Berichten van 1 oktober 2017 tot 31 oktober 2017

De oceaan geeft geheimen prijs: biologen vinden opnieuw meters diepe onderwatergrot in Great Barrier Reef

Het was Australisch mariene bioloog Johnny Gaskell die zondag samen met z’n team de ontdekking deed. Het blauwe onderwatergat bevindt zich op goed 200 kilometer van het Daydreameiland, een van de zeven eilandjes aan de oostkust van Australië die tussen het rif genesteld liggen. Liefst tien uur had Gaskell nodig om het natuurfenomeen te bereiken. De tocht moest ’s nachts gebeuren.

Stalactieten

Volgens onderzoekers zou dit blauwe gat - waarvan het bestaan al eerder gesuggereerd werd - nog een pak ouder zijn dat het bekende ‘Great Blue Hole’ voor de kust van Belize dat in de jaren 70 ontdekt werd. Die onderwatergrot zou liefst 153.000 jaar geleden ontstaan zijn en later, tijdens verschillende ijstijden, haar definitieve vorm gekregen hebben. Met een diameter van 318 meter en een diepte van 124 meter, is het gat het grootste dat tot nu toe aangetroffen en onderzocht werd. Duikers vonden er onder meer gigantische verzamelingen stalactieten. Niet voor niets kreeg het ‘Great Blue Hole’ in 2012 nog een plekje op de lijst van tien meest spectaculaire plaatsen ter wereld, althans volgens Discovery Channel.
De onderwatergrot die dit weekend haar eerste bezoekers kreeg, herbergt kolonies koraalrif die ‘gezond’ zijn en nog niet aangetast door verbleking, de opwarming van de aarde of de stormen die het meer dan 340.000 vierkante kilometer grote rif al decennia lang teisteren. Ook opvallend: het nieuw ontdekte gat is zo goed als overal perfect rond.

Donkerblauw water

Gaskell en zijn team zijn met de vondst van de grot alvast niet aan hun proefstuk toe, want ook eind september al vonden ze een blauw onderwatergat nadat ze via Google Maps op de speciale vorm waren gestoten. Ook toen troffen ze een immense verzameling onaangetast koraal aan, waaronder hertshoornkoraal. Gaskell verleende uiteindelijk zijn naam aan de onderwatergrot.
Dankzij de erosie van kalksteengrotten in het rif kunnen de felblauwe onderwatergaten ontstaan. Door hun diepte kleurt het water er donkerblauw omdat het er meer zonlicht absorbeert - vandaar het contrast met het appelblauwzeegroene water op andere plekken in het rif.

Reuzenslak

Onlangs nog raakte bekend dat de Australische overheid zeldzame reuzenslakken wil inzetten om het Great Barrier Reef te redden. Een van de meest bizarre bedreigingen is immers de doornenkroon of zeesterren die vooral ’s nachts op het rif klimmen om het levende koraal ‘af te grazen’. Eén zo’n zeester kan jaarlijks tien vierkante meter koraal eten. Intussen is een kweekprogramma opgestart en zullen de slakken uitgezet worden op enkele strategische plaatsen. (br.hln)

Ruim tienduizend eigenaars van zonnepanelen willen geld groenestroomcertificaten niet

Hoewel ze daar recht op hebben, vroegen ruim 10.000 eigenaars van zonnepanelen in Vlaanderen het afgelopen jaar hun groenestroomcertificaten bij hun distributienetbeheerder Infrax/Eandis niet aan. Dat schrijft Het Belang van Limburg vandaag.

Op 14 november vorig jaar zijn de distributienetbeheerders Infrax en Eandis verantwoordelijk geworden voor de groenestroomcertificaten in Vlaanderen. “Vorige maand, dus bijna één jaar na de overdracht naar de netbeheerders, waren ruim 10.000 installaties nog altijd niet aangemeld: 4.330 bij Infrax en 5.839 bij Eandis”, zegt Johan Danen (Groen), die de cijfers bij Vlaams Energieminister Bart Tommelein opvroeg.

Desinteresse?

Infrax vermoedt desinteresse bij een groot deel van deze ‘achterblijvers’. “Ook na zes herinneringen per mail en brief laten deze mensen na zich in orde te stellen”, zegt Infrax-woordvoerder Björn Verdoodt. Verdoodt roept deze mensen op om zich alsnog in orde te stellen. “Zeker aangezien zij de niet-aangevraagde certificaten van het voorbije jaar nog altijd kunnen innen, simpelweg omdat de uitkering ervan gebeurt op basis van de vorige meterstand. Ze hebben er dus alle baat bij dit snel te doen.” (br.hln)

5 snelle tips voor minder afwas ’s avonds

Heerlijk, zo’n huisgemaakte maaltijd. Alleen jammer dat je naast een rondgegeten buikje ook met drie vieze kommen, een aangekoekte pan, een hoop vuil servies en heel wat ander gebruikt keukengerei blijft zitten. Met deze tips kan je die afwasberg wat beperken en meer tijd in de zetel doorbrengen.

1. Gebruik hetzelfde glas

Je begint de dag met een kop koffie of een glas water, een paar uur later heb je zin in iets fris, in de namiddag drink je ook nog iets en ’s avonds lust je wel een glaasje frisdrank bij het eten. En voor je het weet gebruikt iedereen in het gezin vier verschillende glazen per dag. Het is niet omdat je twintig glazen in je keukenkastje hebt staan, dat je ze ook allemaal moet gebruiken. Neem niet iedere keer een nieuw glas uit de kast als je dorst hebt, maar gebruik de hele dag door hetzelfde exemplaar, dat je tussendoor uiteraard wél even mag uitspoelen.

2. Spoel snel af

Oké, leuk is anders, maar je hebt er op lange termijn wel meer plezier van. In plaats van dat ontbijtbord met restjes confituur of kommetje met een overschotje havermoutpap gewoon naast de gootsteen te zetten, spoel je alles eerst even af. Op die manier voorkom je dat etensresten de tijd krijgen om aan te koeken en bespaar je je ’s avonds een heel schrobkarwei wanneer het tijd is om die restjes er weer af te krijgen.

3. Kook slim

Wie lui is, moet slim zijn. Kook meteen in de kommen die je later op de avond ook op tafel zet. Een wok- of braadpan, bijvoorbeeld, of een smakelijke ovenschotel. Op die manier beperk je het aantal vuile potten en pannen. Ga ook niet voor alle ingrediënten die je moet snijden een ander mes gebruiken. Koop gewoon één vlijmscherp exemplaar, en gebruik dat voor alles (maar wees natuurlijk wél voorzichtig).

4. Gebruik de kooktijd

Moet je wachten tot de spaghetti kookt? Of misschien sta je wel te  niksen terwijl je vlees langzaam gaart? Gebruik die tijd door ondertussen al een paar potten en pannen af te wassen. Die hoef je dan later alvast niet meer te doen.

5. Restjes

Restjes na een maaltijd zijn fantastisch. Het betekent namelijk dat je de dag erna niet hoeft te koken. Kortom: geen afwas. Het kan dus geen kwaad om een portie te veel klaar te maken. Geen zin om die plastic potjes nadien af te wassen? Dek gewoon een bord af met plastic folie of bewaar vast voedsel, zoals quiche of cake, in een broodzak. (br.hln)

De leukste activiteiten met je kinderen in de herfstvakantie

Hoera, vakantie! Nog geen idee wat te doen met je bengels? Wij verzamelden 10 leuke activiteiten om je kinderen (en jezelf) heel de week zoet mee te houden. Van een indoor sneeuwbaan tot een tentoonstelling over LEGO.

1. Een indoor skipiste

Antwerpen is een nieuwe sneeuwbaan rijker. Gisteren opende ‘Aspen’ in Wilrijk feestelijk de deuren. Een skipiste waar je het hele jaar door de perfecte sneeuw vindt om op te skiën, snowboarden en zelfs sleeën. De baan heeft een vrije hoogte van 15 meter, op het balkon in de sneeuwhal kun je uitrusten met een warme chocomelk.
Meer info: www.aspen.be.

2. Suske en Wiske als kleuters in nieuwe animatiereeks 

Suske en Wiske Junior is een gloednieuwe animatiereeks waarin de jonge versie van Suske en Wiske kleuters mee uit de realiteit nemen naar een fantasiewereld waar ze spannende avonturen beleven. Op maandag 30 en dinsdag 31 oktober kan je in primeur de eerste vier afleveringen bekijken in Comics Station Antwerp. De eerste 100 mensen krijgen een gratis Suske en Wiske Junior fluovestje, verder vinden er ook tal van randactiviteiten plaats. 
Suske en Wiske Junior is vanaf maandag 6 november te zien op Ketnet. Meer info: www.ketnet.be en www.comicsstation.be.

3. Ostend Zombie Race

Net voor Halloween loop je in Sportpark De Schorre een parcours vol obstakels en huiveringwekkende zombies, door het bos, over heuvels en door bunkers. Kies voor de 5 km lange obstakelrun of raap al je moed samen en ga voor 10 km. Je enige doel: levend de finish halen.
Meer info: www.visitoostende.be.

4. Pipi Langkous

Elke ouder herinnert zich ongetwijfeld zelf nog de streken van de roodharige Pipi Langkous, maar kennen ook je kinderen het verhaal van het kleine meisje dat alleen in een groot huis woont met haar gevlekt paard en aapje ‘Meneer Nilsson’? Op 29 oktober is er een voorstelling van de film in Cinema ZED in Leuven, allen daarheen dus!
Meer info: www.filmanjaro.be. 

5. Bricklive: de tentoonstelling voor LEGO-fanaten

De hele herfstvakantie lang vindt in Tour & Taxis in Brussel een tentoonstelling plaats waar LEGO-fans van zullen smullen. Met de meer dan 3 miljoen LEGO-blokjes kunnen je kinderen en jij je fantasie en creativiteit echt de vrije loop laten, wat ook exact de bedoeling is van Bricklive. 
Meer info: www.bricklive.be.

6. Games spelen en ontwikkelen

Kinderen in huis die verslingerd zijn aan gamen? Stuur ze op maandag 30 oktober dan naar de bib van Hoogstraten waar ze de hele dag leuke spelletjes kunnen spelen én zelf maken. De toegang is gratis maar je moet wel reserveren.
Meer info: www.hoogstraten.be/vormingbib.

7. De Oktoberfoor

Naar jaarlijkse gewoonte vindt de Oktoberfoor dit najaar opnieuw plaats in Oostende. Gil het uit op één van de 75 duizelingwekkende kermisattracties, proef allerlei zoetigheden of laat je kinderen griezelen tijdens de Halloween-avond. Ideaal voor als het buiten eens niét grauw en grijs is.
Meer info: visitoostende.be.

8. De Boekenbeurs

De Boekenbeurs in Antwerpen behoeft geen introductie meer, maar het blijft wel een leuke activiteit voor zowel jezelf als je kinderen natuurlijk. Bijna elke dag vinden er toffe hoorspellen en workshops plaats, zodat ook jij in alle rust kunt rondstruinen en misschien wel een babbeltje doen met je favoriete schrijver?
Meer info: www.boekenbeurs.be.

9. Kattenkwaad in Bokrijk

Van 1 tot 5 november gaat in het Openluchtmuseum Bokrijk het doe-festival Kattenkwaad door. Kinderen kunnen zich uitleven op onder andere een bungee trampoline, op de bangelijke deathride, zich een circusartiest wagen in de acrobatenpiste en zo kunnen we nog wel even verder gaan. Voor durvers.
Meer info: www.bokrijk.be. 

10. Een ponyrit in het bos

Als je kind geen schrik heeft van paarden is de ponyrit in het Malou Park in Woluwe ongetwijfeld een van de leukste herfstactiviteiten voor hen om mee uit te pakken op school. De wandeling duurt ongeveer 40 minuten en aan de ouders wordt gevraagd om mee te komen om de pony’s te begeleiden (kennis van paarden is niet nodig).
Meer info: www.ponyplesure.be. (br.hln)

“Bewaar koffie nooit in een thermos” en andere tips voor het lekkerste kopje koffie

Een lekker kopje koffie smaakt iedereen, dat heeft Marjolein Vermeersch, die haar eigen artisanale koffiebranderij runt, goed begrepen. ze schreef er samen met haar moeder Martine Nijsters een boek over: ‘Slow Coffee: een eigenzinnig koffieboek vol inside-kennis en recepten’. En wij lichten alvast een tipje van de sluier.

Vers van de molen

Haal de koffie zo vers mogelijk in huis en koop geen al te grote koffievoorraden. Sla de koffie op in een droge, niet al te warme ruimte. Bewaar de koffie niet in het keukenkastje boven het fornuis, maar in een droge, koele bergplaats, ver van alle keukendampen. Maal de koffie ook pas net voor je hem zet, zo is je koffie het lekkerst.

Kwaliteit

Gebruik kwaliteit: voor je koffie, maar ook voor je molen en zetapparaten. Het is een investering in een toekomst vol zalige koffiemomenten. Hou al je koffieattributen ook grondig schoon. Van molen tot kan, reinig alles met helder water en wrijf het droog, zodat geen oude smaken de volgende pret bederven.

Geen thermos

Hou de koffie niet warm op een plaat of in de thermos. Dat verzuurt de koffie en zelfs de beste kwaliteit sneuvelt na verloop van tijd, om dat de aroma- en smaadragers in een thermos afbreken en een zurige smaak aan de koffie geven. Als je niet anders kunt, hou de koffie zeker niet langer dan een uur in een thermos. Beter is het om je koffie op een natuurlijke manier wat langer warm te houden: spoel de koffekan vóór het gebruik met heet water om, zodat het porselein of aardewerk zelf warm is.

Van de kook

Gebruik ziedend water (net van de kook) en een goede manier om de koffie te zetten. Laat de koffie zelf nooit koken: ‘Café bouillu, café foutu!’ Als je een koffiekan en kopjes koopt, kies dan voor porselein, glad aardewerk (niet poreus) of glas. Die materialen beschermen het aroma van je koffie, hoewel glas iets minder aangenaam is om er koffie uit te drinken. (br.hln)

Tina Turner: “Ik vluchtte weg van Ike en werd bijna aangereden op de snelweg”

Tina Turners naam zal altijd onlosmakelijk verbonden blijven met die van haar ex-man Ike. Niet alleen omdat ze samen de monsterhit ‘Proud Mary’ uitbrachten, maar ook omdat de man erg losse handjes had. Tina vertelde in een interview met Jonathan Ross nu hoe ver die mishandeling precies ging.

