Relatieproblemen
Jaloezie binnen een relatie
Van jaloezie kunnen we vreselijk afzien, en toch raken we er niet zomaar vanaf.
Dat komt omdat jaloezie diepe wortels heeft, die moeilijk uit te roeien zijn.
Wat zijn de oorzaken?
Die wortels zijn van heel uiteenlopende aard. Hoe talrijker de wortels, hoe groter ook de
jaloezie.
- Iemand kan jaloers zijn omdat hij een laag zelfbeeld heeft. Als ik geen hoge
dunk heb van mezelf, zal mijn partner, als ze ooit naar andere mannen omkijkt, die vast
aantrekkelijker vinden dan mij. Ze zal merken dat ik niets waard ben. Daardoor voel ik
me natuurlijk voortdurend in gevaar. Die pijnlijke situatie is vaak het gevolg van een
gebrek aan liefde in de kindertijd en gaat dus ver terug. Ik vind dat ik het niet waard ben
om bemind te worden. Als dat toch zo is, is dat het resultaat van een vergissing en vroeg
of laat komen ze erachter.
- Ik kan jaloers zijn omdat ik buiten mijn relatie nog andere seksuele
contacten wil… Het is misschien een onbewuste, maar een heel sterke drang. Ik verlang
naar andere vrouwen (of mannen) en ik beeld me in dat de andere diezelfde drang
heeft. Meestal klopt dat niet, want we zijn niet allemaal op dezelfde leest geschoeid!
-Ik kan jaloers zijn omdat ik de andere idealiseer. Hij is zo geweldig, zo
buitengewoon, dat iedereen die naar hem kijkt hem wel moet begeren. Ik projecteer mijn
gevoelens op anderen. Ik beeld me in dat iedereen dezelfde gevoelens heeft als ik. Als
een bepaalde vrouw mij doet smelten, mij sterk aantrekt, denk ik dat alle mannen er zo
over denken.
- Ik kan jaloers zijn omdat ik ervan houd jaloers te zijn. Ik cultiveer
mijn jaloezie. Ze doet me lijden, maar net dan voel ik ook dat ik leef. Ze bewijst hoe groot
mijn verlangen is. Ik voel sterke emoties, en daar houd ik van.
-Ik kan de andere ook willen bezitten. In jaloezie zit vaak een dimensie van
liefde die omslaat in bezitterigheid. Ik hou niet echt van hem (liefde is gul en wenst het
beste voor de andere), maar ik wil hem voor mezelf, omdat dat me een goed gevoel
geeft. Ik wil hem helemaal bezitten, zoals ik een voorwerp bezit… Ik zie liefde niet als
vrijheid, maar als een gevangenis. De andere moet me volledig toebehoren. Als hij nog
maar een heel klein beetje vrijheid wil, word ik al jaloers. Ik kan dus net zo goed
jaloers zijn op eventuele partners als op uitstapjes, activiteiten, kinderen…
- Ik kan ook jaloers zijn omdat ik bang ben. Bang om alleen te zijn. Als de
ander bij me zou weggaan, zou ik sterven. Dat gevoel heb ik tenminste. Die
verlatingsangst ligt vaak aan de basis van hevige jaloezie.
Eigenlijk is jaloezie, als ze pathologisch is, niet zozeer een relatieprobleem. Ze
heeft veeleer te maken met een persoonlijk probleem. Ik ben jaloers omdat ik
niet genoeg kracht heb om de ander vrij te laten, om hem te vertrouwen, om mezelf te
vertrouwen, om te weten dat ik ook alleen kan leven. Het is een persoonlijk probleem, en
daarom is bij deze jaloezie, als ze de grenzen van het draaglijke overschrijdt,
psychotherapie nodig om samen gelukkig te leren zijn.
Naast deze pathologische vormen bestaat er ook natuurlijke jaloezie. Deze
vorm gaat niet terug op een persoonlijk probleem. Ze berust op feiten, niet op inbeelding.
Als de ander vreemd gaat, kan ik daaronder lijden zonder dat ik daarom ziekelijk jaloers
hoef te zijn.
Jaloezie kan tot slot zowel bij mannen als bij vrouwen voorkomen.
Ze is niet het monopolie van één sekse.
Bron: www.e-gezondheid.be
> Relatieproblemen (www.feeling.be)
> Relatieproblemen (www.youtube.com)
Zie eventueel ook:
> Relatietips, dating (op deze site)
> Partnergeweld (op deze site)
