pracht!
Wij hebben er alleszins van genoten, ook al moesten we soms nog even door de sneeuw waden,
want het was nog vroeg lente hier. 
Professor Marc Waelkens en zijn studenten verrichtten
op deze mooie locatie al veel werk
en mogen daarom bogen op internationale bekendheid.
We zijn als medebelgen terecht trots op deze enorme prestatie.

Mijn mooiste foto's krijgen hier dan ook een ereplaats.
Genieten maar!!!

Op de weg tussen Konya en Aksaray kregen we de gelegenheid om een goedbewaarde "Keravanserai" te bezoeken.
 Deze onderkomens lagen op de duizenden kilometerslange "Zijderoute"
en werden ter bescherming van kooplieden en hun dieren elke 42 kilometer gebouwd (dagreis per kameel).
Er waren allerlei voorzieningen zoals een keuken, slaapplaatsen voor dieren en mensen,
 waterputten enz...
's Nachts werd alles afgesloten, want ook toen al waren er benden rovers en dieven die hun graantje van de grote rijkdom wilden meepikken...
Het leverde enkele mooie foto's op van het geheel
en ook van de versieringen die aangebracht werden op poorten en gevels.
Het gaf ook een beeld van de monumentale architectuur in die lang vervlogen tijd.

Cappadocië heeft een uniek landschap, honderdduizenden jaren geleden gevormd door erosie, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen.
We waren er op rondreis in de vroege lente, vandaar dat er hier en daar nog wat sneeuw lag. Dit gaf aan het sprookjesachtige decor nog een extra dimensie.
Wij mochten deze wondere wereld van dichtbij aanschouwen en kregen er maar geen genoeg van.
 Kijk van op afstand mee naar reuzenpaddenstoelen, rotswoningen en stenen panorama's. Beleef de heel eigen sfeer van de omgeving van Göreme, Derinkuyu, Zelve, Kaymakli, Ürgüp, PaŞabaǧ en Avanos.

Dal van de liefde  GÖREME

Zelve

Göreme

Devrent, heilige maagd

Devrent, dansend paar



Devrent, tufstenen kameel

Ürgüp

Göreme

Sinds 2004 zijn er nu al 7 digitale jaartjes gepasseerd.
Ik maakte in 2004 enkele grote reizen, namelijk in maart naar Bali en in oktober naar Zuid-Afrika.
2005 bleef rustig, maar 2006 leverde een weekje rondreizen langs de keizerlijke steden in Marokko op en ook een verblijf van 5 weken in Spanje/San Pedro del Pinatar.
In het volgende jaar trok ik in juni voor een citytrip naar Praag en in de nazomer voor 17 dagen naar Peru!
2008  bleef ik in eigen land en de kriebels kwamen weer in het voorjaar 2009! Een rondreis in het Westen van de U.S.A. was een droom die werkelijkheid werd.
Maar ongelukkig genoeg volgden in 2009 maanden  van
thuis rusten en weer op krachten komen
na enkele serieuze lichamelijke letsels. 
Het was pas in 2011 dat ik het waagde om weer op reis te gaan eerst voor een weekje naar
Turkije en in de zomer naar Engeland .
Dit jaar werd afgesloten met een fantastische reis naar India en nu, 2012, kijken we weer uit naar een rondreisje in Cappadocië/Antalya. Wie weet wat volgt nog na dit avontuur in het land van de buikdanseressen....

De hele familie kon genieten van een snoeppartij van jewelste en was dan ook talrijk vertegenwoordigd op de babyborrel van Florisje. 

Ziek zijn is voor kindjes vertroeteld worden, speciale hapjes toegestopt krijgen en lekker lui een filmpje van Disney kijken in de zetel. Maar eens een beetje beter worden er nog meer eisen gesteld. Mijn kleindochter wou graag koekjes maken en prompt was ze in de weer met bloem, suiker en boter. Een eitje hier een snuifje zout daar...Waarom zout oma? In één twee drie zag ze eruit als de bakker himself en stond met de nieuwe digitale kookwekker in de hand om de baktijd in te stellen, ze kende sapristie alle cijfers al! Wat sta ik soms toch te zien....Maar ja, ze gaat volgend jaar al naar 't eerste leerjaar, gedaan met grote zus spelen in de kleuterschool, haar broertje zal zich alleen moeten redden vanaf september, niet dat hij daar problemen mee zal hebben, integendeel.....
Carnaval op school moeten missen is toch héél héél erg, vooral omdat het mooie kleedje uit India al klaar hing om mee uit te pakken. Volgend jaar beter!!!

Liefde is zichzelf vergeten om de ander gelukkig te maken

Liefde is een gevoel dat zweeft en een aangename rilling geeft






Als je eens wist

                                
                                  Betty Coenen

Als je eens wist wat ik voel
als je naar me lacht
Als je eens wist hoe gelukkig ik ben
als je met me praat
Je bent zo speciaal
Zo helemaal anders dan ik
Ik vind het fijn om naar jou te luisteren
Ik vind je lief en voel me goed bij jou
Als je eens wist dat ik
sinds een paar jaren en dagen
van je ben gaan houden
Zou je dan vertellen dat jij dat ook doet?

Momenteel zullen de bossen en velden van Averegten er wit en koud bijliggen maar toen ik deze foto's nam was het er aangenaam zonnig en zeker 20 graden warmer.