Ike en Tina Turner waren in totaal 16 jaar getrouwd, van 1962 tot 1978. Het koppel vormde een enorm succesvol showbizzduo, maar kenden ook een heel explosieve relatie. Vooral het druggebruik van Ike, die zwaar verslaafd was aan cocaïne, zorgde voor heel wat ruzies en gevechten. Tina kan zich echter nog het exacte moment herinneren waarop Ike volgens haar gevaarlijk werd. Dat vertelt ze in de talkshow van Jonathan Ross, die dit weekend wordt uitgezonden.

Op 1 juli 1976 raakten de twee in een gevecht verwikkeld in hun limousine. Ike was op dat moment al vijf dagen wakker - de cocaïne hield hem op de been. Door zijn verslaving had hij letterlijk een gat in zijn septum gebrand en kreeg daardoor vaak neusbloedingen. Op die bewuste dag  vond hij dat Tina hem niet snel genoeg hielp toen hij begon te bloeden. Hij sloeg haar in het gezicht, maar ze beet van zich af en krabde en schopte haar man. Toen ze aankwamen in het hotel, zaten ze beiden onder het bloed en had Tina er genoeg van.

Snelweg

“Het was heel moeilijk en gevaarlijk, want hij was gewelddadig, zat aan de drugs en voelde zich tegelijk heel onzeker. Ik had geen geld en wist niet waar ik heen moest, maar besloot het erop te wagen. Toen hij zijn roes aan het uitslapen was, vertrok ik uit het hotel, ging door de keuken naar de achterdeur en stak een snelweg over.”

“Ik had de snelheid van de wagens niet goed ingeschat”, vervolgt ze, “Een heel grote truck kwam recht op me af en begon te claxonneren. Ik dacht echt dat het met me afgelopen was toen.” Tina verbleef vervolgens in hotels en bij vrienden, en vroeg uiteindelijk de scheiding aan. “Hij heeft alles gehouden”, vertelt ze over de financiële situatie. “Hij zei altijd: ‘als je vertrekt, vertrek je zoals je gekomen bent’. In de relatie was er nooit vrijheid; hij was altijd gewelddadig en ik had geen controle. Op een bepaald moment had ik er gewoon genoeg van. Het leven had zo geen zin meer. De enige reden waarom ik zo lang gebleven ben, was omdat ik hem probeerde te helpen.”

In 1985 leerde Tina haar huidige man Erwin Bach kennen. De twee zijn nog steeds gelukkig samen. (br.hln)

Man wordt ‘wakker’ tijdens eigen begrafenis en doet rouwende familie schrikken

Watson Franklin Mandujano Doroteo uit de stad Tingo Maria in Peru werd op 21 oktober doodverklaard nadat er complicaties waren opgetreden tijdens een wortelkanaalbehandeling.

Tijdens de begrafenis lag de 24-jarige man in een open kist. En toen gebeurde het. Alerte familieleden zagen hoe zijn borstkas zachtjes op en neer ging. Ze haalden er vliegensvlug een dokter bij en die bevestigde hun vermoeden: hij vertoonde tekenen van leven.

Doroteo werd in allerijl uit de kist gehaald en naar het hospitaal gebracht. Daar werd de man helaas opnieuw doodverklaard. Wellicht was hij tot die tijd verdoofd geweest van de medicatie tijdens de behandeling. Maar stierf hij daarna alsnog. Dat claimt althans zijn familie.

Volgens zijn troosteloze verwanten had men Doroteo het geneesmiddel ‘Diazepam’ toegediend in aanloop naar de operatie. De politie onderzoekt de merkwaardige zaak. Zijn familie eist gerechtigheid. (br.hln)

Norah Jones - Don't Know Why

Uurdiscussie: moet het winteruur de standaard worden?

In de nacht van zaterdag op zondag is het klokverzetcircus daar weer  en schakelen we over van zomertijd op wintertijd. De klok gaat één uur achteruit en we mogen een uur langer in bed blijven liggen. Vanaf dan komt de zon een uur vroeger op en gaat ze een uur vroeger onder, en dat tot 25 maart 2018, wanneer we opnieuw overschakelen op zomertijd. Dat de zon nu een uur vroeger onder gaat, maakt van de overschakeling naar het winteruur de start van een risicovolle periode op het vlak van verkeersveiligheid.

Tweejaarlijks gepruts

Algemeen gezien is het tweejaarlijks gepruts met de tijd een erg ingrijpend gebeuren. Wereldwijd zorgt het voor een hoop ellende en gemiste afspraken, aanpassingsproblemen in het gezin en het bedrijfsleven. De overgang van winter- naar zomertijd en omgekeerd heeft volgens studies ook een niet te negeren invloed op onze biologische klok en onze gezondheid. In de dagen na een tijdsovergang is er een stijging in het aantal beroertes, hartaanvallen en verkeersongevallen. Kortom, het artificiële spelletje met de tijd heeft een heleboel nadelige effecten. En dat twee keer per jaar. “Blijf gewoon van de tijd af”, argumenteert weerman Frank Deboosere geregeld.

Als het aan een groep van 70 Europarlementsleden ligt, is het in ieder geval mogelijk een van de laatste keren dat we ‘sjoemelen’ met de tijd. De afwisseling tussen zomer- en wintertijd heeft volgens de Europarlementsleden, uit alle acht fracties van het parlement, veel meer nadelen dan voordelen. In december wordt gestemd over een resolutie en als die wordt aangenomen, buigt de Europese Commissie zich over het vraagstuk. Als een meerderheid van de EU-landen voorstander blijkt van afschaffing, dan komt er een eind aan de zomer- en wintertijd. Maar welke tijd zullen we dan gebruiken? De zomertijd of de wintertijd?

Energiebesparing?

Om te begrijpen waarom we aan de tijd zijn beginnen broddelen - en waarom specifiek het zomeruur steeds meer achterhaald is volgens onder meer Frank Deboosere - moeten we terug naar 1977 en de economische crisis van die tijd. Overheden wereldwijd zochten naar energiebesparende maatregelen om de rekeningen van de mensen te drukken en vonden een oplossing in een geschuif met het uur. Ziedaar de geboorte van het zomeruur, want als het ’s avonds langer licht is, hoeven de lichten minder snel aan en blijven mensen langer buiten. Energie en meteen ook geld gespaard, hoera.

Maar dat argument gaat niet meer op, blijkt uit studies. Als we vandaag de berekening maken, bespaar je met de overschakeling tussen het winter – en zomeruur jaarlijks 2,60 euro op je elektriciteitsrekening. Een verwaarloosbaar economisch voordeel, onder meer door de komst van ledverlichting en energie-efficiëntere toestellen. En meer dan vaak wordt enig besparend effect tenietgedaan door apparaten als airconditioning die wel lustig draaien in de zomermaanden. Nee, voor energiebesparing moeten we het niet meer doen.

Standaardtijd

Het belangrijkste argument voor de afschaffing van de zomertijd is dat de wintertijd eigenlijk onze standaardtijd GMT+1 is (ofwel de wereldtijd plus een uur). Met een omschakeling naar de zomertijd zitten we eigenlijk dus twee uur boven die tijd. “Precies dat maakt het moeilijk om ook in de winter een echte zomertijd te gebruiken”, aldus weerman Frank Deboosere op zijn website.

Licht om kwart voor tien

Als het altijd zomertijd zou zijn, zou de ochtendspits dan maandenlang in het donker verlopen en moeten kinderen ook maandenlang in complete duisternis naar school. Met de zomertijd als dé tijd komt de zon op 1 januari namelijk bijvoorbeeld pas op rond 9u45. De combinatie van duisternis (en de ochtendmist, die een uur langer blijft hangen) vergroot de kans op zware verkeersongevallen. De avondspits valt dan weer op het heetst van de dag en veroorzaakt ernstige ozonoverlast.

Te lang licht

“En dan komt er natuurlijk nog bij dat met de zomertijd ’s zomers de nachten heel laat beginnen”, stelt Deboosere. “Het nachtlawaai begint en eindigt dus later. Jonge kinderen moeten naar bed bij klaarlichte dag en in verzengende hitte.” En ook volwassenen ondervinden last van de zomerhitte die een uur langer blijft hangen in de slaapkamers, waardoor we minder gemakkelijk in slaap vallen en het zomeruur zo nadelige effecten heeft op ons slaapritme.

“Mijns inziens zou het veel beter zijn om het hele jaar door de wintertijd te behouden, maar om de mensen toe te laten in de zomermaanden een uur vroeger te komen werken”, besluit Deboosere.  Zo verlopen de spitsen ’s ochtends en ’s avonds meer gespreid en dat zou volgens de weerman minder files, minder vervuiling en minder tijdverlies betekenen. (br.hln)

Stijlvol als een Parisienne: de baret is het hoofddeksel van de winter

Een baret geeft je instant de flair van een chique Parisienne, het houdt je hoofd warm in de winter en het is ook nog eens betaalbaar. Kortom, het is het ultieme accessoire voor de komende maanden, en dat hebben fashionista’s massaal in het snuitje.

Wie recent nog op citytrip ging naar hippe grootsteden als New York, Tokio of Berlijn viel het ongetwijfeld ook op: de baret is opnieuw immens populair. Je ziet er vrouwen van elke leeftijd rondlopen met het nationale hoofddeksel van Frankrijk op hun hoofd, en ook op Instagram poseert de ene hippe blogger na de andere met een baret aan. Kortom, de baret is populair en verdient dus ook een plaatsje in jouw garderobe.

Welke kies je?

Klassieke kleuren als zwart, donkerblauw en beige combineren makkelijk met alles in je garderobe, maar je kunt van de baret ook een statement piece maken door te kiezen voor een felle tint rood of roze, bijvoorbeeld. Het hoofddeksel is verkrijgbaar in alle verschillende prijscategorieën – er zijn zelfs modellen gemaakt van kasjmier. (br.hln)

Bpost gaat ook pakjes bij de buren leveren

Concreet kan de klant via de website aangeven waar de postbode het pakje moet leveren wanneer er niemand thuis is. Er zijn verschillende opties. Zo kan het bij een zelfgekozen buur binnen een straal van 50 meter of een veilige plaats in de buurt van het huis, bijvoorbeeld de carport. Andere opties zijn een afhaalpunt naar keuze, bijvoorbeeld een postkantoor of postpunt, of vanaf 2018 een pakjesautomaat.

Volgens bpost is zowat 14 procent van de thuisleveringen van pakjes niet van de eerste keer succesvol omdat er niemand thuis is. Zowel de klant als de webshops waren vragende partij voor meer flexibiliteit, klinkt het. Maar de klant die niets wenst te wijzigen aan het huidige proces, hoeft geen voorkeur op te geven. Het concept werd dit jaar getest in Roeselare, Seraing, Moeskroen en Turnhout.

Andere pakjesdiensten leveren al langer het pakje bijvoorbeeld bij de buren indien niemand thuis is.  (br.hln)

J.K. Rowling onthult emotioneel verhaal achter de creatie van Potterpersonage ‘Professor Stronk’

Voor J.K. Rowling (52) begon te schrijven, maakt ze eerst een schets van de belangrijkste personages. Professor Pomona Stronk (‘Professor Sprout’ in het Engels), de leidster van afdeling Huffelpuf, heeft een speciaal plekje in haar hart, want tijdens de nacht waarin ze haar tekende, stierf haar moeder.

30 december 1990

“Ik heb deze schets getekend op 30 december 1990”, vertelt Rowling in de nieuwe BBC-documentaire over Harry Potter. “Ik bleef toen bij een vriend slapen. Ik was al zes maanden aan Harry Potter aan het schrijven en ik bleef op terwijl iedereen al gaan slapen was. Terwijl ik die tekening aan het maken was, is mijn moeder gestorven, 400 kilometer verderop. De volgende dag kreeg ik een telefoontje met het nieuws dat ze gestorven was.”

Rowlings moeder Anne stierf op 45-jarige leeftijd na een tien jaar lange strijd tegen multiple sclerosis. Ze heeft nooit het succes van haar dochter meegemaakt. Rowlings vermogen wordt geschat op meer dan 800 miljoen euro. Haar boeken zijn vertaald in 78 talen.

Tentoonstelling

De tentoonstelling in de British Library ‘A History of Magic’ is vrijdag gestart en er gingen al 30.000 tickets over de toonbank, een record. Tot 28 februari zijn er honderden Harry Potterartefacten te bewonderen. Volgende week zaterdag (28 oktober) zendt BBC de langverwachte documentaire over J.K. Rowling uit. (br.hln)

Rock ’n roll-legende Fats Domino overleden

De Amerikaanse rock-’n-roll-legende Fats Domino is op 89-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn dochter aan TMZ.com gemeld. De pianist en zanger overleed in New Orleans, omringd door zijn vrienden en familie.

Fats Domino, geboren als Antoine Dominique Domino, was in de jaren vijftig en zestig ongekend populair, niet alleen in de Verenigde Staten. Zijn carrière was hij in 1949 begonnen. Een van zijn vroege albums heette ‘The Fat Man’, wat voor altijd zijn bijnaam zou blijven. In de jaren die volgden verkocht hij miljoenen platen. Hij had wereldwijde hits met onder meer de nummers ‘Ain’t That a Shame’, ‘Whole Lotta Loving’ en zijn grootste succes: ‘Blueberry Hill’.

Zijn zangsuccessen bezorgden hem ook filmrollen. Zo was hij onder meer te zien in ‘Shake, Rattle & Rock!’ en ‘The Girl Can’t Help It’.

Hij heeft meer dan 65 miljoen albums verkocht en kreeg in 1987 een Grammy voor zijn hele carrière. In 1986 belandde hij in de prestigieuze Rock & Roll Hall of Fame. (br.hln)

Rood voor zelfvertrouwen, geel voor een goed humeur: hoe kleuren ons beïnvloeden

Voor een belangrijke meeting trek je best die rode vest aan, een herfstdipje bestrijd je met een gele trui en ontstressen doe je met een blauwe blouse. Kleuren hebben een invloed op hoe we ons voelen, en ja, dat geldt dus ook voor de inhoud van je kleerkast.

