even maar

Dinsdag 16 oktober 2007

heen

Het mooie weer van ons verlof, hebben we niet meegebracht en dan zowel letterlijk als figuurlijk.

heen

het mooie
is er niet meer
de lach is weg
vooral de klare kijk
alles lijkt nu leeg
de toekomst zwart

hopelijk is die lach
slechts opgeborgen
wacht ik stil
verward
dat veel opnieuw
een beetje wordt
zoals voorheen

de laatste tijd
loopt zo wat alles
verkeerd
mijn goede luim
verdween
misverstanden
met hopen
ruim die maar weg
onbegonnen werk
lijkt me zo

zelfs jij
die steeds mij
op kon vangen
leek wel even
uit je humeur
zo weet ik niet meer
hoe de zon te vinden
die zelfs verdween
uit jouw lach

waarschijnlijk
ben ik het wel
die alles bekijk
met betraande ogen
achter een donkere bril.

dala

Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 16 oktober 2007

onbereikbaar

jouw ranke lijf

danst voor mijn geest

de zachte woorden uit jouw mond

liefkozen mijn herinneren

mijn armen willen je omsluiten

maar afscheid is mijn bruid

de droom van vele tijden

sluipt

rond de morgen van mijn nacht

er is geen grens aan het verlangen

geen grens

aan jouw onzichtbaar

aanwezig zijn

bij het verdriet van elke dag

koester is jouw beeld

in het heden

van mijn denken

jij brengt licht

in de duistere plaatsjes

van mijn ik

zo zal ik triestig zijn

iedere dag

dat jij er niet bent

wetend

dat je er nooit zal zijn.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 15 oktober 2007

het model

kleed je uit

dat ik je schoonheid zie

in al zijn pracht

ik durf niet

dit jou te vragen

heb veel te lang gewacht

het betaamd toch niet

spreekt nu een stem

binnenin mij toe

die stem uit het verleden

rond preutsheid en zonde

het roept van beider kant

het roept zo even hard

zo ligt de vraag

mij in de mond

sterft op mijn lippen

kleed je uit

dat ik je schilderen kan

als ik dat mag.

dala

Geschreven door dala om 07:07 Reageer op dit bericht

Zondag 14 oktober 2007

zorg

Zoals die plant zie ik er uit in volle bloei. Maar aan de binnenkant is het anders. Wat ik hier tracht onder woorden te brengen

zorg

mijn lichaam

goed verzorgd

in de watten gelegd

mijn geest

op droog zaad

in eenzaamheid

de ziel

die mij verstaat

elders gelogeerd

mijn woorden

bereiken jou wel

wat vang je er mee aan

er is een woord

geen wederwoord

zo raak ik klem

vroeg of laat

stop ik er mee

totaal uitgeput

tot de bodem gegeven

zonder woorden nog

voor iemand bestemd

wat rest mij dan
tenzij de herinnering

enkel aan jouw lach.

dala

Geschreven door dala om 07:42 Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 oktober 2007

de verandering

mijn woorden

te luister gelegd

waar vinden die gehoor

waar vind je ze terug

ik weet het niet
want ik leef

aan de andere zij
van de leeftijdskloof

en binnenkort

dan schrijf ik niet meer

dan leef ik hopelijk wel

een heel nieuw leven

ja een leven

heel fijn

aan de andere kant

van de dood

wordt het illusie

weet ik toch niets meer

verdwijn in nietigheid

geloof het toch

mis me dan maar

ik mis jou nu.

dala

Geschreven door dala om 07:13 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 12 oktober 2007

een model

Vroeger uit den boze, nu dagelijkse kost voor wie het werkelijk wil, naakt. Zo af en toe krijg je het voorgeschoteld, open en bloot, in het openbaar.

een model

boeiend ja
aangewezen
nee
een naaktmodel
in eigen atelier

vroeg of laat
loopt het fout
vooral
als je een vrouw hebt
waarvan je houdt

je kent dat wel
kijken mag
aankomen niet
maar de geest gewillig
het vlees o zo zwak

in groep lukt het wel
doch sterk gebonden
aan uur en tijd
zo ben je vlug
je goesting kwijt.

