Berichten van 1 september 2015 tot 30 september 2015

Waarom dit koppel een bed van 7 vierkante meter nodig heeft

Neen, ze zijn niet enorm dik of houden er erg intensieve bedactiviteiten op na. Redditor Robdogbird en zijn vriendin hebben een gigantisch bed laten maken opdat hun zes katten en hun hond bij hen in bed zou kunnen slapen.

Het klinkt als de perfecte plaats om je luie zondagochtend door te brengen, maar Robdogbird en zijn vriendin hebben hun enorme ledikant niet laten maken om er zelf van te genieten. Niet minder dan zes katten heeft het koppel, waaronder een langharige rode kat genaamd Prince Caspian. Daarnaast hebben ze ook nog een pomeriaantje dat ze Lexi doopten. En ze hebben allemaal één ding gemeen: ze slapen graag bij hun baasjes in bed.

Allemaal erg gezellig, maar ook erg veel werk, zo blijkt op sociaalnetwerksite Reddit. Robdogbird vertelt dat ze het beddengoed - er liggen vier sets op het bed - heel regelmatig moeten wassen omdat de dieren er zo graag opliggen. Maar dat vinden ze het meer dan waard. "Dit is toch een van de ondernemingen waar ik trots op ben", klinkt het. Wij nemen aan dat geen van de twee allergisch is voor dierenhaar. (br.hln)

Delphine Boël in rode cijfers met haar kunstwerken

Deljim, de stichting van Delphine Boël, is ­virtueel failliet. Dat meldt de Franstalige openbare omroep RTBF, die zich ook afvraagt of er een verband is met de juridische stappen die de buitenechtelijke dochter van koning Albert vorige week ondernam om ­erkend te worden door haar vader.

De in 2004 opgerichte stichting Deljim, die de verkoop van Boëls kunstwerken beheert, maakt al jaren verlies. Dat blijkt althans uit onderzoek van economisch auteur Thierry Debels, gespecialiseerd in de koninklijke ­familie. Hoewel het faillissement nog niet werd aangevraagd of uitgesproken, zouden de cijfers van de stichting flink in het rood ­zitten. De jaarrekening van 2010 zou een verlies van 12.000 euro kennen, in 2011 zou Deljim zelfs 41.000 euro verlies hebben gemaakt.

Debels meent dat Delphine Boël zich opmaakt voor een terugkeer naar Engeland, vooral omwille van haar twee kinderen, Joséphine (11) en Oscar (7). Een verhuizing die gezien de ­penibele financiële toestand van de koningsdochter geen evidentie zou zijn. «En dat kan misschien de motivatie zijn voor haar ­recente gerechtelijke stappen», aldus nog de auteur. (br.hln)

Vertederend: hond waakt een week bij vriendin die vastzit in put

Dat honden trouwe vrienden zijn, bewijst Tillie, een setter die zeven dagen bij haar vriendin waakte. Phoebe, een bassethond, had zichzelf in nesten gewerkt en zat gevangen in een put, maar Tillie week niet van haar zijde en zocht elke dag naar hulp.

Phoebe en Tillie verdwenen op 8 september uit hun huis in de Amerikaanse staat Washington. Hun ongeruste baasjes lanceerden een oproep via Facebook, maar een week lang vernamen ze niets van hun huisdieren. Tot omwonenden de beestjes vonden in een oude betonnen waterbak.

"Met een laatste sprankeltje hoop daalden we af in de ravijn en toen hoorden we het geluid waar we al een week op hadden gewacht: geblaf", klonk het na de reddingsactie. "Tillie bleef bijna een week aan de zijde van Phoebe, behalve enkele minuten per dag om hulp te zoeken. Ze is een echte vriend, een mooi voorbeel van de kracht van de liefde", zeiden Tillie's baasjes na afloop.