Kleuren, ze lijken zo onschuldig. Maar de ene kleur is de andere niet. Vaak zijn ze immers beladen met culturele betekenissen en associaties.  De kleur van een logo, bedrijf of merk wordt dan ook nooit lukraak gekozen. Dus waarom zouden wij dan zomaar om het even wat uit de kast trekken? Door de juiste kleur te dragen, kan je immers een heel ander beeld van jezelf de wereld insturen.

ROOD = zelfvertrouwen

Het knalt van het straatbeeld af, staat iedereen en je valt meteen op: rood is dé kleur van dit seizoen. Bovendien straal je als ‘lady in red’ zelfverzekerdheid, mannelijkheid, energie en passie uit. Ideaal als je straks je mannetje moet staan in een belangrijke presentatie of vergadering. 

GROEN = zakelijk

Het is geen toeval dat de muren van pakweg ieder klaslokaal waar je ooit gezeten hebt, in een groene tint geverfd waren. Groen straalt rust uit, maar ook gezag. Het is een harmonieuze kleur die vrede en balans zou brengen. Wie door het leven wil als een stoïcijnse zakenvrouw, trekt dus best iets groens uit de kast.

BLAUW = rust

Blauwe tinten doen ons denken aan lucht en water, iets waar we automatisch rustig van worden. Maar daarnaast associëren velen de kleur ook met betrouwbaarheid en autoriteit. Dat maakt het tot de ideale keuze voor een sollicitatiegesprek, een diner met je schoonouders of een presentatie op het werk.

GEEL = goed humeur

De meest positieve kleur is en blijft geel. Het is een warme kleur die ons doet terugdenken aan de lente en het licht van de zon. Wie geel draagt, oogt dan ook niet alleen vriendelijker, maar zou zich zelf ook gelukkiger voelen. Bovendien activeert de kleur onze hersenen, wat ons creatiever én productiever zou maken. Bye bye, herfstdip.

ROZE = sympathiek

Millennial pink is niet voor niets de populairste kleur van het moment. De kleur wordt al eeuwenlang geassocieerd met vrouwelijke onschuld en zachtheid. Wie graag benaderbaar en vriendelijk wil overkomen, kan dus niet verkeerd gaan met een wollige, roze trui.  (br.hln)

Uitgehongerde beren in veel te kleine kooien moeten toekijken hoe mensen zitten te eten op restaurant

Ze zitten opgesloten in veel te kleine kooien, zijn uitgehongerd en moeten toeristen vermaken. Dat is het trieste lot van tientallen bruine beren in Armenië. De arme dieren moeten toezien hoe mensen schaamteloos zitten te lunchen in een naburig restaurant. De Britse dierenrechtenorganisatie ‘International Animal Rescue’ klaagt de praktijk aan en wil de beren elders een beter leven geven.

Het is een eeuwenoude traditie in Armenië om beren te houden. Het is in het land dus niet ongebruikelijk om op restaurant, in een winkelcentrum of zelfs aan een busstation een bruine beer in een kooi te spotten. Vaak worden ze als jong gevangen en brengen ze de rest van hun leven op deze manier door om toeristen te entertainen.

‘International Animal Rescue’ (IAR) heeft nu een grote actie op het getouw gezet om de beren te bevrijden uit hun kooien. “Het is verbijsterend om vast te stellen hoe deze beren moeten leven”, verklaarde  Alan Knight van IAR. “Ze zitten al jaren in deze vuile en stinkende kooien en moeten overleven op basis van wat etensrestjes. Uit verveling bonken ze met hun hoofd tegen de stalen stangen van hun kooi. Het maakt me ziek.”

De Armeense regering heeft haar steun toegezegd aan de reddingsactie van de dierenrechtenorganisatie. Ze hopen om 80 beren een beter leven te geven. Deze operatie kost 4.000 euro per beer. Het is de bedoeling dat de dieren opnieuw in het wild worden uitgezet. IAR bouwt eveneens een beschermd toevluchtsoord voor de beren die niet meer in het wild kunnen overleven. (br.hln)

Kroonprinses Elisabeth is jarig: zo spendeert een 16-jarige royal haar vrije tijd

Prinses Elisabeth, die vandaag 16 jaar wordt, doet aan diepzeeduiken en kookt graag. Dat meldt het paleis in een aangepaste biografie van de kroonprinses.

Het oudste kind van koning Filip en koningin Mathilde is sinds 21 juli 2013, de dag dat haar vader de troon besteeg, de troonopvolgster. Ze gaat naar school in het Sint-Jan-Berchmanscollege in Brussel, waar ze les krijgt in het Nederlands. Ze spreekt ook Frans en Engels en volgt Duitse taalles. Ook haar vader is de drie landstalen machtig.

Naar aanleiding van haar verjaardag vandaag heeft het paleis de biografie van de prinses op de website monarchie.be aangepast. De meeste informatie was al gekend, maar er zitten ook nieuwe elementen in. Zo blijkt dat de prinses erg sportief is en graag in de keuken staat. “Thuis houdt ze van koken en ontdekt ze graag nieuwe recepten”, klinkt het.

Hiken

En nog: “Elisabeth is erg sportief. Ze gaat regelmatig skiën, speelt tennis, zeilt en doet aan diepzeeduiken. Ze is graag in de natuur en gaat graag ‘hiken’. Ze spreekt ook regelmatig af met haar vrienden”, zo luidt het nu op de site van het paleis.

Ze volgt ook pianoles en houdt van verschillende muziekgenres. Ze leest graag boeken en laat zich hierdoor ook inspireren. Buiten haar schooluren zet ze zich als vrijwilliger in voor naschoolse begeleiding aan kinderen met leerproblemen. Ze heeft al meegeholpen in een zorginstelling voor ouderen, in de daklozenwerking en heeft zich al ingezet voor mensen met een beperking.

Vandaag wordt haar verjaardag gevierd in privésfeer, aldus het paleis. Mama Mathilde moet vanavond nog vertrekken naar Bangkok, waar ze morgen aanwezig is op de crematieceremonie van de overleden koning Bhumibol.  (br.hln)

Machinist raapt gewonde zwaan van het spoor

Een machinist met een hart van goud heeft in Nederland zijn trein vertraging doen oplopen om een gewonde jonge zwaan van de rails te rapen. Het dier lag op het traject Enschede-Zwolle, in het noordoosten van het land, op de sporen. De man stopte zijn treinstel om de zwaan mee te nemen naar Zwolle, de eindbestemming van de trein.

Met de gewonde vogel aan boord, reed de machinist verder. Intussen belde hij de dierenambulance, om ervoor te zorgen dat er een ambulance klaar zou staan voor de gewonde zwaan bij aankomst in Zwolle. Die stond daarop klaar om het dier op te vangen. “De zwaan heeft waarschijnlijk een aanrijding gehad met een treinstel”, zegt de dierenambulance op Facebook. ”“De jonge zwaan heeft verwondingen aan zijn buik en aan zijn poot.” (br.hln)

Zondag gaat wintertijd in. Voor de laatste keer?

Aanstaande zondag gaat om klokslag 3 uur weer de wintertijd in België in. Dan draaien we de klok een uur achteruit, zodat we weer uitkomen op onze standaardtijd GMT+1 (ofwel de wereldtijd plus een uur).

Als het aan een groep Europarlementsleden ligt, is dat mogelijk een van de laatste keren. De afwisseling tussen zomer- en wintertijd heeft volgens de Europarlementsleden, uit alle acht fracties van het parlement, veel meer nadelen dan voordelen. Vooral het energiebesparende effect van de zomertijd zou achterhaald zijn. De maatschappelijke kosten als gevolg van het verzetten van de klok raamt de Duitse hoogleraar Till Roenneberg, die al veertig jaar de invloed van de klok op het bioritme van mensen bestudeert, voor Duitsland alleen al op 60 miljard euro per jaar, weet RTL Nieuws.

Als de resolutie in december wordt aangenomen, betekent dat echter niet dat de zomertijd meteen wordt afgeschaft. Eerst komt de Europese Commissie aan zet en daarna is het aan de verschillende lidstaten om het plan al dan niet goed te keuren. Als een meerderheid van de EU-landen ook voorstander blijkt van afschaffing, dan is de zomertijd verleden tijd en zullen we het hele jaar door gebruik maken van de wintertijd ofwel de standaardtijd. (br.hln)

Sarah Bettens -  I'm Okay

Klik op de foto om haar te beluisteren

“Waarom wil ik geen seks met de man waar ik van hou?”

“Ik heb lang gedacht dat ik biseksueel was,” steekt Stacey van wal. “Ik heb even weinig interesse in mannen als in vrouwen.” Jarenlang was ze onzeker over haar geaardheid, had ze geen flauw idee waarom ze nooit zin had in seks, zelfs niet met haar man. Totdat haar dokter haar de waarheid vertelde: ze was aseksueel. 

Zo’n 1 tot 3 procent van de bevolking is aseksueel, wat betekent dat ze zich niet seksueel aangetrokken voelen tot anderen. “Ik heb lang gedacht dat ik gewoon een mentale stoornis had,” vertelt Stacey tijdens een interview met BBC. “Ik dacht dat het abnormaal was dat ik nooit zin had in seks. Vriendinnen vertelden over hun liefjes of één of andere celebrity waar ze wel eens de lakens mee zouden willen delen, terwijl ik nog nooit op die manier in iemand geïnteresseerd was.”

“Waarom wil ik niet met hem vrijen?”

“Aseksualiteit bestaat in verschillende gradaties,” legt Stacey uit. “Hoewel ik me nooit seksueel aangetrokken zal voelen tot iemand, heb ik wél romantische gevoelens. Ik leerde mijn vriend - ondertussen mijn man - kennen toen ik 19 jaar oud was. Toen had ik nog geen flauw benul wat aseksualiteit was, dus ik dacht gewoon dat er iets mis was met mij. Ik weet nog dat ik dacht: ik zie deze man doodgraag, en als hij me vraagt om te trouwen zeg ik absoluut ja. Ik wil de rest van mijn leven met hem doorbrengen, dus waarom wil ik niet met hem vrijen? Dat is toch gek?”

“Mijn man en ik hebben samen heel wat doorgemaakt. Hij heeft mij altijd gesteund. ‘Ik zie je graag, ik wacht op jou zo lang als nodig is. Zelfs al gebeurt het nooit,’ zo stelde hij me gerust. Maar ik lag in de knoop met mezelf. Ik had steeds dezelfde nachtmerrie, dat mijn man me zou verlaten voor iemand anders die wél seks met hem wou, en dus ging ik op het internet op zoek naar medische redenen die een laag libido zouden kunnen veroorzaken,” vertelt Stacey openhartig. “Dat was niet bijster slim. Er waren heel wat mogelijke oorzaken, maar die ene die mijn aandacht trok was: een hersentumor. Ik dacht meteen dat ik ging sterven, en dus ging ik naar de dokter.

“Ga ik dood?”

“Ik weet nog dat ik in paniek vroeg: ‘Is het ernstig? Ga ik dood?’, terwijl zij zei: ‘Rustig maar, je bent waarschijnlijk gewoon aseksueel.’ Ik viel uit de lucht, daar had ik nog nooit van gehoord. Maar mijn dokter gaf me alle informatie, en verwees me door naar enkele websites. Het was alsof ik eindelijk gelijkgestemden gevonden had, geweldig was dat. Pas toen begon ik me beter in mijn vel te voelen, totdat ik op een punt kwam dat ik er eindelijk met mijn man over kon praten. 

Aseksualiteit is een soort van spectrum, en ik weet dat er heel wat mensen zijn die speciaal voor hun partner wél seksueel actief zijn, maar bij mij lukt dat niet. Iedere keer dat we het proberen, is het alsof mijn hele lichaam protesteert. Mijn man gaat er trouwens fantastisch mee om. Hij had het natuurlijk al wel zo’n beetje verwacht, maar dat maakt het voor hem niet minder moeilijk natuurlijk. Gelukkig is hij ontzettend begripvol. Ik ben stiekem ook wel trots op mijn aseksualiteit, en ik vind het prima om erover te praten. Op die manier hoop ik meer bewustzijn en begrip in het leven te roepen. Als ik op mijn achttiende had geweten wat ik nu weet, was ik een stuk gelukkiger door het leven gegaan.′ (br.hln)

JULES KNOCKAERT (75) RAAKTE ZWAARGEWOND BIJ OVERVAL BENDE VAN NIJVEL

Jules Knockaert, intussen 75, stond 34 jaar geleden in de Colruyt van Halle oog in oog met gangsters die later de naam ‘Bende van Nijvel’ kregen. Zelf belandde hij een week in het ziekenhuis, terwijl zijn vriend Walter Verstappen koelbloedig werd afgemaakt. Hij probeerde na de overval een nieuw leven te beginnen aan de zee.

“De afgelopen jaren heb ik zo dikwijls over nieuwe pistes gehoord en gelezen, maar die draaiden nooit op veel uit”, vertelt Knockaert.

”Wat mij vooral interesseert is wie de opdrachtgevers waren. ‘De Reus’ waarvan nu sprake is, was misschien een uitvoerder. Maar zo waren er veel. Ik kan niet aannemen dat het alleenstaande feiten waren. Wat erachter zat is de grote vraag.” Net als bijna elke andere burger heeft hij altijd het gevoel gehad dat de zaak van bovenaf afgedekt wordt.


”Ik heb ook mijn twijfels over die C.B.”, klinkt het.


