Berichten van 1 februari 2016 tot 29 februari 2016

Het jaar van de Aap: illegale handel in dwergzijdeaapjes piekt

Op 8 februari brak het Chinese jaar van de Aap aan en dat gaat gepaard met een sterk toegenomen interesse in dwergzijdeaapjes. Deze kleinste aapjes ter wereld zijn razend populair bij de rijke Chinese elite die op de zwarte markt zo'n 4100 euro neertellen per exemplaar. Maar milieubeschermers wijzen erop dat de diertjes zelden overleven in gevangenschap.

Een dwergzijdeaapje is het kleinste aapje ter wereld: het weegt ongeveer 100 gram en wordt gemiddeld 16 centimeter groot.

De diertjes zijn oorspronkelijk afkomstig van het westelijk Amazonebekken in Zuid-Amerika, waar ze in kleine groepjes van ongeveer twaalf individuen leven. Tot nu toe worden dwergzijdeaapjes nog niet beschouwd als een bedreigde diersoort, maar volgens de Internationale Unie voor Natuurbescherming dalen ze sterk in aantal, voornamelijk door illegale handel.

In een studie die eind 2015 werd gepubliceerd in The American Journal of Primatology schatten onderzoekers dat alleen al in Peru jaarlijks honderdduizenden primaten verhandeld worden.

Dwergzijdeaapjes zijn na doodshoofdaapjes de tweede meest verhandelde soort. Ze worden verkocht als huisdieren of bushmeat op Peruaanse markten.

Hoewel een verbod op de export van primaten in Peru al werd ingesteld in de jaren 1970 is de smokkel sindsdien niet afgenomen. De wetenschappers wijten dit aan het gebrek aan interventie door de autoriteiten. De aapjes worden vaak meegesmokkeld op boten, maar veel aapjes komen al om voor ze kust bereiken.

Noga Shanee van de organisatie Neotropical Primate Conservation in het Verenigd Koninkrijk vermoedt dat er in China ondertussen ook al kweekprogramma's voor de aapjes bestaan. De diertjes hebben echter een zeer kleine overlevingskans omdat de kopers geen kennis hebben van de juiste verzorging.

"Wilde diersoorten verschillen opvallend van gedomesticeerde dieren en hebben een beperkt aanpassingsvermogen aan gevangenschap," zegt bioloog Clifford Warwick. "Stress door aanraking, het transport of de opsluiting in kooien kan leiden tot een vroege dood. Ook ontoereikende voeding of onaangepaste warmte- en vochtigheidsregimes kunnen resulteren in de dood."

Uit een studie van Warwick en zijn collega's blijkt dat 70 procent van de exotische dieren die verkocht worden, sterven in handen van de groothandelaar. "De industrie aanvaardt die hoge mortaliteitscijfers omdat de dieren goedkoop te vinden zijn en de industrie is afhankelijk van massaverkoop en een jaarlijks uitvalspercentage," aldus Warwick.

Sociale media verergeren het probleem

Wat het probleem volgens Shanee nog erger maakt is de overvloed aan 'schattige' foto's die door de eigenaars gedeeld worden op sociale media. Dit moedigt anderen aan om hun eigen trendy diertje aan te schaffen. Dat geeft op zijn beurt de markt een boost en werkt de smokkel van primaten en andere wilde dieren in de hand. (br.hln)

BV's en modebloggers verkopen hun oude kleren

Tal van BV's, bloggers en andere fashionista's houden grote uitverkoop op de eerste Refashion Days in ons land. Je zult er onder andere de kleren en accessoires van Griet Vanhees, Lima Ché, Virginie Claes en Elisa Guaracci kunnen kopen aan spotprijsjes. En dat allemaal met het oog op recycleren en bewust shoppen.

De reden waarom Nicole Boes, Anneleen Meurs en Elk Vanbrusselt de Refashion Days organiseren is dan ook omdat ze vinden dat er veel kledij geproduceerd wordt en er veel te veel verloren gaat. "We moeten smart-shopping introduceren in onze leefwereld; koop kledij waarmee je jezelf uitdrukt. Dat kan met een duur mode-item, maar even goed met vintage eyecatchers. Slimme keuzes maken en combineren is de boodschap."

Daarvoor wisten de drie heel wat bekende gezichten te strikken. Denk aan onder andere Lima Ché (populaire blogster), Ex-Miss België Virginie Claes, Vlaams Parlementslid Rob Beenders, tv gezicht Elisa Guaracci, en styliste Griet Vanhees. Een lijst van alle deelnemers kun je op de site vinden. (br.hln)

De eerste Refashion Days gaan door op 10, 11 en 12 maart in de Oude Gelatinefabriek in Hasselt. Meer info: refashion.be

LeAnn Rimes - Cant Fight The Moonlight

Klik op de foto om haar te beluisteren






Purple Rain is een ballade van Prince . Dit is een versie van LeAnn Rimes, een Amerikaanse country zangeres.

Boterhamzakje redt leven van te vroeg geboren baby

Isaac Derwent mag je gerust een mirakelbaby noemen. Het jongetje werd tien weken te vroeg geboren en heeft zijn leven te danken aan een... boterhamzakje.

Moeder Jennifer (32) was met haar man Jonathan (38) aan het winkelen in het Engelse Plymouth. De vrouw was dertig weken zwanger en kreeg plots buikpijn. Jennifer had er geen erg in, maar haar man wilde geen risico's nemen en bracht haar meteen naar het ziekenhuis.

Niet prettig
Daar kwam Isaac al snel ter wereld, tien weken te vroeg. En toen gebeurde er iets vreemd. De dokters wikkelden het kindje, dat amper 1,7 kilogram woog, meteen in een boterhamzakje. "Een hele schok", vertelt Jennifer. "Het is geen prettig zicht om je baby in een plastic gestopt te zien".

De dokters wilden met dit merkwaardige manoeuvre de lichaamstemperatuur van de baby op peil houden. Tevens was het de bedoeling om de omgeving van de baarmoeder te recreëren. Vervolgens werd Isaac naar een 'echte' couveuse overgebracht.

"Ik was zó opgelucht toen ik mijn baby voor de eerste keer hoorde huilen", vervolgt Jennifer. "Een onbeschrijflijk moment".

Alles prima
De kleine Isaac verbleef vervolgens vijf weken in observatie in het Derriford Hospital in Plymouth. Het jongetje is inmiddels terug thuis bij zijn ouders en stelt het prima. Zij hebben niets dan lof over de goede zorgen die hun spruit in het ziekenhuis heeft ontvangen.

Het koppel uit Avonwick, in het graafschap Devon, heeft iets met bevallingen. In 2013 hielp Jonathan - een burgerlijk ingenieur - zijn vrouw alleen thuis bevallen van hun dochter Holly. De weeën van Jennifer waren te pijnlijk om haar naar het hospitaal te brengen. Pas na veertig minuten kwamen de hulpdiensten aan om de geboorte in goede banen te leiden. (br.hln)

Met dit kleine trucje smaakt je kopje koffie 10 keer beter

Of je nu een zwarte koffiefan bent, of liters melk en suiker nodig hebt om dat cafeineshot door je keel te krijgen: dit kleine extraatje in je koffie kan iedereen bekoren. En nee, het is geen whisky of rum.

Al eens gehoord of geproefd van chai latte? Dit van oorsprong Indiase drankje combineert een mix van sterke kruidenthee ('chai') met melk, voor een heerlijk verwarmend drankje. Ben je toch eerder een echte koffiedrinker, dan hebben wij de ideale combinatie voor jou.

Doe alle kruiden die normaal gezien voor "chai" worden gebruikt bij je koffiefilter wanneer je koffie zet (koffiecapsules zijn immers toch passé). De kruiden gaan heel goed samen met de koffie, met een volle, kruidige smaak als resultaat. De aromatische geur alleen al is trouwens een goede reden om uit je warme bed te komen.

Chai kan je voorverpakt in de winkel kopen, maar je kan ook zelf experimenteren met kruidencombinaties. Gebruik bijvoorbeeld kaneel, zwarte peper, kardemom, kruidnagel en gember. Je kan zelf afwisselen met combinaties en hoeveelheden, maar een aanrader is 1/8 theelepel zwarte peper en 1/4 theelepel van al de rest. Extra tip: voeg wat amandelmelk voor een zachte, romige smaak. Santé! (br.hln)

Klik op de foto om haar te beluisteren

Joan Osborne (Anchorage (Kentucky), 8 juli 1962) is een Amerikaans singer-songwriter, vooral bekend van haar hit One Of Us.

In 1980 verliet ze haar geboorteplaats Anchorage, Kentucky (maakt nu deel uit van Louisville) en trok naar New York City. Daar stichtte ze haar eigen platenlabel, Womanly Hips. Bij dit label bracht ze enkele singles uit, voordat ze zich inschreef bij Mercury Records. Haar tweede (en eerste meldenswaardige) album is Relish, dat uitgegeven werd in 1995. Het album werd een hit door de single One Of Us. Dit lied klonk meer pop dan de rest van het album dat eerder bluesmuziek bevatte. Na het grote succes van One Of Us had Osborne enkel nog wat kleinere hits, zoals Right Hand Man en St.Teresa. Haar derde studio-album, Righteous Love werd uitgebracht in 2000 en verdween al snel uit de charts.

Joan Osborne speelde in de film Standing in the Shadows of Motown in 2002 en tourde met The Funk Brothers. In 2002 bracht ze ook het album How Sweet It Is uit, een collectie van klassieke rock en soulcovers.

In 2005 en 2006 trad Osborne regelmatig op met Phil Lesh and Friends, en in november 2006 kwam haar album Pretty Little Strangers uit.

Net voor redding: kat springt uit tien meter hoge boom

Aan het speelpleintje in de Drie Lindekes in Beveren is een kat gisteren uit een tien meter hoge boom naar beneden gesprongen net toen de brandweer haar wou redden.

Het diertje zat al een uur vast tussen de takken, maar net op het moment dat een brandweerman haar bij haar nekvel wou pakken, waagde ze de sprong. Met een plof kwam ze in het sompige gras terecht. Ze raakte niet gewond en ging er als een speer vandoor. De brandweer kon er nog mee lachen. "Zo'n sprong zouden er weinig aan kunnen." (br.hln)

Ik haatte het als hij met zijn moerasgroene ogen bovenop mij kroop: Shirin vertelt over gruwel bij IS

Negen maanden lang hield IS een jong yezidi-meisje gevangen. Shirin werd eerst verkocht op een slavinnenmarkt en daarna verkracht door onder meer een man met 'moerasgroene ogen'. In haar boek 'Ich bleibe eine Tochter des Lichts' ('Ik blijf een dochter van het licht'; nvdr) omschrijft ze de gruwel die ze moest doorstaan.

Augustus 2014: Shirin -niet haar echte naam- was zeventien jaar toen ze uit haar dorp Hardan ontvoerd werd door IS-strijders. Ze brachten haar naar een verlaten schoolgebouw, waar ze samen met 3.000 andere vrouwen als vee gekeurd werd.

"Het was daar een complete chaos", herinnert Shirin zich. "We stapten letterlijk over andere mensen heen toen we binnengebracht werden. Er was geen plek om te slapen, dus we moesten op de grond gaan liggen. Mijn moeder, mijn zussen en mijn broer Kemal zaten naast elkaar tegen de muur gedrukt. We werden bewaakt door jongetjes tussen de vijftien en achttien jaar oud."

"Van top tot teen gekeurd"
"De ouderen kwamen enkel langs als ze ons wilden inspecteren, om de waarde van jonge ongetrouwde meisjes vast te leggen. Moslimvrouwen moeten normaal gezien natuurlijk volledig bedekt zijn. Een man die zelfs nog maar naar de handen van een vrouw kijkt, begaat een zonde. Wie betrapt wordt, riskeert zweepslagen. Maar die regel gold duidelijk niet voor hen: ze keurden ons van top tot teen en keken daarbij recht in onze ogen."

"'Zij heeft blauwe ogen, daar houd ik van', zei een van hen. 'Ik wil die met de bruine ogen', antwoordde een andere. Als je in de smaak viel, moest je je volledige naam geven en zeggen van wie je de dochter was."

Malik
De dag erna kwam een gemaskerde man die namen afroepen. 'Malik', klonk het. Shirin kromp in elkaar alsof het haar eigen naam was. "Malik was mijn buurmeisje, een echte vriendin. Ze was klein, maar echt heel lief en mooi. Ze was twaalf jaar, maar zag er ouder uit. Hij riep opnieuw 'Malik', maar ze reageerde niet. Haar grote bruine ogen zaten verscholen achter haar donker haar, alsof ze zichzelf op die manier probeerde te verstoppen."

"Daarop begon hij in het Arabisch tegen haar te praten. Ze deed alsof ze hem niet verstond, maar hij woonde in onze buurt. 'Natuurlijk spreek je Arabisch, je bent toch naar onze school gegaan?', klonk het. "En we weten allemaal dat je een heel slimme meid bent."

