Woensdag 24 oktober 2007

oeijejoei

Het winterseizoen is ingezet met al zijn triestigheden en dat kan doortastend nawerken op de mens.

oeijejoei

wat heb ik toch
zo 'n akelig gevoel
waarom toch
zwartgalligheid
beheers je mij

mijn buurvrouw zegt
jongen 't is 't seizoen
is de zon er niet
dan word je triest
schijnt ze wel
is het bibber koud

ik denk aan jouw lach
het helpt wel iets
maar je bent er niet
ik zit hier zo maar
wat eenzaam
wat treurig te zijn
onnozelaar

gelukkig is er voortaan
dit gedicht dat mij zegt
doe er wat aan
zo staat die akeligheid
van me afgeschreven
te grabbel gegooid
ik ben het kwijt
en lach erom.

dala

Geschreven door dala om 09:19 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 23 oktober 2007

ach

Als je als oudere man, leeft met een jongere vrouw die nog uit werken gaat, dan schrijf je wel eens zo'n pessimistisch poëem.

ach

zij met wie ik drinken kan

heeft geen dorst meer

naar mijn gevoelig zijn

dan maar water in de wijn

zorgen al wat je wilt

van beider zij

maar de fijne drank

wordt elders gedronken

door anderen genoten

ik leef

in eenzaamheid en

wie er houdt van mij

dat weet ik wel

maar leef

te ver af van iedereen

hoe wou ik nu met jou

de fijne drank gaan drinken

in begrip en samen zijn.

dala

Geschreven door dala om 07:51 Reageer op dit bericht

Maandag 22 oktober 2007

ik wou

Ieder mens die veel alleen is wil wel eens dieper op de zaken ingaan door eens een langer gesprek dan altijd vluchtig omdat de jachtige, drukke tijd, het niet toelaat.

ik wou

helaas dan maar

verlangens blijven

niet ingevuld

niet begrepen

mis verstaan

veel is het niet

wat ik wens

niet vast verbonden

ook niet vluchtig zo

als een verpozing

zo af en toe

een babbel

een knuffel

je bent er niet

meer en langer

dan het af en toe

nu mijn deel

afgemeten veel te kort

je bent zo druk bezet

vreugd en pijn

gemengd in die ene beker

niet in twee teugen leeg

dan weer het alleen zijn

helaas dan maar

er is niet meer

voorlopig toch.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 21 oktober 2007

het klaproosje

In mijn tuin, dicht bij de composthoop vond ik op 20-10-2007 dit bloempje. Verkeerd seizoen, niet ideale plaats.

het klaproosje

vreemd
dacht ik zo
plots bleef ik staan
sprak het bloempje

eenzaam bewonderend aan

wat doe jij hier
op deze plaats
in dit seizoen
jij hoort in de zon
bij zomertij

vreemd
zei het plantje
dat ik jou versta
en dat jij
met mij bent begaan

hoe ik hier kom
weet ik niet
wat doe je er aan

ik ben er zo

komen te staan

aandacht geef je mij

maar geen zon
geen ander seizoen

het almachtige lot

bracht mij zo maar

geniet jij nu
zoveel je kan

daarvoor ben ik hier

morgen

ben ik heen.

dala

Geschreven door dala om 09:37 Reageer op dit bericht

Zaterdag 20 oktober 2007

zon brengen

buiten de greep

van een verloren droom

wandel je

in mijn verbeelding

onwerkelijke realiteit

van kleur en vorm

die mij stand laat houden

binnen de grimmigheid

van dit aardse bestaan

terwijl ik vluchten wou

zo menige keer

naar de ongrijpbare verten

van het eeuwige

alles of niets

zo de schoonheid

van jouw behouden lach

mij wat opbeurt

zodat ik opnieuw

in blijheid leef

zon breng

naar wie er nood aan heeft.

dala

Geschreven door dala om 05:50 Reageer op dit bericht

Vrijdag 19 oktober 2007

de zon

de zon

woorden
warm gesproken
voorrraad
uit jouw eerlijkheid
brengen mij
opnieuw
de zon

duisternis geweken
inzicht terug
vliegen
uit jouw armen weg
het lukt

ik gaf te gul
teveel
offerde de bron
mijn energie
verdween
zodat ik niet meer
verder kon

wat jouw woord toch
mij geven kon
heldere kijk
nieuwe start
en meer
zoveel meer.

dala

Geschreven door dala om 06:55 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 18 oktober 2007

even maar

Bij deze foto voelde ik mij zo zwak, zo raar en had ik behoefte om te praten, steun te zoeken, te leunen.