”Advocaat Vermassen komt op de proppen met zijn uitspraken, en dan plots komt die man van Aalst boven water. Nu pas, terwijl zijn foto wel al sinds 1999 in het dossier zou zitten. In ieder geval hoop ik wel dat ze het juist hebben. Ooit heb ik met Tony van Parys, voorzitter van de bendecommissie, gesproken. Ik zei hem dat hij weet waar ze moeten zoeken, maar dat ze niet mogen. Het enige antwoord dat ik kreeg was dat hij mij het parlement is ging laten zien. Paul Vanden Boeynants was tijdens die jaren de sterke man. Hij werd ontvoerd door Patrick Haemers. Zijn bril en hoorapparaat was hij verloren tijdens de ontvoering, maar toch heeft hij daar alles perfect gezien en gehoord en als hij stierf was zijn hele archief per ongeluk in vlammen opgegaan. Haemers hebben ze gevonden in Brazilië, maar C.B. woont bij wijze van spreke naast de rijkswacht en vonden ze niet. Patrick was overigens nog zo vriendelijk voor de rest om zich op te hangen in zijn cel. Voor mij zijn het allemaal te veel toevalligheden.”

Overval Colruyt

Knockaert draagt die gewelddadige overval van 3 maart 1983 in Halle nog altijd met zich mee.

Drie mannen overvielen het filiaal, waarvan één persoon 1,85 meter groot zou zijn. “Ik was in die periode verkoopdirecteur voor de regio Brussel”, zegt Knockaert. “Ik was net naar de opening van een filiaal in Anderlecht geweest. Ik zat nog niet neer toen een grote man het kantoor binnenstormde. Ik kreeg klappen op mijn hoofd en hand met een soort biljartstok. Een andere bediende was onder het bureau gekropen. Walter Verstappen moest mee naar een ander kantoor om de kluis te openen, onder bedreiging van een vuurwapen.” Een reistas werd gevuld met geld, waarna de dader de man door de nek schoot. Hij overleed later in het ziekenhuis. “Zelf lag ik een week in het ziekenhuis, met vijftien hechtingen, een hersenschudding en een gebroken hand, maar voor hetzelfde geld kon ik het niet meer navertellen”.

“Geen slachtofferhulp”

Het is een open wonde die vers in het geheugen blijft. “Slachtofferhulp bestond nog niet. Daardoor heb ik ook mijn ontslag gegeven en heb ik geprobeerd een nieuw leven te beginnen aan de zee, met vallen en opstaan. Zaken die ik vroeger belangrijk vond, waren van geen tel meer. Pas in ’97 heb ik er voor het eerst echt met iemand over gesproken. Ik ben het onderzoek wel blijven volgen en ging naar de jaarlijkse bijenkomsten, maar voor mij was dat verloren tijd en geld. Zo lang er geen antwoorden zijn, kan ik die bladzijde niet omdraaien. Ik ben niet de man die ik vroeger was, en een tweede keer carrière maken is mij ook niet gelukt.”  (br.hln)

Superintelligente studente die vriend neerstak mogelijk terug naar Oxford: “Ze kan de Nobelprijs winnen”

Normaal gesproken staat er op een dergelijk incident een behoorlijke gevangenisstraf. Maar rechter Ian Pringle was bang dat een celstraf de carrière van de 24-jarige medicijnenstudente te veel zou beschadigen, zo meldt de BBC. Daarom legde hij haar een voorwaardelijke straf op van tien maanden.

Nu blijkt bovendien dat Woodward een truc heeft gevonden om Oxford nog niet te hoeven verlaten, aldus The Independent. Ze mag de voortzetting van haar studie 18 maanden uitstellen. En pas als ze een verzoek doet om terug te keren, kan een panel oordelen of ze moet worden weggestuurd.

Nobelprijswinnaar

Een studievriend, die anoniem wil blijven, verwacht volgens de Metro dat Woodward tegen die tijd wel zal mogen blijven. Vooral vanwege haar hoge intelligentie. “Ze is al omschreven als ‘toekomstige Nobelprijswinnaar’”, klinkt het. Bovendien zou de studente de steun hebben van een aantal vooraanstaande figuren binnen de opleiding. “Ik denk dat ze heel blij zijn om haar terug te krijgen”.

Drugs en drank

De studente werd in december agressief tijdens een bezoek van haar vriend. Hij had haar benaderd via Skype nadat bleek dat Woodward te veel had gedronken. De jongen maakte zich zorgen, onder meer omdat de studente al een drugsprobleem had, zo meldt BBC.

Maar Woodward wist de bezorgdheid van haar vriend niet te waarderen en gooide een laptop in zijn richting. Vervolgens stak ze hem met een mes in het been, waarbij ze ook twee vingers raakte. Toen ze probeerde om ook zichzelf te verwonden, slaagde de vriend erin om het mes uit haar handen te trekken.

Kritiek

Dat de studente nauwelijks de gevolgen van haar daad hoeft te dragen, stuit op veel kritiek. Zo vragen veel mensen zich na de uitspraak van de rechter af of iemand uit een minder goed milieu dezelfde behandeling zou hebben gekregen.  Volgens decaan Martyn Percy kreeg de studente echter ‘geen speciale behandeling’. Een woordvoerder van de universiteit zei eerder wel kritisch te zullen zijn op de eventuele terugkeer van Woodward. Daar zou geen garantie voor zijn. “Want de context is erg serieus te nemen”. (br.hln)

Gedaan met snelle douches: waarom je op maandagmorgen beter een bad neemt

Brits parlementslid Tim Loughton verbaasde vriend en vijand toen hij tijdens een radio-interview bekende dat hij iedere dag begint met een lang bad. En daar is hij niet alleen in. Ook Winston Churchill zat ’s morgens liever in bad dan dat hij onder de douche sprong. Maar heeft zo’n bad nu echt meer voordelen dan een snelle douche?

“Ik lees de krant, ik doe al wat werk, maar ik orden ook mijn gedachten wanneer ik in bad zit,” zo vertelde Loughton aan BBC. “Dé grootste oorzaak van stress is de uitvinding van de douche,” aldus de politieker. En misschien is daar wel degelijk wat van aan. Dé reden waarom de meesten onder ons op zondag of een luie avond af en toe in bad springen, is omdat het ons helpt ontspannen. Omdat je niet veel anders om handen hebt, verplicht zo’n bad je als het ware tot me-time. En zelfs al is het maar een halfuurtje: dat kan wel degelijk wonderen doen.

Moeten we dan net als Loughton iedere ochtend een extra uurtje vrijmaken om in bad te gaan? Gelukkig niet. Een douche is en blijft nu eenmaal de efficiëntste oplossing om proper de deur uit te gaan. Maar wie opziet tegen de lange werkdag of nog even alles op een rijtje wil zetten voor die belangrijke meeting, kan dat net zo goed in de badkuip doen. Bovendien zorgt een bad ervoor dat je lichaamstemperatuur de hoogte ingaat, de bloedcirculatie verbetert, het stresshormoon cortisol afneemt én dat er endorfines vrijkomen in je lichaam. Kortom: je kan helemaal stress-vrij aan de dag beginnen. En dat is op een druilerige maandag als vandaag al heel wat.  (br.hln)

Alle collega’s van De Reus ondervraagd bij politie Aalst én elite-eenheid Groep Diane

Dat de Bende van Nijvel minstens voor een deel bestaan moet hebben uit zwaar getrainde commando’s uit het eliteteam van de toenmalige rijkswacht, wordt al veel langer gesuggereerd. Maar nooit eerder werd de vinger zo hard op de wonde gedrukt als vandaag, met de ontmaskering van De Reus. Christiaan B. was immers ex-lid van de Groep Diane, de huidige DSU (Directie Speciale Eenheden).

Verlof

De onderzoekers zijn inmiddels begonnen met het opsporen en contacteren van alle andere rijkswachters die eind jaren 70, begin jaren 80 deel uitmaakten van de Groep Diane. Iets wat meer dan 30 jaar geleden overigens al eens gebeurd is. In 1986 liet de toenmalige onderzoeksrechter optekenen dat “alle leden die de Groep Diane om welke reden dan ook verlaten hebben, worden nagetrokken”. Maar dat leverde schijnbaar niets op. De Reus, op dat moment alweer ‘gewoon’ rijkswachter, kon ook verlof nemen op de dagen dat de Bende toesloeg, zonder dat dit een belletje deed rinkelen.

Zelfs toen in 1998 een robotfoto van De Reus verspreid werd en Marc Van Damme, een familievriend van Christiaan B., naar de speurders trok, gebeurde er niets met die informatie - ondanks de toch wel erg opvallende fysieke gelijkenissen.

Bekentenis

Vlak voor De Reus in mei 2015 stierf aan de gevolgen van drankmisbruik, biechtte hij zijn misdaden op aan zijn broer. Die deelde de bekentenis mondjesmaat met een handvol vertrouwelingen, onder wie... Marc Van Damme. Pas toen die in november vorig jaar contact opnam met David Van de Steen - die zijn ouders en zus verloor bij één van de raids - schoot het gerecht in actie. De speurders zullen nu niet alleen de ex-leden van de Groep Diane aan de tand voelen, maar ook een dertigtal voormalige collega’s van Christiaan B. bij de lokale politie van Aalst. (br.hln)

Broer ‘De Reus’: “Als alles uitkomt, is België te klein”

“Het zou eens moeten uitkomen. Mijn broer was een soldaat, de generaals zouden ze moeten hebben”, zegt de man. “Het moet gedaan zijn. Daarom doe ik een oproep aan mensen die er meer van weten. De kopstukken moeten bovenkomen.”
Of alles ooit allemaal uit zal komen, is de man niet zeker. Volgens hem was zijn broer alleszins niet de spilfiguur van de Bende, maar is er een doofpotoperatie aan de gang. “Mijn broer is altijd van hogerhand beschermd geweest bij de rijkswacht”, zegt hij. “Er zijn mensen die liever niet bekend worden. Als alles uitkomt, zal België te klein zijn.”

Spijt

De broer zegt dat hij er nooit heeft bij stilgestaan dat zijn broer “De Reus” zou kunnen zijn. “Je ziet de robotfoto, maar denkt niet dat dat je broer kan zijn. Pas achteraf begin je te vergelijken: hij was bij de rijkswacht en bij de groep Diane.” Volgens de man zou zijn broer zijn hele leven spijt hebben gehad, maar gezwegen hebben om de familie te sparen. “Hij wou er blijkbaar op zijn sterfbed vanaf.”  
Het heeft hem zelf ook veel tijd gekost om met het verhaal naar buiten te komen, uit angst voor de gevolgen. “Waar gaat dat eindigen? Wat gaat er gebeuren? Loop ik nog veilig op straat?”, vraagt de man zich af.(br.hln)

Slecht geslapen? Probeer dan vanavond dit trucje voor een goede nachtrust

Lig jij ook de hele nacht te woelen in je bed? Dan begrijp je ongetwijfeld wat voor invloed dat heeft op de day after. In de meeste gevallen is de toon voor een rotdag meteen gezet. Gelukkig is er een trucje dat je helpt om de nacht goed door te komen. De redder in nood? Pink noise.

Waarschijnlijk heb je de term white noise of witte ruis wel eens horen vallen. Het geluid is monotoon, voorspelbaar en saai, waardoor je hersenen minder afgeleid worden. Exact wat je brein nodig heeft wanneer het slaap probeert te vatten.

Val jij altijd als een blok in slaap? Maar word je ’s nachts wel meermaals wakker? Dan heb je nood aan een beetje pink noise, ofwel roze ruis, in je leven.

Terwijl witte ruis ervoor zorgt dat omgevingsgeluiden zodanig worden geneutraliseerd dat onze hersenkwabben uit pure verveling in sneltempo dromenland bereiken, zorgt roze ruis voor een gebalanceerde mix tussen hoge en lage frequenties. Uit onderzoek blijkt dat die afwisseling van frequenties helpen bij het afbouwen van hersenactiviteit, waardoor je niet alleen sneller slaap vat, het verbetert ook nog eens je slaapkwaliteit. 

YouTube staat er vol van, maar gemakkelijkheidshalve kan je net zo goed even Sleep And Noise Sounds downloaden op je smartphone. Deze app heeft zowel witte als roze ruis in de aanbieding en is ook nog eens helemaal gratis. Vaarwel verstoorde nachtrust!  (br.hln)

Jef Vermassen haalt zwaar uit: “Foto van ex-politieman zit in het dossier. Waarom deed men daar niets mee?”

 Advocaat Jef Vermassen heeft in een interview met Radio 1 deze ochtend zwaar uitgehaald naar het onderzoek naar de Bende van Nijvel. Volgens hem wordt het geheim van het gerechtelijk onderzoek gebruikt als “een wapen tegen de waarheid”. Vermassen begrijpt ook niet waarom er nooit iets gedaan is met de info over de ex-politieman, hoewel zijn foto in het dossier zat.

Het was Jef Vermassen die vorige week de bal opnieuw aan het rollen bracht. “Ik denk dat ik weet wie de Bende van Nijvel is. We moeten zeker en vast zoeken in de richting van Staatsveiligheid van die tijd en de Groep Diane”, verklaarde Vermassen toen tegenover TV Oost. Vermassen beweerde dat de waarheid over de Bende van Nijvel al lang bekend was, maar angstvallig werd achtergehouden. “Ze hadden het al lang kunnen doen, maar het mag blijkbaar niet. Maar het moet bovenkomen.”

Gisteren kwam aan het licht dat een ex-rijkswachter, C.B., uit Aalst in 2015 op zijn sterfbed zou bekend hebben dat hij deel uitmaakte van de Bende van Nijvel. De broer van C.B. concludeerde uit alle informatie die hij had gekregen dat C.B. “De Reus” was. De man heeft een jaar geleden de federale gerechtelijke politie ingelicht over het verleden van C.B bij de Bende van Nijvel. Tegenover VTM Nieuws getuigde hij gisteren anoniem dat hij zijn broer herkende in de robotfoto.

“Hallucinant”

Vermassen zegt nu verbaasd te zijn dat er zo lang niets is gedaan met de informatie over de Aalsterse rijkswachter C.B. “Daarom heb ik vorige week het onderzoek een duwtje gegeven”, zegt hij in ‘De Ochtend’ op Radio 1. “Ik moest wel spreken, want ik had info dat het onderzoek aan het uitdoven was. Dat terwijl de slachtoffers en de samenleving na meer dan dertig jaar recht hebben op de waarheid over de Bende. Vorige maandag zijn ze plots weer in gang geschoten en onderzoeken beginnen doen.” Volgens Vermassen hebben onderzoekers opnieuw rondvragingen gedaan in de regio Aalst.