Vrijwilliger Amy Carey heeft nog een boodschap aan alle baasjes van vermiste honden: "Tenzij je hond nog gezien is, is het goed mogelijk dat hij ergens vastzit. Ik weet niet of Phoebe zonder Tillie's hulp ooit was gevonden, want ze waren kilometers van huis." (br.hln)

Hartbrekend: gorilla houdt overleden baby al week vast

Ook in het dierenrijk is het overlijden van een kind hartverscheurend. Mamagorilla Shira uit de Frankurt Zoo in Duitsland verloor plotseling haar jonge baby. De vrouwtjesaap weigert het lijkje echter achter te laten en loopt er nu al een week mee rond.

Vorige week donderdag leek er nog niets aan de hand, meldt Manfred NIekisch, directeur van de dierentuin. " 's Ochtends leek de kleine gorilla helemaal ok, maar in de namiddag is ze splots en zonder waarschuwing overleden. Wat de oorzaak is, weten we nog niet"

Een zware klap voor Shira, die net als alle gorilla's een zeer hechte band opbouwde met haar baby. Ze loopt nog steeds rond met het lijkje en legt het 's nachts op haar buik om te slapen. "Ze probeert het iedere ochtend wakker te maken. Shira heeft tijd en ruimte nodig om het verlies te verwerken."

De verzorgers zullen binnenkort het aapje wegnemen, zodra het veilig is om de kooi te betreden. Daarna zullen ze de oorzaak van overlijden proberen vaststellen. (br.hln)

Zeker 200 skeletten van soldaten Napoleon ontdekt op bouwwerf in Frankfurt

Zeker 200 skeletten van soldaten van de Grande Armée van Napoleon Bonaparte zijn ontdekt op de bouwwerf van een toekomstig vastgoedcomplex in het Duitse Frankfurt. Dat deelde het stadsbestuur vandaag mee.

"We schatten dat er rond de 200 begraven liggen", zei burgemeester Olaf Cunitz tijdens een persconferentie in de wijk Rödelheim, in het westen van de stad. "Volgens onze eerste vaststellingen gaat het om soldaten van de Grande Armée die gestorven zijn in 1813", op de terugweg van de vernietigende nederlaag die Napoleon tijdens zijn Russische veldtocht moest incasseren.

Slag
Op de terugweg naar Frankrijk moest Napoleon half oktober 1813 slag leveren in Hanau, een stad nabij Frankfurt, verklaarde Cunitz. De gevechten werden voortgezet in heel het gebied en kostten volgens de burgemeester 15.000 mensen het leven.

De graven konden ontdekt worden dankzij de voorzorgsmaatregelen die archeologen op de bouwwerf hadden genomen omdat eerder in 1979 al de stoffelijke overschotten van andere soldaten in de omgeving waren gevonden.

Tyfusepidemie
De in Frankfurt ontdekte soldaten zijn vermoedelijk overleden aan de gevolgen van hun opgelopen vewondingen of zijn bezweken tijdens een tyfusepidemie die het Grande Armée in die tijd decimeerde, meende Cunitz. Beweringen die nog moeten gestaafd worden door wetenschappelijk onderzoek. Maar zeker is dat de putten haastig werden gegraven, zoals militairen dat doen, preciseerde Andrea Hampel van de historische monumentendienst van Frankfürt.

Meer dan 30 skeletten werden al bovengehaald en door de opgravingswerken kon de ligging van ongeveer 200 graven bepaald worden, aldus werfleider Jürgen Langendorf. De werken zullen nog vier tot zes weken in beslag nemen. (br.hln)

Vlaming heeft het écht nog niet begrepen: 1 uur, 22 plaatsen, 77 spoorlopers

Nog elke ochtend én avond steken in Vlaanderen honderden voetgangers, fietsers en automobilisten de sporen over, terwijl een trein in aantocht is. Onze fotografen vatten gisteren post aan 22 overwegen en betrapten in amper één uur tijd liefst 77 spoorlopers. Hoewel eerder deze week nog een dode viel op de sporen, dringt het bij vele Vlamingen dus maar niét door.

