De Atlantische kust in Cornwall...

Het schilderachtige dorpje Clovelly ligt aan de Atlantische Oceaan, op de grens van Cornwall en Devon. Het is eigendom van één familie die de huisjes onderhoudt met de oorspronkelijke materialen en ze dan verhuurt.
Het dorpje kan alleen te voet bezichtigd worden.
 Een steil cobblestone-straatje bezaaid met witte huisjes leidt naar het kleine haventje. 
Onderweg kan je een klein vissersmuseum bezoeken en talrijke souvenirwinkeltjes .
 De terugweg kan met een landrover die beneden achter één van de twee hotels vertrekt zodra de plaatsen bezet zijn.








 

Lanhydrock house is een bijzonder groot en mooi landhuis dat aan de familie Robartes  toebehoorde. Het is in de loop der eeuwen vele malen van eigenaar (bewoners) gewisseld. Later is het in de prachtige Victoriaanse stijl van de Robartes teruggebracht door een Trustfonds in Engeland. In de prachtig onderhouden tuin is het fijn vertoeven. Het hele huis bestaat uit 49 kamers en zijn bijna allen te bezichtigen. Het bezoek duurt 2 uur lang en is erg interessant!        

De familie kreeg 9 kinderen en het huis bevatte dan ook een hele vleugel waar kinderkamers, nursery-rooms en zelfs een klein klaslokaal waren ondergebracht.
Er was ook een kerk, ter ere van de heilige Hydrock, ingebouwd. 

Jachttrofeeën en een hoop lederen koffers wezen erop
dat er veel gereisd werd....







 

Lynmouth was een klein kuststadje waar we de  steile "Cliff Railway" namen naar Lynton. Het weer wilde niet mee die dag zodat de wandeling naar "Valley of the rocks" maar door enkele van ons ten einde werd gelopen.
We konden daarentegen genieten van knusse, warme thee- en eethuisjes...
 


Zicht op het strandje van Lynmouth vanuit de "Cliff Railway"



Bloeiende bloemen overal, zelfs aan de straatmuren



Lege straatjes, wellicht vanwege het slechte weer !



Een originele manier om koopwaar te presenteren...



Nog nooit leidde zo'n mooi steegje naar het toilet...

 

In Cornwall bestaat  er een tegenhanger van de Mont Saint Michel in Bretagne/Frankrijk: "St Michael's Mount", gelegen dichtbij Penzance en Marazion!
 In het slot bovenop de berg woont nog steeds de familie St Aubin.
Je kan er per motorbootje, maar tijdens laagtij ook te voet geraken over een cobblestone-paadje. Wij deden de beide...  




Hoogtij aan het strand van Marazion



Zicht op Marazion vanuit de haven van het eilandje



Begin van de wandeling naar het kasteel van de familie St Aubin



Als aasgieren zitten ze te wachten, gek op de restjes van de tafels van het restaurantje



Bij eb terug naar Marazion over de kasseiweg

Newquay, waar we voor 4 dagen verbleven, lag er zeer netjes bij.
Ons hotel stond op een zeer romantische plaats en een stadsbezoek begon bij de
Milleniumsteen vlakbij de zee.
Het restaurant van de bekende Jamie Oliver was niet ver daarvandaan.
Er was een verscheidenheid aan woningen.
Zelfs op een hoge rots in zee bouwde men een groot huis.
Een brug verbond het met het vasteland en een trap van
misschien wel tweehonderd treden leidde
naar een klein privéstrand...




Deze straat deed me een beetje aan San Francisco denken



Aan de stand van de zon kon men hier het uur aflezen als men op de juiste maand ging staan



Het was onderdaad  rond tien uur!



De omgeving straalde kleur en rust uit



Hotel Victoria: Hier kookt(e) James Oliver



De heerlijk blauwe zee, zo dichtbij!



Hier woon je pas ongestoord...
 