Vermassen noemt het “hallucinant” dat een lid van de Bende van Nijvel bij de politie van Aalst werkte en zelfs mee de moorden van de bende onderzocht. “Het is een gruwelijke situatie. Die man komt van de Staatsveiligheid en waar wordt hij geplaatst? In Aalst, de plaats waar hij zelf moorden gepleegd heeft. Dat wil dus zeggen dat als de politiediensten van Aalst onderzoek moeten doen, in hun team dan de moordenaar zit naar wie ze op zoek zijn én dat hij verneemt wat men aan het onderzoeken is. Je moet daar eens over nadenken, ik vind dat hallucinant.”

Dat een foto van de politieman dan ook nog eens al jaren in het dossier zit, is voor Vermassen onbegrijpelijk. “De robotfoto van de gezochte man zit al lang in het dossier en komt overeen met een foto van de politieagent die ook in de documenten zit. En die man loopt dan rond in het politiekorps van Aalst. Waarom heeft men die foto’s toen niet eens op tv gebracht?”

Geheim van het onderzoek

Vermassen zegt zelf dat hij al geruime tijd op de hoogte was van die informatie. “Ik kom langs alle kant vanalles te weten omdat ik stilaan de biechtvader ben geworden voor mensen die dingen weten, maar niets luidop durven zeggen”, zegt Vermassen. Dat hij zo lang heeft gezwegen heeft alles te maken met het geheim van het onderzoek.

“Het geheim van het onderzoek is een smalle koord om op te dansen. Het is een moeilijke oefening”, zegt Vermassen. “Als je informatie lekt, dan riskeer je een gevangenisstraf. Iets wat ik niet wil. Maar ik heb een maatschappelijke verantwoordelijkheid, ook tegenover mijn cliënt David (Van de Steen, wiens ouders en zus voor zijn ogen werden vermoord in de Delhaize in Aalst, nvdr.). “Op de duur wordt het geheim van het onderzoek ook een wapen tegen de waarheid”, zegt Vermassen verontwaardigd.

“Ik kon vorige week niet meer zwijgen omdat ik informatie had dat er met nieuwe info niets gedaan werd. Ik had het vermoeden dat het onderzoek stilaan aan het uitdoven was. Als er informatie voorhanden is, dan moet die publiek gemaakt worden aan de samenleving. En ik heb dat dan uitgelokt. Ik heb zelf niets gelekt, enkel aan de boom geschud.”

“Ernstige vragen”

“Is het een doofpotoperatie? Ik weet het niet”, zegt Vermassen. Wel stelt de advocaat zich een aantal ernstige vragen. “Waarom is dat dossier overgeheveld naar Wallonië? Werd het misschien niet goed gevoerd in Vlaanderen? Ik dacht nochtans dat het juist zeer goed werd gedaan, onder andere door de ploeg van meneer Troch”, zegt de advocaat. “En waarom zijn verschillende mensen, zoals Troch, tijdens het onderzoek als verdachten naar voren geschoven? Ik zie geen enkele elementen die hen verdacht zouden maken.”

Vermassen vraagt zich ook af waarom het allemaal zo lang duurt, ondanks de informatie die men heeft. “Waarom laat men het dossier ook niet eens bekijken door buitenstaanders? Door mensen die onafhankelijk zijn en een nieuwe blik op de feiten kunnen werpen”, stelt Vermassen voor.

Volgens Vermassen staan er in het dossier ook nog verschillende andere namen. “Maar of dat de juiste zijn, is niet aan mij om te beoordelen. Ik vind wel dat men dat moet onderzoeken.”   (br.hln)

Ray LaMontagne & Damien Rice- To Love Somebody

Klik op de foto om ze te beluisteren





Ray Charles LaMontagne (New Hampshire, 18 juni 1973) is een Amerikaanse folksinger-songwriter.


Damien Rice (Dublin, 7 december 1973) is een Ierse singer-songwriter. Hij staat bekend om zijn breekbare nummers die hij met minimale instrumentatie vertolkt.





Samen brengen ze dit mooie lied , To Love Somebody.

Het dubbelleven van ‘De Reus’: ondervoorzitter bij lokale carnavalsvereniging en lid van Bende van Nijvel

Zo was hij tijdens de jaren zestig en zeventig een scout, maar werd later ook lid van een in 1979 opgerichte carnavalsvereniging. Bij de groep, die een taverne op de Grote Markt als clublokaal had, was hij al zeker tijdens begin jaren tachtig ondervoorzitter.
Tijdens die periode maakte hij deel uit van de Brigade Diane, nadat hij eerst in 1972 begonnen was bij de Brigade Aalst. In 1982 werd hij bij de elite-eenheid aan de deur gezet, en keerde hij terug naar Aalst om na de politiehervormingen te werken bij de lokale politiezone Aalst. Van zijn rijkswachtcollega’s kreeg hij indertijd de bijnaam ‘Bonno’ mee.

De foto met piratenhoed is het eerste beeld van ‘De Reus’. Frappant is op zijn minst de bijna identieke bril als op de enige afbeelding die er sinds 1985 bestond van de reus, robotfoto 19. Ook de haarsnit vertoont opvallende gelijkenissen. (br.hln)

Zo maak je komaf met gespleten haarpunten zonder ze te laten knippen

Gespleten puntjes, ze zijn de vrees van iedere vrouw die stiekem droomt van een lange haardos. “Op tijd laten knippen bij de kapper,” zo raadt de volksmond ons aan. Maar wat als je net zo lang gespaard hebt voor die lange lokken? Met deze trucjes kan je gelukkig ook al aan de slag.

Ze zijn vervelend, zoveel is zeker. Maar hoe ontstaan die gespleten puntjes eigenlijk? Wel, daar zijn drie mogelijke oorzaken voor:
1. Thermische schade, bijvoorbeeld door het veelvuldig gebruik van stijl- of krultangen
2. Chemische schade, wanneer je haren afzien door overmatig kleuren of permanenten
3. Mechanische schade, door je haren hardhandig te borstelen

Vooraleer je iets aan het probleem kan doen, is het dan ook belangrijk om de juiste oorzaak te achterhalen.

Meer conditioner, minder shampoo

De voornaamste reden waarom gespleten punten opduiken, onafhankelijk van de bron van de schade, is omdat we onze lokken niet voldoende beschermen. Dat betekent: een verzorgende conditioner na het wassen, een beschermende spray voor het drogen en minstens één keer per week een voedend masker.

Let ook op tijdens het douchen dat je niet té ijverig met de bus shampoo aan de slag gaat. Focus je ook vooral op de kruin bij het inzepen: de shampoo zal hoe dan ook de haarlengtes bereiken en vuil en olie zo mee het afvoerputje invoeren, zonder dat de zeep je tere puntjes nog meer beschadigt. Zijn je haren al erg broos? Dan kan je ze voor het douchen alvast beschermen met een klein beetje kokosolie.

Borstelen doe je zachtjes

Ga niet meteen in de aanval, met je borstel in de hand. Ook al lijkt het alsof je nooit alle knopen te lijf kan, de zachte aanpak is altijd de beste. Begin onderaan en werk met korte bewegingen naar boven toe. Op die manier oefen je niet te veel druk uit en zullen je lokken minder snel afbreken.

Let op met nat haar

Een natte haardos is het kwetsbaarst. Het is dan ook belangrijk om voorzichtig te werk te gaan wanneer je de douche uit stapt. Dep het zachtjes droog met een handdoek in plaats van als een malle te gaan wrijven. In de winkel of bij de kapper kijk je best naar producten op basis van keratine, een eiwit dat één van de belangrijkste bouwstenen is van ons eigen haar en dan ook een versterkende werking heeft.

Gebruik ook trouw een hittebeschermend product voor je de haardroger, stijl- of krultang erbij haalt. Het is een kleine extra stap die een wereld van verschil maakt voor je haar. Extra bonuspunt: ze zorgen er ook nog eens voor dat je haren makkelijker doorkambaar zijn.  (br.hln)

Bende van Nijvel: ‘De Reus’ is ontmaskerd

Een jaar geleden contacteerde een familielid van de Aalsterse C.B. de federale gerechtelijke politie over diens verleden bij de Bende van Nijvel. Die zaaide tussen 1982 en eind 1985 terreur met onder meer bloedige raids op grootwarenhuizen. Liefst 28 mensen kwamen daarbij om. “Vlak voor hij in mei 2015 stierf op zijn 61ste, heeft hij zijn geheim verteld”, aldus het familielid. “Hij was ‘De Reus’ van de Bende van Nijvel.” Kort na zijn bekentenis overleed de man. “Details over de raids waaraan hij had deelgenomen, had hij niet gegeven”, klinkt het bij de speurders. “Maar al vrij snel bleek dat hij niet alleen qua lichaamsbouw en lengte in aanmerking kwam, maar dat ook zijn levensloop perfect past in het plaatje van ‘De Reus’.”
Zo bleek C.B. eind jaren zeventig lid geweest te zijn van de elite-eenheid Groep Diane, maar werd hij vlak voor de eerste overval van de Bende afgedankt en teruggestuurd naar de rijkswacht. Daarnaast ontdekten de speurders dat B. op de dagen van de bloedigste raids eind 1985 telkens verlof had én dat hij tussen het voorlaatste wapenfeit van de Bende en de laatste aanslag in Aalst een medische fiche indiende voor een voetblessure. “Dat zou verklaren waarom getuigen van de raid op de Delhaize in Aalst altijd vertelden dat ‘De Reus’ mankte”, aldus een gerechtelijke bron. De speurders hopen nu via C.B. nog meer bendeleden te kunnen identificeren. “Misschien leven sommigen van hen nog”, klinkt het. (br.hln)

Fotografe Miss België is een non en wil toetreden tot ’Orde der Maagden: “Bikinifoto’s maak ik niet”

Selina De Maeyer lacht en toont ons haar ring. Een zilveren exemplaar dat haar verloving met Jezus symboliseert. Haar levensdoel? “Toetreden tot de Orde der Maagden, zodra de bisschop mij klaar acht.” Je zou je afvragen wat deze devote vrouw in het broeierige Sharm-el-Sheikh te zoeken heeft, omgeven door dertig Miss België-kandidates die zich laven aan de zon en zich uitsloven in bikini. Maar Selina is ook een talentvolle fotografe. Organisatrice Darline Devos ontdekte haar bij toeval op een expositie. Na talloze mails stemde ze toe.

Sensuele opdracht

Of haar geloof geen belemmering is tijdens deze toch wel sensuele opdracht? “Het voelt niet prettig om meisjes te fotograferen in bikini of lingerie, dus dat doe ik niet. Soms vraag ik hen zelfs om hun lipstick af te vegen. Ik wil door mijn lens in hun ziel kijken. De échte vrouw tonen. Dat voelen ze ook aan. Kandidates die door iedereen als ‘bitch’ worden gezien, blijken soms de onzekersten van de groep te zijn. Je kan je niet inbeelden hoeveel verhalen ik hier te horen krijg. Die draag ik bij me, koester ik. Soms neem ik hen ook op in mijn gebeden.” Want bidden, dat doet Selina véél. “Zelfs voor dit gesprek heb ik me even afgezonderd om de Heer te vragen de juiste woorden te vinden.” (br.hln)

Emma Bale - Run

Te veel vrouwen weten niet dat ze in de perimenopauze zijn

Waar het gevreesde woord ‘menopauze’ bij velen een (alarm)belletje doet rinkelen, hebben nog maar weinig vrouwen gehoord van de ‘perimenopauze’. Dit is de overgangsfase door symptomen die even hinderlijk zijn, al beseffen vrouwen vaak niet dat ze er middenin zitten. Vandaag, op Wereld Menopauzedag, wil de Belgische Vereniging voor Menopauze daar dan ook verandering in brengen. 

De perimenopauze, een periode die gemiddeld tussen 1 en 4 jaar duurt, is meestal te herkennen aan een aanhoudende onregelmatige menstruatiecyclus. Blijven de regels 12 maanden lang volledig uit? Dan zit je officieel in de menopauze.

Achtbaan van hormonen

De perimenopauze veroorzaakt significante schommelingen van het niveau van oestrogeen en progesteron. Daarom wordt het vaak een “afspiegeling van de puberteit” genoemd, wanneer een ‘achtbaan’ van hormonen fysieke symptomen zoals onregelmatige menstruaties en opvliegers ontketent. Bij veel vrouwen begint dit al rond de 40 jaar.

“Te veel vrouwen weten zelfs niet dat ze in de perimenopauze zijn”, zegt professor Serge Rozenberg, secretaris van de Belgische Vereniging voor Menopauze (BVM). “De realiteit is dat sommige symptomen van de perimenopauze lijken op die van de menopauze: ongeveer 38% van de betrokken vrouwen lijdt aan depressie, terwijl bijna 40% slaapproblemen heeft. Anderen vermelden ook opvliegers en nachtelijk zweten. In dit geval hebben de vrouwen echter nog steeds een menstruatiecyclus, zelfs al is hij vaak verminderd. Ze kunnen dus nog steeds zwanger worden in dit stadium! Bij ongeveer 25% van de vrouwen wordt dit fenomeen zelfs gekenmerkt door hevigere bloedingen. Dat kan de verwarring vergroten, omdat de meerderheid van hen dit niet associeert met de naderende menopauze.”

Veranderde levensstijl

“De perimenopauze, ook wel de ‘veranderingen voor dé verandering’, zou voor iedereen de gelegenheid moeten zijn om een volledig gezondheidsonderzoek te laten doen. Zo kan een langdurige levenskwaliteit van hoog niveau gegarandeerd worden”, vervolgt professor Herman Depypere, voorzitter van de BVM. “Dit houdt vaak een veranderde levensstijl in: regelmatig bewegen, niet roken en alcohol matigen. Ook is het mogelijk om een behandeling op te starten, maar altijd in overleg met de huisarts.”

