Lentebode...
Kleine narcis, zo frêle en zo fris,
je zegt mij dat het bijna lente is.
Je kleur, je groen, je simpele bloem,
kent vele namen en grote roem.
Ik wacht, ik droom en hoop al zo lang,
de grijze regen maakt mij wat bang!
Komt de lente, komt hij gauw,
Met bloemen, purper, geel en blauw?
Lievekensdag...
Ja, zo noemden we vroeger Valentijnsdag. Nog vóór de kaartjes, cadeautjes, knuffels en dineetjes, overgewaaid uit Amerika, ook hier hun intrede deden.
De engelse pioniers hadden de "Heilige Valentinus" meegenomen overzee en nu is het al jaren een hype over de hele wereld. Goed voor de commerce en de romantische zielen, slecht voor de portomonnee en degenen die vergeten werden.
Míjn schatjes werden niet vergeten, ook al moeten ze wachten tot na het skiverlof om hun pakjes en kaartjes te openen.
Straks komt mijn oudste....misschien heeft ze voor mij ook wel een kleine verrassing bij.
Ik wens jullie alleszins een fijne Valentijn en aan alle jarigen op deze dag een extra fijn verjaardagsfeest vol liefde en geluk!
HAPPY VALENTINE !!!
Mijn nieuwjaarswensen aan iedereen
Voorspoedig en gezond nieuw jaar aan iedereen!
Even nog een "frozen moment"
weldra overvloeiend
in alweer een nieuwe jaarkring
Feestelijke rimpeling
in de oceaan
van de tijd...
Frank Kloeck
Nog meer sfeerbeelden van het koude thuisfront...
De noorderkant kan je goed onderscheiden aan de boomstammen
De paadjes zijn nu bijna niet terug te vinden
Een staalblauwe hemel noemen we dit dan in de winter
De treurwilgen kregen in de lage zon een goudgele kleur
Rhododendronknoppen zullen het binnen enkele maanden opnieuw moeten proberen...
Sierlijk als een witte loper over de bevroren vijver
Buitenslaper
De Romeinse Put onder de sneeuw en in de zon !!!
Gisteren, vrijdag 17 december was een uitgelezen dag om de mooiste kiekjes te maken aan de Romeinse Put !
Alles was maagdelijk wit tot de zon zich kwam moeien, toen was het een kwestie van een paar uurtjes om sneeuw en ijs op takken en takjes te zien smelten.
Vlug laarzen en jas aan om het diepblauwe van de lucht en de frisse witheid van de sneeuw te vereeuwigen.
Hier en daar wat bruine blaadjes aan de bomen gaf nog onverwacht wat kleur aan het landschap. Zelfs de bevroren vijver weerspiegelde de lucht en kreeg een ijsblauwe kleur.
De eendjes doken diep in hun kragen en zetten hun veertjes dik om de kou te weerstaan.
Af en toe woei een stijve wind door de bomen waardoor een gordijn van wit poeder naar beneden kwam.
Verderop waren gemeentewerkers nog steeds bezig om decennia-oude wilgen af te zagen vanwege hun wildgroei en het gevaar op het omlaag komen van de zwaarste takken. Het knotten van wilgen is dus wel degelijk nodig!
Afwachten of morgen alles weer ondergesneeuwd is...
Een paar uurtjes in het Arboretum te Kalmthout
De laatste herfstbeelden, de eerste winterprenten, het ging vlug deze week.
In het Arboretum te Kalmthout werd er ook weer dit jaar een bloemsier- en kunstenaarshappening gehouden. Amerikaanse eiken werden omgetoverd tot grote tuin"versieringen", ze waren ontschorst bijzonder wit van kleur. Maar of dat zo zal blijven...
Met natuurlijke ingrediënten zoals, bladeren, zaden, bessen, schors e.a. werden de mooiste kerstcreaties ineen geknutseld. Mooi opgesteld in een wel iets te donkere lokatie...
Rijm en laat zonlicht maakte van de grote "bomentuin" een klein wandelparadijsje....
Het goud van de herfst kwam nú nog beter uit!
Nóg mooier met een wit randje
Niet álle bomen zijn al kaal...
Grassen, rode bessen, heel decoratief allemaal...
Wat dacht je van de échte natuurlijke ijssculpturen?
En nóg houden ze stand, tot alles ontdooit...
Skimmia in bloei én berijmd... 
Net suikeren ijsbloempjes, zo uit een sprookje...
Zo sierlijk en kleurrijk.... 
Dat je ze zou gaan klonen... ;-)
Waardig en trots in het toch ijskoude water!
Er groeien zelfs Sequoia's of Mammoetbomen in het Arboretum
Vruchten met blanke pit, ongezien voordien.
Vrucht van de Magnolia of Tulpenboom
Verdrietjes
Ik heb thuis een potje.
Op het potje staat "verdriet".
Ik doe er vaak "verdrietjes" in,
want als ze klein zijn ...huil ik niet.
Steeds als er iets tegenzit,
er iets gebeurt wat ik niet wil,
open ik het potje,
gooi het erin, heel stil.
Maar gisteren was
de laatste druppel iets te veel.
Van al die stukjes klein verdriet
Kreeg ik een brok in mijn keel.
Mijn hand begon te trillen,
verdriet vloog golvend uit de pot,
een traan begon te rollen,
ik voelde mij erg rot.
Een onbedaarlijk snikken
deed me trillen overal.
Ik zat echt tot mijn haren
in het diepste diepe dal.
Het was met rood omrande ogen
toen ik mijzelf weer rustig kreeg.
Opgelucht keek ik naar mijn potje,
En het potje?...Dat was leeg!
Dus zie je iemand lopen,
Rode ogen en heel bedeesd
Dan vraag je best niets meer,
Dan weet je: haar potje is pas vol geweest.
dichter onbekend
Hydrangea, my love
Nog altijd een beetje aan't genieten van mijn Hortensia al is het nu binnenshuis 
.
De laatste paddenstoelen van dit jaar....
De herfst loopt met wazige, grijze dagen stilaan op zijn einde en de koude, kille winter komt al in zicht... De laatste paddenstoelen verkleuren, vervormen en vergaan langzaam naargelang het seizoen vordert! Hopelijk kon ik de juiste namen achterhalen
De gekraagde Aardster
De geschubde Inktzwam
De Reuzenzwam
De Biefstukzwam
De Rodekoolzwam
De Fopzwam