Extra controles van de politie lijken zich op te dringen. Onder meer in Herentals, Kalmthout en Berlaar zijn al plannen in die richting. Maar volgens sommige agenten heeft dat geen zin, "zolang het parket maar processen-verbaal blijft seponeren. Pas als je de Belgen in hun portefeuille raakt, krijg je een mentaliteitswijziging."

Een spoorloper die voor de politierechter verschijnt, riskeert een boete van minstens 450 euro. Infrabel plant alvast volgende maand opnieuw een grote campagne. "We moeten blijven hameren op de gevaren. Te veel mensen respecteren de verkeersregels niét." (br.hln)

Japanner vangt angstaanjagende vis bij Fukushima

Een grote vangst kan je de vis van Japanner Hirasaka Hiroshi wel noemen. De man haalde een angstaanjagend exemplaar boven niet ver van de plaats van de nucleaire Fukushima-ramp. De vangst doet vragen rijzen over de impact van de ramp op het milieu.

De vis lijkt wel weggezwommen uit een prehistorische film, met zijn gigantische, gapende mond. Volgens Hiroshi, die zijn vangst trots op Twitter toonde, gaat het om een wolfsvis, ook wel zeewolf genoemd. Normaal worden die gemiddeld zo'n meter lang, maar het exemplaar van de Japanse visser is bijna dubbel zo groot.

Hiroshi vindt zijn vis 'supercool' en meldt dat hij blij is dat hij de vlucht naar Hokkaido, niet ver van Fukushima, maakte om te vissen. Volgens deskundigen doet de vangst vragen rijzen over de ecologische invloed van de nucleaire ramp. Het is immers uitzonderlijk dat de zeewolf zo groot is en het dier hoort al helemaal niet zo dicht bij de oppervlakte te zwemmen dat hij met een hengel gevangen kan worden. Normaal gezien leven ze immers op de zeebodem. (br.hln)

Ray Davies - All Day and All of the Night

Klik op de foto om hem te beluisteren

Ray Davies (Fortis Green, Londen, 21 juni, 1944) was singer-songwriter/gitarist van de Britse band The Kinks.

Hij is de oudere broer van gitarist Dave Davies. Ray Davies is de drijvende kracht geweest achter de popgroep The Kinks, die haar successen voornamelijk in de jaren 1964-1975 kende. Davies is verantwoordelijk voor vrijwel alle composities welke de groep op de plaat heeft gezet. Zijn songs kenmerken zich vooral door een kritische houding ten opzichte van de Engelse middle class. Na zijn betrokkenheid bij The Kinks heeft Davies zich met wisselend succes op enkele solo projecten gestort.

Kim Clijsters over 'De Slimste Mens': "Waarom heb ik dit toch toegezegd?"

Kim Clijsters is één van de deelneemsters aan 'De Slimste Mens'. De ex-tennister heeft echter geen tijd om zich zeer grondig voor te bereiden.

Echt studeren zit er niet in. "Daar heb ik geen tijd voor. Ik volg sowieso de actualiteit, en in sportweetjes zal ik zeker mijn mannetje kunnen staan. Maar eerlijk gezegd, hoe dichter we bij de opnames komen, hoe meer ik denk: waarom heb ik dit toch toegezegd?", zegt ze in Knack.

Naast Kim zullen onder meer ook Kobe Ilsen, Tom Coninx, Stan Van Samang, Bart Verhaeghe en Sven Ornelis deelnemen aan het VIER-programma. (br.hln)

Twee gestolen Warhol-zeefdrukken weer terecht

Twee van de negen gestolen zeefdrukken van kunstenaar Andy Warhol zijn weer terecht. De 'eigenaar' Bryan Calvero heeft ze aan de politie overgedragen. Hij kocht de werken jaren geleden, maar zegt nooit te hebben geweten dat ze waren gestolen.

De diefstal bij het filmbedrijf Moviola in Los Angeles bleeft jaren onopgemerkt en kwam pas recentelijk aan het licht. Dat gebeurde toen de kunstwerken een nieuwe lijst kregen. De lijstenmaker vond de zeefdruk wat vaag en ontdekte dat ze geen nummer hadden en dat de handtekening van Warhol ontbrak. De originele zeefdrukken waren zonder dat iemand het doorhad vervangen door kleurenkopieën.

