Bedwantsen
Bedwantsen
Bedwants rukt op in Europa
Aangenomen werd dat bedwantsen in de westerse wereld, onder andere als gevolg van het gebruik van DDT, uitgeroeid waren.
De laatste jaren lijkt het insect echter bezig aan een comeback.
In Europa was de soort zeldzaam maar de aantallen stijgen.
De bedwants (Cimex lectularius) is een parasitair insect dat behoort tot de onderorde wantsen (Heteroptera).
De bedwants is een zeer klein insect en wordt 5 tot 6 millimeter lang.
De kleur is roodbruin tot bruin, net vervelde exemplaren zijn lichter maar kleuren bij.
Het lichaam is breed en sterk afgeplat.
Net als vlooien, waar bedwantsen overigens niet aan verwant zijn, hadden bedwantsen ooit vleugels, maar hebben deze in de loop der tijd weer grotendeels verloren.
De restanten zijn zichtbaar als twee kleine 'flapjes' achter het halsschild.
Op het achterlijf zijn verticale rijen haren aanwezig, waardoor de wants gestreept lijkt.
De bedwants leeft van bloed van onder andere de mens, en dankt de naam aan de plek in huis waar doorgaans de meeste bedwantsen zich bevinden, namelijk in en rond het bed.
De bedwants prikt met zijn steeksnuit door de huid, deze bestaat uit een buisje dat bloed zuigt en een tweede dat verdovende en antistollende stoffen injecteert.
Hierdoor voelt men de beet niet en stolt het bloed minder snel wat de stroom op gang houdt tot de wants genoeg heeft.
De wants is eenmaal volwassen een goede overlever die maanden zonder voedsel kan. Door het afgeplatte lichaam kunnen de smalste spleten worden betreden, zoals de vele plooien in het beddengoed.
Uitgeademde CO2 en lichaamswarmte trekken de dieren aan.
De bedwants kan in principe overal prikken, maar de benen lijken favoriet.
De steekwondjes hebben veel weg van muggenbulten; kleine, rode bultjes. Soms zijn rijen bultjes aanwezig, deze zijn veroorzaakt door een bedwants die gestoord werd tijdens het voeden en meerdere malen kort na elkaar geprikt heeft.
De wondjes genezen over het algemeen snel, soms komen huidinfecties voor of worden de bultjes opengekrabt waardoor littekens ontstaan.
De rode vlekjes zijn pas na enkele weken volledig verdwenen.
In tegenstelling tot andere bloedzuigende insecten als sommige muggen en vlooien, kan de bedwants geen ziektes overbrengen.
De wijfjes leggen enkele tot ongeveer 10 eitjes per dag en in totaal ongeveer 200 gedurende hun leven.
Uit een ei komt na ongeveer 2 weken de nimf tevoorschijn, die uiterlijk al op de ouders lijkt.
De nimf ondergaat een aantal vervellingen en is na zes weken volwassen.
> Lees meer op wikipedia.org
Bedwantsen beten 
De Bedwants voed zich met bloed van de mens.
Andere insect onhebbelijkheden
> Muggen, hoofdluizen, schaamluizen, vlooien, schurft, allergieën, huisstofmijt (op deze site)
> 10 gouden tips voor wie gevoelig is voor insectenbeten (www.gezondheid.be)
> Een wespen- of bijensteek voorkomen (www.gezondheid.be)
Zie eventueel ook:
> Andere insecten (op deze site)
