Berichten van 18 december 2006 tot 24 december 2006

Kriebel-krabbel-krouw

kleine lieve kinderhand

schiet uit de mouw

bibbert van de kou

vult vlug de mand

grabbelen we in het hout

steek ik het rap in brand

dan heb je niet meer koud

rust nu in vrede mijn vriend

ik heb je gekend zoals weinigen dat mochten

je gewaardeerd

van je geleerd

en teruggegeven wat ik zelf al bezat

het onvolmaakte leven

was tussen ons geweven

als een woekerplant

bij jouw sterven stond ik daar

als naakt en verwezen

maar de warmte van de herinnering

dekte mij toe

met onvolgroeide woorden

die enkel tot volheid kunnen komen

in een eeuwigheid van zijn

je komt nu rusten

in de schaduw van de toren

na afscheid te hebben genomen

in onze kerk

dit maakt je definitief tot iemand van bij ons

en op jouw graf zal ik sedum telephium kweken

misschien wel wilde marjolijn

of moet het gewoon huislook zijn?

daar hebben we het later nog wel over.

ADIEU mijn vriend, adieu...........

 
dala

er bloeit een zeldzame bloem

in mijn wintertuin van eenzaamheid

de droom voor sombere dagen

als een helder licht

in mijn nachten vol pijn

jij bent in de duisternis

van mijn toekomst

als een pinkelen

bij donkere nacht

de contouren van jouw gelaat

smelten in mijn geheugen

samen met bloemengeur

vol  tederheid

jouw lach is voor mij een teken

dat je buiten jouw wil

boeiend

dag en nacht bij me blijft

om zo

boven elk begrip

mijn leuke muze te zijn.         

dala

jouw ogen

zijn dieper

dan mijn geheugen

groen gevoerd

gelaagd met bruin

fluweel in naam

zacht

diep

heel diep

ik kijk

gewoon

geniet

elk moment

mijn droom

is nooit uit          

dala

zoals jouw woorden

fris als de wind

een beetje weinig

om de molen

te laten draaien

gevoelens

van rust  bij inzet

te verwaarlozen vermoeidheid

opgevangen door diepe slaap

positieve dromen

zacht als de wind

die geen woorden stoort

maar ze draagt

als van het warme zuiden

naar mijn kille noord.

Dala

samen zijn

in deze tijd

praten eten drinken

denken aan pijn en vreugde

uit verleden tijd

de gevolgen waardig dragen

vergeven waar het nodig is

positief denken en spreken

laten slijten wat men niet vergeten kan

leven met inzet en blijheid

vrede dragen als een boodschap

van deze leuke tijd

kersttijd.

dala