"Geschreeuw was vreselijk"
Daarna werd het 19-jarige meisje gekozen dat in het dorp geprezen werd om haar schoonheid. "Ze leek op Sneeuwwitje, met haar melkkleurige huid en prachtige lange haren. Zij ging met gebogen hoofd mee met de mannen."

In totaal werden die eerste keer negen meisjes uitgekozen. Hun moeders huilden en smeekten, maar tevergeefs. "Dat geschreeuw was vreselijk. Ze smeekten om hun dochters met rust te laten, maar die mannen hadden er geen oren naar. Een van hen zei dat ze hen de Koran zouden aanleren en daarna terugbrengen. Hun mannen en zonen? Die zouden ook bekeerd worden tot de islam. En als we allemaal moslims geworden waren, zouden we elkaar terugzien. Want Allah is groot en vergevingsgezind."

"Als geiten opgesloten in een kooi"
Het bleek valse hoop. "Ze maakten ons wijs dat ze ons enkel maar een betere religie wilden aanleren. In realiteit behandelden ze ons als geiten die opgesloten zaten in een kooi. Ze lieten ons verhongeren, verkochten ons door en mishandelden ons als beesten."

Ook Shirin kreeg verschillende 'bazen'. Een van hen gaf haar een serieuze rammeling alvorens hij haar terug naar de slavinnenmarkt bracht. "De bedoeling was natuurlijk om onze weerstand te breken. Ik voelde me zwak, had niets om te eten en 's nachts beschikte ik ook niet over een deken. Ik haatte het als hij me aankeek met zijn moerasgroene ogen en bovenop mij kroop. Ik probeerde weg te glippen, maar dat lukte niet. Deze was nog erger dan de rest: hij stonk naar het zweet, geen enkele parfum kon daar iets tegen verhelpen. En hij zag er zo vuil uit."

Vuist in keel
In de woonkamer mocht Shirin kleren dragen, in de slaapkamer moest ze naakt zijn. Om haar te doen zwijgen, stak hij zijn vuist in haar keel of plakte hij haar mond dicht. Ze moest ook verplicht pillen slikken, zonder te weten wat het was. "Ik werd er niet slaperig van, ik viel gewoon flauw."

Shirin zou meermaals verkracht worden. Tot hij haar in het midden van de nacht wakker maakte en zei dat ze moest vertrekken. "Ik was echter te zwak om op mijn benen te staan. Ik probeerde overeind te komen, maar het begon te duizelen. Ik verloor het bewustzijn en toen ik ontwaakte, bleek ik weer op die slavinnenmarkt te zitten."

"Vader weet niet dat ik geen maagd meer ben"
Andere meisjes probeerden het bloed van haar gezicht te wassen en verzorgden haar wondes. Op die manier werd ze negen keer 'doorgegeven', de laatste wilde haar gelukkig helpen ontsnappen. Daarvoor moest ze wel honderden kilometers stappen, het overgrote deel zelfs op blote voeten.

In een vluchtelingenkamp werd Shirin herenigd met haar vader. "Ik was zo blij om hem te zien. Voor oudere mensen moet je altijd respect tonen. Ik kuste zijn hand, hij zoende mijn voorhoofd. Daarna knuffelden we elkaar."

Haar moeder heeft hem nooit de waarheid durven vertellen: Shirin diende zogezegd enkel huishoudelijke taken op te knappen bij Soennitische moslims. "Tot op de dag van vandaag heb ik hem niet gezegd dat ik niet langer maagd ben. Ik ben niet zeker of hij het weet, misschien wil hij het gewoon niet weten." Shirin woont nu in Duitsland. (br.hln)

Jan Terlouw schrijft derde 'Katoren'-boek

Goed nieuws voor Katoren-liefhebbers: de Nederlandse jeugdauteur Jan Terlouw (84) kondigt een derde boek in de succesvolle reeks aan. Het manuscript is al meer dan een jaar klaar, maar het is nog niet duidelijk of het boek in een jeugd- dan wel volwassen versie zal verschijnen. Dat schrijft de website boekennieuws.nl.

Het nieuwe boek heeft als werktitel Het Hebzuchtgas en gaat over rijke directeuren in het fictieve land Katoren. Die zijn vergiftigd door het hebzuchtgas en zijn maar in één ding geïnteresseerd: geld. Wanneer het boek verschijnt, ligt nog niet vast. Eerst zou er nog beslist moeten worden voor welke doelgroep het boek bestemd is: volwassenen of jongeren.

Het eerste boek in de reeks, Koning van Katoren, dateert alweer van 1971 en drukte meteen zijn stempel op de Nederlandse en Vlaamse jeugdboekenwereld. Het boek vertelt het verhaal van Stach, een jongen in het land Katoren die zeven opdrachten moet vervullen om koning te kunnen worden. De opdrachten symboliseerden de problemen en uitdagingen waar de maatschappij in de jaren 70 mee te kampen had. Koning van Katoren groeide meteen uit tot een van de meest geliefde jeugdromans van de Lage Landen.

Pas 26 jaar later verscheen met Zoektocht in Katoren een vervolg op het boek. Daarin belandt een herder, die normaal in afzondering woont, voor het eerst in de moderne samenleving, en verwondert hij zich over de soms absurde aspecten van onze maatschappij. (br.hln)

Zeehondjes blazen uit aan onze kust

Er zijn vandaag drie grijze zeehondjes gespot op de Belgische stranden. Ze kwamen uitrusten op het strand in Oostduinkerke, Oostende en Wenduine. Het dier in Oostduinkerke (foto) lag een heel eind van de waterlijn vandaan en is er wellicht beland bij vloed. Het beestje kroop vanzelf weer richting het ruime sop.

"De jongste dagen zijn er opvallend meer zeehonden die komen uitrusten op het strand. Dat wil niet zeggen dat ze in nood zijn. Het gaat om jonge dieren die voor onze kust zijn geboren in januari en december en eventjes rust nodig hebben. Ongeruste wandelaars proberen ze terug in het water te drijven, maar doen dat beter niet. Die dieren kunnen dat zelf. Ze zouden zelfs oververmoeid geraken omdat ze moeten blijven zwemmen", zegt Jasper Matthys van het Sea Life Blankenberge.

Uitkijken: het blijven roofdieren
"Maar we worden graag opgebeld indien er een dier zich op het strand bevindt. Telefonisch kunnen we al heel wat te weten komen. Aan de hand van de houding kunnen we uitmaken of het om een ziek dier gaat", aldus verzorger Matthys. In de meeste gevallen gaat het Sea Life toch ter plaatse om de toestand van de dieren te bekijken. Verzorger Jasper Matthys raadt af om de dieren aan te raken. "Het blijven roofdieren die erg hard kunnen bijten." (br.hln)

Oma's aan de top in de modewereld?

De 94-jarige Iris Apfel is het nieuwe gezicht van een Australisch kledingmerk Blue Illusion. En hoewel dat nieuws (op een positieve manier weliswaar) de wenkbrauwen doet fronsen, is zij lang niet de enige bejaarde die het nog steeds maakt in de modewereld. Grote merken als Marc Jacobs, & Other Stories en Dolce & Gabbana kozen eerder ook al voor omaatjes in plaats van jonge modellen.

Diversiteit in de modewereld is eerder uitzonderlijk: modellen zijn doorgaans erg blank, slank en liefst zo normaal mogelijk. Maar beetje bij beetje komt daar verandering in, en naast modellen met een beperking, gekleurde modellen en vollere meisjes schitteren ook steeds vaker omaatjes in campagnes en op de catwalk.

Zo poseerde de 66-jarige actrice Jessica Lange al voor Marc Jacobs Beauty, de 70-jarige actrice Charlotte Rampling voor Nars, de 72-jarige Catherine Deneuve schitterde voor Louis Vuitton en kledingketen American Apparel vroeg de 64-jarige Jacky O'Shaughnessy zelfs in lingerie te poseren.

Het mag nog iets ouder
Maar het mag zelfs nog wat ouder als het van de modeontwerpers afhangt. De 87-jarige Daphne Selfe stond niet zo lang geleden nog in Vogue en ze bracht recent een fotoboek uit met haar mooiste foto's in gebundeld. En nu gaat de 94-jarige Iris Apfel nog een stapje verder.

Ze is het gezicht van het hippe Australische label Blue Illusion, en vorig jaar werd er nog een documentaire gemaakt over deze kranige bejaarde. Apfel kennen we als de Amerikaanse zakenvrouw en groot modeliefhebber die onder andere voor 9 verschillende Amerikaanse presidenten het interieur heeft ontworpen. Met haar 100-jarige man woont ze nog steeds in een eigen appartement in New York en ondanks haar 94 lentes gaat ze nog naar alle mode-evenementen overal ter wereld. In 2005 was er zelfs een tentoonstelling over Apfel in het Metropolitan Museum of Art.

Meer actieve oudjes met een opvallende stijl, kun je trouwens ook al een tijdje vinden op Advanced Style. Een streetstyleblog waarop alleen maar hoogbejaarde vrouwen en mannen pronken.  (br.hln)

Gezinnen hebben meer schulden dan inkomen

De schulden van de Belgische gezinnen zijn voor het eerst groter dan hun gezamenlijk jaarinkomen na belastingen. Onder impuls van de groeiende berg hypotheekleningen klom de schuldgraad eind september 2015 naar 100,6 procent van het jaarinkomen. België drijft daarmee verder weg van de eurozone, waar de gezinsschulden al een tijdje dalen en onder het Belgische niveau liggen, schrijft De Tijd vandaag.

Stijgende woningprijzen en dalende rentetarieven -waardoor gezinnen meer kunnen lenen- deden het volume hypothecaire kredieten toenemen naar 194,6 miljard euro. Dat is goed voor ruim 80 procent van de gezinsschulden.

De schuldgroei doet knipperlichten afgaan. "Het niveau is niet alarmerend, maar de evolutie is wel verontrustend. De cijfers beginnen tegen te spreken dat we grote spaarders zijn", zegt econoom Geert Noels in de krant. De overdreven kredietgroei kan op termijn ook een zeepbel in de woningmarkt voeden, waarschuwen experts.

Volgens de Nationale Bank blijft de financiële positie van gezinnen "al met al robuust" dankzij het grote financiële vermogen van de Belgen. Maar de ongelijke verdeling van dat vermogen -vooral aangehouden door gezinnen zonder hypotheekschuld- creëert wel 'risicohaarden' in de hypotheekmarkt. (br.hln)

Daarom dragen succesvolle mensen altijd dezelfde outfit

We hebben allemaal graag een uitpuilende kleerkast. Hoe meer kleren, hoe meer opties. En hoe meer opties, hoe beter we voor de dag kunnen komen, toch? In modekringen is dat echter al lang niet meer het geval. Steeds meer succesvolle designers en bekende gezichten kunnen we uittekenen in dezelfde outfit, dag in dag uit. Maar hoe komt dat nu?

De capsule wardrobe wint steeds meer aan naamsbekendheid. Het fenomeen? Je kleerkast zo klein mogelijk houden, met alleen maar stukken die je graag en veel draagt en die onderling allemaal combineerbaar zijn, om zo het maximum uit je garderobe te halen.

Het is een reactie op de wegwerpmode, maar - eerlijk is eerlijk - het is ook gewoon handig. Dit is waarom het zo aanslaat bij tal van ontwerpers en grote namen in de wereld:

1. Geen keuzestress

Voor mensen die iedere dag belangrijke beslissingen moeten nemen, kan het al een wereld van verschil zijn wanneer één kleine beslissing komt weg te vallen. Zoals je kleren kiezen, bijvoorbeeld. Het geeft hen meer mentale ruimte en een hogere productiviteit tijdens de dag. Barack Obama verklaarde het als volgt: "Je zal merken dat ik enkel grijze of blauwe maatpakken draag. Ik wil zo weinig mogelijk beslissingen nemen. Ik wil niet nadenken over wat ik ga eten of moet dragen. Ik heb al te veel andere beslissingen die ik moet nemen."

2. Gedaan met tijdverlies

Wedden dat je geen idee hebt hoe vermoeiend al die extra kleren zijn, totdat je ze effectief weg doet? Zodra je die overtollige stukken de deur uit zet, zal je merken dat je plots meer mogelijkheden ziet met het kleiner aantal items dat je nu in je kast hebt hangen. Bovendien win je zo ook veel meer tijd. Je 's ochtends klaarmaken is een stuk makkelijker, sneller en efficiënter op die manier. Bovendien is het ook een stuk eenvoudiger om je kleerkast te organiseren en schoon te maken.

3. Minder stress

Matilda Kahl, succesvol art director in New York, pint het dan weer op minder stress. "Anders loop ik me voortdurend af te vragen: is dit te gekleed? Is deze jurk te kort? Is mijn outfit niet te opvallend? Bijna altijd koos ik iets om te dragen en had ik amper na vijf minuten alweer spijt." Haar kenmerkende zijden witte blouse en zwarte broek daarentegen, zijn altijd goed.