even maar

opnieuw kunnen praten

even maar

van jouw kracht genieten

even maar

kunnen meedragen

in mijn geheugen

jouw gelaat

ik heb het nodig

ik heb jouw nodig

wankel als ik sta

onzeker als ik ben

gevoelige man

kom mij ter hulp

neem mijn onrust mee

in jouw lach

dan kan ik weer vooruit

met nieuwe moed

steeds opnieuw en opnieuw

als het niet meer gaat

zoveel triester

toch meer rust

vooral zoveel stiller nu
nu lukt het wel.

dala

Geschreven door dala om 07:07 Reageer op dit bericht

Dinsdag 16 oktober 2007

heen

Het mooie weer van ons verlof, hebben we niet meegebracht en dan zowel letterlijk als figuurlijk.

heen

het mooie
is er niet meer
de lach is weg
vooral de klare kijk
alles lijkt nu leeg
de toekomst zwart

hopelijk is die lach
slechts opgeborgen
wacht ik stil
verward
dat veel opnieuw
een beetje wordt
zoals voorheen

de laatste tijd
loopt zo wat alles
verkeerd
mijn goede luim
verdween
misverstanden
met hopen
ruim die maar weg
onbegonnen werk
lijkt me zo

zelfs jij
die steeds mij
op kon vangen
leek wel even
uit je humeur
zo weet ik niet meer
hoe de zon te vinden
die zelfs verdween
uit jouw lach

waarschijnlijk
ben ik het wel
die alles bekijk
met betraande ogen
achter een donkere bril.

dala

Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 16 oktober 2007

onbereikbaar

jouw ranke lijf

danst voor mijn geest

de zachte woorden uit jouw mond

liefkozen mijn herinneren

mijn armen willen je omsluiten

maar afscheid is mijn bruid

de droom van vele tijden

sluipt

rond de morgen van mijn nacht

er is geen grens aan het verlangen

geen grens

aan jouw onzichtbaar

aanwezig zijn

bij het verdriet van elke dag

koester is jouw beeld

in het heden

van mijn denken

jij brengt licht

in de duistere plaatsjes

van mijn ik

zo zal ik triestig zijn

iedere dag

dat jij er niet bent

wetend

dat je er nooit zal zijn.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 15 oktober 2007

het model

kleed je uit

dat ik je schoonheid zie

in al zijn pracht

ik durf niet

dit jou te vragen

heb veel te lang gewacht

het betaamd toch niet

spreekt nu een stem

binnenin mij toe

die stem uit het verleden

rond preutsheid en zonde

het roept van beider kant

het roept zo even hard

zo ligt de vraag

mij in de mond

sterft op mijn lippen

kleed je uit

dat ik je schilderen kan

als ik dat mag.

dala

Geschreven door dala om 07:07 Reageer op dit bericht

Zondag 14 oktober 2007

zorg

Zoals die plant zie ik er uit in volle bloei. Maar aan de binnenkant is het anders. Wat ik hier tracht onder woorden te brengen

zorg

mijn lichaam

goed verzorgd

in de watten gelegd

mijn geest

op droog zaad

in eenzaamheid

de ziel

die mij verstaat

elders gelogeerd

mijn woorden

bereiken jou wel

wat vang je er mee aan

er is een woord

geen wederwoord

zo raak ik klem

vroeg of laat

stop ik er mee

totaal uitgeput

tot de bodem gegeven

zonder woorden nog

voor iemand bestemd

wat rest mij dan
tenzij de herinnering

enkel aan jouw lach.

dala

Geschreven door dala om 07:42 Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 oktober 2007

de verandering

mijn woorden

te luister gelegd

waar vinden die gehoor

waar vind je ze terug

ik weet het niet
want ik leef

aan de andere zij
van de leeftijdskloof

en binnenkort

dan schrijf ik niet meer

dan leef ik hopelijk wel

een heel nieuw leven

ja een leven

heel fijn

aan de andere kant

van de dood

wordt het illusie

weet ik toch niets meer

verdwijn in nietigheid

geloof het toch

mis me dan maar

ik mis jou nu.

dala

Geschreven door dala om 07:13 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 12 oktober 2007

een model

Vroeger uit den boze, nu dagelijkse kost voor wie het werkelijk wil, naakt. Zo af en toe krijg je het voorgeschoteld, open en bloot, in het openbaar.

een model

boeiend ja
aangewezen
nee
een naaktmodel
in eigen atelier

vroeg of laat
loopt het fout
vooral
als je een vrouw hebt
waarvan je houdt

je kent dat wel
kijken mag
aankomen niet
maar de geest gewillig
het vlees o zo zwak

in groep lukt het wel
doch sterk gebonden
aan uur en tijd
zo ben je vlug
je goesting kwijt.