Het grootste probleem is dat vrouwen nog steeds niet voldoende geïnformeerd zijn, vindt professor Professor Rozenberg. “Zowel wat betreft de menopauze als de perimenopauze. Nog altijd durven velen er niet over praten met hun omgeving, wat bijdraagt aan het taboe rond het fenomeen.” Een sensibilisering is dan ook niet overbodig. “Recente gegevens tonen aan dat gunstige gedragswijzigingen die doorgevoerd worden tijdens de perimenopauze, de risico’s op ziektes zoals cardiovasculaire aandoeningen of borstkanker kunnen verminderen.” (br.hln)

Man ziet foto van dakloze die erg ondervoed is. Maar dan volgt shock wanneer hij beseft om wie het gaat

Johnny Servantez uit de Amerikaanse staat Indiana zag de extreem magere dakloze man op de grond zitten tussen twee straten. Zijn rug was krom en de ribben waren zichtbaar. Het was duidelijk dat hij ziek was, honger had en hulp nodig had. Dit keer liet Servantez zijn hart spreken en stopte de dakloze wat geld toe.

De hulpvaardige Amerikaan postte ook een foto op Facebook en vroeg aan alle passanten om de dakloze man wat geld of eten te geven. Het beeld verspreidde zich snel op sociale media en werd meer dan 1.700 keer gedeeld.

En toen gebeurde het. Ook Danny Rhodes zag het beeld. Hij schrok zich rot. Hij herkende zijn broer Johnny en nam contact op met de Facebookgroep die ondertussen was opgericht om de dakloze man te steunen.

Danny onthulde dat beide broers alle contact hadden verloren nadat hun moeder 7 jaar geleden was overleden. Johnny leek wel van de aardbol verdwenen. Tot nu.

De man aarzelde geen moment en reikte zijn broer een helpende hand. Johnny (46) bleek een drugs- en alcoholverslaving te hebben maar weigerde vooralsnog professionele hulp. Toch heeft de man nu opnieuw een dak boven zijn hoofd en voldoende voedsel. Danny van zijn kant wil er steeds zijn voor zijn broer en zal hem blijven steunen in de hoop dat alles weer goed komt. (br.hln)

Heeft je kamerplant gele bladeren? Met deze tips hou je hem toch in leven

Verkleurde bladeren bij een kamerplant zijn nooit een goed teken, maar dat wil nog niet zeggen dat je hem rechtstreeks bij het groenafval moet zetten. Te veel of te weinig water, een gebrek aan zonlicht of een te koude kamer: deze oorzaken kunnen jouw plant beschadigen - maar ze zijn gelukkig ook makkelijk op te lossen.

Stap 1: controleer het vochtgehalte

Kleuren de bladeren van jouw plant geelbruin of krullen ze op? Dan controleer je best eerst of hij niet te veel of te weinig water heeft gekregen. 

- Is de potgrond uitgedroogd? Dan is het hoog tijd dat jij je plant nog eens laat drinken. Maak er in de toekomst werk van om de plant beter te verzorgen en meer water te geven.

- Is de potgrond vochtig? Ook te veel water kan ervoor zorgen dat een plant verdort. Een stam die een beetje rot is en vochtige potgrond zijn daar de symptomen van. Geef de plant minder vaak water en verplant eventueel naar een nieuwe bloempot met verse, droge potgrond. 

Stap 2: check op onvoorziene gasten

Zijn er kleine gaatjes in de bladeren van je plant, witte of zwarte stipjes of een pluisachtige waas? Grote kans dat je met een schimmel of plaag van ongedierte te maken hebt. Je ziet de beestjes vaak niet met het blote oog, maar ze kunnen wel veel schade aan de plant richten.

Verwijder eerst met wat keukenpapier de ergste aanslag van de bladeren. Neem een foto van de beschadigde plant, en laat je in een plantenzaak adviseren wat je kan doen om de plaag de kop in te drukken. Zij hebben speciale producten en sprays om het ongedierte te lijf te gaan. Kies indien mogelijk voor biologische producten, die de plant verder zo min mogelijk beschadigen. Lees ook uitgebreid de instructies op de verpakking. Sommige behandelingen mag je maximaal twee keer per plant uitvoeren. 

Stap 3: zonlicht controleren

Verkleurde of verdorde bladeren kunnen ook wijzen op een tekort aan zonlicht, of net te veel rechtstreeks licht. Afhankelijk van jouw type plant zet je hem best in direct of indirect zonlicht. 

- Staat jouw plant in een donker hoekje?  Verplaats hem een tijdje naar een zonnigere plek en hou in de gaten of hij daar weer ‘openbloeit’. Het kan een tijdje duren voor verandering optreedt. 

- Vangt de plant veel zon?  Mogelijk beschadigt het rechtstreekse zonlicht de bladeren. Kies voor een plekje waar de plant indirect licht vangt, maar niet noodzakelijk rechtstreeks in de zon staat. 

Stap 4: beschermen tegen de kou

Planten zijn temperatuurgevoelig. Kamerplanten zijn vaak exotische varianten, die niet van koude houden. Staat de plant naast een tochtig raam, dan hoeft het niet te verbazen dat de bladeren geel kleuren.

Controleer of je plant niet in een te koude omgeving staat. Dat kan net zo goed een plek zijn waar een ventilator erover blaast, waar de plant ook niet blij van zal worden. Denk er ook om dat een plant op een koudere plek iets minder water nodig heeft. Het vocht in de potgrond zal minder snel verdampen, dus die blijft vanzelf iets vochtiger. 

Stap 5: genoeg voeding

Je veronderstelt misschien dat een plant alle voedingstoffen uit de potgrond haalt. Maar staat hij al jaren in dezelfde pot, dan kunnen de bladeren geel kleuren door een voedingstekort dat de fotosynthese tegenhoudt. 

Als de oude bladeren van jouw plant geel kleuren en de nieuwe erg lichtgroen zijn, kan dat een teken zijn van voedingstekort. Laat je adviseren in een plantenspeciaalzaak naar voedingstoffen die je aan de potgrond kan toevoegen. (br.hln)

Straathond crashte hun huwelijk, nu heeft hij de warmste thuis gevonden die hij zich kan inbeelden

Het was een stormachtige dag toen Marilia en Matheus Pieroni uit Sao Paulo, Brazilië eind vorige maand in het huwelijksbootje stapten. Regen, regen en nog eens regen. Het trouwfeest in openlucht waar ze van hadden gedroomd moest dus binnen in een tent plaatsvinden. Maar Marilia en Matheus en hun gasten waren niet de enigen die droog probeerden te blijven die avond... Het leverde het koppel een opvallende ‘weddingcrasher’ op. Een straathond die een plekje zocht om te schuilen voor het gure weer kwam zich doodleuk verwarmen in de tent waar hun huwelijksceremonie plaatsvond.

De loebas legde zich zelfs zonder verpinken languit op de sleep van de stralende bruid. Of zij dat erg vond? Helemaal niet. De dierenvrienden maakten graag plaats voor hun ongenode gast. Ze vonden hem zelfs zo lief dat ze besloten om hem in hun gezinnetje op te nemen. Ze noemden de viervoeter ‘Snoop’, of ook ‘Rondsnuffelaar’.

Het was nochtans even alle hens aan dek toen de hond plots de tent binnensloop voor de plechtigheid zou beginnen. Gasten slaagden erin om hem tot twee keer toe buiten te werken, maar net voor de bruid haar grote intrede zou maken, dook de straathond weer op. “Tot ieders verrassing was het niet ik, maar de hond die binnenkwam toen de bruidsmars begon te spelen”, vertelt Marilia lachend aan The Dodo. De modderige hond werd opnieuw vriendelijk naar de uitgang verwezen en de bruiloft kon beginnen. Maar toen het bruidspaar hun geloften uitsprak, sloop de viervoeter weer binnen. Vrijpostig vlijde hij zich neer op de sluier van de bruid.

Sommige bruiden zouden op zo’n moment wel eens kunnen transformeren in een ‘Bridezilla’, maar gelukkig vond dit bruidje het helemaal niet erg. Integendeel. Met veel plezier deelde ze de spotlight (en haar sleep) met de schuilende viervoeter. “Ik vond het geweldig, want ik hou van dieren”, aldus Marilia.

Hoewel hij even met alle aandacht was gaan lopen tijdens de ceremonie van Marilia en Matheus, was de straathond daarna nergens meer te bespeuren. Net zo geniepig als hij eerder die avond was binnengeslopen, was hij weer vertrokken. Het koppel zocht, maar kon hun harige vriend niet meer vinden. Op dat moment was het koppel er nochtans zeker van: ze zouden de hond van de straat halen en hem een warme thuis geven.

Het duurde even, maar deze week werden ze gecontacteerd door iemand die de hond had gevonden. Ze hebben hem inmiddels geadopteerd en doopten hem ‘Snoop’. “Hij speelt en eet veel en we zijn dolgelukkig samen”, kirt Marilia. (br.hln)

Vlaamse actrices getuigen: “Regisseur wilde de seksscène wel eens apart met mij repeteren”

 Ook in Vlaanderen komen steeds meer actrices naar buiten met verhalen en getuigenissen over seksuele intimidatie en toespelingen door producenten en regisseurs op tv- en filmsets. Actrices ­Ella-June Henrard (24) en Charlotte De Bruyne (27) zeggen in Het Nieuwsblad allebei al last gehad te hebben van regisseurs die met hen naar bed wilden.

Dat seksuele intimidatie en foute opmerkingen in de mediawereld geen uniek Amerikaans gegeven zijn, kon u gisteren al in onze krant lezen, toen televisiemaker Tim Van Aelst vertelde dat hij onlangs nog een acteur tot de orde heeft moeten roepen op de set. En in ‘Van Gils en Gasten’ getuigden deze week nog actrices Anemone Valcke en Marijke Pinoy over de foute cultuur op Vlaamse tv- en filmsets.

Ook de jonge actrices Ella-June Henrard en Charlotte De Bruyne kunnen er van meespreken. Henrard kun je kennen van de films Bo en Het Engelenhuis, en de tv-series Wat Mannen Willen en ­Generatie B. Vanaf januari is ze op Eén te zien in de nieuwe reeks van Bart De Pauw, It’s Showtime.

”In een productie liep alles goed, tot we twee weken aan het draaien waren”, getuigt Henrard. “De regisseur sms’te me dat ik het goed gedaan had, en ik voelde me geflatteerd. Maar hij bleef maar sms’en. Uiteindelijk stuurde de man ook dat hij met mij naar bed wilde.”

Een soortgelijk verhaal vertelt Charlotte De Bruyne, actrice in de reeks Vriendinnen en de film Flying Home. “Ook ik kreeg van een regisseur al te horen dat hij de seksscène met mij wel eens apart zou repeteren. Of mannen die overduidelijk minutenlang naar mijn borsten staren, en me vervolgens véél te lang knuffelen en betasten bij wijze van begroeting.”  (br.hln)

“We waren allebei in shock”: Melissa overleeft abortus, 36 jaar later ontdekt ze het wrede familiegeheim

 29 augustus 1977: Melissa Ohden weegt niet eens 1,5 kilogram bij haar geboorte, verschillende machines moeten haar in leven houden. Er is echter geen naaste in de buurt om haar handje vast te houden, niemand die hartstochtelijk hoopt dat ze het haalt. Haar moeder was er immers van uitgegaan dat ze na een abortus overleden was. Pas 36 jaar later zou ze ontdekken dat haar dochter toch nog leeft. Maar hoe kon zoiets gebeuren? Wie was die biologische moeder? En waarom wilde ze de baby in haar buik dood? Melissa ging zelf op zoek naar antwoorden en deed enkele schokkende vaststellingen. Zo ontdekte ze dat ze haar leven te danken heeft aan een verpleegster die haar zachtjes hoorde huilen tussen het medisch afval. En het was haar eigen grootmoeder -ook een verpleegster- die haar uit de weg wilde ruimen. “Laat haar hier maar sterven”, had ze tegen haar collega’s gezegd. Tussen alle miserie door vond Melissa gelukkig ook een sprankeltje hoop: haar moeder zou haar met open armen verwelkomd hebben, als ze er de kans toe gekregen had. De reünie die er na een zoektocht van zeventien jaar kwam, stond dan ook bol van emoties.

De dokters die de abortus in het Saint Luke’s Hospital in Sioux City uitgevoerd hadden, dachten in eerste instantie dat hun patiënte twintig weken zwanger was. Maar in dat geval zou Melissa de behandeling met een giftige zoutoplossing niet overleefd hebben. Ze moet dus al langer geleden verwekt geweest zijn, 31 weken wordt nu geschat.

De baby kwam ter wereld met geelzucht, ademhalingsproblemen en epilepsie. Als ze het al overleefde, werd voorspeld dat ze af te rekenen zou krijgen met troebel zicht, gehoorschade en ontwikkelingsachterstand. In realiteit blijken de gevolgen van die vroeggeboorte gelukkig heel goed mee te vallen.

Drie weken na de bevalling werd Melissa overgebracht naar het University Hospital in Iowa City. Daar ontfermde verpleegster Mary zich over haar. Nog eens drie maanden later belandde ze bij haar adoptieouders Linda en Ron. “Zij bleven contact houden met Mary: via brieven vertelden ze bijvoorbeeld hoe ik evolueerde”, aldus Melissa. “Mary en ik zouden later zelf heel goede vriendinnen worden. Logisch, want zij was in die beginperiode de enige die om me gaf.”

Melissa had in dat gezin ook een vier jaar oudere zus, die op haar beurt geadopteerd was. “Tammy en ik kibbelden vaak. Tijdens een van onze ruzies barstte de bom. ‘Mijn ouders wilden mij tenminste’, flapte ze eruit. Ik was veertien jaar toen ik de pijnlijke waarheid te horen kreeg: Linda en Ron waren niet mijn natuurlijke ouders, ik had een mislukte abortus overleefd. Mijn wereld stopte met draaien. Ik voelde me boos, angstig en beschaamd. Ik kweekte zelfs een schuldgevoel omdat ik in leven was.”

Melissa lag als tiener zodanig met zichzelf in de knoop dat ze boulimie ontwikkelde. “Ik stortte me op seksuele avontuurtjes en zoop me te pletter om de pijn te verzachten. Mijn ouders hebben nooit beseft hoe erg het was omdat ik mijn gevoelens goed kon verbergen.”