4. Zelfzekerder

Vergelijk het met een fastfoodrestaurant en één van de betere etablissementen. Met een overvolle kleerkast weet je dat je dagenlang kan kiezen, maar dat de meeste opties toch niet helemaal dat zullen zijn. In een goed restaurant heb je minder keuze, maar kan je er van op aan dat alles even lekker zal zijn. Je ziet er niet alleen goed uit, je voelt je ook beter. Het is simpel en snel, en je ziet er altijd verzorgd uit.

5. Het is iconisch

"Een vast uniform is een makkelijke manier om je goed in je vel te voelen," legt moderedactrice Alice Gregory uit."Het toont aan dat je volwassen bent, dat je je prioriteiten op een rijtje hebt." Bovendien is zo'n uniform een middel om jezelf in de kijker te zetten. "Je wordt de protagonist in je eigen leven. Daarom wisselen personages in kinderboeken ook nooit van kleren. Het verleent je een bijna iconische status."

6. Minder duur

Onze kasten zitten boordevol schoenen en kleren, meer dan de helft één keer gedragen of zelfs nog onaangeroerd. De gemiddelde mens geeft 1.500 euro per jaar uit aan kledij. Op zich is dat niet overdreven veel, maar als je je indenkt dat een vrouw in 1930 negen outfits had, vergeleken met een dertigtal nu, dan is het duidelijk dat het wel wat minder kan. En dat betekent automatisch ook goedkoper (tenzij je natuurlijk liever wat duurdere stukken gaat shoppen).

7. Meer rust

Ook Drew Barrymore zette haar kleerkast op dieet. Haar reden: meer rust. "Ik ben bijna 40, dus kledij van mijn 20e kan echt niet meer, en kledij van mijn 30e - na twee baby's  - past niet meer. Ik voel me op een kleding keerpunt, en dat is soms best pijnlijk." Niet weten wat je moet aantrekken, jezelf niet goed voelen in je kledij, we hebben het allemaal al meegemaakt, en als we Drew mogen geloven is zo'n uniform de ideale oplossing. "Mijn kleerkast is eindelijk gezond én gelukkig. Het is niet langer een strijd om me aan te kleden. En ook mijn persoonlijke stijl is kalmer en meer op punt." (br.hln)

Pas getrouwde vrouw sterft na mysterieuze jeuk

Een vrouw die recent in het huwelijksbootje was gestapt, is gestorven aan een zeer zeldzame aandoening nadat ze maanden kloeg over mysterieuze jeuk.

Lucy Crossley werd in juni 2013 gek van een kriebel die ze over heel haar lichaam leek te voelen. De 27-jarige Britse vrouw uit Leeds zag nochtans nergens uitslag op haar huid of sporen van beten. Na een bezoekje aan een huisartsenpraktijk kreeg ze te horen dat ze wellicht schurft had en kreeg een lotion mee naar huis om zich mee in te smeren. Maar dat bracht geen soelaas.

Geel
Een maand nadat de jeuk begon, schreef de huisarts een middel tegen allergie voor.  Na een derde bezoek aan de dokter kreeg ze een voorschrift voor een echo in het ziekenhuis. Toen had ze last van buikpijn en de jeuk was werkelijk ondraaglijk geworden. Haar huid zag bovendien wat geel.

Hallucinant
Men dacht dat ze misschien te kampen had met galstenen maar de echo gaf daar geen uitsluitsel over. Toen Lucy in augustus kloeg over een drukkend gevoel, werd besloten om de leverfunctie na te kijken. De resultaten waren hallucinant. De Bilirubine-waarde was schrikbarend hoog. Bilirubine is een afvalstof die vrijkomt bij de afbraak van oude rode bloedcellen. Normaal schommelt die waarde rond 17, bij Lucy bedroeg ze 395.

Ook na drie weken observatie in het ziekenhuis konden de artsen nog steeds de oorzaak van haar gezondheidsproblemen niet aanwijzen.

Blokkade
In september, drie maanden nadat de jeuk begon, zag ze vijf verschillende specialisten vooraleer een scan een blokkade aan haar galweg toonde. Het was in oktober dat Lucy eindelijk te weten kwam wat haar gezondheidsproblemen veroorzaakte en de diagnose was schrikken: galwegkanker die niet meer te behandelen viel.

Mooiste bruid
De vrouw begon met de moed der wanhoop aan chemotherapie en besloot om met de man van haar leven te trouwen. In oktober vorig jaar stapte ze in het huwelijksbootje met Liam. "Ze zag er niet eens ziek uit. Ze was de mooiste bruid die je je maar kan voorstellen", vertelde hij.

Valentijn
Twee dagen voor kerst viel Lucy flauw. Ze werd in allerijl naar het hospitaal gebracht. Daar stelde men een interne bloeding aan de lever vast omdat de tumor op het orgaan drukte. Men kon niets meer voor haar doen. Twee dagen na Valentijn 2015 stierf ze.

Missie
Echtgenoot Liam heeft de missie opgevat om het bewustzijn rond de zeldzame galwegkanker te verhogen door het verhaal van zijn geliefde vrouw openbaar te maken. "Ik wil voorkomen dat mensen lijden zoals Lucy en ik al die tijd hebben geleden."

In opmars
Galwegkanker is in opmars in het Verenigd Koninkrijk. In 2013 werd de aandoening bij 1.965 Britten vastgesteld. "Het aantal diagnoses stijgt schrikbarend snel", zegt professor Simon Taylor-Robinson. "In 1968 waren er minder dan 40 gevallen per jaar. Dit komt niet omdat wij de ziekte steeds beter kunnen opsporen. We kennen de oorzaak niet."

België
De Stichting Kankerregister registreerde in 2012 in België 280 nieuwe gevallen van galwegkanker, waarvan 150 bij mannen en 130 bij vrouwen.

Klachten
Een tumor aan de galwegen veroorzaakt bijna altijd klachten zoals jeuk, pijn, gewichtsverlies en koorts. De diagnose wordt vaak pas in een laat stadium gesteld.

Andere symptomen die voor kunnen komen zijn:

• Pijn in de bovenbuik
• Geelzucht
• Onverklaarbaar gewichtsverlies
• Verminderde eetlust
• Algehele zwakheid en vermoeidheid.

240.000 euro en 3 maanden vakantie per jaar, maar niemand wil deze job

Een arts in Nieuw-Zeeland is al twee jaar op zoek naar een collega, maar ondanks de royale voorwaarden, vindt hij niemand die zijn team wil versterken.

Dr. Alan Kenny is mede-eigenaar van een artsenpraktijk Tokoroa, een stadje met 13.600 inwoners op het Noordereiland. Hij verhuisde zelf van het Verenigd Koninkrijk naar Tokoroa om er mee in de praktijk te stappen.

Vorig weekend plaatste hij de werkaanbieding op jobsites, nadat vier medische recruteringsbedrijven er de voorbije twee jaar niet in slaagden om een geschikte kandidaat te vinden.

240.000 euro per jaar
Kenny wil een goede kandidaat een jaarsalaris van 240.000 euro betalen (400.000 Nieuw-Zeelandse dollar). Bovendien krijgt de nieuwe arts drie maanden vakantie per jaar en moet hij geen nachten of weekends werken. De nieuwe dokter kan ook meteen zeker zijn van cliënteel: hij mag zich ontfermen over de helft van de 6000 geregistreerde patiënten. Maar ondanks alles heeft Kenny de voorbije vier maanden geen enkele reactie op zijn vacature gekregen.

Het gebrek aan interesse voor de vacature wijt de arts aan de algemene perceptie dat een job op het platteland geen doorgroeimogelijkheden biedt. Ook de gigantische werklast die de job met zich meebrengt, is nadelig.

Oververmoeid
Kenny vertelt dat zijn praktijk een explosieve groei doormaakt, maar hij is zelf overwerkt en heeft al meermaals zijn vakantie moeten annuleren omdat hij geen vervangend arts kan vinden. "Ik kan echt een geweldig loon aanbieden. Het is ongelooflijk. Mijn praktijk is het laatste jaar enorm gegroeid en hoe meer patiënten je registreert, hoe meer geld je krijgt. Maar aan het einde van de dag wordt het gewoon te veel."

"Ik hou van mijn werk en ik wil graag blijven, maar ik loop met mijn hoofd tegen de muur als ik dokters wil aantrekken," vertelt de oververmoeide arts. "Als het al zo moeilijk is om dokters te vinden die met me willen samenwerken, dan wordt het nog veel moeilijker om een arts te vinden die me wil vervangen."

Vooral buitenlandse artsen
Linda Reynolds, vice-directeur van het Landelijke Artsenpraktijkennetwerk van Nieuw-Zeeland vertelt dat de meerderheid van de landelijke vacatures ingevuld worden door buitenlandse pas afgestudeerde dokters. Hun loon varieert gemiddeld tussen 90.000 en 170.000 euro per jaar en het duurt gemiddeld twee tot drie jaar voor een vacature ingevuld raakt. "We zijn erg afhankelijk van de buitenlandse pas afgestudeerde artsen, maar de meerderheid die komt, blijft maar voor een korte termijn. De vraag is constant en blijft groeien."

Volgens Reynolds dragen het isolement, het gebrek aan opleidingsmogelijkheden en sociale activiteiten en de slechte toegang het internet bij tot het tekort aan interesse voor de werkaanbiedingen in kwestie.

Helen Morgan-Banda van de Nieuw-Zeelandse Artsenvereniging wijst er nochtans op dat de meeste artsen die ervaring opdeden in een landelijke praktijk achteraf verklaarden dat ze genoten van de diversiteit van het werk en van het feit dat ze deel uitmaakten van de gemeenschap. (br.hln)

Trouwe hond weigert jongetje met autisme alleen achter te laten in hospitaalbed

Waar de negenjarige James ook gaat, zijn trouwe viervoeter Mahe wijkt nooit van zijn zijde. Ook niet in het hospitaal. De hond als beste vriend van de mens? Ja zeker, getuige dit hartverwarmende verhaal uit Nieuw-Zeeland over een autistisch jongetje en zijn geweldige assistentiehond.

James Isaac uit Wellington vertrouwt elke dag op zijn zwarte labrador die hem veilig en wel door het leven gidst. Het jongetje kan niet praten. Hij communiceert via oogcontact en aanrakingen. Maar Mahe mag zich dicht tegen James aan vlijen. De hond is helemaal gek op James en omgekeerd.

Hun band is zo hecht dat het ziekenhuis toeliet dat de viervoeter zijn beste maatje mocht vergezellen op het moment dat James werd verdoofd vooraleer een MRI-scan te ondergaan. Het onderzoek moet de toedracht van zijn epilepsie-aanvallen achterhalen.

Toen het jongetje in slaap werd gedaan, waakte de labrador over zijn baasje in het hospitaalbed, bezorgd als hij was.

Het leven van James en zijn familie is drastisch verbeterd sinds Mahe hen kwam vervoegen twee en half jaar geleden. De labrador weet het jongetje als geen ander te kalmeren op momenten dat hij het moeilijk heeft. Samen vormen ze een onoverwinnelijk duo. Samen kunnen ze de wereld aan. (br.hln)

Het is gezond als je kinderen af en toe modder eten

Vaak buitenspelen, af en toe een handje zand of modder binnenkrijgen en zoveel mogelijk verse groenten en fruit die recht uit de grond komen. Dat is volgens kinderneuroloog Dr. Shetreat-Klein het succesrecept voor een gezonde kroost. "Bacteriën zijn goed voor ons immuunsysteem."

De meeste ouders doen hun best om hun kinderen zo schoon mogelijk te houden. Handjes wassen, speelgoed goed schoonmaken en groenten goed afwassen voor je ze aan de kleinsten geeft. Maar al die hygiënische gewoonten doen je kinderen meer kwaad dan goed, beweert kinderneuroloog Dr. Maya Shetreat-Klein. Laat ze maar eens goed vuil worden (welkom, bacteriën!), vaak buitenspelen en maak er geen punt van als ze wat zand of modder opeten. Dat schrijft de neuroloog in haar boek "The Dirt Cure". Toen haar derde kind allergisch bleek aan zuivel en soja, besloot ze dieper in te gaan op de invloed van omgevingsfactoren op de gezondheid van kinderen.

Bacteriën troef

"Blootstelling aan bacteriën, onbewerkte voeding eten die uit de grond komt en voldoende tijd in de natuur doorbrengen zijn de drie belangrijkste dingen voor kinderen om gezond te zijn, nu en in hun verdere leven," argumenteert Shetreat-Klein. "We staan vaak negatief tegenover bacteriën, maar onderzoeken concluderen steeds vaker dat ze goed kunnen zijn voor ons immuunsysteem. Er zijn zelfs concrete studies die aanwijzen dat kinderen die in huishoudens opgroeien waar vaak bleekmiddel wordt gebruikt, vaker ziek zijn dan gezinnen die het niet gebruiken."

Niet te vaak douchen

Ook een bad- of doucheritueel met de kinderen mag je volgens de Shetreat-Klein beperken tot 3 keer per week. "Zo blijven de natuurlijke oliën op de huid behouden, die je helpen hydrateren. Daarnaast zijn die natuurlijke oliën belangrijk om vitamine D te kunnen absorberen van de zon." Om diezelfde reden overdrijf je beter niet met zeep, raadt de neurologe aan. "Uiteraard kan je zeep gebruiken als je vuil bent en stinkt, zeker op plekken zoals de oksels en het kruis. Maar je hoeft echt niet je hele lichaam met zeep te wassen."

