Dinsdag 19 december 2006

het masker

ooit maakte ik
een heel triestig masker
om te tonen
hoe ik voortaan
blij en vriendelijk wou zijn

al mijn verdriet
had ik samen met mijn kunnen
in het masker gelegd
en in mij zou alleen
blijheid achterblijven

eerst had ik moeten vechten
met smurrie en klei
daarna geduldig laag na laag
omgaan met een plakkerig gedoe
tot de vorm afschuwelijk beviel

triomfantelijke kwam daarna
de kwast en verf in stevige kleuren
waarmee ik dagen vocht
tot ik eindelijk alle vedriet
onder kleur gevangen hield

zo kon niemand nog zien
dat ik al mijn pijn
verborgen hield en in bedwang
als een blijde grimas
op mijn lachend gelaat.

dala

Geschreven door dala om 14:51 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

begrijphetnietje19 december 2006 om 18:48

mooi

een heel mooi gedicht is dit, met veel fantasie geschreven en toch zegt het zo veel.

Reageer op dit bericht

Maandag 18 december 2006

wit

laat dit jaar
schuchter nog
kwam toch de rijm

wat is het fris
lekker warm gekleed
de wintertijd komt toch

een kaartje deze morgen
wenste mij
een sneewwitte kerst

wat rijm elke morgen
voldoet reeds ruim
sneeuw mag ook maar later.

dala

Geschreven door dala om 17:55 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 18 december 2006

versje van toen onze kinderen klein waren

Kriebel-krabbel-krouw

kleine lieve kinderhand

schiet uit de mouw

bibbert van de kou

vult vlug de mand

grabbelen we in het hout

steek ik het rap in brand

dan heb je niet meer koud

kriebel-krabbel-krouw

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 17 december 2006

illusie en werkelijkheid

buiten de greep

van mijn vermogens

wandel je rond

in mijn verbeelding

onwerkelijke realiteit

van veel luisteren

laat mij stand houden

binnen de grimmigheid

van een wisselend bestaan

terwijl ik meermaals

vluchten wou

naar het niets

toch het iets bleef volgen

als alles of niets

zo is het opnieuw

schoonheid geworden

en tillen jouw weinige vreugden

mij tot heerlijke werkelijkheid

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 december 2006

tot rust komen

steeds

is mijn leed bestreden

met een lach

een schertsend woord

soms wel eens een plagerij te ver

nu teert alles op rust

van al mijn ruime
goed gevulde tijd

mijn leven

dichter naar het eind

van alle aardse wegen

ga ik langzaam mijn gang

kom inwendig ook zo kalm.

dala

Geschreven door dala om 07:10 Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 december 2006

gras

mijnheer waarom gras maaien
zo laat op het jaar
zo sprak hij me aan

waarom niet man
waarom dan wel
mengt zich goed met bladeren

met andere woorden
bladeren en gras verzamelen
voor een verlate composthoop

weinig poëtisch zou je denken
maar het behoort bij het leven
en draait om mooi maken.

dala

Geschreven door dala om 08:07 Reageer op dit bericht

Woensdag 13 december 2006

ik blijf wat ik altijd wou zijn

ik blijf een boer

maar dan herboren

uit aarde en uit woorden

peinzend staar ik

naar het verleden

dat heersen blijft

als je gaat denken

hier is een poëet opgestaan

is die in werkelijkheid al verloren

herschapen tot boer

tussen de patatten en het koren.

Dala

Geschreven door dala om 06:02 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 12 december 2006

stap na stap

stap na stap
blindelings
als een eeuwigheid
hopend verlangen
tot eindelijk
jouw armen
mij zacht omsluiten
opwarmen
tot opnieuw
een mens.

dala

Geschreven door dala om 06:39 Reageer op dit bericht

Maandag 11 december 2006

rijm

een witte vacht geveegd

verkilt in duizenden parels

als kristal

de schone schijn

van damp

getoverd in een pracht van ijs

straks

met een laatste restje kracht

komt in zekerheid van licht

de zon met warme overschot

zodat alle pracht verdwijnt

en 't groen

nog even mag

de kleur van zomer zijn

want morgen na de nacht

herhaalt misschien

piet winter

die twinkelende pracht.

dala

Geschreven door dala om 06:28 Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 december 2006

houden van

ik hou van
stille mensen
die niet zwijgen
als een woord
er nodig is

mensen
die diskreet
rustig blijven
op de achtergrond
meestal toch

mensen
die met een zachte lach
tranen wissen
waar verdriet
diepe groeven trekt

eerlijke mensen
die eventjes plooien
als het tegenzit
zich steevast rechten
als het over is.