"Honi soit qui mal y pense", excentriek huis met franse tekst in het wapenschild



 Vergezicht nabij het terras van hotel "California", kan het mooier?
  

  

Een van de bekendste legendes is deze van "King Arthur en Merlijn, de tovenaar"


zie http://www.celticbritain.net/koningarthur.htm



Onderweg naar Tintagel



Het strandje nabij de grot van Merlijn de tovenaar



De overblijfselen van het kasteel van Koning Arthur



Omwalling op een gevaarlijk hoog punt



Ingang van de grot van Merlijn.



Wandelweg naar de ruïne van het kasteel



Het eeuwenoude postkantoortje van het stadje Tintagel

Polperro ligt zoals zovele cornishe stadjes afgesloten 
van de oceaan door een  muur maar met aan de zijkant
een doorgang naar volle zee.
Bij hoogtij ligt het binnenhaventje onderwater en
kunnen de bootjes uitvaren...
Een korte wandeling leidde ons naar een
mooi uitzichtpunt boven de zee.
In het stadje was het druk en de kleine winkeltjes
 deden goede zaken.
Zoals overal hingen er kleurrijke bloemen in "baskets" en bakken.
De restaurantjes waren zeer authentiek en serveerden vooral vis. 
Overal is ook altijd  "fish and chips" te krijgen
Een  langharige poes wachtte rustig haar beurt af aan een
oude engelse telefooncel,die zéker wel
nog in gebruik was gezien de moderne mogelijkheden ...

Dit liefdadigheidsprojekt
 kenden we al van docu's op TV maar het zicht bovenop was onaards.
 Het leek of enorme UFO's geland waren in een groot groen
 woud van struiken, bomen en planten.
Eens in de koepels stonden we versteld van de exotische weelde.
Het was er ontzettend warm en alles stond droog, een fris bad was welkom geweest voor vele gewassen. Dit moest wel even wachten tot de bezoekers  verdwenen waren.
Elke bioom was er vertegenwoordigd, de plantengroei althans...
Het regenwoud, het mediterrane, de afrikaanse tropen, de aziatische jungle kregen hier hun eigen plek...
 Leuk waren ook de kunstwerken uit hout, de junglehutjes en het bamboehuis.
 Ik stond versteld hoe lekker het sap van een
baobabvrucht smaakte ! 
Vele exotische schoonheden passeerden hier de revue,
als we zelf bleven rondwandelen wel te verstaan...
 Het leek inderdaad veel op de " Tuin van Eden"

Nabij het pittoreske stadje St Ives ligt het "landeinde" van Engeland. Het was een ruig landschap maar het weer was mooi en de blauwe lucht maakte van de anders  zo donkere zee een azuurblauwe!
Jammer genoeg was het voor twee mensen van onze groep hier ook het einde van de reis... 



Paarse Buddleja of Vlinderstruik in volle bloei



Rotsformatie in zee ten Zuiden van Land's End



Ruig en groots, het westelijkste puntje van Engeland



Een mooie maar enigszins gevaarlijke wandeling ligt bovenop de rotsen 



Een eenzame, verkleumde meeuw schuilt op een windstil plekje





Monument voor de soldaten van St Ives gesneuveld in de twee wereldoorlogen. 



St Ives , een kunstenaarsstadje een twintigtal kilometers ten noorden van Land's End
 


Een bloemenzee in tuinen, aan ramen, deuren, muren en op daken



Souvenir- en artisanale winkeltjes alom...



Vissersbootjes gelegen aan een klein zandstrand met kabbelende golfjes



Gedeeltelijk panorama van St Ives



Het lijkt wel het Zuiden van Frankrijk ...

De tuin strekte zich uit in een smalle vallei,  met de zee grenzend aan de  onderste plantenrij...
Beschut door hoge kliffen groeiden er vele tropische planten in open lucht en daar het in Cornwall bijna nooit vriest gedijen ze daar fantastisch!
De allereerste eigenaar was een zeiler die zijn boot aanlegde op zijn  privéstrand. Om telkens op een aangename manier de weg naar zijn veel hoger gelegen huis af te leggen, bouwde hij deze tuin, die langs weerszijden omzoomd was door alle kleuren Hydrangea's...  