Verse, onbewerkte voeding

Melk, boter, eieren en vlees van grazende dieren zijn volgens Shetreat-Klein belangrijke bronnen van voedingsstoffen om bij kinderen een goed immuunsysteem op te bouwen. Daarnaast let ze erop om zoveel mogelijk natuurlijke voedingswaren op het (kinder)menu te zetten, met weinig bewaarmiddelen, kleur- en smaakstoffen, artificiële zoetstoffen of toegevoegde suikers. Veel verse groenten en fruit, als het even kan uit de eigen moestuin, genieten de voorkeur. En als daarbij toevallig wat zand tussen de tanden blijft kleven, kan het immuunsysteem daar alleen maar baat bij hebben, aldus Shetreat-Klein. (br.hln)

Wie zakt voor eindtermen, krijgt toch diploma

Amper de helft van de middelbare scholieren haalt voor wiskunde de eindtermen. Dat blijkt uit een peiling van 2014, schrijven de kranten van Het Mediahuis vandaag. Een ontnuchterende vaststelling, want de eindtermen zijn de minimumdoelstellingen die de overheid heeft vastgelegd, en die elke jongere in het Vlaamse onderwijs zou moeten bereiken.

Bovendien slagen die leerlingen vaak wél voor hun examens, waardoor ze dan toch een diploma behalen. Cijfers daarover bestaan niet, maar zowel de inspectie als de onderwijsadministratie geeft toe dat dit gebeurt.

Er loopt momenteel een maatschappelijk debat om de eindtermen te actualiseren. "De peilingen bieden een indicatie", zegt Sarina Simenon van het Gemeenschapsonderwijs. "Maar als scholen oordelen of iemand slaagt, kijken ze ook naar de permanente evaluatie en het groeiproces van die leerling. We moeten wel nagaan of de ene eindterm de lat niet te hoog legt, en de andere te laag."

"De peilingen zeggen iets over of een opleiding een bepaald doel bereikt, maar niets over de individuele leerling", zegt Lieven Boeve van het Katholiek Onderwijs Vlaanderen. "Het debat moet precies uitklaren welke eindtermen deugen en hoe we ze beter afstemmen op de onderwijs­realiteit." (br.hln)

Hoe ongezond zijn eierdooiers eigenlijk echt?

Zondag = brunchdag, en daar hoort al eens een omelet of een spiegelei bij. Tegenwoordig worden die vaak gemaakt met enkel eiwitten, want eierdooiers bevatten heel wat ongezonde voedingsstoffen. Toch?

De laatste jaren worden we gebombardeerd met negatieve berichten rond eieren. Dat we er maar een paar per week mogen eten, en dat we vooral de dooiers moeten vermijden. Die bevatten immers vrij veel cholesterol, wat zich vertaalt in een verhoogd risico op hartproblemen.

Maar aan de andere kant bevatten eierdooiers ook heel wat gezonde voedingsstoffen, zeker in vergelijking met de eiwitten. Ijzer, foliumzuur en vitaminen bevoorbeeld, en de dooiers bevatten ook twee voedingsstoffen - luteïne en zeaxanthine - die onder meer de gezondheid van de hersenen en de ogen ondersteunen.

Het grote plaatje
Dus wat is het nu? Zijn eieren nu gezond of ongezond? TIME Magazine zag ook de bomen door het bos niet meer en verzamelde al het recente onderzoek rond dooiers. Conclusie: die dooiers worden een beetje ten onrechte zwartgemaakt. Cholesterol in voedsel vertaalt zich niet per se in een hoge bloedcholesterol, en er is geen enkel bewijs dat eierdooiers zorgen voor hartproblemen. "We moeten ons focussen op het grote plaatje - een gezond eetpatroon - en niet op één enkele soort voeding", klinkt het.

Met andere woorden: een eierdooier is niet per se nefast voor je gezondheid, integendeel. Maar: zoals bij alles geldt ook hier de regel 'alles met mate'. Een enkel exemplaar kan geen kwaad, maar een overdaad aan eieren werd wel al in verband gebracht met hartproblemen. Hoeveel je er precies mag eten? Ongeveer eentje per dag, klinkt het advies. "Zorg dat je min of meer rond dat gemiddelde blijft. Als je een groot omelet eet van drie eieren, minder dan de dagen erop." (br.hln)

En plots was er een krater van 40 meter diep in de straat

Wetenschappers proberen vast te stellen hoe een enorm gat in de aarde in Nordhausen is kunnen ontstaan. In het stadje in de Duitse deelstaat Thüringen ontstond vrijdagavond, zonder direct aanwijsbare oorzaak, een enorme krater van 30 meter breed en 40 à 50 meter diep.

In de nacht van vrijdag op zaterdag stortte een deel van een bedrijfsgebouw dat bij de krater stond in de diepte. Niemand raakte gewond.

Wetenschappers schatten dat met de vorming van de krater zo'n 70.000 ton gesteente is ingestort. Zaterdag bij daglicht bleek dat een groot deel van het gat was opgevuld met water. De autoriteiten durven geen duikers naar de bodem van de krater te laten afdalen.

Zes jaar geleden ontstond op dezelfde plek ook een scheur in de aarde. Die 6 meter brede krater was 15 meter diep. De plek werd met speciale boren onderzocht, maar nergens bleek destijds dat zich holle ruimten bevonden. (br.hln)

Glutenvrij vaak zonde van het geld

Van brood, koekjes en pizza over bier en nacho's tot zelfs ijshoorntjes en vissticks: er moet maar het minste stukje deeg of paneermeel in verwerkt zijn en het is tegenwoordig als glutenvrije versie verkrijgbaar.

Zelfs Jeroen Meus verkoopt in Würst nu 'haute dogs' zonder gluten. En bij warenhuisketen Delhaize liggen al 77 glutenvrije producten in de rekken. "Die niet enkel door mensen met glutenintolerantie gekocht worden, maar ook door klanten die gewoon gezond willen eten." En daar vaak drie keer meer voor betalen dan voor eenzelfde product mét gluten. Wat volgens diëtiste Sanne Mouha zonde is van het geld: "Want mensen zonder gluten­intolerantie hebben geen gezondheidsvoordeel bij die glutenvrije producten. Enkel die 1 op 200 Belgen die aan coeliakie lijdt, heeft er écht baat bij."

'Gluten' is niet toevallig Latijn voor 'lijm'. Deze eiwitten - die in tal van graansoorten zitten - zorgen ervoor dat deeg makkelijk kneedbaar is, mooi rijst en goed samenhangt. Onder meer brood, cake en koekjes danken hun structuur dus aan gluten. Opvallend: hoewel slechts 1 op 300 - en volgens de ruimste schattingen 1 op 200 - Europeanen aan glutenintolerantie of coeliakie lijdt, nemen in de supermarkt het aanbod van én de vraag naar glutenvrije producten zienderogen toe. «Afhankelijk van het product is de verkoop in amper één jaar met 5 tot 30% toegenomen», zegt Roel Dekelver van Delhaize. «Bij glutenvrij brood is de verkoop zelfs met 300% gestegen.»

Pizza's en paneermeel
Die populariteit maakt dat sommige Delhaize-vestigingen intussen al tot 77 glutenvrije producten in de aanbieding hebben. Tot in het diepvriesvak, met zelfs pizza's en vissticks in glutenvrije vorm. Wat tegelijk niet hoeft te verbazen: ook een gewone pizzabodem en paneermeel zitten namelijk boordevol gluten. Wat wél verbaast: niet elke koper van die glutenvrije producten lijdt aan coeliakie: «Zo kiezen sommige gezinnen, waarvan één lid glutenintolerantie heeft, er bijvoorbeeld voor om allemaal glutenvrije producten te eten. Zo hoeven ze niet telkens twee verschillende maaltijden klaar te maken», klinkt het bij Delhaize. «Maar ook de toenemende hype rond glutenvrije voeding maakt dat ook mensen die gewoon gezond willen eten ze steeds vaker in hun winkelkar leggen. De populariteit van de producten is alleszins groter dan het feitelijk aantal Belgen met coeliakie», aldus Delhaize-woordvoerder Dekelver.

Eraan voor de moeite
Halen al die 'gezonde' Belgen dan ook enig voordeel uit al die glutenvrije producten? «Nee», stelt diëtiste Sanne Mouha onomwonden. «Alleen mensen met glutenintolerantie en -sensitiviteit hebben hier baat bij. Bij die eerste groep is een glutenvrij dieet een absolute noodzaak omdat hun lichaam abnormaal reageert op gluten. Indien ze toch gluten zouden opeten, krijgen ze te maken met darmontstekingen en ernstige beschadiging van het darmweefsel.

Maar al die anderen zijn er dus aan voor de moeite: «Bij zulke personen zorgt een glutenvrij dieet voor geen enkel gezondheidsvoordeel», zegt Sanne Mouha. «Sowieso hebben gluten geen enkel effect op ons gewicht, bloedsuiker of cholesterol. Dus kan ook het ontbreken ervan geen positieve invloed hebben. Integendeel: door gluten te schrappen dreigt men zelfs een heleboel gezonde voedingsstoffen mis te lopen zoals vezels en vitamine B.» (br.hln)

"Ze was mijn beste vriendin, nu is hij mijn man"

Vroeger de beste vriendinnen, nu bijna getrouwd als man en vrouw: het liefdesverhaal tussen Shaaba Lotun en Jamie Raines kreeg een opmerkelijke twist, maar niets staat hun geluk nu nog in de weg. Zelfs het onbegrip bij haar moeder over die geslachtswissel wisten de tortelduifjes te overwinnen.

Raines is hier al eens de revue gepasseerd omdat hij drie jaar lang elke dag een selfie nam, de ideale manier om zijn transformatie van vrouw naar man in kaart te brengen (zie filmpje hieronder). Nu staan de schijnwerpers op zijn relatie gericht. Een hobbelig parcours werd dat: nadat hij in 2011 met een hormonale behandeling gestart was, kreeg Shaaba van haar ouders te horen dat ze niet meer met hem mocht afspreken.

Flashback eerst naar het moment dat ze elkaar leerden kennen. Ze waren 16 jaar, zaten in dezelfde kunstklas in Colchester (Essex) en konden het bijzonder goed met elkaar vinden. "We zagen elkaar elke dag en werden in geen tijd elkaars beste vriendin", aldus Shaaba. "Op dat moment was onze band louter platonisch, van enige aantrekkingskracht was nog niet echt sprake."

Dat veranderde echter toen Raines op een Halloweenfeestje zijn stoute schoenen aantrok. "Ik maakte haar duidelijk dat ik meer voor haar voelde dan enkel vriendschap. Gelukkig was het ook wederzijds."

"Maar die nieuwe stap maakte me ook bang", voegt Shaaba toe. "Het plaatje klopte nochtans: als ik bij hem was, voelde dat heel natuurlijk aan. Eigenlijk hadden we al die tijd al een relatie gehad, op het fysieke aspect na dan. Op romantisch vlak is alles normaal verlopen: we hielden elkaars handje vast en onze eerste kus was even stuntelig als bij iemand anders. Ons eerste afspraakje was wel de moeite waard: Jamie had voor mij eten gemaakt en daarna zijn we naar de cinema gegaan."

Op z'n 17de had Raines al de eerste stappen ondernomen om man te worden. "Toen ik vier jaar oud was, dacht ik al dat ik een jongen was. Ik besefte maar al te goed dat ik 'anders' was, maar hoopte dat dat gevoel met de tijd zou weggaan. Niet dus. Ik probeerde mezelf zo goed en zo kwaad mogelijk aan te passen, tot ik op tv een documentaire zag over transgenders. Eindelijk herkende ik mezelf en besefte ik dat er iets aan te doen was."

"Mijn familie stond als een blok achter mij, mijn ma zei zelfs dat ze het al veel langer had zien aankomen. Ook mijn vrienden maakten er geen probleem van. Met lood in de schoenen vertelde ik het vervolgens aan Shaaba. Ik besefte dat ik hierdoor mijn beste vriendin zou kunnen verliezen."

Shaaba slikte de drastische beslissing, maar voor haar familie bleek de geslachtsverandering een stap te ver. "Op nieuwjaarsdag 2012 zag mijn moeder een sms die ik naar Jamie gestuurd had. De hel brak los, ik mocht Jamie niet meer zien. Ze deed het met de beste bedoelingen, maar daar was ik vet mee. Jamie was nog maar twee maanden mijn lief en ik moest al beslissen of onze relatie al die pijn waard was. Ja dus. Ik glipte 's nachts het huis uit en zo bleven we elkaar in het geniep zien. Uiteindelijk werd de situatie zo onhoudbaar dat ik thuis vertrokken ben en bij het gezin van Jamie ging wonen."