dala

Geschreven door dala om 06:12 Reageer op dit bericht

Woensdag 10 oktober 2007

tentoon

tentoon

jij alleen

had dieper dan de anderen

een mooie decolté

ik heb niet gegluurd
maar rechtuit gekeken
je dekte hem niet toe

zacht

als perzikvel
leek je huid

de welving
leek natuurlijk
niet gesilicoond

de kleur
getaand
door de zomerzon

ik keek

vol genietend

jij liet begaan

ik zag
dat je wist
dat ik genoot.

dala

Geschreven door dala om 05:30 Reageer op dit bericht

Dinsdag 9 oktober 2007

graag zien

Als ik de foto bekijk, denk ik aan jou. Jij hielp me veel maar nu zien we mekaar nog zelden.

toch

ik dacht al

je denkt niet aan mij

nooit een bericht

zelden of toch wel eens

mondeling gegeven

zo af en toe

lees je wel

wat ik geschreven heb

niet in rijm maar vrij

recht uit mijn hart

op het ritme

van mijn woorden

drijf je weg in dromen

verlangen of bedenking

veronderstel ik dan

het grijpt je aan

diep of wat minder

soms zegt het helemaal niets

is van minder belang

ik schrijf voor mij en jou

mijn eigen wonden

dienen gezalfd

ook die van jou

vergen heel wat zorg

dan nog uit onverwachte hoek

soms schrijf ik

speciaal voor jou

zo nu en dan

meestal komt alles zo vanzelf

diep denken vergt het niet

het komt uit de volheid

van vreugde en pijn

van een hart dat meeleeft

met de vreugden en de pijn

van de medemens.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 8 oktober 2007

ja met jou

zit ik hier

te schrijven

waar ik praten wou

er is geen tijd

komt die er ooit

ik vrees van niet

zolang er hoop is

blijf ik toch verlangen
naar een samenzijn

verlangen naar af en toe

een gesprek met jou

in vrije stijl

gezellig in de zon

oog in oog

zonder misverstand

gesprek zonder afscheid

van het leven en van jou

van jouw woord en lach.

dala

Geschreven door dala om 06:25 Reageer op dit bericht

Zondag 7 oktober 2007

zo maar

Zonder mouwen is goed. Met niets is zoveel beter.

zo maar

ik zou je willen zeggen

dat ik je graag zie komen
dat ik je graag zie

in je jurk zonder mouwen
dat ik je graag zie

zonder jurk zonder iets
dat ik je graag zie

dan bewonder ik

jouw schoonheid

bezing en bejubel ze

ik laat haar spelen

in mijn gedachten

lang nadat je ging

en mij dromend achterliet

kom vlug terug

als voor een feest

en telkens weer

kan ik jou omhelzen

knuffelen en strelen

zodat je langer uitstelt

om opnieuw heen te gaan.

dala.

Geschreven door dala om 07:13 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 oktober 2007

een lied

een lied

in mijn hart
galmt een lied
dat jouw schoonheid
jouw toewijding
vereert en bezingt
zonder woorden
zonder geluid
het zindert
door vel en huid
door merg en been

ik weet dat je het voelt
want mijn lied is oprecht
het blijft binnen de perken
van alle fatsoen
omdat het liefde is
in een zoveelste vorm
gericht speciaal aan jou.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 oktober 2007

oei

Ik geniet van de groene weelde in de tuin, in het voorjaar maar ook van de groene weelde, in het najaar.

tuinboer

in een dicht van vroeger

bleef ik een boer

maar dan herboren

uit klei en uit woorden

de klei is opgedroogd

de woorden herleven

in mijn hart

ook op papier

je kan ze lezen

terstond vergeten

na wat leesgenot

of er van balen en gaan

zo af en toe ben ik nog boer

geen patatten meer

geen koren

enkel groenten

maar dan zonder voren.

dala

Geschreven door dala om 07:20 Reageer op dit bericht

Donderdag 4 oktober 2007

voor wie dan ook

ik ben in vrijheid
slaaf geworden
van jouw lach
jouw schoonheid
die mij bedwelmt

mijn weg is eenzaam
zij is er bijna niet

jij bent er nooit

het kan ook niet

ik verdwijn heel langzaam
naar de eeuwigheid

eerst sterft mijn kunst

zo langzaam af

geen beelden meer

zelden toch nog

een schilderij voor buiten

op straat

te kijk voor iedereen

als dit ook nog verdwijnt

is mijn levendigheid zoek

verloren gegaan

voor goed.

dala

Geschreven door dala om 08:22 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van vaag