dala

Geschreven door dala om 06:12 Reageer op dit bericht

Woensdag 10 oktober 2007

tentoon

tentoon

jij alleen

had dieper dan de anderen

een mooie decolté

ik heb niet gegluurd
maar rechtuit gekeken
je dekte hem niet toe

zacht

als perzikvel
leek je huid

de welving
leek natuurlijk
niet gesilicoond

de kleur
getaand
door de zomerzon

ik keek

vol genietend

jij liet begaan

ik zag
dat je wist
dat ik genoot.

dala

Geschreven door dala om 05:30 Reageer op dit bericht

Dinsdag 9 oktober 2007

graag zien

Als ik de foto bekijk, denk ik aan jou. Jij hielp me veel maar nu zien we mekaar nog zelden.

toch

ik dacht al

je denkt niet aan mij

nooit een bericht

zelden of toch wel eens

mondeling gegeven

zo af en toe

lees je wel

wat ik geschreven heb

niet in rijm maar vrij

recht uit mijn hart

op het ritme

van mijn woorden

drijf je weg in dromen

verlangen of bedenking

veronderstel ik dan

het grijpt je aan

diep of wat minder

soms zegt het helemaal niets

is van minder belang

ik schrijf voor mij en jou

mijn eigen wonden

dienen gezalfd

ook die van jou

vergen heel wat zorg

dan nog uit onverwachte hoek

soms schrijf ik

speciaal voor jou

zo nu en dan

meestal komt alles zo vanzelf

diep denken vergt het niet

het komt uit de volheid

van vreugde en pijn

van een hart dat meeleeft

met de vreugden en de pijn

van de medemens.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 8 oktober 2007

ja met jou

zit ik hier

te schrijven

waar ik praten wou

er is geen tijd

komt die er ooit

ik vrees van niet

zolang er hoop is

blijf ik toch verlangen
naar een samenzijn

verlangen naar af en toe

een gesprek met jou

in vrije stijl

gezellig in de zon

oog in oog

zonder misverstand

gesprek zonder afscheid

van het leven en van jou

van jouw woord en lach.

dala

Geschreven door dala om 06:25 Reageer op dit bericht

Zondag 7 oktober 2007

zo maar

Zonder mouwen is goed. Met niets is zoveel beter.

zo maar

ik zou je willen zeggen

dat ik je graag zie komen
dat ik je graag zie

in je jurk zonder mouwen
dat ik je graag zie

zonder jurk zonder iets
dat ik je graag zie

dan bewonder ik

jouw schoonheid

bezing en bejubel ze

ik laat haar spelen

in mijn gedachten

lang nadat je ging

en mij dromend achterliet

kom vlug terug

als voor een feest

en telkens weer

kan ik jou omhelzen

knuffelen en strelen

zodat je langer uitstelt

om opnieuw heen te gaan.

dala.

Geschreven door dala om 07:13 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 oktober 2007

een lied

een lied

in mijn hart
galmt een lied
dat jouw schoonheid
jouw toewijding
vereert en bezingt
zonder woorden
zonder geluid
het zindert
door vel en huid
door merg en been

ik weet dat je het voelt
want mijn lied is oprecht
het blijft binnen de perken
van alle fatsoen
omdat het liefde is
in een zoveelste vorm
gericht speciaal aan jou.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 oktober 2007

oei

Ik geniet van de groene weelde in de tuin, in het voorjaar maar ook van de groene weelde, in het najaar.

tuinboer

in een dicht van vroeger

bleef ik een boer

maar dan herboren

uit klei en uit woorden

de klei is opgedroogd

de woorden herleven

in mijn hart

ook op papier

je kan ze lezen

terstond vergeten

na wat leesgenot

of er van balen en gaan

zo af en toe ben ik nog boer

geen patatten meer

geen koren

enkel groenten

maar dan zonder voren.

dala

Geschreven door dala om 07:20 Reageer op dit bericht

Donderdag 4 oktober 2007

voor wie dan ook

ik ben in vrijheid
slaaf geworden
van jouw lach
jouw schoonheid
die mij bedwelmt

mijn weg is eenzaam
zij is er bijna niet

jij bent er nooit

het kan ook niet

ik verdwijn heel langzaam
naar de eeuwigheid

eerst sterft mijn kunst

zo langzaam af

geen beelden meer

zelden toch nog

een schilderij voor buiten

op straat

te kijk voor iedereen

als dit ook nog verdwijnt

is mijn levendigheid zoek

verloren gegaan

voor goed.