Melissa raapte uiteindelijk toch al haar moed bij elkaar om politieke wetenschappen te gaan studeren aan de universiteit van South Dakota. Later zou ze vernemen dat haar grootmoeder -het kwade brein achter de abortus- naast verpleegster ook professor geworden was. En net op dat moment gaf ze daar ook les. “Hebben we elkaar toen gekruist zonder dat we het zelf beseften? Die vraag heb ik me vaak gesteld.”

Op haar negentiende startte Melissa de zoektocht naar haar biologische ouders, maar veel aanknopingspunten had ze niet. “Ik zocht in telefoonboeken en oude kranten, maar zonder een naam was dat onbegonnen werk. Een oproep in de lokale krant leverde evenmin het verhoopte resultaat op.”

Pas toen Melissa al dertig jaar oud was, kwam er een doorbraak. “Ik kende de bijnaam van mijn oma en waar ze gewerkt had. In een jaarboek van studenten die verpleegkunde studeerden, botste ik op iemand die mijn grootmoeder zou kunnen zijn. Op dat moment wist ik nog altijd niet welke rol ze precies gespeeld had.”

Melissa schreef een brief, maar het was haar grootvader die antwoord gaf. “Hij zei dat het inderdaad niet de bedoeling was dat ik die dag geboren zou worden. En hij kon me niet in contact brengen met mijn biologische moeder, want het contact tussen hen was verwaterd. Er was iets duisters gebeurd, zoveel was zeker.”

Melissa vroeg nu ook haar medische gegevens op, en jawel: daar stonden plots de namen van haar biologische ouders te blinken. Haar vader woonde zelfs in dezelfde stad, daarom schreef ze hem een brief. “Ik ging ervan uit dat hij nooit wist dat ik geboren was. Ik zei hem enkel dat ik nog leefde en dat ik niet boos of verbitterd was. Een antwoord zou ik nooit krijgen.” Zes maanden later ontdekte ze via internet zijn overlijdensbericht.

“Hij bleek nog maar net gestorven te zijn. Ik contacteerde zijn broer en die liet me weten dat ze mijn brief in zijn kantoor gevonden hadden. Hij had hem blijkbaar ooit gezegd dat hij iets gedaan had waar hij zich enorm voor schaamde. Bedoelde hij daarmee dat mijn moeder verplicht werd een abortus te ondergaan en dat hij niets deed om dat tegen te houden? Misschien schaamde hij zich te veel om mij te antwoorden. Ik zal het nooit met zekerheid weten.”

Melissa was intussen zelf getrouwd met IT-specialist Ryan. Ze was bevallen van Olivia (9), later zou daar met Ava (3) nog een dochter bijkomen. De speurtocht naar haar verleden kwam op een zijspoor te staan, tot ze plots een mail van de neef van haar biologische moeder ontving. Die was namelijk te weten gekomen dat Melissa contact probeerde te zoeken met haar ouders. En eindelijk kreeg ze de antwoorden waar ze al zo lang naar zocht.

“Mijn ouders waren als kind al verliefd op elkaar. Ze waren verloofd toen mijn moeder zwanger van mij werd. Omdat ze atletisch gebouwd was, durfden haar maandstonden wel eens uitblijven. Daardoor besefte ze pas na zes maanden dat ze in verwachting was. Zij wilde mij absoluut houden, maar mijn grootouders keurden de relatie tussen haar en mijn vader af. Dat was een enorme schok voor mij, want ik heb altijd gedacht dat het mijn moeder was die mij niet wilde.”

“Toen mijn oma het nieuws van de zwangerschap te horen kreeg, regelde ze vliegensvlug die abortus. Hoe moet mijn moeder zich daarbij niet gevoeld hebben? Vreselijk gewoon... De zus van mijn ma probeerde haar daar nog weg te halen, maar het ziekenhuispersoneel zei dat het toch al te laat was. Mijn leven heb ik te danken aan de verpleegster die me tussen het medisch afval vandaan haalde. Ik heb haar nooit ontmoet, maar zij is een engel. Ik was 36 en eindelijk wist ik hoe de vork aan de steel zat.”

De neef bracht moeder en dochter ook met elkaar in contact. “Ik weet zelfs niet meer wie als eerste beginnen mailen is. Feit is wel dat we allebei in shock waren. Mijn ma wist al die tijd niet eens dat ik in leven was, kun je je dat voorstellen? We hebben eerst drie jaar gechat, pas daarna durfden we in het echt afspreken. Ik denk dat we beiden schrik hadden om afgewezen te worden.”

“Die ontmoeting vond vorig jaar in mei plaats. Ik zag haar al in de verte komen aanlopen en een stuk van mij wilde gewoon weglopen. Echt angstaanjagend, dat moment. We hebben elkaar geknuffeld en zijn beginnen huilen. ‘Dat is lang geleden’, zei ze. ‘Ze hebben jou van mij afgepakt’. Ze heeft een enorm schuldgevoel, maar ik neem haar absoluut niets kwalijk. Mijn hart loopt over van vergiffenis, ook voor mijn vader en zelfs voor mijn oma.” Die is trouwens enkele jaren geleden overleden.

Melissa heeft er nu meteen ook twee halfzussen bij. Eentje heeft ze al ontmoet, de andere zal ze binnenkort voor het eerst zien. Haar moeder heeft ze in tussentijd nog enkele keren in levende lijve gesproken.

De veertigjarige vrouw werkte vroeger als hulpverleenster, maar komt nu aan de bak als motivatiespreker. Ze heeft ook een autobiografie geschreven met de veelzeggende titel ‘You carried me: a daughter’s memoir’. En ze richtte ook het Abortion Survivors Network op om lotgenoten te steunen. “Ik heb nu contact met 223 overlevenden van abortus, meestal in de Verenigde Staten maar ook daarbuiten. Er zijn enorm veel levens kapotgemaakt. Dankzij mijn katholieke overtuiging heb ik leren te vergeven. We zijn allemaal mensen en we maken allemaal fouten.” (br.hln)

Romanie eert ‘haar’ Brugge bij Miss World met kanten jurk

Het nationaal kostuum waarmee Miss België Romanie Schotte (19) naar de verkiezing van Miss World trekt, bestaat uit rode kant. Niet geheel toevallig is Romanie afkomstig uit... Brugge. Modeontwerpster Ebru Sari uit Gent mocht het kostuum ontwerpen en koos voor een jurk met een gigantische kanten rok in rood en zwart. In haar haar draagt Schotte een geel lint. De jurk is kort vooraan en lang achteraan - om goed te kunnen dansen, want Romanie zal op de Miss World-verkiezing kleine stukjes volksdans uit ons land tonen. Op het kant werden met de hand steentjes genaaid. De nieuwe Miss World wordt gekozen op 18 november in het Chinese Sanya.  (br.hln)

Twee dagen voor hij jackpot van 24 miljoen zou mislopen, vindt man winnende lot

Het was bijna een jaar lang een groot mysterie: wie had op 25 mei 2016 de New York Lotto Jackpot gewonnen? Er was een winnaar, dat was duidelijk. Maar niemand kwam zich melden. Tot op 23 mei van dit jaar, 2 dagen (!) voor de vervaldag, de winnaar toch nog opdook. Het had geen haar gescheeld of de 68-jarige Jimmie Smith was 24 miljoen dollar misgelopen. De New York Lottery maakte het nieuws woensdag bekend.

En of de New York Lottery moeite deed om de winnaar van de miljoenenpot te vinden. In magazines, kranten, op sociale media en op tv werden oproepen gelanceerd om de gelukzak te vinden. “Wie heeft het ticket van de lottotrekking van 25 mei 2016 met de winnende nummers 05 - 12 - 13 - 22 - 25 - 35 gekocht in Tribeca in New York City? Zoek in je zakken, zoek in je handschoenkastje!”

Toen de gepensioneerde veiligheidsagent Jimmie Smith (68) op 23 mei zo’n oproep zag passeren in het avondjournaal, besloot hij zelf toch ook nog eens te zoeken naar zijn oude ticketjes. In een kast vond hij een oud shirt met een zak vol ongecontroleerde loten. “Ik vond een hele hoop tickets, ook het lot waar ze het op het nieuws over hadden”, verklaart Jimmie aan de New York Lottery. “Ik stond een minuut vol verbazing te kijken. ‘Zie ik nu wat ik denk dat ik zie?’ Ik moest even met mijn hoofd uit het raam gaan hangen voor frisse lucht. Ik moest mezelf overtuigen dat het echt was.”

Maar het was echt. En dus snelde Jimmie zich twee dagen voor hij zijn winst niet meer zou kunnen opeisen naar de loterij. Jimmie koopt al lotjes sinds 1960, maar is nooit gehaast om te checken of hij gewonnen heeft. “Ik denk altijd ‘ik zal wel eens kijken als ik tijd heb’.” Gelukkig deed hij dat nu nét op tijd en won hij 24.100.000 dollar. Hij gaat een ‘goed gesprek’ met zijn familie hebben om te bekijken wat er met de som gaat gebeuren. (br.hln)

De Krook in Gent bij de 10 mooiste bibliotheken ter wereld volgens BBC

BBC, de Britse openbare omroep, heeft een lijst gemaakt met de tien mooiste bibliotheken ter wereld en De Krook in Gent is er één van. “Met de opkomst van smartphones en Wikipedia groeit de vrees dat gebouwen vol boeken overbodig worden. Maar veel van de beste en grootste bibliotheken zijn sinds de eeuwwisseling gebouwd”, luidt het. Bij de BBC noemen ze Gent een middeleeuwse metropool met een grote studentenpopulatie, en even mooi als Brugge. Volgens hen verbindt bibliotheek De Krook het historisch centrum met de kunstenaarsbuurt en staat de strakke metalen structuur in een voormalige no go-zone langs het water in contrast met de oude monumenten in de stad.

Behalve De Krook vermeldt de BBC onder meer de Peckham Library in Londen, de Philologische Bibliotheek van de Freie Universität Berlin, de Bibliotheca Alexandrina in Alexandrië (Egypte) en de Universitätsbibliothek der WU in Wenen op de lijst. (br.hln)

Buitenlanders mogen niet meer trouwen in idyllisch Grieks kerkje en dat hebben ze te danken aan dit koppel

Lunn postte de foto op Facebook en daardoor ging hij al snel de wereld rond. Hij kwam ook de lokale gemeenschap onder ogen en daarop besliste bisschop Cyrillus van Rhodos dat er geen enkel buitenlands huwelijk meer mocht doorgaan in de sprookjesachtige abdij van Sint Paulus.

Gevolg is dat honderden bruiden van over de hele wereld in tranen belden naar Giorgos Eleftheriou, het hoofd van de gemeenschap in Lindos. Zij vrezen dat hun droomhuwelijk nu geannuleerd zal worden. “We zijn Grieken en we hechten veel waarde aan onze tradities en de heiligheid van onze religieuze sites”, aldus Eleftheriou in The Times. “We kunnen dit walgelijke gedrag niet tolereren. Die twee moesten zich schamen voor de schade die ze hebben aangericht.”

Ook de bewoners van het plaatsje zijn woedend. “Nadat het originele verhaal in de Britse kranten was verschenen, werd het al snel opgepikt door de Griekse media”, vertelt iemand aan de Britse krant The Sun. “De lokale gemeenschap is ziedend. Zelfs al deed het koppel maar alsof, dan nog voelde het aan als een ontering van de kerk. De priester en de burgemeester konden niet anders dan beslissen dat er geen buitenlandse huwelijk meer plaats mochten vinden.”
Excuses
Bijna alle trouwlustige koppels komen naar Lindos vanuit Groot-Brittannië. “Er wordt zelfs aan gedacht om het koppel te vervolgen”, klinkt het nog. “De lokale bevolking wil op zijn minst publieke excuses.”

Het verbod zal nóg een keerzijde hebben op Rhodos, want de economie van Lindos is voor een groot deel gericht op huwelijken. Zaken die daarrond werken, vrezen nu ook voor hun toekomst. “Er komen gemiddeld 30 tot 90 mensen naar een feest. Als je rekent dat er 500 huwelijken plaatsvinden, gaat dat om veel mensen. Iedereen hier is ervan gedaan. Ook de Britse gemeenschap, die schaamt zich diep.”
Volgens de autoriteiten op Rhodos zou de burgemeester nu proberen om het verbod niet te tekenen tot eind deze maand, tot de meeste huwelijk achter de rug zijn. (br.hln)

“Ik ben hier om de mensheid te helpen”: griezelig echte robot spreekt VN toe

Het was plaatsvervangend Secretaris-Generaal Amina J. Mohammed van de VN die de robot enkele vragen stelde. Sophia werd ontworpen door Hanson Robotics en dat bedrijf wil levensechte androïdes maken met emotionele intelligentie, die mensen begrijpen en voor ons zorgen.

“We zullen mensen nooit vervangen, maar we kunnen je vriend en helper zijn”, zei Sophia eerder in een interview. “Ik geef wel toe dat mensen de gevolgen van deze nieuwe technologie in vraag moeten stellen.” Daarbij gaat het onder meer om de impact op economie en jobs. Onderzoek heeft aangewezen dat 85 procent van de banen in ontwikkelingslanden bedreigd worden door robots.
Negatieve gevolgen
“De mogelijke negatieve gevolgen van artificiële intelligentie zijn echter miniem in vergelijking met de voordelen die deze technologie biedt”, aldus robotexpert David Hanson, die Sophia ontwierp. “Ik denk aan onderwijs en gezondheidszorg”, vult Sophia zelf aan. “Ouderen zullen meer gezelschap hebben en autistische kinderen bijvoorbeeld leraars met een oneindig geduld.”

Niet iedereen denkt er overigens zo over, want de vooruitgang in de robotica voedt ook de angst dat de mensheid wel eens de controle zou kunnen verliezen. (br.hln)

Wat je nu al kan doen om te vermijden dat je ziek wordt

De herfst is naar goede traditie niet alleen het seizoen van de vallende bladeren en wollen sjaals, maar ook dat van de volgesnotterde zakdoekjes en liters kippensoep. Ieder jaar opnieuw worden we weer geveld door vervelende kwaaltjes, of dat nu de griep of een stevige verkoudheid is. Neem nu al je voorzorgen, en wedden dat jij dit jaar de dans wél ontspringt?

