Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Wees niet bedroefd wanneer het uur zal slaan waarop de dood mij ongemeld gelijk een grashalm velt en ik plotseling van u ben heengegaan.
Ik heb u veel te lief gehad op aard om door mijn dood uw lichtheid te verdonkren en laat uw leve ogen flonkren als toen gij nog het diepst gelukkig waart, opdat ik als ik u mogelijkk bespied u nimmer zie verduisterd door verdriet.
Voor somigen om bij te 'hallo-WENEN", en toch net voor die paar bijzondere bezinningsdagen de tijdsgeest volgen, al wil ik toch even een doordenkertje nalaten ...
"We maken ons meer vijanden door wat we zeggen dan vrienden door wat we doen" John Churton Collins (1848-1908)
« Est-ce quil y aura une vocation cette année-ci? » Deze vraag hoorde ik door een dame gericht aan een leerkracht, die jaarlijks (we schrijven 1975) met een groepje laatste jaarsstudenten de Paasdagen hielp verzorgen in een klein dorpje in het noorden van Frankrijk, waar toen al nu 30 jaar geleden er een groot priestertekort was. Die dame was zowat de rechterhand van de pastoor aldaar. Het was tijdens de repetities (ons groepje bestond uit een zestal jongens) voor het Paastriduum dat ik plotseling die vraag heel duidelijk hoorde stellen, en wat meer is, de dame richtte haar ogen op mij. Ik werd van binnen heel diep geraakt; ik kreeg het zelfs warm, en ook al had die dame me nooit voordien gezien - we waren trouwens pas aangekomen en hadden dus nog niets méér gedaan dan wat kennismaken voelde ik duidelijk dat het om mij ging. Nog meer, in zijn fluisterend antwoord tot haar kon ik uitmaken dat er een oui doorklonk en ik zag zelf zijn gezicht stralen. Wat ik hier en nu vertel herinner ik me levendig alsof het gisteren was. Ik zie nog dat kerkje, de plaatst waar ik zat en waar de priester en die dame stonden, ja daar bij die pilaar. Laat me voor alle duidelijk er onmiddellijk aan toevoegen dat er nog geen pastorale contacten waren tussen die priester en mezelf i.v.m. een eventueel engagement priester te worden, en ondertussen zullen jullie ook weten dat ik al meerdere malen via mijn blog tekende met the unblessed deacon. En toch blijft die herinnering. Een gelijkaardige gebeurtenis, dit vele jaren later, werd ik eveneens persoonlijk aangesproken net als toen, al was het ook nu niet van persoon tot persoon., maar het gevoel en de zekerheid waren er in elk geval wel! Nog meer, ik voelde dat die weinige woorden niet zomaar woorden waren , maar een echte uitnodiging, misschien wel van hierboven.
Het was op een doodgewone zondag toen onze geliefde pastoor het had over roepingen en, denkend aan de nakende op pensioenstelling van een diaken, ergens een oproep deed naar al dan niet geëngageerde parochianen of er geen mensen waren die bereid gevonden werden de opleiding tot diaken te volgen. Op dat moment zal hij dat wel ingekaderd hebben in zijn homilie, maar het aan de andere kant zo duidelijk hebben verwoord dat ook ik voor een tweede maal ten diepste werd geraakt, want ook deze keer werden zijn ogen op een gegeven moment op mij gericht. Ik wist gewoon dat deze boodschap voor mij was al hadden we het er nooit over gehad; ik had er in elk geval nooit over nagedacht . En toch wist ik en beaamde ik in stilte, in dat uur: Ja, dat wil ik doen.
Ik heb de preister na de mis op gewacht en ik zag aan zijn ogen waarover ik het wou hebben. Omdat dit geen aangelegenheid is om zomaar op straat te vertellen heb ik hem nog diezelfde avond uitgenodigd voor een broodmaaltijd bij me thuis in de komende week. wordt vervolgd. Maarten
Waarom een mens dit pas nu neerpent? Ik zal daar morgen misschien een antwoord proberen op te geven. Stilte en rust rust zorgen voor diepgang misschien
omdat er zovele reacties waren op "wie is GOD?" een tijd terug op dit blog, en dit tot op vandaag geef ik nog een mailreactie weer van één van onze lezers, waarvoor dank!