Overzicht vanuit het midden van de valleituin



Aeonium Arboreum of "Black Rose"



Zeer helder water voor deze Kois






De bladeren van deze  Gunnera Manicata leken op gigantische rabarberbladeren



Zijn bloeiwijze zag er zeer speciaal uit



Reuzenvarens, ongezien in andere delen van Groot Brittanië  



De Callistemon of Lampenpoetser heet in Engeland Bottlebrush



Een woud van reuzenvarens, heel lommerrijk



Hydrangeas of Hortensiastruiken, aanwezig in grote getale 



Vijver overwoekerd door waterlelies



 Romnea Culteri een papaverachtige bloem met een hart van ontelbare gele meeldraden.

Deze gothische kathedraal straalde rust en sereniteit uit, de eenvoud was opvallend! Geen overdaad van bloemen, kaarsen of heiligenbeelden waren hier de blikvangers.

De eerste fotostop was al een groot succes.
"Castle Combe" lag er rustig bij en die ene bus Japanners deed niets af aan de schoonheid en de kalmte van het kleine plaatsje.
De fototoestellen klikten en piepten, er was geen houden aan!
We hielden ons wel goed aan het afgesproken uur want we hadden van daaruit nog een lange weg te rijden...



Strooien daken zijn typisch engels



Blauweregen beklimt muren en daken
 


Kalkstenen huizen met leien daken



Dit huisje lag er wel héél idyllisch bij...



Uit te kiezen, pondjes in de gleuf onder de pijl a.u.b.



Gevel versierd met zalmroze begonia's



"Hanging baskets" zo spreekwoordelijk voor dit land



Ik telde hier wel twintig verschillende soorten planten en bloemen



Veel is niet genoeg, meer is mooier...
 

Mijn eerste beelden van "Great Britain" waren de " White cliffs of Dover" die mooi afstaken tegen de blauwgroene golfjes van een kalme Noordzee. Dat was al een goed begin...
Toen we eindelijk de ferry verlieten en het linkse rijvak moesten aanhouden werd het alsmaar lichter en lichter, de lucht blauwer en blauwer. Het glooiende landschap van Zuid-Engeland toonde zich in al zijn pracht.
Gele koren-en maïsvelden omzoomd met struiken en bomen in elke soort groen. Het leek wel een patchworkdeken.Zou dit het begin van het wereldwijd verspreide handwerkfenomeen geweest zijn?
 Hier en daar maar steeds vér weg lagen de boerderijen ertussen gestrooid. De weiden werden bevolkt door witzwarte en bonte koeien, paarden, pony's en vooral schaapjes.
Engeland het land van thee en scones, van regen en dauw, van cottages in 't groen, ontvouwde zich meer en meer voor onze gretige ogen... Het was genieten geblazen, dat kon je nu al voelen! 




De haven van Dover ligt vlakbij de kliffen



Ze lijken wel wit geschilderd



Het donkergroen van de bebossing maakt het nóg mooier



Dover Castle staat bovenop de beroemde krijtrotsen



De dreigende wolken schoven langzaam maar zeker naar het oosten...

Het zuidwesten van Engeland is een streek van oude verhalen,
 mythes en legenden.
 Het landschap is grandioos. In diepe inhammen liggen schilderachtige vissershaventjes. Tientallen botanische en andere tuinen, al dan niet privé, kunnen er bezocht worden. 
Men geniet er van een mild klimaat, het vriest er praktisch nooit! Dit 
type weer wordt veroorzaakt door de Warme Golfstroom die voor de kust van Zuid-Engeland voorbijkomt.
Cornwall en Devon zijn een paradijs voor natuurliefhebbers.
 De natuur wordt beschermd, zoals in "Exmoor en
Dartmoor National Park". Dit zijn de laatste stukjes wildernis van Engeland, waar prehistorische cirkels en megalithische monumenten getuigen van eeuwenlange menselijke activiteit.