De grote verzoening volgde ruim een jaar geleden, tijdens het kerstfeest. "Al die ruzies maakten me depressief. De ommekeer kwam er toen Jamie een geschenk voor mijn moeder kocht. Ze vroeg of hij het haar persoonlijk wilde overhandigen. Iedereen keek er naar uit om hem te zien, het leek wel een kerstmirakel."

En nu op naar een stralende toekomst samen. "We zouden graag trouwen en kinderen krijgen", besluit Shaaba. "Misschien kan de wetenschap ons een handje helpen, maar met een adoptie zouden we ook al blij zijn. (br.hln)

Wordt de villa van de Pfaffs omgebouwd tot permanente pornoset?

Na jaren van verloedering wacht de Pfaff-villa een nieuw opwindend leven. Productiehuis Godelina wil het het nestje van Carmen en Jean-Marie omtoveren tot één grote pornoset met live-streaming en peepshows. "We willen permanent tien rondborstige dames en één man in de villa laten wonen waarvan elke actie via een site te volgen is."

Vergeet alle tafereeltjes die u kent uit 'De Pfaffs'. Weldra krijgt u aan de randen van het binnenzwembad en rondom Carmen's keukentafel actie van geheel andere aard. Productiehuis Godelina -bekend van S.O.S Pik en 'Dagelijkse Worst'- is bereid om de verlaagde vraagprijs van 895.000 euro neer te tellen en het huis in volle glorie te herstellen. Meteen ook aangevuld met nieuwe, spraakmakende bewoners.

"Het concept is niet nieuw," aldus Werner van Godelina. "De bedoeling is om permanent een man met tien rondborstige vrouwen in de Pfaff-mansion te laten verblijven. Hun avonturen -van naakt zonnebaden tot meer pittige actie- zullen daarbij via tal van camera's live op het net te volgen zijn. De Pfaff-villa, een begrip in Vlaanderen, is daarvoor een droomlocatie. Alleen al de nieuwsgierigheid van duizenden mensen, aangevuld met het erotische gegeven, moet in onze ogen tot een commercieel succes leiden." (br.hln)

Japanse man zaait duizenden bloemen voor blinde vrouw

Wat kon meneer Kuroki doen om zijn blind geworden vrouw op te vrolijken? Hij plantte een zee van heerlijk ruikende bloemen voor haar.

Meneer en mevrouw Kuroki hebben het goed voor elkaar. Samen met hun twee kinderen werken ze op hun melkveeboerderij in Shintomi, op het Japanse platteland. Maar dan wordt mevrouw Kuroki blind als gevolg van vergevorderde diabetes. Ze trekt zich terug in de boerderij, komt nauwelijks nog buiten en wordt steeds somberder.

Meneer Kuroki wil graag wat voor zijn vrouw doen, maar hij weet niet wat. Tot hij een ingeving krijgt: bloemen, heel veel bloemen. En dus begint hij rond de boerderij te zaaien, twee jaar lang. Totdat hun huis bijna kopje onder gaat in een roze zee van bloemen genaamd 'shibazakura'. 

Het werkt: mevrouw Kuroki kruipt langzaam uit haar schulp en loopt tegenwoordig weer met een grote glimlach rond. De tuin is inmiddels een geliefde bestemming voor bezoekers. Duizenden hebben zich al gemeld voor een wandeling. Aangetrokken door de bloemen, maar vooral door het liefdesverhaal erachter. (br.hln)

Afghaanse vluchteling (16) verkracht jonge vrouw in kelder van opvangcentrum

Een 16-jarige asielzoeker heeft in het opvangcentrum van het Rode Kruis in Menen een jonge vrouw verkracht. Dat hebben het Rode Kruis en het parket van Oost-Vlaanderen bevestigd aan VTM NIEUWS.

De verkrachting vond woensdag plaats. Het slachtoffer is een jonge vrouw die werkt bij de cateraar die levert aan het opvangcentrum. De minderjarige Afghaan volgde de werkneemster toen zij in de kelder voorraad ging halen en vergreep zich aan haar. Voor de feiten zou hij haar ook al verbaal hebben lastiggevallen.

De tiener heeft de feiten bekend. Hij is opgepakt en in afwachting van zijn proces naar het gesloten centrum van Everberg gebracht. De jonge vrouw heeft een klacht ingediend voor aanranding en verkrachting.

De tiener had twee weken geleden nog deelgenomen aan de cursus 'hoe omgaan met vrouwen', zegt An Luyten van Rode Kruis Vlaanderen. De organisatie tilt zwaar aan de feiten. "Dit is het eerste ernstige incident sinds het begin van de asielcrisis", aldus Luyten. (br.hln)

Experts weerleggen dat 'De Kruisdraging' niet van Bosch zelf is

Experts en de museumdirectie van het Gentse MSK weerleggen dat het topwerk 'De Kruisdraging' van Hiëronymus Bosch niet van de meester zelf zou zijn. Ze zeggen dat de argumentatie van het Nederlands Bosch Research and Conservation Project (BRCP), dat recent na onderzoek concludeerde dat het werk uit zijn atelier of van een volgeling zou komen, te wankel is.

Het olieverfschilderij 'De Kruisdraging', een laat werk van Bosch, wordt omschreven als "een van de meest hallucinante scheppingen uit de Westerse kunstgeschiedenis". Op het werk is een kluwen van gemeen ogende hoofden te zien rond een kruisdragende Christus, die als enige met Maria sereen weergegeven wordt.

Al langer woedt onder kunsthistorici discussie of het werk van de hand van de meester is, dan wel uit zijn atelier of van volgelingen. De conclusies uit een onderzoeksproject, voorafgaand aan een prestigieuze tentoonstelling in 's-Hertogenbosch naar aanleiding van het vijfhonderdste herdenkingsjaar van Bosch' sterfdatum, wezen alvast in de richting van dat laatste.

Een panel van experten bestudeerde het onderzoeksverslag en weerlegde dinsdagavond in een panelgesprek in het Gentse MSK de argumentatie van de Nederlanders. Restaurator en kunsthistorica Griet Steyaert wees er onder meer op dat in de loop van de geschiedenis regelmatig aan panelen werd gewerkt. Het ontbreken van een onbeschilderde boord wijst er niet per se op dat het werk van latere datum is.

Ook professoren Paul Vandenbroeck (KMSKA/IMMRC-KU Leuven) en Maximiliaan Martens (Kunstwetenschappen UGent) bogen zich over het onderzoeksdossier. "Wij hebben het werk vergeleken met 'De doornenkroning', een werk uit de National Galery in Londen en met zekerheid van Bosch, en komen tot de conclusie dat 'De Kruisdraging' zowel typologisch als stilistisch echt is", zegt professor Maximiliaan Martens.

Museumdirecteur Catherine de Zegher is dan ook formeel over de communicatie naar bezoekers toe. "Op onze muurtekst blijft staan dat het om een Bosch gaat", klinkt het. Wel is het MSK van plan om het onderzoek voort te laten gaan. (br.hln)

Je buikspieren trainen zonder te bewegen? Het kan!

Het klinkt als een sprookje: een plattere buik zonder echt te bewegen. Maar het is werkelijkheid. Juich echter niet te vroeg, want ook door niet te bewegen kan je serieus afzien, denk maar aan de befaamde plankoefening.

Zulke oefeningen noemen we isometrische workouts of statische krachtoefeningen. Je spant je spieren wel degelijk aan, maar beweegt ze niet. Dat maakt het tot de ideale oefeningen voor wie zelf efficiënt wil trainen. Je kan makkelijk je eigen lichaamsgewicht in de strijd gooien, waardoor je geen dure apparaten en hulpmiddelen moet kopen.

Welke oefeningen?
De plankpositie vermeldden we al, maar je kan ook squats, lunges en push ups in een isometrisch jasje steken. Voer de oefening één keer uit, en hou je vervolgens ergens midden in de oefening muisstil. Span al je spieren zo hard mogelijk aan en beweeg niet. Net zoals bij de plank begin je met 15 seconden aanhouden, en probeer je langzaam op te bouwen.

Houding is key
Het allerbelangrijkste bij deze oefeningen is de houding. Ook al gebruik je geen gewichten, een verkeerde houding kan nog steeds voor blessures zorgen. Bovendien zorgt het variëren van de hoek van je armen en benen ervoor dat je je spierkracht zal verbeteren.

Combineer
Ga echter niet alleen stilstaand te keer in de sportschool of je woonkamer. Zoals bij alle oefeningen geldt: afwisseling is de sleutel. Wil je echt spiermassa kweken? Doe dan zeker ook krachtoefeningen met gewichtjes. En wil je afvallen of gewoon een betere conditie? Dan zijn cardiosessies zoals lopen, fietsen of zumba ook aan te raden. (br.hln)

Mensen met spinnenangst overschatten grootte van spinnen

"Zó groot was ze, ik zweer het!", roepen geschrokken spinnenhaters uit als ze hun heldhaftige ontmoeting met de beestjes omschrijven. Met duimen en wijsvingers geven ze vervolgens een gigantische diameter aan. Neem die maar met een stevige korrel zout, want een Israëlisch experiment toonde aan dat mensen met spinnenangst de beestjes groter inschatten dan ze in werkelijkheid zijn.

In een experiment waarover wordt bericht in het wetenschappelijk tijdschrift Biological Psychology, werd een groep proefpersonen opgedeeld in mensen met angst voor spinnen en mensen die er niet bang voor zijn. Beide groepen kregen foto's te zien van spinnen, vogels en vlinders, waarbij ze moesten aangeven hoe vervelend ze het vonden om ernaar te kijken. Achteraf kregen ze de vraag om zonder foto aan te geven hoe groot het beest op de afbeelding ongeveer was.

Zowel de groep mensen met arachnafobia als de andere groep keek liever naar vlinders dan naar spinnen. Maar het waren enkel de proefpersonen met een angst voor spinnen die achteraf de grootte van de achtpotige beestjes overschatten.

"Ons onderzoek toont aan hoe de perceptie van grootte beïnvloed kan worden door emoties. Ieder van ons ziet de wereld op een unieke en andere manier," zegt onderzoeker Tali Leibovich. De volgende keer dat je een gat in de lucht springt bij het aanschouwen van zo'n harig, achtpotig monstertje, troost jezelf dan dat het ding waarschijnlijk niet zo groot is als jij denkt. Om maar te zwijgen over hoe groot jij wel niet lijkt in de (8!) ogen van dat spinnetje. (br.hln)

Aangrijpende echo toont hoe stervende tweelingbroer hand van zusje vasthoudt

Een echografie heeft in de Amerikaanse staat Kansas het hartbrekende moment vastgelegd waarop een stervend tweelingbroertje zich vastklampt aan zijn tweelingzusje.

Ian en Brittani McIntire uit de stad Hutchinson waren verheugd toen ze ontdekten dat ze twee kindjes verwachtten. Maar die vreugde sloeg om in verdriet op het moment dat ze te horen kregen dat één baby het niet zou overleven.

Tijdens een echo werd duidelijk dat het jongetje, Mason, een gat in zijn hart had en een abnormaal brein. Zijn lichaamsgewicht was veel lager dan dat van zijn zusje Madilyn. Zij ontwikkelt zich wel normaal.

Het gezin probeerde dit tragische nieuws te bevatten toen artsen dinsdag iets bijzonders opmerkten tijdens de echo. De baby's hielden elkaars hand vast.

Kleine Mason (links te zien op de echo) had met zijn handje een vinger vast van zijn zusje. Een bijzonder aangrijpend beeld voor de ouders dat hen ook troost biedt.

Het jongetje zal wellicht nooit zijn familie of tweelingzusje beter leren kennen maar het feit dat de tweeling al zo'n band smeedt in de baarmoeder, is voor Ian en Brittani dan ook geen toeval.

"We hebben nu een bijzonder beeld van hen samen dat voor eeuwig bij ons zal blijven", vertelde Ian. "Het is een troost dat Mason niet alleen zal zijn als hij sterft. Madilyn beschermt hem en waakt over hem." (br.hln)

Menstruatiepijn soms 'even pijnlijk als hartaanval', maar onderzoek blijft beperkt

Miljoenen vrouwen wereldwijd zijn maandelijks ongesteld, al dan niet met bijbehorende menstruatiepijn. De symptomen kunnen bij sommige vrouwen erg heftig zijn, maar toch wordt er nog steeds erg weinig onderzoek gedaan naar deze klachten. Dokters kaarten nu zelf dit gebrek aan onderzoek aan: "Menstruatiepijn wordt niet serieus genomen als gezondheidsprobleem".

Buikkrampen, rugklachten en ondraaglijke hormonale migraine: ongesteldheid gaat bij een deel van de vrouwen gepaard met heel wat lichamelijke ongemakken. Een pijnstiller en hopen dat het snel voorbij gaat, is dan vaak de enige optie. Om die reden kaarten dokters en experten aan dat er te weinig onderzoek gebeurt naar deze klachten. "Menstruatiekrampen kunnen soms even erg aanvoelen als een hartaanval," argumenteert John Guillebaud, professor reproductieve geneeskunde. "Mannen zijn hier weinig mee bezig en het krijgt niet de aandacht die het verdient. Ik vind dat er onderzoek naar moet gebeuren, net zoals naar alle andere dingen in de geneeskunde."

