Boney M - Ma Baker
Klik op de foto om ze te beluisteren
Boney M is een discogroep, die bijzonder succesvol was in de jaren zeventig.
De groep werd gecreëerd door producer Frank Farian in 1975 en bestond uit vier West-Indische artiesten uit Engeland, Duitsland en Nederland: zangeressen Marcia Barrett en Liz Mitchell, model Maizie Williams en dj Bobby Farrell. Boney M is bekend van de mix van blanke en zwarte muziek; de producer Farian is blank en de zangers zijn zwart. Daarbij hebben veel nummers een zwarte (emancipatoire) achtergrond, zoals No more chain gang van het album Oceans Of Fantasy.
De eerste single die Farian onder de naam Boney M uitbracht, was Baby do you wanna bump? in 1975. De schaarse teksten in dit lied werden door hemzelf ingezongen. Het nummer werd een hit en Farian besloot een team van dansers en zangers aan te trekken.
De groep heeft vele wisselingen van leden gehad (Maizie Williams was het enige originele lid dat overbleef). Een van de leden, Claudia Barry, was niet tevreden met het enkel playbacken van Farians nummers en verliet de groep per direct in februari 1976, een paar dagen voor de groep een concert zou geven op een lokaal televisiestation in Saarbrücken. Op aanraden van Marcia Barrett werd Liz Mitchell, een voormalig lid van de Les Humphries Singers en op dat moment werkloos zangeres, als tijdelijke vervangster aangenomen. Farian was onder de indruk van haar optreden, en dus werkte zij ook mee aan de opname van Boney M's eerste lp, Take The Heat Off Me.
Farian had eerder al nummers opgenomen met Marcia Barrett, de andere zangeres van de groep. Een aantal nummers, Lovin' or leavin' en Daddy Cool stonden ook op de Take The Heat Off Me-lp. De reacties op het album waren lauw. Toch bleef de groep intensief optreden in disco's, clubs en zelfs op jaarmarkten om een reputatie op te bouwen. De lp Take The Heat Off Me ging toch beter verkopen en behaalde een 8ste plaats in de albumlijst. In o.a. Duitsland kwam de lp op nummer 1. De grote doorbraak van de groep kwam in de zomer van 1976, toen muziek- en televisieproducer Michael "Mike" Leckebusch van Radio Bremen de groep uitnodigde voor zijn programma "Musikladen". Boney M verscheen op 18 september in zijn liveprogramma. Tegen het eind van de daaropvolgende week stond Daddy Cool op nummer 1 in de Duitse hitlijsten. Het album had evenveel succes. In Duitsland werd de ene nummer 1-hit na de andere gescoord: Sunny (1976), Ma Baker (1977), Belfast (1977), Rivers Of Babylon (1978), Rasputin (1978), Mary's Boy Child/Oh My Lord (1978) en El Lute (1979). In Nederland bereikte ook Hooray! Hooray! It's A Holi-Holiday (1979) nummer 1. Wereldwijd scoorde Boney M 35 nummer 1-hits en verkocht zo'n 150 miljoen platen.
Behalve het succes met Boney M kreeg de oprichter van de groep, Frank Farian, te maken met veel kritiek. Maizie Williams en Bobby Farrell – het mannelijke gezicht van de groep – hadden weinig tot geen vocale inbreng bij de muziek van Boney M. Bijna alle mannelijke vocalen, evenals een aantal refreinen in nummers als Dancing in the streets en Bye bye bluebird, werden door Farian zelf ingezongen, maar dit werd lange tijd ontkend. Conflicten tussen Farrell en Farian waren het gevolg. In een interview in 2003 gaf Farian uiteindelijk toe dat hij Farrell slechts had gekozen wegens diens persoonlijkheid en bijzondere dansstijl. De enige nummers waarop Bobby Farrell te horen is, zijn Boonoonoonoos (1981) en Happy Song (1984). Bobby en Maizie zongen echter wel echt tijdens concerten. Daar had Farian geen vocale inbreng bij.
Farrell werd in 1982 vervangen door Reggie Tsiboe. Hij begon vruchteloos een solocarrière en kreeg tenslotte hulp van Farian die voor Farrell en Boney M de hit Happy Song produceerde en Farrell in 1985 weer terughaalde naar Boney M. In 1986 stopte de groep, om in 1988 weer bij elkaar te komen. In 1989 viel het doek opnieuw.
Rivers of Babylon, waarvan de tekst gedeeltelijk afkomstig is uit de Psalmen 19 en 137, werd de op één na best verkopende single aller tijden in Engeland in 1978, terwijl de tweede A-kant Brown girl in the ring veel werd gedraaid in radioprogramma's. Er werden rond de 2 miljoen exemplaren van verkocht. In de Nationale Hitparade stond de single 11 weken op #1. Door de verkoop van 400.000 singles was het in 1978 de bestverkochte single van Nederland.
De groep had een tweede miljoenensucces met hun versie van de calypso-klassieker Mary's boy child, oorspronkelijk van Harry Belafonte. In een lijst van de best verkochte singles in Engeland, uitgegeven in 2002, stond Boney M op een respectievelijk vijfde en tiende plaats met de twee bovenstaande singles. Het is de enige act die twee keer in de top 10 stond; iets dat zelfs The Beatles niet wisten te bereiken.
Boney M werd, samen met ABBA, een van de weinige westerse bands die ook succes behaalden buiten Europa en de VS, met name in landen als India en Sri Lanka. De groep kende diverse bezettingswissellingen en viel na 1992 uiteen in drie formaties die ieder rond een voormalig groepslid zijn geformeerd. Later zouden dat vier formaties worden. Hierbij mag worden aangemerkt dat de formatie met Bobby Farrell het meest succesvol is gebleken, dit mede door de herkenbaarheid en authenticiteit van de act.
Nieuw neushoornvrouwtje in Planckendael