Eén van je blogs ging over : Wie is God.
Voor mij is God ZIJN, bestaan. God is liefde en als wij dat aanvaarden dan kunnen we iedereen lief hebben. God is steun, want hij is er altijd en overal. Ik praat tegen hem wanneer ik maar wil. Vragen doe ik niet vaak iets, wel voor een ander, maar niet voor mezelf en toch helpt hij mij want vaak zit ik wat vast en stuurt hij mensen (zoals jou) op mijn pad om me weer verder te laten wandelen.
Ik ga zeker niet elke week naar de kerk, wat ik wel graag doe is een lege kerk of kapel bezoeken, bidden, kaarsje laten branden, me gewoon even nog dichter bij Hem te voelen. En tot slot : God is GELOVEN, niet weten. Ik hoef geen uitleg van wie dan ook die niet gelooft daarom heet het ook GELOVEN en niet WETEN of BEWIJZEN beter kon ik het niet gezegd hebben. maarten
Jouw hart lucht het volg het luister er naar verlies het niet te snel laat het altijd ergens vol van zijn open het voor anderen neem je geliefde er in op en ook al heeft iemand het ooit gebroken wees niet bang het weer helemaal te geven
Hoe getekend door het leven de mensen ook zijn, iedereen verlangt naar het goede en naar liefde. Eigenlijk willen alle mensen, ook jongeren, goede mensen zijn. Mensen lijden soms aan hun eigen geschiedenis, maar verlangen allemaal het goede. Op het domein van het lijden moet je de mensen omarmen, wat voor risico dat ook mag inhouden, je bij Jezus voegen in zijn lijden ten einde toe. Te midden van dit lijden moet je liefde investeren. Dan pas gebeurt er iets nieuws, aan jezelf, aan de lijdende. De blijkbaar onzinnigheid wordt omgezet in een geschiedenis van liefde. Je moet iets doen met het lijden. Ik was dan ook blij vandaag een mailbericht te ontvangen van een blogger die effectief iets heeft gedaan aan die geschiedenis en er positieve krachten heeft uitgehaald. Aan die andere bloggers die echte pijn ervaren wens ik in liefde en vriendschap moed! Want wat je kan doen is antwoorden met liefde. Lijden behoort tot de geschiedenis, maar het kan worden overstegen, aldus Mgr. Schruers. Laat ons elkaar tot steun zijn voor getekende mensen, welke littekens er ook mogen zijn aangebracht. Dat is onze roeping! Vandaar deze positieve gevoelens bij deze afbeelding en geen kruis ... al mag het.
We hebben angsten, onverschilligheid, onze eigen geschiedenis, een leven, ons karakter, talenten en gebreken zoals ik eerder schreef. Met al deze puzzelstukjes maken we ons leven. Of niet. Die keuze hebben we. En dus kunnen we in de zelfde lijn doorgaan en zeggen: we sluiten onze ogen voor armoede dichtbij of veraf, voor hongersnood en rampen, oorlog en vrede ... of niet! We kunnen muisschien niet veel doen, zeker niet op alle goed bedoelde bedelbrieven ingaan, MAAR we kunnen wél onze stem verheffen! En zeggen, roepen, schreeuwen: dit lijden - hier en elders - pikken we niet langer! Dit is zowel een humane als een christelijke opdracht. Dit kunnen we en moete we zelfs via ons geliefd SeniorenNet! Ik denk maar aan die ene dame die werkt voor Pakistan! maarten.
Wij danken U voor de liefde waarmee Gij de wereld bemint, Die grote, wijde wereld van Afrika tot China. Wij danken U dat Gij ons roept Om alle volkeren te bekijken met uw ogen, En om alle mensen lief te hebben als uw kinderen En dus als onze broers en zussen.
