KROM - VERVORMD - VERDRAAID - VERWRONGEN - ZEE - IJZER
Sculptuur van zeeijzer
***
Het enige stukje strandwandelen op de westkust van La Palma kun je langs de kust van
Tazacorte, tussen de antieke en de nieuwe havendam. Er liggen geen zichtbare wrakken in
de oceaan maar ze moeten er wel zijn. Af en toe vindt men restanten verwrongen verroest ijzer
van wat waarschijnlijk eens toebehoorde aan een schip.
Zeezouten hebben de neiging om zich te verbinden met ijzeratomen uit staal. Daarom laat ik
eerst de ijzerresten in een bak met zoet water een weekje rusten, daarna overvloedig spoelen
met zoet water. Dan de bovenste roestlaag en de aaneengekoekte geoxideerde kalkaangroei
verwijderen met een pikhamer. Opschuren en polijsten met een koperen borstel.
Het eindresultaat heeft dan een aanblik van een bronzen sculptuur. Om verder roesten enigszins
zo veel mogelijk te voorkomen bedekken met paraffinewax of een speciale acryl vernis. In huis
blijft de sculptuur lang haar glans behouden. Ik heb er hier enkele meer dan 15 jaar staan en ze
zijn nog steeds zonder roest. Zet men de sculptuur buiten dan roest ze in 'no time' rustig verder.
In bovenstaand geval met zeer veel aantasting en corrosie, kan men meten hoeveel metaal er nog
rest door te testen met een magneet. Als er geen magnetische aantrekkingskracht meer is, dan is
het voorwerp geoxideerd (in staat van ontbinding). Lassen is dan helemaal niet meer mogelijk.
Overvloedig spoelen met zoet water.
Om een lasnaad te leggen heeft men nog wel wat ijzer nodig. IJzer in ver gevorderde staat van
ontbinding is niet meer te lassen.
Zeeijzer heeft een door het zoute water en de natuur een spannend oppervlak ontwikkeld.
Niet noodzakelijk om te weten of te lezen
In zijn "A Letter on Art in Reply to André Daspré" beschrijft Louis Althusser de taak van wat
kunst volgens hem zou moeten zijn. http://nl.wikipedia.org/wiki/Louis_Althusser
...... "Kunst (en hiermee bedoel ik authentieke kunst en niet het middelmatig werk) verschaft
ons geen kennis in de strikte zin (ze vervangt geen kennis in de zin van wetenschappelijke
kennis), maar wat zij ons biedt, handhaaft niettemin een zekere specifieke relatie met kennis.
Deze relatie houdt niet een identiteit in maar een verschil. Laat me dat uitleggen. Ik geloof dat
het bijzondere van kunst is dat ze "ons iets te zien geeft ", "ons iets laat waarnemen", Ons iets
doet voelen" dat zinspeelt op de werkelijkheid ....
Eigenlijk situeert Althusser de kunst als een "allusie" op de werkelijkheid tussen de wetenschap
als systematische kennis en de ideologie als onvermijdelijke illusie. Wat kunst ons geeft in de
vorm van 'zien, 'waarnemen' en 'voelen' (wat niet de vorm van kennen is), is de ideologie waaruit
ze ontstaat, waarvan ze zichzelf losmaakt en waarop ze zinspeelt. 