dala

Geschreven door dala om 11:55 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 8 december 2006

op de dool

jaren lang op de dool
in eigen denken en leven
dromen die verlangen
verlangens die verkwijnen
twijfelen tot wenens toe

dit alles verleden tijd
en toch mijn geest
kan niet wennen
aan een heerlijke werkelijkheid
blijft wat op de dool

alleen zijn doet dromen
verlangen naar wat reeds is
alsof het morgen weer verdwijnt
maar jouw woorden en knuffels
schudden mij telkens wakker

langzaamaan kom ik weer tot leven
energie in overvloed
het oude paard komt in problemen
tjonge je bent niet meer dat veulen
zo onvermoeid niet in te tomen

alleen jij
houdt mij in bedwang
brengt diepe rust
zo kan ik langzaamaan
weer ons mooie leven gaan.

dala

Geschreven door dala om 07:57 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 6 december 2006

luisteren naar de stilte

de stilte
werkt in de diepte
de rust
palmt mij langzaam in

in alle sereniteit
gaf zij de boodschap door
ouders geef zelfvertrouwen
aan jullie kinderen

dan komt de vraag
hoe doe je dat nu toch
in deze rare wereld
waar verwarring heerst

het antwoord
is vrij eenvoudig
geloof in je kind
spreek het duidelijk uit.

dala

Geschreven door dala om 06:33 Reageer op dit bericht

Dinsdag 5 december 2006

vriendschap

verre vriendschap

dat bestaat niet

voor mij

vreemde vriendschap wel
maar vriendschap

voelt dicht

of is dat niet.

Dala

Geschreven door dala om 05:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 2 december 2006

vreemde vriendschap

vreemde vriendschap
langzaam ontstaan
toch letterlijk uit de lucht gevallen
eerst aarzelend maar stilaan sterk

uit persoonlijke nood gaan bloggen
je schrijft van je af voor jezelf
een dubbel werkende therapie
het schrijven zelf en de respons

in een andere put vol ellende en pijn
gebeurd hetzelfde en je leest het
opgekropt leed dat openbarst als een etterbuil
die langzaam opdroogt in de openheid

een zielsgenoot reageert of neemt contact
en wonderbaar wederzijds vetrouwen ontspringt
als een bron vol verfrissend helder water
begrip wordt in goed gewogen woorden
over je heen gestort
de wonde zuivert en heelt

het voelt aan als een welgemeende knuffel
waar je spontaan teruggeeft wat je krijgt
zelfs veel en veel meer
want je begrijpt jouw correspondent
zo krijg je eenzelfde effect aan de overkant
dit is vreemde maar heerlijke vriendschap

De basis is stil meevoelen tot in de kern
woorden wikken en wegen in voorzichtigheid
het groeit uit tot nooit meer alleen zijn
wat als klaaglied begon wordt weldra vreugdezang.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 29 november 2006

eenzaam roosje

laat ontloken

in ‘t novemberlicht

rustig geplukt

in de vroege morgen

uit liefde geschonken

de beminde opgetogen

om het zomerwonder

als de winter lonkt

en de vorst

reeds regeren kan.

dala

Geschreven door dala om 10:40 Reageer op dit bericht

Dinsdag 28 november 2006

respect

zacht geplaatst
voet na voet
stil en behendig
als partner slaapt
bezorgd vermoeid
tot rust wil komen
moet een ander ritme
niet storend luid
eigen wegen gaan
dan vraagt respect
zacht en stil op te gaan
in eigen bezigheid.

dala

Geschreven door dala om 05:25 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 26 november 2006

zorgen

zorgen
zijn er elke dag
blijheid
blijft soms uit

maar evenwicht
kan je zo herstellen
door te vertrouwen
dat alles goed komt

dan maar rustig
verder gaan
stap na stap
zelfs blindelings.

dala

Geschreven door dala om 06:10 Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 november 2006

jij toch

eigen woorden deden me schrikken

toen jouw reactie

als een raak schot

mij trof in al mijn gevoeligheid

je was wat kregelig

al die verloren tijd

ontsproten uit pesterij

mijn woorden waren niet gewogen

passend in jouw pijn

maar jij kwam tot beheersing

als een vaste routine

geschreven op jouw lijf

als een vreemde

til ik pas een tipje van de sluier

van jouw bekommernis.

dala

Geschreven door dala om 06:16 Reageer op dit bericht

Donderdag 23 november 2006

herinnering

die ene naam

wakker geschrokken

uit verleden tijd

brengt zoveel tot leven

in herinnering

ik grijp de pen

begin te schrijven

stuiven ze plots uiteen

zo allen door mekaar

verwarring compleet

eens de pen geborgen

zijn ze daar terug

mij smekend in koor

laat ons toch waar we zijn

voor jouw eigen vrede en rust

ja waarom zou ik wel

al die oude pijn

terughalen naar het nu

als mijn heden ten dage

gevuld is met nuttig bezig zijn.

dala

Geschreven door dala om 04:30 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 november 2006

nieuw

alles lijkt me nieuw
of is het enkel mijn kijk
op de dingen
met een ander gevoel
wat men benoemt
als goed in zijn vel zitten
rustig kan ik nu verder
vol vertrouwen
maar moest het tij nogmaals keren
dan in volle vertrouwen doorgaan
stap na stap in zekerheid.

dala

Geschreven door dala om 09:46 1 reactie Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van vaag