Wij vragen U, Schenk uw vrede aan de wereld En help ons te getuigen van de vrede die Gij alleen schenkt. Schenk aan al uw kinderen uw Geest Van vertrouwen in vriendschap en samenhorigheid Opdat wij allen op deze wereld zouden samen leven In navolging van uw zoon Die de Weg naar vrede is voor ieder die in Hem vertrouwt.
als aansluiting bij voorgaande en meteen als slot en terugkeer naar de echte zin van LIEFDE herplaats ik hier twee teksten die de zinvolheid van Liefde en Vriendschap goed weergeven.
" Maar ik was oud, dat was ik tien jaar geleden ook al, veel ouder dan mijn leeftijd, ik droeg de last van een leven waarvan ik nooit iets had verwacht en ik verwachtte er al evenmin iets van de toekomst.Kun jij een voorstelling maken van liefde? Liefde wordt altijd verward met begeerte! Ik zal je zeggen wat ik denk: liefde heeft lak aan seks al zul je dat niet geloven uit de mond van iemand die met zoveel vuur zijn genot najaagt ... Maar wat is verliefdheid? Die verschrikkelijke verscheurdheid ... ' Gevoelens zullen in elkaar verstrengeld geraken wanneer er sympathie is zoals die lichamen zich dan ook zullen geven in schoonheid ...
Aansluitend bij de mijmeringen over Vriendschap en Liefde vond ik deze mooie tekst van Mariette Martelé: "Echte vriendschap is niet zoals het soms met de liefde gebeurt, onderhevig aan stemmingen en veranderlijkheid. Ze aanvaardt de ander zoals hij is, met zijn nukken, met zijn gebreken. Ze voelt zich niet beledigd om een kleinigheid. Ze beoogt alleen het goede van wie het voorwerp is van haar liefderijke bezorgdheid. Haar voornaamste hoedanigheid is haar trouw in alle omstandigheden. Een ware vriend ontdekken is een godsgeschenk, en de beste manier om ertoe te komen is nog zelf zo te handelen tegenover onze vrienden. Als wij dat kunnen, zal geen teleurstelling ons teneerdrukken, omsat wij niet beminnen met eigenliefde of berekening, maar omwille van diegene die ons zijn vertrouwen geschonken heeft. Zo'n liefde komt uit God en is dusdanog onveranderlijk. Er zal geen gevoel van eenzaamheid ons ooit nog kwellen, omdat we steeds iemand zullen hebben aan wie wij met genegenheid kunnen denken"
Het is puur toeval dat precies vandaag het eerste nummer verschijnt van Pasc@l nu ik enkele bedenkingen achterlaat over wat in magazines te vinden is. Dus neem er geen aanstoot aan wanneer dit precies vandaag verschijnt op mijn blog, maar zoals je gisteren kon lezen waren de pc-problemen de grote boosdoener. Maar de titel is slechts een aanloop tot wat onze maatschappij voorspiegelt en waarin we met zijn allen, gewild of niet, intuimelen op voorwaarde dat we een grote weerbaarheid hebben ontwikkeld en kunnen weerstaan aan onuitgesproken, soms verborgen verlangens. Zelfs bloggers (de jongere senioren) vinden soms een ruimte op één of ander blog om zichzelf te herkennen, zeg maar even zichzelf mogen zijn, ook al zouden ze dat niet aan hun beste vriend toevertrouwen, laat staan hun partner.
Wie dus tussen de regels kan lezen zal het al gesnopen hebben, maar ik ben nu éénmaal niet de persoon ernaar om direct iemand te verleiden, op welke manier dan ook.