Marieke en Pallieter (?) genieten van een ritje te paard in het Neteland



Melkkitten zoals in mijn jonge tijd...toen Stanske nog café hield
en haar man Gust de koeien molk en zijn akkers bemestte.
 


Op de kinderboerderij genoten de duiven van een vrije namiddag



Bomen met ondiepe wortels  worden logischerwijze  veel vlugger geveld door een storm.

More then a hundredthousend of people 
(reported the newspapers) 
 visited on fridaynight the Lightfestival in Ghent, Flanders .
My friend and me were frozen but delighted
about our pictures as we came home.
Good we went on friday because
on saturday and sunday they
expected the double!




Zoals zovele anderen maakten ze zich klaar ....



Wie ooit in Gent was vergeet nooit meer de schilderachtige Graslei



Een sprookje op het oude postgebouw...

 

De Sint Baafskathedraal waakt zelfs 's nachts over de stad



Op  de brede toren van het Gravensteen werden ontwerpen van gentenaars geprojekteerd 



Herinnering aan Maurice Maeterlinck, de enige Belgische winnaar van de Nobelliteratuurprijs





Hier is een échte lichtkunstenaar aan het werk geweest!







Duizenden ledlichtjes brengen het grootste spektakel van het Lichtfestival



Voorbode van Carnaval?



De overkant van de Graslei met weerspiegeling in de Leie

Mijn allerliefste Romy
je wordt vandaag één jaar
En zoals jij, op heel de wereld
zijn er zeker maar een paar
In een jaar werd je van baby
opeens toch al een hele meid
Die nu en dan, op uur en tijd
om eten en om aandacht schreit
Je krullekop, je lieve snuitje
maakt van jou een heel klein guitje
Dat zich nooit of nooit verveelt
en overal alle harten steelt
Ik hoop dat je nog heel veel jaren
mijn kleine poppetje zal zijn
Dat we samen je kleine zorgen klaren
Dan wordt ons leven een festijn


15 jaar geleden.....




  

 

IK HOU VAN JE ERNSTIGE OGEN
VAN DE STRAKKE, ZORGELIJKE TREK OM JE MOND
IK HOU VAN DE WARMTE VAN JE ARMEN
WAARIN IK RUST EN ZOVEEL VRIENDSCHAP VOND

IK HOU VAN JE KIJK OP HET LEVEN
JE HUMOR, JE GEKDOENERIJ
MAAR 'T MEEST VAN AL HOU IK VAN DE HARTSTOCHT
DIE JOU DOET VERLANGEN NAAR MIJ

1984

Dat koeien heilig zijn in India weten we allemaal, maar ook andere dieren zoals tijgers, slangen en olifanten worden aanbeden. 
Op het platteland zijn koeien, buffels en dromedarissen gedomesticeerd en moeten ze meehelpen op de akkers.
In de steden dwalen oude koeien rond op zoek naar een hapje eten tussen het vuilnis. 
 In het Nationaal park van Ranthambore spotten we veel wild maar spijtig genoeg géén tijgers.
In de rattentempel in Bikaner mochten we binnen zij het dan op kousenvoeten, die sokken werden door velen direkt na gebruik prompt in de vuilbak gedropt.
In de Indiase cultuur is de eerbied voor dieren ingebouwd, er wordt dan ook géén kwaad berokkend aan ook maar het kleinste dier. Dit ook weer door de religie in verband met de eigen reïncarnatie.


 

Koeien zijn meestal gedomesticeerd in India, oud en niet meer renderend slenteren ze in de steden rond, krijgen hier en daar wat eten en... blijven er tot aan hun natuurlijke dood



Dromedarissen worden ingezet in de Tharwoestijn als vervoer voor toeristen en  op het land ook als trekdier



Deze puppies genieten van hun middagslaapje in het "winterzonnetje" 



Varkens brengen hun jongen soms op straat groot. Het aantal biggen is beduidend kleiner dan bij ons 



Aardeekhoorns dagen overal op, ze zijn schattig om te zien en helemaal niet schuw 





Aalscholvers zijn talrijk te vinden bij waterplassen en rivieren in India en ook overal ter wereld



Langoerapen zwerven in heel India rond, ze zijn zeer nieuwsgierig en poseren graag voor de camera

 

Kraanvogels zijn trekvogels die van over de Himalaya komen  overwinteren in India

 

De groene halsbandparkiet leeft in India in het wild



Een dwergooruil knijpt zijn oogjes dicht, slaapwel mijnheer de uil!





Deze  Axisherten  grazen in roedel in het Natonale Park
van  Ranthambore
 


Nee, nee, niet "spiegeltje spiegeltje" maar "visje, visje, waar ben jij"



Een jong Sambarhertje snoept van het groen en de grote witte zilverreiger houdt vissen en kikkers in 't oog 



 De stompe neuzen moeraskrokodillen liggen zich op de rotsen te verwarmen... wat ze meermaals moeten doen want het is 's morgens en 's avonds vrij koud



Ooievaars of reigers...?



De naam van deze prachtige vlinder vond ik niet in mijn vlinderencyclopedie...



En ook deze mooie, bijna tamme vogel in het Nationaal Park kan ik geen naam meegeven. Hij was prachtig met zijn oranje buik en zijn lange staartveren!