Stonehenge is een megalithisch monument uit de jonge steentijd
dicht bij de plaats Amesbury in het engelse graafschap Wiltshire.
 

Voor de eerste keer naar Groot Brittanië op reis!
 Ik ben vol verwachting naar groene heuvels, engelse cottages en prachtige tuinen met massa's rozen en andere bloemen.
 Maar zal alles niet  "in het water vallen"? Dat is nog af te wachten, ik hoop er natuurlijk het beste van.
Een beetje regen mág, maar liefst zou ik ook graag af en toe een flinke scheut zon zien. 
Cornwall en Devon liggen in al hun  lieflijke ruigheid te wachten daar aan de overkant,
maar deze nacht zal er hier niet veel geslapen worden...





 

Het is hier weer druk in de winkel, want het schooljaar loopt ten einde.
De laatste dag is gewoontegetrouw maar een halve schooldag en vele oma's, bomma's en grootmoeders of grootvaders zullen weer opgetrommeld worden om de kleintjes op te vangen. Maar ze doen dat met alle plezier...
De kleinste hier wordt pas 2,5 in de loop van september en kan dus nog niet naar de kleuterschool de eerste dag van 't nieuwe schooljaar. Ze zullen er dus in de crêche hun handen nog 2 maanden mee vol hebben.
Het wordt tijd dat hij ( lijkt soms op een "zij") zich eens moet bewijzen tussen grotere kinderen!!!
7 november zal het uur van de waarheid voor hem slaan.
Ik ben er zeker van dat hij zijn "mannetje" zal staan. 


 

  

Sinds 1982 woon ik al in de Romeinse Put en ik woon er nog altijd graag.
Iedereen kent iedereen, want we komen regelmatig op gezellige feestjes bij elkaar.
De laatste keer was op 18 juni jongsleden bij een lekkere Barbecue. Vanaf 2004 zijn er foto's van eerdere feestjes verwerkt in collages...
Vivi en Carl zijn de voortrekkers van elk evenement.
Hartelijk dank bij deze, ook aan iedereen die hen helpt !!!




Vivi heeft altijd een klein rijmend speechke klaar



Elk zijn eigen fles en glaasje, rijden moeten we toch niet meer...



Ook de jeugd ontbreekt hier niet, tof!



Kinderen zijn ook altijd welkom



Peter, de plaatselijke slager verzorgt steeds een fijn maal voor ons  

Uit de oude doos!



Pasen 2004 : Eerste digitale foto's



Kerstmis 2004 : gezellig bij elkaar



15 januari 2006



Mei 2006 : Pensioen



9 september 2006 : Bruegelfeest



13 januari 2007



20 januari 2008



26 juli 2008 : Bruegelavond 



September 2010 : Barbecue



24 april 2011

Het activiteitencentrum voor blinden en slechtzienden 
De Markgrave te Antwerpen maakte deze kleine expositie in het Middelheimpark van werkjes van haar leden.
Je houdt het niet voor mogelijk dat blinde mensen zoiets moois met eigen handen kunnen creëren.
 Ik heb er lang "tussen en rond" gedwaald, en nagedacht...

Deze tekst vond ik in een uitstalraam van een
Mortselse winkel tijdens de " Mortselse Poëzieroute 2011 "
Heerlijk vers vind ik het, om bij weg te dromen...


In de goot
 tussen afgestorven bladeren
vond ik de restanten
van een glimlach.
Ik heb hem
voorzichtig
opgeraapt
en naar huis meegenomen
waar hij nu
voor het vernster staat
en stilaan weer
op krachten komt.
En straks
als alle littekens geheeld zijn
ga ik op zoek
je weet maar nooit
misschien heeft hij wel vrienden.

                                                                Paul  Cardon