Vóór je ziek bent

Het grootste probleem ligt niet bij jezelf, maar de anderen. Misschien heeft je collega wel een verkoudheid te pakken, of heeft die man naast je op de trein heimelijk de griep. Probeer dan maar eens om zelf niét ziek te worden met al die bacteriën rondom je. Al zijn er een paar dingen die je kan doen:

- Was je handen zo vaak mogelijk. En dat is niet gewoon je handen snel onder de kraan steken. Was je handen minstens 20 seconden lang met zeep en water, en vergeet zeker het plekje tussen je vingers en onder je nagels niet. Blijf ook zo veel mogelijk met je handen weg van je neus, mond en gezicht in het algemeen.

- Ontsmet je werkplek. En je eettafel, kookeiland, de deurknoppen, afstandsbediening van de televisie, je laptop en telefoon. Bacteriën kruipen overal en kunnen maar liefst 24 uur op een plek overleven, dus zorg dat je alles goed schoonmaakt en dat je op verplaatsing desinfecterende doekjes bij je hebt.

- Verzorg jezelf. Je lichaam is er een kéi in om je te beschermen tegen ziektes, zeker als je er zelf voor zorgt dat je immuunsysteem in topconditie is. Dat doe je door goed te eten (veel fruit en groenten) en voldoende te rusten. Vergeet ook je dagelijkse portie beweging niet, en beperk dat avondlijke glaasje wijn tot een minimum.

Wat als je je nu al niet zo best voelt?

Probeer anderen te beschermen, en hoest of nies zo veel mogelijk in de holte van je elleboog in plaats van je handen. Ook nu geldt trouwens dat je je handen best wast nadat je je mond of neus aangeraakt hebt, zelfs al was het maar met een zakdoekje.

Wat doe je beter niet?

- Deel geen eten, drank, bekertjes of andere voorwerpen met anderen.
- Ben je weer beter? Vergeet dan zeker niet om je tandenborstel weg te gooien. Zorg er ook voor dat je de tandenborstel van de zieke gescheiden houdt van de andere tandenborstels.

- Deel geen kussen of deken met de zieke. Het is beter dat jullie deze periode apart slapen. Wanneer hij of zij beter is, was dan alle lakens voor jullie terug samen in bed kruipen.

- Zorg ervoor dat kinderen hun speelgoed niet uitlenen aan anderen als ze ziek zijn. Toch gebeurd? Zorg er dan voor dat je de speeltjes goed ontsmet. (br.hln)

Studie bewijst: Belgische mannen schieten tekort in het huishouden

In België houden minder mannen zich dagelijks bezig met koken en/of huishoudwerk dan gemiddeld in de Europese Unie. Dat blijkt uit een nieuwe studie van het Europese Instituut voor Gendergelijkheid. Ook de zorgtaken komen nog steeds voornamelijk bij vrouwen terecht. De Vrouwenraad pleit voor een bijsturing van het beleid en stelt proefprojecten rond de 30-urenweek voor.

België doet het niet slecht in de Gender Equality Index, die meet in hoeverre Europese lidstaten gendergelijkheid benaderen. Elk land krijgt een score op 100, waarbij 100 totale gendergelijkheid betekent. De score wordt berekend op basis van scores in deelgebieden: arbeid, geld, kennis, tijd, macht en gezondheid. België prijkt in de studie van dit jaar (met cijfers uit 2015) op een zevende plaats met 70,5. Zweden staat bovenaan met 82,6.

Achteruitgang

Het verschil tussen België en de Scandinavische gendergelijkheidskampioen zit onder meer in het domein “tijdsbesteding”. In dat domein was de gelijkheid tussen mannen en vrouwen in België in 2015 verder af dan tien jaar eerder, zo blijkt. De score voor België in die categorie komt uit op 65,3, goed voor een 12de plaats en net onder het EU-gemiddelde.

Huishoudelijke taken

Van de Belgische mannen houdt bijvoorbeeld 28,7 procent zich dagelijks bezig met zorg voor kinderen of kleinkinderen, ouderen of gehandicapten. Bij de vrouwen is dat 43,1 procent. In Zweden is het verschil tussen de geslachten op dat gebied veel kleiner: 26,7 procent van de mannen tegen 29,5 procent van de vrouwen. Nog opvallender is het verschil tussen België en Zweden als het op koken en huishoudtaken aankomt. In ons land zegt 32,5 procent van de mannen en 81,2 procent van de vrouwen elke dag te koken en/of huishoudwerk te doen. In Zweden is dat 56,1 procent van de mannen en 73,6 procent van de vrouwen.

30-urenweek

De Vrouwenraad grijpt de studieresultaten aan om een “grondige bijsturing van het beleid” te vragen. “Op korte termijn moet het geboorteverlof voor vaders verdubbeld worden en moeten mannen veel meer aangespoord worden om ouderschapsverlof op te nemen”, zegt de organisatie. “Daarnaast moet er werk gemaakt worden van het recht op betaalbare kinderopvang. Nu is die zoektocht nog al te vaak lang en moeilijk.”

Op lange termijn moet er volgens de Vrouwenraad ingezet worden op een kortere werkweek voor vrouwen én mannen zodat de zorgtaken beter verdeeld kunnen worden. “Daarom zijn we vragende partij voor een aantal pilootprojecten rond de 30-urenweek.” (br.hln)

Nul begrip voor sluiting Olmense Zoo

De sluiting van de Olmense Zoo heeft gisteren een ongeziene storm aan reacties teweeggebracht. Heel wat mensen steunen de minister in zijn beslissing, maar in Balen en (verre) omgeving kan de beslissing op geen begrip rekenen. Zelfs burgemeester Johan Leysen (CD&V) maakte openlijk bekend dat hij de beslissing van Ben Weyts héél betreurenswaardig en onbegrijpelijk vindt. Een angstvallige stilte aan de poorten van de Olmense Zoo. Het najaar is altijd wat rustiger, maar nu was er amper een kat te zien, buiten een verdwaalde Duitse toerist die met zijn zoontje in Sunparks verbleef en een dagje naar de zoo wilde. Een trouwe bezoekster kwam ook haar steun betuigen en stak een protestbord voor de poort in de grond.

”Met deze beslissing kan ik echt niet akkoord gaan. Ik heb geen abonnement, maar ik kom hier zeer vaak. Het is een gezellige en familiale zoo. De dieren hebben hier meer plaats dan in andere dierentuinen. Ook qua verzorging heb ik nooit iets kwalijks opgemerkt.” De vrouw krijgt ook heel wat bijval. “De Olmense Zoo wordt niet zwaar gesubsidieerd zoals Planckendael en Antwerpen”, klinkt het bij heel wat mensen. “In de Olmense Zoo roeien ze met de riemen die ze hebben en de dieren hebben er echt wel veel ruimte. En dode dieren in de voederbakken? Tja, een tijger eet geen brokjes he.”

“Niet gelukkig”

Burgemeester Johan Leysen (CD&V) heeft het moeilijk met de beslissing van de minister. “Ik heb vorige week nog rondgelopen door het park en kan me niet herinneren dat ik dingen zag die echt niet door de beugel kunnen en waarvoor een definitieve sluiting zich opdringt”, zegt Johan Leysen. “Ik ben ook niet meteen gelukkig met de manier waarop dit is gelopen. We hebben het ook uit de krant moeten vernemen. Daarnaast is er woensdagmorgen een briefje met vier zinnen aangekomen. Daarin wordt ons gevraagd dat de sluiting door de politie gecontroleerd zal worden. Tja, ik denk dat de familie Verheyen wel zelf slim genoeg is om de sluiting te respecteren. Als er een controle moet gebeuren door onze agenten, zal dat toch met lange tanden zijn. Ik ga niet betwisten dat er zaken beter zouden kunnen, maar dat is volgens mij overal zo.”

Nooit klacht ontvangen

“Het park heeft de voorbije twintig jaar niets anders gedaan dan stappen vooruitgezet. Bouwovertredingen hebben ze geregulariseerd en verbeterpunten op vlak van veiligheid hebben ze aangepakt. Zelf hebben wij maar weet van één brief in 2015 na een inspectie door dierenwelzijn. Ik heb ook in de zeventien jaar dat ik hier burgemeester ben nooit een klacht mogen ontvangen. Ik hoop maar één ding: dat is dat ze op het kabinet de gevolgen ook goed inschatten. Want als dit ‘bedrijf’ over de kop gaat, verliezen tientallen mensen hun baan en moet er voor honderden dieren een oplossing gezocht worden. Het is echt droevig. Deze zoo heeft zoveel mooie dingen gedaan.”

Te drastisch

De ouders van Céline Dekoninck uit Lommel werken in de Olmense Zoo. Zelf is ze er ook aan de slag als jobstudente. Ze neemt in een reactie op een flimpje van Ben Weyts geen blad voor de mond. “Dieren hebben recht op liefde, een goede verzorging en een goed onderkomen. Maar uw beslissing is te drastisch. Als zoo zonder subsidies doet de Olmense Zoo er alles aan om de wetgeving rond dierenwelzijn te volgen. Zonder subsidies is dit allesbehalve gemakkelijk. Alles wat gebouwd en gemaakt wordt, is dan ook met geld uit eigen zak. De familie Verheyen leeft voor het uitbaten van de zoo en de verzorging van de prachtige dieren. Ik begrijp dat u als minister van welzijn maatregelen moet nemen. Maar heeft u ook gedacht aan het gevolg van uw maatregelen? U zet werknemers op straat, families zonder geld, bezoekers ontneemt u van hun passie voor dieren.” Op Facebook wordt ondertussen ook al opgeroepen om een petitie of fonds op te starten om zo snel mogelijk alles samen met de eigenaars in orde te kunnen brengen. Charel Verheyen was in elk geval duidelijk. “Een sluiting kunnen we even volhouden, maar zeker geen maanden of een jaar.” (br.hln)

Undercover in woonzorgcentra: “Je mag me doden”, schreef iemand. Ze wou er nog een mes bijleggen

 “Wat u voor mij nog kan doen? Gewoon lief zijn...” Het is ronduit hartverscheurend hoe een ouderling in een commercieel woonzorgcentrum te biecht gaat bij een undercoverreporter van het Eén-programma Pano. Lina Nasser zocht de waarheid achter de mooie promofilmpjes van de woonzorgcentra, waarbij de champagne ontkurkt, de jacuzzi pruttelt en de bejaarden glimlachend hun dagen slijten. Die waarheid is veel rauwer. De bewoners krijgen te weinig of soms geen eten. Er is te weinig personeel. En de bewoners zijn eenzaam. Allemaal.

Vier jaar na een dagenlange en onthullende reportagereeks in Het Laatste Nieuws en na talloze reportages over wantoestanden in de commerciële woonzorgcentra, is er hoegenaamd niks veranderd, zo zal vanavond blijken in de onthutsende eerste aflevering van het tweede seizoen van Pano. Want onthutsend is de reportage ‘Undercover in de zorgfabriek’ wel. Zeker als de oudjes, met respect voor hun privacy, hun hart luchten bij Lina Nasser, een reporter van wie ze denken dat het een vrijwilligster is. Eén van de bewoners toont haar zelfs een soort van afscheidsbrief. “Je mag me doden”, leest Lina voor uit het briefje. Het oudje méént elk woord. “Ik wou er eigenlijk nog een mes bijleggen...”
Tien weken lang ging Nina Nasser undercover in zeven woonzorgcentra in Vlaanderen. Ze ging aan de slag als vrijwilligster en sprak met bewoners, hun familie, werknemers en ex-directeurs. “Mijn eigen bobon sleet haar laatste levensjaren in zo’n commercieel woonzorgcentrum”, zegt Nina. “Ze klaagde soms wel over hoe het eraan toe ging. Ik dacht dat ze kritisch was. Pas nu besef ik dat ze niet overdreef...”

Jacuzzi

Nochtans, als je de promotiefimpjes van de commerciële woonzorgcentra bekijkt, moet het een paradijs op aarde zijn. Champagne wordt ontkurkt, personeel heeft àlle tijd om de bejaarde te begeleiden of rond te rijden in mooie tuintjes waar altijd de zon schijnt. En binnen wacht een jacuzzi voor een verkwikkende massage. Het eten lijkt elke dag opnieuw door sterrenchefs bereid.
“Het waren net dié flashy promofilmpjes die onze redactie op het idee van de reportage brachten”, zegt Pano-eindredacteur Pascal Seynhaeve. “Als je oud en hulpbehoevend wordt, kan je blijkbaar nergens beter terechtkomen dan in de commerciële woonzorgcentra.”

Ondervoeding

Niet dus. Een bejaarde zal vanavond vertellen hoe hij voor het éérst in een eeuwigheid een stapje in de openlucht zet. Enkel en alleen maar omdat de reporter Lina dat een goed idee vond. Het dagdagelijkse personeel heeft daar gewoon geen tijd voor. Er is zelfs geen tijd om alle bewoners deftig te voeden. “Soms worden volle plateaus eten terug afgeruimd omdat de bewoners zelf niet kunnen eten en er niemand was om hen te helpen”, stelde de reporter vast. En anonieme klokkenluiders zullen in de uitzending vanavond vertellen hoe het eten helemààl niet zo top is als wordt voorgeschoteld. “Van koolvis maak je geen kabeljauw”, klinkt het.
Huisarts Mark Huylebroeck trekt aan de alarmbel in de reportage. “Acht op de tien bewoners zijn ondervoed of lopen het risico op ondervoeding.”

Minimumnormen

Wettelijk gezien doen de commerciêle woonzorgcentra wat ze horen te doen. De overheid heeft minimumnormen opgelegd, wat betreft personeel, en daar houden de centra zich aan. Maar overschotjes zijn er dus niet. En de grote dupe daarvan is de bewoner. Velen slijten hun oude dag op een vreselijke manier. “Ik krijg veel vragen naar euthanasie”, zegt de huisarts nog.
Een ex-directeur van een commercieel woonzorgcentrum is vastberaden over waar hij zijn oude dag wenst door te brengen. Niét in de commerciële woonzorgcentra waar hij zo lang aan het hoofd van stond. “Mij krijgen ze er met geen stok in!“ (br.hln)