Je drinkt en koopt te veel? Welkom bij de vrouwelijke
midlifecrisis
Er wordt vaak gelachen met de midlifecrisis. Het is een cliché, iets
belachelijk, iets voor mannen, die plots afvallen, een moto kopen en
een popje van 22 versieren. Of niet? Neen dus, argumenteert journaliste
Lorna Martin, ook vrouwen kunnen een midlifecrisis hebben.
"Een vrouwelijke midlifecrisis is niet zo dramatisch als het klinkt.
Veel vrouwen vervelen zich, voelen zich weinig waard, zijn eenzaam,
ervaren weinig zin in hun leven, zijn depressief of krijgen
angstaanvallen. Als gevolg daarvan gaan ze meer drinken, jobhoppen,
obsessief shoppen of een boel sekspartners verslijten. Tegelijk vinden
ze nooit de bevrediging die ze zoeken."
Hoe ontstaat zo'n
midlifecrisis? Volgens Martin kan vanalles aan de basis liggen:
scheiding, een zware ziekte, ontslag, een leeg nest of het verlies van
een ouder. Of niets, en dan ontstaat het uit het niets.
Maar waarom?
Waarom moeten we door een lange transformatie die ons leeg, doelloos,
en stuurloos doet voelen?
Psycho-analyticus
James Hollis meent dat een midlifecrisis ontstaat op het moment het
besef ons raakt dat alle dromen uit onze jeugd niet gaan uitkomen. De
harde realiteit van de volwassenheid dringen door, en dat is best
confronterend.
Hollis schreef in zijn boek 'The middel passage:
from misery to meaning in midlife' dat de eerste rimpels daarvan al
kunnen gevoeld worden op het einde van de twintiger jaren. Dat is het
moment waarop je je eerste volwassenheid binnenstapt, en je het
'magische denken' uit je kindertijd ('als ik groot ben, word ik
astronaut') en het heroïsche denken uit de adolescentie ('Ik ga het
anders doen dan mijn ouders') achter je laat.
"Want hoe erg je ook je best doet, en wat je ook
probeert, de waarheid is dat iedereen hetzelfde moet ondergaan en dat we
niet kunnen controleren. Vooral niet omdat we allemaal op hetzelfde
doel afstevenen, en dat we niet terugkunnen. Het grootste besef van de
midlifecrisis is dat het niet is omdat je alle regeltjes braaf volgt, je
ook uitstel van executie krijgt. Zo simpel is het leven nu eenmaal
niet, en eerlijk is het ook al niet. Slechte dingen gebeuren bij goede
mensen, en omgekeerd."
Deprimerend?
"Misschien, maar het is ook bevrijdend. Het dwingt ons te stoppen met
te zwalpen, na te denken en enkele keuzes te maken over wie we willen
zijn en wat we willen doen voor de tijd die nog rest. Over het algemeen
leven we in een snelle draaimolen, en een midlifecrisis is een beetje
zoals van de draaimolen vallen. Pijnlijk, en het kan ook dingen kapot
maken, maar tegelijkertijd kan het je ook belangrijke dingen leren."
Ook, en misschien vooral, voor vrouwen. Vrouwen
van middelbare leeftijd zijn twee keer zo optimistisch over de toekomst
dan mannen. Eens ze begonnen zijn met herstellen van de crisis,
behandelen vrouwen deze eerder als een uitdaging en een kans.
Ze
laten de façade vallen, nemen vaker risico's en vinden anderen
plezieren niet meer zo nodig. Ze vinden zichzelf, en gaan dingen doen
die hen gelukkig maken, die hun interesses en noden bevredigen.
"Het
kan dan niet altijd zo lijken, maar een midlifecrisis kan een
onverwacht geschenk lijken te zijn." (br.hln)
Kroatisch meisje spreekt vloeiend Duits na coma
