Naar de inhoud

vaag

poëmen en sfeerbeelden
seniorennet.beseniorennet.be

op de dool

jaren lang op de dool
in eigen denken en leven
dromen die verlangen
verlangens die verkwijnen
twijfelen tot wenens toe

dit alles verleden tijd
en toch mijn geest
kan niet wennen
aan een heerlijke werkelijkheid
blijft wat op de dool

alleen zijn doet dromen
verlangen naar wat reeds is
alsof het morgen weer verdwijnt
maar jouw woorden en knuffels
schudden mij telkens wakker

langzaamaan kom ik weer tot leven
energie in overvloed
het oude paard komt in problemen
tjonge je bent niet meer dat veulen
zo onvermoeid niet in te tomen

alleen jij
houdt mij in bedwang
brengt diepe rust
zo kan ik langzaamaan
weer ons mooie leven gaan.

dala



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:57 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

begrijphetnietje8 december 2006 om 13:41

groetjes

Hier hoor ik klanken van het genieten van wat iedere dag brengt.
thea8 december 2006 om 07:52

Goed zo!

Hier klinkt weer optimisme is. Hartstikke goed! Lekker genieten van wat het nu geeft. Een mens leeft maar ene keer. Blij zijn met elke nieuwe kans. Groetjes Thea.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

luisteren naar de stilte

de stilte
werkt in de diepte
de rust
palmt mij langzaam in

in alle sereniteit
gaf zij de boodschap door
ouders geef zelfvertrouwen
aan jullie kinderen

dan komt de vraag
hoe doe je dat nu toch
in deze rare wereld
waar verwarring heerst

het antwoord
is vrij eenvoudig
geloof in je kind
spreek het duidelijk uit.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:33 Reageer op dit bericht

vreemde vriendschap

vreemde vriendschap
langzaam ontstaan
toch letterlijk uit de lucht gevallen
eerst aarzelend maar stilaan sterk

uit persoonlijke nood gaan bloggen
je schrijft van je af voor jezelf
een dubbel werkende therapie
het schrijven zelf en de respons

in een andere put vol ellende en pijn
gebeurd hetzelfde en je leest het
opgekropt leed dat openbarst als een etterbuil
die langzaam opdroogt in de openheid

een zielsgenoot reageert of neemt contact
en wonderbaar wederzijds vetrouwen ontspringt
als een bron vol verfrissend helder water
begrip wordt in goed gewogen woorden
over je heen gestort
de wonde zuivert en heelt

het voelt aan als een welgemeende knuffel
waar je spontaan teruggeeft wat je krijgt
zelfs veel en veel meer
want je begrijpt jouw correspondent
zo krijg je eenzelfde effect aan de overkant
dit is vreemde maar heerlijke vriendschap

De basis is stil meevoelen tot in de kern
woorden wikken en wegen in voorzichtigheid
het groeit uit tot nooit meer alleen zijn
wat als klaaglied begon wordt weldra vreugdezang.

dala


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

eenzaam roosje

laat ontloken

in ‘t novemberlicht

rustig geplukt

in de vroege morgen

uit liefde geschonken

de beminde opgetogen

om het zomerwonder

als de winter lonkt

en de vorst

reeds regeren kan.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 10:40 Reageer op dit bericht

respect

zacht geplaatst
voet na voet
stil en behendig
als partner slaapt
bezorgd vermoeid
tot rust wil komen
moet een ander ritme
niet storend luid
eigen wegen gaan
dan vraagt respect
zacht en stil op te gaan
in eigen bezigheid.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 05:25 2 reacties Reageer op dit bericht

jij toch

eigen woorden deden me schrikken

toen jouw reactie

als een raak schot

mij trof in al mijn gevoeligheid

 

je was wat kregelig

al die verloren tijd

ontsproten uit pesterij

mijn woorden waren niet gewogen

passend in jouw pijn

 

maar jij kwam tot beheersing

als een vaste routine

geschreven op jouw lijf

als een vreemde

til ik pas een tipje van de sluier

van jouw bekommernis.

 

dala

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door dala om 06:16 Reageer op dit bericht

herinnering

die ene naam

wakker geschrokken

uit verleden tijd

brengt zoveel tot leven

in herinnering

 

ik grijp de pen

begin te schrijven

stuiven ze plots uiteen

zo allen door mekaar

verwarring compleet

 

eens de pen geborgen

zijn ze daar terug

mij smekend in koor

laat ons toch waar we zijn

voor jouw eigen vrede en rust

 

ja waarom zou ik wel

al die oude pijn

terughalen naar het nu

als mijn heden ten dage

gevuld is met nuttig bezig zijn.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 04:30 2 reacties Reageer op dit bericht

nieuw

alles lijkt me nieuw
of is het enkel mijn kijk
op de dingen
met een ander gevoel
wat men benoemt
als goed in zijn vel zitten
rustig kan ik nu verder
vol vertrouwen
maar moest het tij nogmaals keren
dan in volle vertrouwen doorgaan
stap na stap in zekerheid.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 09:46 1 reactie Reageer op dit bericht

mokerslag

een mokerslag
van liefdeloosheid
maar ook hypocrisie

wankelend
hard incasseren
inwendig trillend

doorbijten
omwille van geliefden
bijna de instorting nabij

raad geven
is zinloos gedoe
heel stil luisteren niet

waar haal je dan sterkte
altijd dat lijden
hoe blijven vertrouwen?

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

de bitsige korst

de vroegere lach
steekt zijn kop op
maar de bitsige korst
kraakt voorlopig niet
weerbarstige stugheid
haalt nog de bovenhand

De blijheid van weleer
is niet dood
de bitterheid lost langzaam op

alleen met jouw hulp
zal ik weer blij zijn
lachen in volheid
diepe vreugde scheppen
bij heel kleine dingen
er is hoop voor nieuw evenwicht.

dala.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:25 1 reactie Reageer op dit bericht

tuinieren

de tuin
als hobby
de jaren
een spelbreker

ik houd vol
ten koste van
gewone dingen
die leuker zijn

tuinieren
was dat ook
wordt moeilijk
ik ben versleten

veel te vroeg
heel zeker
ik kan er niet om heen
het is gewoon een feit.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 11:09 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van vaag

↑ Terug naar de berichten