HET STRAND VAN PUERTO TAZACORTE - ZEEGLAS JAGEN
Gisteren zondag zijn we nog eens op zeeglas gaan jagen aan het strand van Puerto Tazacorte.
Jagen en verzamelen is een oerdrift en zit in de genen van de mens.
Bij aankomst op het strand zag ik "het plaatje". Boven ons hoofd was er voor de zon een wolk, alleen de
nieuwe havendam in de verte werd beschenen.
***
Midden juli, 10 uur in de ochtend (niet zo heel vroeg meer) en we hadden het strand voor ons alleen.
Waar vindt je dit nog midden in de vakantieperiode!
***
Mijn "Wanenonlie" is keigoed in het jagen en verzamelen van zeeglas.
***
Eureka! Een ket! Neenee, niet een Brussels Ketje (bijnaam voor straatjongen uit Brussel)
Ket is Antwerps dialect voor knikker 
***
Vroeger werd het huisvuil gedumpt vanaf de kliffen in de oceaan. Ook waren er plaatsen aan zee waar men
glas gewoon dumpte. Dit is gelukkig verleden tijd. Het verpakkingsglas wordt nu (vrijwillig) voor recyclage
verzameld in de welbekende glasbakken. Glas hoort in de glasbak. Goed gescheiden glas kan opnieuw worden
verwerkt tot flessen, potjes of ander glazen verpakkingsmateriaal.
***
Glas heeft zeven levens
El vidrio puede tener muchas vidas (Het glas kan vele levens hebben)
***
Door het recycleren is het zeeglas schaarser geworden. Tenzij een strandgast zijn lege bierflesjes tegen de
keien kapot slaat en de rommel achterlaat 
Het duurt jaren alvorens de zee de scherpe kantjes heeft
afgerond en er de gewilde zeeglas edelstenen van heeft gemaakt.
***
***
Voor sommige mensen is het zeeglas gewoon troep. "Wat doe je er mee?" Vraagt men me vaak. Ha! Van
alles, teveel om hier in klein bestek te beschrijven... Onder andere vul ik er lege flessen mee en geef ze af en
toe aan vrienden en kenissen .
***
***