Een vrouwenprobleem
Menstruatiepijn, ook wel gekend als dysmenorroe, verstoort het dagelijkse leven van 1 op de 5 vrouwen, volgens cijfers van de American Academy of Family Physicians. Desondanks is er weinig onderzoek gedaan naar hoe je het kan behandelen. Dr. Imogan Shaw, gespecialiseerd in de vrouwelijke gezondheid, bevestigt: "Ik zou niet durven zeggen dat dysmenorroe al op grote schaal onderzocht werd. En ik weet dat het heel cynisch klinkt, maar als mannen er ook last van zouden hebben, werd er misschien wel meer onderzoek naar gedaan."

Het gevaar van endometriose
Het gebrek aan kennis over menstruatiepijn zorgt ook voor foute diagnoses. Zo is de grens tussen gewone menstruatiepijn en endometriose voor dokters niet altijd makkelijk te onderscheiden. Een vrouw met menstruatiepijn wordt door een dokter wel eens huiswaarts gestuurd met een simpele pijstiller, terwijl er misschien wel meer aan de hand is. Endometriose is een chronische aandoening met pijnlijke maandstonden als symptoom, die op termijn kan leiden tot onvruchtbaarheid.

Weinig financiële middelen
Richard Legro van het Penn State Center of Women's Health doet onderzoek naar menstruatiepijn, en ontdekte dat sildenafil - onder meer gebruikt bij erectieprobemen - een mogelijke remedie tegen dysmenorroe zou kunnen zijn. Toch heeft hij het moeilijk met geldschieters te vinden voor zijn onderzoek. "Ik heb 3 of 4 keer een aanvraag ingediend, maar ik word altijd afgewezen. Ik denk dat het probleem is dat niemand menstruatiekrampen serieus neemt als een belangrijke publieke gezondheidskwestie." (br.hln)

Waarom het niet altijd perfect hoeft te zijn

Hoewel het niet slecht is om te willen uit te leggen, kan dit verlangen om altijd perfect te zijn gevaarlijk worden. De druk die je je oplegt om speciaal te zijn, kan je zelfbeeld schaden. Tal van onderzoeken naar perfectionisme onthullen de donkere kant van deze positieve kwaliteit

De cijfers
Perfectionisten hebben meer stress en angst, en daardoor lopen ze 51 procent meer kans om te sterven op jongere leeftijd, hebben cijfers aan het licht gebracht. Een andere studie heeft aangetoond dat in sommige gevallen perfectionisme het risico op zelfdoding kan verhogen. Deze karaktertrek kan niet alleen de kwaliteit van je leven verminderen, maar ook nadelig zijn voor je prestaties.

Recent onderzoek heeft aangetoond dat perfectionisme je gevoeliger maakt voor een burn-out. Tekenen van deze aandoening zijn extreme stress, chronische vermoeidheid en slechte prestaties. Perfectionisme verhoogt de kans op succes, denken we vaak, maar dat blijkt dus niet zo te zijn.

Kinderen en perfectionisme
De westerse wereld wordt steeds competitiever, waardoor we al op heel jonge leeftijd met stress te maken krijgen. Jongeren voelen de druk dat ze de beste moeten zijn of moeten opvallen. Onderzoek heeft aangetoond dat erg ambitieuze ouders kinderen angstig kunnen maken, wat slecht is voor hun prestaties op school. Mama's die hun kinderen te veel pushen om te slagen beseffen niet dat ze angst en zelftwijfel uitlokken. Zo kunnen kinderen, als ze niet voldoen aan de verwachtingen van de ouders, een laag zelfbeeld ontwikkelen. Een studie heeft aangetoond dat 70 procent van de jonge mannen die gestorven waren aan zelfdoding erg hoge eisen opgelegd kregen van hun ouders.

Altijd ergens tekortschieten
Het gevaar bestaat dat je je als kind van een veeleisende ouders niet geaccepteerd voelt of dat je denkt dat je niet graag gezien wordt zoals je bent. Want wie op één vlak uitblinkt, schiet dan vaak in andere dingen te kort. Een succesvolle voetballer die ook nog een bolleboos én vioolvirtuoos is, bestaat simpelweg niet. Als perfectionist heb je dus altijd stress.

Altijd ontevreden
Je ontwikkelt als perfectionist al op erg jonge leeftijd een innerlijke kritische stem, die je nog in je volwassen leven kan achtervolgen. Deze stem zorgt ervoor dat je altijd perfect wil zijn en die stem zwijgt nooit. Die voedt gevoelens van onzekerheid en prestatiedrang. Ze drijft je om de perfectie na te streven in elk aspect van je leven. Maar wat je ook bereikt, het stemmetje zal nooit zwijgen, waardoor je nooit een tevreden gevoel zal krijgen. Al snel nadat je een doel hebt bereikt, voel je je leeg, omdat je jezelf gewoon niet kan aanvaarden.

Aanvaarding
Als ouder kan je deze trend van perfectie tegengaan. Je kan je kroost leren dat ze zichzelf moeten kunnen zijn. Kinderen belonen voor de inspanning en niet de prestatie, en hen aanmoedigen om te doen wat hen gelukkig maakt. En je kan zelf het goede voorbeeld geven door zelf voor je passies te gaan.

En onthoud dat de kans klein is dat je in alles wat je doet de beste bent. Iedereen heeft nu eenmaal zijn minpunten, maar je geluk en levenskwaliteit hang er niet van af. Wat je leven echt betekenis geeft, is jezelf te leren aanvaarden zoals je bent. Dat is ook een erg waardevolle les die je aan je kinderen kan meegeven. (br.hln)

Je kunt nu je eigen dood voorbereiden op deze nieuwe Belgische website

Het lijkt behoorlijk luguber, maar de Belgische startup Xarona lanceert vandaag wel degelijk een gelijknamig online platform waarop mensen hun afscheid kunnen plannen. Gebruikers kunnen op Xarona de hoogtepunten uit hun leven verzamelen en hun wensen voor na de dood beschrijven. Dit moet de zorgen voor de nabestaanden verlichten.

"Mensen denken vaak na over hun dood en hoe hun afscheid moet verlopen. De praktijk leert ons dat een afscheid bijna nooit 100% verloopt volgens de wensen van de overledene. Bovendien is het plannen vaak erg zwaar voor de nabestaanden. Daarom hebben we Xarona ontwikkeld: één platform waar je zelf jouw afscheid plant en de lasten bij nabestaanden verlicht," legt oprichter David De Smet uit.

Hoe werkt Xarona
Xarona moet de gebruiker helpen, begeleiden en informeren en nadien ook hetzelfde doen bij zijn of haar nabestaanden. Zo kan op het platform een levensfilm worden aangemaakt die de essentiële momenten van je leven bevat, een digitale kluis, een herdenkingspagina, enz. Die gegevens worden bij het overlijden automatisch gedeeld met de nabestaanden, en ze krijgen ook praktische hulpmiddelen toegestuurd voor de organisatie van het afscheid.

 "Xarona is een beveiligd digitaal platform dat privacy hoog in het vaandel draagt," zegt De Smet. "Xarona wil toegankelijk zijn door een groot respect voor de gebruiker: dit doen we door hem of haar volledige vrijheid te geven over hoe ze het platform invullen. We tonen dit respect bijvoorbeeld ook door niet exclusief samen te werken met specifieke bevoorrechte leveranciers uit de sector."

Hoeveel kost het?
De gebruiker kan kiezen uit drie verschillende prijsformules, naast een gratis demoprofiel. De prijzen worden berekend volgens opslagruimte en duur van het profiel. Voor 400MB en 2 jaar betaal je € 14,99, voor 2GB en 10 jaar € 39 en voor 20GB en een levenslang profiel betaal je € 175. (br.hln)

Overheid controleert niet of je energiefactuur klopt

Geen enkele overheidsdienst gaat systematisch na of energie­bedrijven wel de afgesproken tarieven hanteren. Dat blijkt nadat afgelopen weekend aan het licht kwam dat Lampiris al twee maanden te veel aan­rekent aan tienduizend nieuwe klanten, schrijft Het Nieuwsblad.

Afgelopen weekend raakte bekend dat Lampiris bij een groepsaankoop van de provincie Antwerpen tienduizend klanten teveel had aangerekend. Volgens het bedrijf werd er een komma fout geplaatst in de berekeningsmodule. Lampiris beklemtoont dat de rest van zijn klanten niet zijn getroffen én gaat voor het einde van de maand het geld terugstorten aan de gedupeerden. Het zou gaan om maximaal 10 euro per maand.

De fout kwam aan het licht door een wakkere burger, want bij de overheid is er niemand die nagaat of energiebedrijven de afgesproken tarieven naleven. "Bij ons volgende overleg met de CREG gaan we bespreken of we niet een of andere vorm van controle kunnen invoeren", zegt adjunct-woordvoerder Johan Verbelen van de Economische Inspectie in de krant. Nu wordt er enkel gecontroleerd als er klachten zijn.

De CREG roept de klanten op om zelf de facturen te controleren, maar beseft dat dat erg veel tijd en moeite kost, zeker als het over een variabel contract gaat. (br.hln)

Romantiek troef in Hongkong: 25.000 lichtgevende rozen vormen prachtig liefdestapijt

Ook in Hongkong was het Valentijn en dat werdt groots gevierd. Speciaal voor de dag van de liefde vormden maar liefst 25.000 lichtgevende rozen een sprookjesachtig bloementapijt waartussen verliefde stelletjes liefkozend en knuffelend de meest romantische foto's maken.

De kunstinstallatie 'Light Rose Garden' combineert het westerse Valentijnsfeest met het Aziatische Lantaarnfeest. "Ik heb deze rozentuin van ledlampjes gemaakt omdat ik families, vrienden en geliefden samen wil brengen", vertelt organisator Jung Yong Jin.

En of hij in zijn opzet is geslaagd. De lichtgevende pracht trekt bezoekers, vooral verliefde koppeltjes, van alle uithoeken in de wereld aan voor een onvergetelijk rondje romantisch snuisteren tussen het sprankelende bloementapijt.

Het opvallende lichtkunstwerk zal nog even fonkelen in Hongkong, om dan afgebroken te worden voor een tour door de wereld. (br.hln)

Zie je een eend of konijn? Het antwoord zegt veel over je

Welk dier zie jij in de bovenstaande tekening? Een eend of een konijn? Het antwoord voorspelt hoe creatief je brein is.

Welk dier je eerst ziet, is eigenlijk niet zo belangrijk. Wat wel veel zegt over je brein, is of je ze allebei kan spotten, en hoe snel je kan 'switchen' tussen de twee.

De tekening is helemaal niet nieuw: het verscheen voor het eerst in 1892 in een Duits tijdschrift, en werd enkele jaren later gebruikt door de Amerikaanse psycholoog Joseph Jastrow. Zijn research maakte duidelijk dat het oog niet het enige orgaan is waarmee we 'zien', maar dat ons brein ook een belangrijke rol speelt.

Het onderzoek van Jastrow stelde vast dat hoe sneller je kan switchen tussen een eend en een konijn, hoe creatiever je bent. Volgens Jastrow beseffen creatieve mensen sneller dat je de wereld ook op een andere manier kan bekijken. Zo zullen ze sneller oplossingen vinden voor een probleem.

Zie je de eend of het konijn niet meteen? Dat kan ook aan het jaargetijde liggen: onderzoek bij kinderen wees uit dat ze sneller het konijn zien rond Pasen, maar in oktober vooral de eend opmerken. (br.hln)

Dit is de mooiste liefdesbrief aller tijden

Heb je nog geen cadeau voor Valentijn en moet je last minute nog iets verzinnen? De snelste weg naar het hart van je geliefde kan een eenvoudige brief zijn. Dat bewijst Johnny Cash die aan zijn vrouw June Carter de mooiste liefdesbrief ooit opdroeg. De countryzanger schreef hem in 1994, op de 65ste verjaardag van zijn vrouw. In 2003 overleed June Carter, vier maanden later volgde Johnny Cash zijn geliefde. Zijn mooie woorden gaan als volgt:

Gelukkige verjaardag Prinses,
We worden oud en raken gewend aan elkaar. We denken hetzelfde.
We lezen elkaars gedachten. We weten wat de andere wil zonder het te vragen. Soms irriteren we elkaar een beetje. Soms vinden we elkaar zelfs wat vanzelfsprekend.
Maar nu en dan, zoals vandaag, denk ik erover na en besef ik hoeveel geluk ik heb dat ik mijn leven deel met de meest fantastische vrouw die ik ooit heb ontmoet. Je fascineert me nog altijd, je inspireert me nog altijd.
Je hebt een positieve invloed op mij. Jij bent het onderwerp van mijn verlangen, de nummer één aardse reden voor mijn bestaan. Ik hou heel veel van je.

Gelukkige verjaardag Prinses,

John

De brief werd tot mooiste liefdesbrief ooit verkozen na een rondvraag in 2015 uitgevoerd door de verzekeringsmaatschappij Beagle Street.