Wanneer de kunstroof plaatsvond is nog altijd onduidelijk. Zeker is wel dat minstens een van de kunstwerken, Bald Eagle, in 2011 werd verkocht via het veilinghuis Bonham. Dat gebeurde door Calvero, bevestigt zijn advocaat. Volgens de raadsman heeft Calvero weinig verstand van kunstcollecties en vertrouwde hij erop dat de zeefdruk niet gestolen was. De twee andere werken, Siberian Tiger en Bighorn Ram, heeft hij aan de politie gegeven.

De waarde van de negen kunstwerken wordt geschat op ongeveer 350.000 dollar, omgerekend zo'n 310.000 euro. (br.hln)

Schoenen aan de kant: waarom je binnenshuis op blote voeten moet

Waarschuwde jouw moeder je altijd al dat je je schoenen moet uittrekken wanneer je binnenkomt in huis? Dan had ze overschot van gelijk, en wel hierom:

Bacteriën

Stop en denk even na waar je allemaal gewandeld hebt. Liep je toevallig binnen in een openbaar toilet? Dan moet je even weten dat de vloer daar ongeveer 1 miljoen bacteriën per vierkante centimeter bevat.
Daarnaast stappen we ook waar al duizenden anderen hebben gelopen, en wie weet waar zijn die allemaal al geweest.
Je schoenen pikken een deel van al die bacteriën op de vloer op, en door je schoenen binnenshuis te dragen breng jij dus heel wat bacteriën je huis binnen, op de vloer waarop je kinderen mischien wel spelen.

Toxines

Er zijn een hele hoop toxines die buitenshuis rondslingeren, die je dankzij je schoenen je woning kan binnen brengen. Dit omvat, maar beperkt zich in geen geval tot, gevaarlijke chemische onkruidverdelgers die je echt niet in de buurt wil.

Beschadiging van je vloer

Al de vuiligheid die er aan je schoenen blijft plakken, beschadigt na verloop van tijd ook nog eens je vloer en tapijt. Dit brengt automatisch met zich mee dat je minder zal moeten kuisen omdat je veel minder vuil mee naar binnen brengt.

Gezondere voeten

Op blote voeten door het huis lopen is gezond voor je voeten. Niet alleen voor die van jou, maar ook voor die van je kinderen. Kinderen die van jongsaf aan op regelmatige basis blootsvoets gaan, krijgen sterkere, meer flexibele voeten en zullen minder snel kans maken op het krijgen van platvoeten. (br.hln)

Toevallige passant zet kalfje op de wereld

Hij sjorde aan de poten, brak de navelstreng en stak zijn vingers achterin de keel: als een volleerd dierverloskundige hielp Theo Even (64) uit De Lutte in Nederland zondagmiddag een kalf ter wereld. "En dat terwijl ik gewoon naar mijn moeder fietste. Heel bijzonder".

Toen Even tijdens de fietstocht tussen zijn woonplaats en Losser reed, zag hij een koe in de hoek van een weiland liggen. Het dier bewoog niet. "Toen ik langsreed, zag ik dat het aan het bevallen was en het kalf er half uit was. Maar de koe had geen kracht om het jong eruit te persen". Even trok aan de poten van het kalf.

Wat volgde lijkt een scene uit een dierenartspraktijk. "Het kalf kwam eruit maar bewoog niet, dus wreef ik hem met droog gras over het lichaam. Ook trok ik met mijn handen de navelstreng door". Nog steeds toonde het jonge stiertje geen teken van leven.