Genoeg; de meeste gespecialiseerde vrouwen- en jonge-meidenbladen (ook al is ook dit nu al achterhaald zie maar de magazines met lifestyle, exclusief voor de man, zelf gayminded) waarvan de glimmende bladzijden worden gevuld met een mengsel van soapseries, populaire psychoanalyse, exhibitionisme, horoscopen, gezonde voeding, moeten hun leescijfers vooral hebben van artikelen over seks masturbatie, lesbisch (maar ook via tv, zowel op VRT als op VTM), seks op bijzondere plaatsen, seks met een jongere of oudere (eigenlijk allemaal dingen die ook zomaar voor een kijkend tv-publiek op de salontafel worden gegooid, en dit niet langer in laatavondprogrammas, maar zelfs in populaire soapseries!).
Overspelingen zijn op zoek naar liefde en in de liefde zoeken ze zichzelf. Overspelingen zijn daarom soms niet meer écht overspel, want hoe langer hoe meer hoor je dan vooral door mannen dat ze BI zijn, eigenlijk een modewoord om te zeggen dat ze veel affectie missen met het excuus: eigenlijk ben ik nieuwsgierig naar hoe het is mét en bij een ander ook al is die ander van zelfde sekse; ik wil mijn grenzen verleggen. Wij hebben onze eigen normen verlaagd. Een incidenteel slippertje duidt niet op op iets ernstigs. Er hoeft niets mis te zijn met je relatie en ook niet me je geest. Als je een keer vreemd gaat, is dat echt niet zo een grote deal Je kunt er er al dan niet naar handelen is hier wél de boodschap. Want met zelfde persoon regelmatig omgaan, kan verliefdheid worden. Dat wordt pas een écht probleem, waanneer het hart geraakt wordt, maar wat met die ander, wat met de partner? Allemaal eigenliefde? En wat indien er toch een blijvend intens verlangen is naar die éne? Wanneer seks overgaat in seksualiteit? Laatste werd ons als leerlingen ingepompt, dat seksualiteit met LIEFDE te maken heeft, en seks met lust en zelfbevrediging?
Het laatste bedacht ik wanneer een goede kennis me toevertrouwde dat hij niet jaloers was, maar zo vol van positieve gevoelens voor meerderen. Hij voegde er wel aan toe, atheïst zijnde al was hij er nog altijd niet uit dat tegenwoordig vrijwel niemand meer overspel pleegt, maar dat vrijwel iederéén overspel pleegt. Aan zijn uitspraak heb ik een hekel, maar het doet wel nadenken.
.Komt daarbij dat mannen die het doen met een andere man dit niet als overspel zien, ook al wil hij niet dat zijn vrouw dat ook maar op welke manier naar buiten komt! Spruit dit alles ook niet voort uit een maatschappij die het enkel moet hebben van werken?
Achter overspelig gedrag gaat een diepe wens schuil. De verbondenheid met zichzelf en met de ander, de wens een heel mens te zijn. En laatste willen we toch allemaal! De weg naar LIEFDE EN VRIENDSCHAP gaat dan ook niet altijd over rozen al gunnen we het onszelf en elkaar van harte!
Ik had beloofd iets te pennen over lichamelijkheid, maar maar maar, zoals het gebeurt wanneer het precies dan niet moet gebeuren, kon ikniet eens mijn pc opstarten; erger nog: ik kreeg een melding dat er wat haperde met de hardware! Ik wist niet wat ik las ... Dus geen tekst zoals voorgenomen - al volgt die later nog - maar op dit uur misschien beter deze dag af te ronden met een citaat dat nog aansluit bij voorgaande, en eveneens aan de tv-uitzending van KRO over die "drie uren stilte". Ik besef dat de overgang naar volgende bijdrage niet vanzelfsprekend is. Maar ik moet op die wijze misschien maar eens het perfectionisme proberen te doorbreken.
Denk je misschien dat ik een geestelijk leven heb? Ik heb er geen, ik ben gebrek, ik ben stilte, ik ben armoede, ik ben eenzaamheid, want ik heb aan het geestelijk leven verzaakt om God te vinden en Hij spreekt luid in het diepste van mijn armoede (Thomas Merton: In gesprek met de stilte)
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.