2. De tweede mooiste liefdesbrief is er één die Winston Churchill in 1935 aan zijn vrouw Clementine stuurde. Een citaat daaruit.

"In je brief uit Madras schreef je woorden die me heel dierbaar zijn, over hoe ik je leven rijker heb gemaakt. Ik kan je niet zeggen hoeveel plezier me dat heeft gedaan, want ik voel dat ik een gigantische schuld heb staan bij jou, als er al zoiets als rekeningen bestaan in de liefde. Geen woorden kunnen omschrijven hoe het voor mij is geweest om al die jaren in je hart te leven en van je gezelschap te genieten".

3. Op de derde plaats staat een brief die de dichter John Keats in 1819 naar zijn buurvrouw Fanny Brawne stuurde:

"Mijn liefde heeft me egoïstisch gemaakt. Ik kan niet bestaan zonder jou. Ik kan maar aan één ding denken: je terugzien. Mijn leven lijkt hier te eindigen, ik kan niet verder kijken. Je hebt me opgeslorpt. Op dit eigenste moment heb ik het gevoel dat ik aan het oplossen ven. Zonder de hoop je gauw terug te zien, zou ik me buitengewoon ellendig voelen".  (br.hln)

Nieuw Harry Potter-boek nog niet uitgegeven en al aan top van verkooplijsten

Het nieuwe Harry Potter-boek staat, één dag na de aankondiging van de publicatie, al bovenaan de verkooplijsten van Amazon en boekenketen Waterstones. Opmerkelijk, want het achtste boek in de reeks verschijnt pas op 31 juli.

Het boek "Harry Potter and the Cursed Child" is een aangepaste versie van het gelijknamige toneelstuk, dat een dag voor de publicatie in première gaat in Londen. Het verhaal werd door J.K. Rowling geschreven in samenwerking met Jack Thorne en John Tiffany, en speelt zich 19 jaar na de gebeurtenissen uit het zevende boek af. (br.hln)

"Jij bent voor niets goed": Waals meisje (14) pleegt zelfmoord na talloze pesterijen

In Herstal (Luik) heeft een 14-jarig meisje zelfmoord gepleegd omdat ze op school te zwaar gepest werd. Madison Wintgens hing zichzelf vorige dinsdag op in de gang naast de trap. "Bedankt iedereen!", schreef ze ironisch in haar afscheidsbrief. "Mijn leven -of beter gezegd mijn nachtmerrie- zal nu eindigen." Drie dagen geleden probeerde een meisje van twaalf jaar ook al zichzelf van het leven te beroven op een snelweg in de Antwerpse Kempen.

Altijd sympathiek en een lach op haar gezicht: tegenover haar omgeving liet Madison nooit blijken hoe ze zich vanbinnen voelde. Haar thuissituatie -een zieke moeder en een vader die er nooit was- vrat nochtans aan haar. Het breekpunt kwam er echter pas toen haar medeleerlingen van haar leven een hel maakten.

"Madison gepest? Daar heb ik nooit iets van geweten", reageerde nonkel Hugh Tonka. "Maar zelfs nu ze er niet meer is, blijft ze op sociale media beledigd worden. Dat moet stoppen, ik schaam me in hun plaats."

"Je bent een fout van de natuur"
De kwetsende woorden maken het verlies voor de familie zo mogelijk nog zwaarder. "Haar moeder, haar broer, haar zus,... We zijn er allemaal niet goed van. Haar mama vindt het goed dat er nu in de pers over gepraat wordt. Slachtoffers van pesterijen moeten een stem krijgen, wat wij nu meemaken mag nooit meer gebeuren."

In haar afscheidsbrief schreef Madison enkele zinnetjes die haar pestkoppen met de regelmaat van een klok naar haar hoofd slingerden. "Ik ga je in elkaar slaan", klonk het onder meer. Of nog: "Vuile slet. Je bent voor niets goed. Je bent een fout van de natuur. Hang jezelf op."

"Bedankt iedereen voor jullie zinnen of woorden. Mijn leven -of beter mijn nachtmerrie- zal nu eindigen", schreef ze eronder.

"Berichten gewist om mama niet ongerust te maken"
"Ze sprak nooit over haar problemen en lachte de hele tijd", aldus haar meter Valériane. "Een meisje van haar leeftijd was blijkbaar de grootste kwelduivel. Madison zorgde ervoor dat ze moest braken om toch maar niet naar school te moeten."

Maar ook online bleef het meisje bestookt worden met kwetsende commentaren. "Haar moeder had toegang tot haar Facebookprofiel en kon dus volgen wat ze daar aan het uitspoken was. Maar nooit heeft ze iets verdachts zien passeren. Pas later besefte ze dat haar dochter die berichten wiste om haar niet ongerust te maken. Ons meisje ligt nu in haar doodskist en nog blijven sommige mensen lelijke dingen over haar schrijven."

Vorige donderdag diende de familie klacht in bij de politie. "Gerechtigheid moet geschieden, niet alleen voor Madison maar voor alle slachtoffers van pesterijen", klinkt het. Vanmorgen namen tweehonderd mensen definitief afscheid van het meisje, onder hen ook tientallen jongeren.

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.  (br.hln)

Een mooier liefdesverhaal ga je vandaag niet lezen: na 50 jaar weer samen dankzij mama van 101

Dolverliefd waren ze als scholieren, maar nadien verloren ze elkaar uit het oog. Zij ging naar de unief in Brussel, snakkend naar vrijheid, hij op internaat in Tienen. Nu, 50 jaar later, hebben Antwerpenaren Viviane Groleau (70) en Erik Van Malder (71) elkaar teruggevonden. Met dank aan een mama van 101.

Ze was verliefd vanaf de eerste seconde, toen ze haar jonge blonde god ontmoette in het Antwerpse 'Billard Palace', op kerstdag 1962. "Meisjes wachtten in de danszaal braafjes aan de kant, tot ze werden uitgenodigd. Hij bood me een stoel aan, maar trok me gelijk mee op de dansvloer", steekt Viviane van wal. Het begin van een zalige romance. "Ik was 17, Erik 18. We beleefden een fenomenale tijd, in de roes van de jaren 60. We hielden allebei van blues en jazz en trokken naar de Antwerpse jazzcafeetjes. Ik mocht veel van mijn ouders: uitgaan in de weekends, zelfs na school nog even op café. Blijven slapen, zoals tegenwoordig snel gebeurt, dát was er niet bij. We regelden het wel: we logeerden bij vrienden en konden zo stiekem samen zijn."

Broers of zussen om geheimpjes mee te delen, had Viviane niet. "Ik noteerde alles gedetailleerd in mijn dagboek. Het was 'Vijftig tinten grijs' avant la lettre. Ik schreef hem ook elke dag een brief. Erik had een begenadigde pen. Hij stuurde mij prachtige gedichten."

Zoals dat toen ging, volgde vrij snel een verloving. "We waren een innig, mooi koppeltje op wie vrienden jaloers waren. Mijn leven leek voorbestemd om met hem te delen. Er werd gesproken over trouwen en kindjes."

Maar het vuur doofde langzaam toen Erik op internaat ging in Tienen, waar hij regentaat studeerde. "Ik moest mijn laatste jaar middelbaar nog doen en bleef achter in Antwerpen. Een schooljaar lang genoten we nog van de weekends samen. En elke dag schreven we elkaar. Maar toen ik in september 1964 naar de VUB trok en op kot ging in Brussel, maakte ik het uit. De relatie voelde niet goed meer. Ik snakte naar avontuur."

Viviane en Erik gingen elk hun weg... 50 jaar lang. "Ik ontmoette mijn man, die me twee zonen schonk. Ik heb in Miami gewoond en in New York. Uiteindelijk verhuisden mijn man en ik naar Ibiza, waar hij een zaak opstartte. Het ging ons voor de wind. Tot mijn zoon van 22 verongelukte, in 1996. Een jaar later verloor ik ook mijn man. Ik heb nadien nog een relatie gehad, maar ook die man is overleden."

'Goddelijke voorzienigheid'

Viviane keerde terug naar Antwerpen. "Mijn moeder van 101 zat in een home. Ik was al gepensioneerd toen ze haar toestemming gaf om het ouderlijke huis in Deurne te renoveren. Mijn tweede zoon wilde daar gaan wonen. Begin oktober 2013 haalde ik met vriendinnen de inboedel uit het huis. In een keukenkast, achter een stapel borden, vond mijn vriendin een pak schriftjes. Ik was met verstomming geslagen: mijn dagboeken van '62 tot '64 en een stapel brieven, zo dik als een telefoongids. Die was ik rats vergeten. Mijn eerste reactie? 'Mama heeft mijn intieme schrijfsels gelezen!' Ik nam alles mee naar het home, en vroeg hoe ze dat had kunnen doen. Ze lachte mijn kritiek weg en mompelde iets van 'goddelijke voorzienigheid'. 'Ik heb altijd gedacht dat jullie elkaar nog eens zouden ontmoeten', zei ze. 'Waarom neem je niet gewoon terug contact op?'"

"Mama heeft het me altijd een beetje kwalijk genomen dat ik het had uitgemaakt. Toen de oude albums nog eens uit de kast kwamen, was het me al opgevallen dat ze een foto van Erik en mij had bewaard." Ook Viviane zelf bleef altijd denken aan haar eerste grote liefde. "Als ik, tussen mijn buitenlandse periodes door, in België was, keek ik regelmatig naar 'Blokken'. Ben Crabbé is van Tienen en vernoemt de stad te pas en te onpas. Onnozel, maar die quiz gaf me op de één of andere manier een gevoel van verbondenheid met Erik."

Maar hem contacteren? Dát was nog niet in haar opgekomen. "Nu ik zijn gedichten had herlezen, die tedere woorden over immense liefde, kwam het verlangen echter snel boven. Was hij vrij? Lééfde hij nog? Hoe kon ik hem vinden? Ik had nog geen e-mailadres of Facebook. In recordtempo liet ik me door mijn zoon wegwijs maken op het internet, zonder hem te zeggen waarom."

Nachten wachten

"Het duurde nog een maand voor ik een mail naar Erik verzonden kreeg. Nachten had ik met mijn tablet in bed liggen wachten op een antwoord. Bleek dat ik een foutje had getikt in zijn mailadres..." Maar op 26 oktober 2013 zat Erik alleen in zijn flat aan de andere kant van de stad, toen hij plots een gedicht op zijn scherm zag verschijnen dat hij 29 april 1963 had geschreven. Met een gsm-nummer erbij. "Er volgde een lang, nachtelijk telefoongesprek. Trillend. Huilend van geluk. Ja, zijn prachtige stem was er nog. Nee, hij was mij niet vergeten. Hij was tien jaar eerder al vergeefs op zoek gegaan naar mij. En ja, hij was die blonde god gebleven. Drie dagen later is hij bij me binnengestapt en wij zijn hartstochtelijk in elkaars armen gevallen... Die nacht was lang, zeer lang. Sindsdien is hij hier bij wijze van spreken niet meer weggeweest. De liefde tussen ons is onwrikbaar. De muur in onze living is behangen met zijn recente gedichten."

Vivianes mama is 102 geworden. "Ze heeft nog geweten dat wij samen door het leven gaan. Dat ze mij na mijn jaren van verdriet weer gelukkig zag worden, deed haar nog eens openbloeien. Ik ben zo dankbaar dat haar 'goddelijke voorzienigheid' heeft gewerkt." (br.hln)

Charles en Diana vormen de hoogtepunten van Vogue-expo in Londen

De Britse editie van het magazine Vogue markeert haar honderdste verjaardag met een expositie in de National Portrait Gallery. Gisteren opende het museum in Londen de expositie voor publiek. 'Vogue 100: A Century of Style' toont het werk van meer dan 280 fotografen uit de archieven van uitgeverij Condé Nast. De expositie toont portretten van beroemdheden, onder wie de Britse prinses Diana en prins Charles, maar ook Marlène Dietrich en David Beckham en modellen als Kate Moss en Linda Evangelista.

"Dit is voor ons een mooie gelegenheid om de hoogtepunten van Vogue nogmaals te laten zien", vertelt curator en Vogue-medewerker Robin Muir tegen Reuters. "Ik wilde de beroemde foto's afwisselen met exemplaren die mensen niet eerder hebben gezien. Het basisprincipe van de expositie is dat we alleen de originele vintagefoto's exposeren."

Topfotograaf Mario Testino maakte in 2002 een serie foto's met prins Charles voor Vogue. Het modemagazine publiceerde er destijds vijf. Testino maakte de foto's in Charles' huis Highgrove in West-Engeland. Testino maakte in 1997 een serie foto's van Diana. Hij was één van haar favoriete fotografen. Testino maakte vorig jaar nog de officiële foto's van de doop van prinses Charlotte.

De expositie is tot en met 22 mei te bezichtigen in de National Portrait Gallery. (br.hln)

Oudste Belgische vrouw (111) overleden

De oudste Belgische vrouw, Marie Anne de Sousberghe, is op 111-jarige leeftijd overleden in Engeland. Dat maakte het magazine Catholic Herald bekend op het internet. De vrouw vierde haar verjaardag op 7 november. De Oostendse Alicia Van den Berghe-Corveleyn is nu de oudste nog levende Belgische vrouw.