Direct herinnerde Even zich een gebeurtenis van tientallen jaren geleden. "In mijn tijd bij de luchtmacht ben ik een keer bij een bevalling van een koe geweest. Een oudere man gaf het kalf een glaasje jenever zodat het begon te kokhalzen. Het dier hoestte slijm op en kon daarna ademhalen". Jenever had Even zondag niet bij zich, maar door zijn vingers in de keel van het stiertje te steken lukte het hem wel het dier te laten kokhalzen. En met succes: het kalf hoestte slijm op en hapte vervolgens naar adem. De reddingsactie was geslaagd.

Lintje
Terugkijkend reageert Even euforisch. "Het gaf me echt een wonderlijk gevoel. Helemaal toen de koe en het kalf na de geboorte contact met elkaar zochten".

De reacties op Facebook, waar Even foto's van de gebeurtenissen plaatste, zijn al even positief. Meer dan 800 keer wordt Even tot held benoemd. Even: "Er zijn zelfs mensen die vinden dat ik een lintje moet krijgen. Maar vanwege mijn werk in de lokale politiek heb ik die al. Het hoeft van mij ook niet. Ik ben gewoon heel gelukkig met hoe alles verlopen is". (br.hln)

'Voor altijd mijn mama': Kathleen Aerts doorbreekt taboes rond jongdementie

Vandaag lanceert Kathleen Aerts - u kent haar vast nog wel uit haar K3-tijden - haar eigen boek. Geen memoires over haar tijd bij de meidengroep, maar een aangrijpende getuigenis over de ziekte waar haar moeder tegen strijdt. Hoewel ze lang getwijfeld heeft over het boek, besloot ze om haar verhaal toch te delen. "Jongdementie is een gruwelijke ziekte", klinkt het. "Ik hoop dat ik andere mensen die in dezelfde situatie zitten wat troost kan brengen.

'Een normale periode van rouw', dacht iedereen toen de mama van Kathleen wat vreemd reageerde na de dood van haar man. Niet veel later schoof de diagnose naar een hardnekkige depressie. Pas jaren later viel het zware verdict: jondementie, een gruwelijke vorm van dementie die mensen jonger dan 65 treft. "Een mooi verhaal is het niet", schrijft Kathleen in het boek. "De ziekte ontmeent een mens zijn laatste gram waardigheid en grijpt in op het diepste van je persoonlijkheid. Wanneer mijn zonen praten over 'het moeke dat niet kan praten', breekt mijn hart elke keer weer."

Hoewel Kathleen lang twijfelde of een boek over het meest pijnlijke en verdrietige hoofdstuk uit haar leven wel een goed idee was, besloot ze om het verhaal toch neer te pennen. Ze wil troost brengen, maar ook het taboe dat vandaag nog op de ziekte heerst, doorbreken. Want een taboe, dat bestaat zeker, vindt ook Hilde Lamers, directeur van de Alzheimer Liga Vlaanderen. Ook zij hebben een specifieke werking rond jongdementie. "Het duurt vandaag nog veel te lang voor de diagnose wordt gesteld", vertelt ze. "Bij jongere mensen gaat het immers minder vaak om de ziekte van Alzheimer, maar bijvoorbeeld om frontotemporale dementie. Tekenen als vergeetachtigheid treden niet vaak op in het begin; het gaat eerder om veranderingen in het gedrag of in het functioneren van de jonge persoon. De symptomen lijken op die van een burnout of iemand met relatieproblemen. De persoon gaat minder goed functioneren op het werk, krijgt problemen met het dagelijks handelen en in het sociaal contact. Ze kunnen depressief of soms ongepast, agressief gedrag vertonen, waardoor de eerste diagnose vaak psychologisch is."