dala

Geschreven door dala om 08:22 Reageer op dit bericht

Woensdag 3 oktober 2007

heen gaan

Moeder, gelukkig ben jij er nog al hoor je zeer slecht en is er af en toe een misverstand. Je komt nog wel eens heel leuk uit de hoek. Er zijn echter andere personen die ik heel erg mis.

heen gaan

als in een droom

ben je er soms

wel eens duidelijk

meestal vaag

de kans om jou te zien

in al jouw glans

in al jouw glorie

is er nooit geweest

mijn verbeelding

helpt me geen zier

enkel jouw gezicht

jouw ogen zijn er soms

zo helder en diep

als jouw blik

herinner ik mij niets

plots was je er niet meer

nu zijn mijn tranen

in het geniep geweend

weg en opgedroogd

alles is puur herinnering

een nieuwe lach

helpt mij nu

zo af en toe

stijl depanneren

leefbaar is het wel

toch niet meer zo

de volheid van weleer

die mis ik nog steeds.

dala

Geschreven door dala om 07:17 Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 oktober 2007

illusie

illusie

in een droge droom
mocht ik je uitkleden
maar wat ik ook deed
er bleef onverwijld
een laatste kledingstuk
jouw schoonheid verhullen

dan wou ik gretig voelen
maar prompt weerde je me af
ik dacht nu is het echt voorbij
maar je stak een handje toe
zo kon ik van jouw naaktheid
nog juist een glimp opvangen

toen ik haastig wakker schoot
om beter te kunnen kijken
greep alleen zijn en frustratie
mij beklemmend aan
het verlangen bleef nog even
ebde toen langzaam weg.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 1 oktober 2007

mijn weg

de weg is bochtig

keuzes in overvloed

plots zit je verkeerd

de juiste richting kwijt

de rust in mij

ook zoek geraakt

brengt twijfels mee

ik keer best terug

terugkeren ja

maar waarheen

halt houden

de tijd laten begaan

alles klaart zo uit

dan weet ik opnieuw

welke richting ik ga

welke de juiste is.

dala

Geschreven door dala om 06:42 Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 september 2007

parallel

Terwijl de wilde wingerd totaal verkleurt en straks zijn blad verliest, staat de wilde camperfoelie nog volop in bloei en die verliest in de winter zijn blad niet.

paralel

het verschil is groot
tussen jou en mij
beiden mild en heftig
kijk maar in de natuur
je vindt er een parallel

de wilde wingerd
staat naar de winter toe
kort maar hevig
in vuur en vlam
dan dooft hij uit
alsof de dood hem grijpt

de wilde camperfoelie
staat nog volop in bloei
verliest niet eens zijn blad
hoe guur de winter ook razen mag
zoek zelf maar uit
welke plant hier
ons beider symboliseert.

dala

Geschreven door dala om 07:38 Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 september 2007

hoe verder

het lukt me niet

te worden

naar jouw wens

het lukt me niet

niet meer spontaan

gevoelig te zijn

het lukt me niet

niet te knuffelen

links en rechts

vreemd ga ik niet
dat nooit
ik hou van jou

het lukt me niet

kil en afstandelijk

door het leven te gaan

daarbij dat wil ik niet

wil jij dat wel

vertrouw mij maar

waarheen kan ik gaan
ik weet het niet

uit het leven misschien.

dala

Geschreven door dala om 05:35 Reageer op dit bericht

Donderdag 27 september 2007

de stoel

Hier staan het jaar door stoelen klaar om rustig op plaats te nemen voor een fijne babbel.

de stoel

in de zon
in de tuin of in huis
altijd staat hij klaar
jouw stoel

de nood om te praten
zo groot
de tijd dat je er bent
zo gering

luister naar mij
praat met mij
meer en meer
drukt de stilte

ik hou van rust
maar meer en meer
wil ik contact
naar diepte toe

helaas
alle stoelen leeg
blijf ik alleen
in vreugde of verdriet.

dala

Geschreven door dala om 17:10 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van vaag