Marie Anne Ghislaine Joqséphine de Sousberghe, beter bekend als 'zuster Anne', werd op 4 november 1904 in Brussel geboren. Haar oudere broer Léon werd 102 jaar en overleed in 2006.

Geluk voor iedereen
Voor ze non werd, had zuster Anne een vriend en had ze trouwplannen. Maar, zo verklaarde ze later: "Ik moest datgene doen waarvoor God me riep". Op haar 111de verjaardag kreeg ze een rozenkrans cadeau van paus Franciscus. Haar verjaardagswens luidde "dat iedereen geluk kent".

Alicia Van den Berghe-Corveleyn, geboren op 8 januari 1905, was al de oudste vrouw in ons land. Marie Anne de Sousberghe was weliswaar twee maanden ouder, maar woonde vlak bij Londen. Ze bezat wel nog steeds de Belgische nationaliteit.

Joanna Catharina Deroover is met 112 jaar en 186 dagen de oudste Belgische vrouw uit de geschiedenis. Zij overleed op 6 december 2002.(br.hln)

Panda Hao Hao kunstmatig geïnsemineerd, zwangerschap nog niet zeker

Panda Hao Hao is de afgelopen dagen tweemaal kunstmatig geïnsemineerd. Dat heeft het dierenpark Pairi Daiza bekendgemaakt in een persconferentie.

Het dierenpark riep deze week de hulp in van twee Chinese pandaexperts. Vrouwtjespanda Hao Hao was loops, en de experts moesten haar helpen te paren. Veel tijd was er niet, omdat een pandavrouwtje maar één tot drie dagen vruchtbaar is.

"Hao Hao heeft een succesvolle periode van loopsheid achter de rug", klonk het op de persconferentie. De afgelopen dagen werd tweemaal geprobeerd de panda kunstmatig te bevruchten. Pogingen om Hao Hao en Xing Hui te laten paren, mislukten omdat het mannetje te agressief bleek.

Tijdens de nacht van dinsdag op woensdag werd een verhoogde productie van oestrogeen vastgesteld bij Hao Hao. Om het moment niet verloren te laten gaan, werd de mannetjespanda verdoofd en werd een spermastaal afgenomen. Met het zaad werd Hao Hao tweemaal kunstmatig bevrucht.

Beide panda's zijn intussen weer wakker en gedragen zich normaal. Om te weten of Hao Hao zwanger is, is het nog minstens twee maanden wachten. (br.hln)

Vermiste man weet na 30 jaar weer wie hij is en lost zo eigen verdwijningszaak op

Hij was 21 toen hij op 2 september 1986 het ouderlijk huis verliet in Kitchener, Ontario. Edgar Latulip nam die dag vermoedelijk de bus naar de Niagarawatervallen. De Canadees, die een mentale beperking heeft, kwam tijdens zijn uitstap ten val en verloor zijn geheugen. Hij werd als vermist opgegeven. Een paar weken geleden herinnerde hij zich plots wie hij was en hij stapte naar een sociale werker. Een dna-test bracht op 5 februari de bevestiging van zijn onwaarschijnlijke verhaal. Latulip is wel degelijk de man die 30 jaar lang vermist werd. Zijn moeder kon haar oren niet geloven toen ze een telefoontje kreeg van de politie, meldt CNN.

"Dertig jaar geleden stapte hij op een bus", vertelt agent Duane Gingerich aan nieuwszender CNN. "Hij reisde toen vermoedelijk naar de Niagarawatervallen. Jaren later, in 1993, kregen we het bericht dat hij gezien was in Hamilton." Maar hij verdween opnieuw tot hij in januari naar een sociale werker stapte. "Wat we zeker weten is dat hij met een hoofdwonde arriveerde in St. Catherines. Hij wist toen niet meer wie hij was. Een dna-test heeft duidelijk gemaakt dat zijn verhaal klopt. Hij is wel degelijk Edgar zoals hij begin januari beweerde."

De 51-jarige Edgar Latulip stapte dus op 7 januari naar een sociale werker. Hij kon zich plots alles herinneren. Na een bezoek aan de watervallen trok de Canadees naar St. Catharines. Onderweg viel hij op zijn hoofd. De val beroofde Edgar naar eigen zeggen van zijn geheugen. Hij wist niet meer wie hij was. Dertig jaar lang trok hij zijn plan in St. Catharines. Meer details over zijn leven daar wil de politie om privacyredenen niet kwijt.

Nadat hij zijn verhaal verteld had, ging de sociale werker meteen op zoek naar meer informatie en stootte daarbij op een krantenartikel uit 2014 met het verhaal over de verdwijning van Edgar. De politie in Niagara werd verwittigd waarna Latulip ondervraagd werd. Hij kon zich steeds meer dingen herinneren die dertig jaar geleden gebeurd waren. Latulip ging meteen akkoord met een dna-test en een staal werd vergeleken met dat van een familielid dat op het ogenblik van zijn verdwijning in Waterloo woonde. De resultaten van de dna-analyses raakten op 5 februari bekend en het was zonneklaar. Latulip was wel degelijk de man die dertig jaar geleden als vermist opgegeven werd.

De politie heeft intussen de moeder van Latulip gecontacteerd. De vrouw woont vandaag in Ottawa. "Ze was dolgelukkig en dat is maar normaal ook als je na 30 jaar plots hoort dat een familielid opnieuw opgedoken is", aldus politiewoordvoerder Gavin. Zender CTV contacteerde de vrouw telefonisch. Silvia Wilson was compleet van haar melk toen ze het nieuws van de politie vernam. Maar zelf heeft ze haar zoon nog niet gesproken.

De website van 'Het Netwerk voor Vermiste Personen in Noord-Amerika' maakt vandaag nog altijd melding van zijn verdwijning. Op de site staat te lezen dat Edgar Latulip 21 was toen hij op 2 september 1986 verdween. "Hij verliet zijn ouderlijke woning zonder medicatie. Hij nam vermoedelijk een bus naar de Niagarawatervallen. Latulip kampt met gezondheidsproblemen en heeft de mentale mogelijkheden van een kind van 12." De politie van Niagara en vrijwilligers van St. Catharines werken nu aan de hereniging tussen de verloren zoon en zijn moeder. (br.hln)

Dit is de mooiste geboortefoto ter wereld

Luttele seconden na de geboorte nam Marijke Thoen deze prachtige foto. De Belgische babyfotografe werd er nu ook voor bekroond: de International Association of Professional Birth Photo­graphers riepen haar beeld uit tot de mooiste bevallingsfoto ter wereld.

Huwelijksfotografen zijn er bij de vleet, geboortefotografen zijn een stuk dunner gezaaid. Niet veel mensen denken er immers aan om professionele foto's te laten nemen van hun bevalling, hoewel er echt pareltjes uit voorkomen. De foto die de 38-jarige Marijke Thoen acht maanden geleden nam, werd eergisteren bijvoorbeeld door een twintigkoppige vakjury bekroond tot 'mooiste bevallingsfoto ter wereld'.

Veel krijgt de Gentse fotografe niet in ruil: de prijs bedraagt 'amper' 350 euro. Maar Marijke is vooral blij met de erkenning. Ze krijgt complimenten van over de hele wereld, in talen die ze zelfs niet kan identificeren. Het is dan ook een prachtige foto, die genomen werd tijdens een onderwaterbevalling. Marijke wist naar eigen zeggen meteen dat het een geslaagd beeld zou zijn, wat niet altijd evident is bij een bevalling. "Het licht zat perfect, het hoofdje van de baby was naar mij gericht en er waren niet te veel handen en armen voor mijn camera", vertelt ze in Het Nieuwsblad. (br.hln)

Wie het werk van Marijke zelf wil bekijken, of haar wil boeken, kan terecht op haar website.

Ontdekken we vandaag het geheim van het heelal?

Europese en Amerikaanse wetenschappers hebben na honderd jaar waarschijnlijk eindelijk het bewijs gevonden waarnaar ze al die tijd op zoek waren. Vandaag komt er nieuws over het bestaan van zogeheten zwaartekrachtgolven. Die zijn het ontbrekende puzzelstuk in het heelal. Albert Einstein opperde dat al in 1916, maar alleen in theorie was berekend dat ze zouden moeten bestaan. Hard bewijs ontbrak tot nu toe.

De ontdekking gaat over het fundament van het heelal. Einstein stelde dat ruimte en tijd één geheel vormen, wat hij ruimtetijd noemde. Die ruimtetijd kan trillen. Daar zijn heftige gebeurtenissen voor nodig, zoals een botsing van twee zwarte gaten. Als dat gebeurt, gaan de schokgolven het heelal door, als rimpelingen na een steen in een vijver. De ruimte rekt iets uit of krimpt iets, ook al is het nauwelijks meetbaar.

Wetenschappers zijn enthousiast omdat ze met zwaartekrachtgolven op een hele nieuwe manier naar het heelal kunnen kijken. Dan zullen ze dingen zien die tot nu toe verborgen bleven. Zwarte gaten bijvoorbeeld, die geen licht uitzenden en al het licht opslokken. Dan kunnen wetenschappers misschien ook een beter beeld krijgen van de oerknal, waarmee het heelal ongeveer 13,7 miljard jaar geleden ontstond.

De presentatie van het langverwachte nieuws gebeurt gelijktijdig in de Verenigde Staten en Italië. Ook is er een evenement op het instituut Nikhef in Amsterdam. Dat was bij het onderzoek betrokken, evenals de Vrije Universiteit in Amsterdam en de Radboud Universiteit in Nijmegen. (br.hln)

Meisje van 12 probeert uit leven te stappen

Een beangstigend bericht gistermorgen: de file op een snelweg in de Antwerpse Kempen kwam er omdat een meisje van amper twaalf had geprobeerd zich van het leven te beroven. Het kind overleefde de wanhoopsdaad. Haar ouders hebben het raden naar wat haar heeft bezield. "Van problemen was geen sprake."

Wat een kind van nauwelijks twaalf jaar ertoe kan doen besluiten om het leven vaarwel te willen zeggen: het is niet te bevatten. Zeker niet voor een buurvrouw van het gezin, afkomstig uit de Antwerpse Kempen. Volgens haar leek het meisje - de jongste van vier - een zondagskind. "Perfect opgegroeid in een prachtgezin. Ze doet het goed op school, heeft veel vrienden, gaat naar de Chiro. Van enige problemen was tot vandaag geen sprake", zei de vrouw gisteren, nadat ze met de ouders van het meisje had gesproken. Ook zij stonden perplex en hadden niet in de gaten dat hun dochter met iets worstelde. "De grote vraag is waarom ze niks gezegd heeft. Dan kon er toch hulp gezocht worden. Gelukkig leeft ze nog."

Het kind zal zeker herstellen van de verwondingen, zo viel gisteren te horen. Volgens professoren Kees van Heeringen en Gwendolyn Portzky, verbonden aan de Eenheid voor Zelfmoordonderzoek (UGent), komt het gelukkig zeer zelden voor dat een zo jong iemand zo'n drastisch besluit neemt.

"Twaalf jaar is zeer jong, maar uitzonderlijk gebeurt het wel", zegt Van Heeringen. "Er zijn ook zeldzame gevallen bekend waarbij kinderen van tien jaar vatbaar kunnen zijn voor suïcide. Eerder kan niet, want dan is een kind nog onvoldoende ontwikkeld."  (br.hln)

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.

Henin gaat toptalent coachen

Justine Henin (32) keert terug in het tenniscircuit. Ze gaat het toptalent Elina Svitolina helpen coachen. De gewezen tennistopper zal toetreden tot het team van de 21-jarige Oekraïense die al opklom tot nummer 21 van de WTA-ranking. Met Henin in haar team wil Svitolina opklimmen naar de top 10. Op het WTA-toernooi in Dubai van volgende week zal Henin voor het eerst voor Svitolina werken en zo haar debuut maken op het WTA-circuit in haar nieuwe rol.

Elina Svitolina kondigt het nieuws zelf aan op haar website. Ze omschrijft de taak van Henin binnen haar team als "speciale consulente". Als ex-nummer 1 van de wereld en onder meer zevenvoudige winnares van Roland Garros moet Henin al haar ervaring aanwenden om Svitolina nog beter te maken en te doen doorstoten naar de top 10.

Svitolina is een echt toptalent. De rechtshandige Oekraïense beschikt over een tweehandige backhand en heeft al drie WTA-titels binnengehaald: Bakoe in 2012 en 2013 en Marrakech in 2014. Op amper 15-jarige leeftijd won ze het juniorentoernooi van Roland Garros. Drie jaar later nestelde ze zich reeds in de top-40 van het vrouwentennis, momenteel is ze opgeklommen naar de 21ste plaats. Op de Grand Slams geraakte ze nog nooit verder dan de kwartfinales.

Volgende week begint Henin al aan haar nieuwe taak: in Dubai begeleidt Henin voor het eerst haar poulain, die ze overigens nog kent van haar haar tennisacedemie in Limelette. (br.hln)