Een absolute meerwaarde
"Het duurt inderdaad gemiddeld 4,4 jaar voor de diagnose jongdementie gesteld wordt", treedt Jurn Verschraegen, directeur van het Expertisecentrum Dementie Vlaanderen haar bij. "Dat is ontzettend lang, omdat de ziekte niet zo gekend is en omdat er zo'n taboe op rust. Er is zo veel schaamte aanwezig en mensen vinden het moeilijk om erover te praten. Dementie wordt immers geassocieerd met senioren; het is veel moeilijker voor zowel de patiënt als zijn omgeving om uit te leggen dat actieve, werkende mensen van pakweg 55 jaar moeite hebben met spreken, of stemmingswisselingen hebben." Het thema bespreekbaar maken is volgens Verschraegen een eerste belangrijke stap. "En op dat vlak is het boek van Kathleen een absolute meerwaarde." Er is echter ook op andere vlakken nog veel werk aan de winkel. "Neem nu het financiële aspect: mensen met jongdementie hebben vaak nog leningen af te betalen, of studerende kinderen. Op dit moment is er helemaal geen regeling die deze mensen tegemoetkomt."

Maar ook op menselijk vlak is er veel ruimte voor verbetering, vindt Hilde Lamers. "Erover durven spreken is een begin, maar er is ook veel sensibilisering nodig om te beseffen dat een persoon niet gelijk is aan zijn ziekte. We moeten focussen op hun recht om er te zijn en te leven zoals hij of zij is. Dat Kathleen met haar titel alleen al belicht dat haar moeder 'altijd haar mama' zal blijven, vind ik in één woord prachtig."

Het boek 'Voor altijd mijn mama' is verkrijgbaar in de boekhandel of via de webshop van Lannoo voor 17,99 euro. (br.hln)

Wanneer wordt dat glaasje te veel een alcoholprobleem?

25,1 procent van alle Vlamingen tussen 55 en 64 jaar consumeert dagelijks alcohol. Dat is een stijging van 12,5 procent in 11 jaar tijd. Die cijfers maakte de krant De Zondag gisteren bekend. Maar wanneer wordt een glaasje wijn om de avond gezellig af te sluiten een probleem dat je dagelijkse leven gaat treffen?

Ook in de leeftijdscategorie 65 tot 74 jaar stijgt het aantal dagelijkse alcoholdrinkers tot 23,3 procent. Vooral mannen tussen 55 en 64 jaar behoren tot de probleemdrinkers met gemiddeld 17,2 glazen per week. Maar de consumptie van alcohol op die leeftijd is niet zonder risico omdat het brein gevoeliger wordt voor het verdovende effect van alcohol bij het verouderen. Dit is vooral merkbaar vanaf 65 jaar. Voor mensen die moeilijker de trappen kunnen opgaan en problemen ervaren bij verraderlijke bulten op voetpaden is het nog gevaarlijker.

Dus wanneer wordt je consumptie echt een alcoholprobleem? Bij vrouwen wordt van bingedrinking gesproken als ze vier of meer drankjes in een korte periode naar binnen werken. Maar ook wanneer je je leven begint aan te passen aan deze gewoonte, moet je je zorgen beginnen maken.

- Als je niet elke dag, maar bijvoorbeeld elke vrijdag het weekend stevig inzet, kan dat wijzen op een probleem. Onderzoek heeft aangetoond dat meer dan vijf of zes glazen op een avond je bloeddruk kunnen verhogen. Het is ook makkelijker voor vrouwen om een alcoholvergiftiging met een dodelijke afloop op te lopen. Een vrouw van 1,60 meter en die 52 kilogram weegt, heeft maar zes of zeven drankjes nodig om hier risico op te lopen, een grote man kan zeker twee keer zoveel aan.

- Een teken van probleemdrinken is dat je je limieten niet kent. Daarom is het belangrijk dat je je drinkgewoonten evalueert door je consumptie gedetailleerd op te schrijven. Hoeveel drink je en wanneer? Dat maakt het makkelijker om te beoordelen of jouw gewoonten uit de hand lopen.

- Alcohol heeft op iedereen een ander effect. Afhankelijk van je genen, mogelijke medicatie en wat je hebt gegeten zul je je sneller dronken voelen. Maar onderzoek heeft aangetoond dat hevig drinken je geheugen kan ruïneren. Dit betekent dat als je ooit al delen van de avond bent vergeten, dat je waarschijnlijk een glaasje (of twee of drie) te veel op had.

- Drinken wordt een probleem wanneer je begint te merken dat je andere, belangrijke dingen begint te verwaarlozen. Als je je zondagse jogsessie mist door een kater van de avond ervoor, dan bevind je je in de gevarenzone.

- Als familie, vrienden of collega's al hebben gesuggereerd dat ze bezorgd zijn over je, dan is het tijd om minder te drinken. Dit kun je doen door aan je partner te vertellen wat je gaat drinken voor jullie naar een feestje vertrekken. Dit maakt het makkelijker om nee te zeggen. (br.hln)

Archeologen doen onverwachte vondst na hevig stormweer

Het was de plaatselijke bevolking van het Ierse Collooney die de bijzondere ontdekking deed, nadat hevig stormweer een boom van 215 jaar oud had omvergeblazen en ontworteld. Tussen de wortels bleek het skelet van een middeleeuwse man te zitten. Verbaasde archeologen onderzoeken de menselijke resten van zo'n duizend jaar oud.

Uit de eerste bevindingen blijkt dat het geraamte dat van een jonge man van 17 tot 20 jaar oud is. Hij stierf een gewelddadige dood, ergens in de vroege middeleeuwen, tussen 1030 en 1200. De man had verscheidene verwondingen aan zijn ribben en aan zijn hand, waarschijnlijk van messteken.

Zijn onderbenen waren in de aarde blijven liggen, maar de rest van het skelet hing in de wortels van de uitgerukte boom. De menselijke resten worden nog verder onderzocht.

Vorige week vonden archeologen in een kleine grot in Sligo ook al beenderen van een kind (4 à 6 jaar) en van een volwassene (30 à 39 jaar) uit het stenen tijdperk. Die overblijfselen bleken 5.500 jaar oud. Het geslacht kon niet bepaald worden. (br.hln)

Honderdduizenden Belgen betalen 3 x te veel bij dokter

Enkele honderdduizenden Belgen kunnen een stuk goedkoper naar de dokter, de apotheek en het ziekenhuis, maar weten dat niet. Al ruim 1,5 jaar betalen ze drie keer te veel.

Omdat hoge medische kosten voor vele gezinnen een belangrijke reden zijn om een bezoek bij de huis- en tandarts uit te stellen, gaan de ziekenfondsen nu actief op zoek naar wie een laag inkomen heeft en dus in aanmerking komt voor een extra ­tegemoetkoming van het Riziv.

"We krijgen sinds kort hulp van de fiscus, maar gaan ook deur aan deur", luidt het onder andere bij Bond Moyson. Vanaf 1 oktober zijn overigens alle huisartsen verplicht om de zogeheten 'regeling derde betalende' toe te passen voor patiënten met lage inkomens. "Maar dat kan alleen als je dossier in orde is." Dankzij deze regeling moet je bij een consultatie slechts het remgeld betalen. Nu moet je eerst het volledige ­bedrag betalen en krijg je pas enkele dagen later geld ­teruggestort. (br.hln)

Oma ontmoet voor het eerst haar kleindochter maar wordt over een week geëxecuteerd

Lindsay Sandiford heeft haar tweejarige kleindochter voor het eerst ontmoet in de gevangenis van Bali. Daar staat ze op 21 september voor het vuurpeloton voor drugssmokkel. "Dit is waarschijnlijk de eerste en de laatste keer dat ik mijn kleindochter kan vasthouden", aldus de Britse.
Het zijn hartverscheurende beelden in de Keobokan-gevangenis in Bali: de Britse grootmoeder die op de dodengang speelt met haar kleindochter. Toen ze in mei 2012 gearresteerd werd, was de kleine Ayla nog niet geboren en amper dagen voor haar executie krijgt ze haar kleindochter eindelijk te zien. De oma werd ook herenigd met haar 36-jarige zoon Lewis, Ayla's vader, die ze sinds haar arrestatie niet meer had gezien.

In januari 2013 werd de 59-jarige Sandiford veroordeeld tot de doodstraf nadat de douane bijna vijf kilogram cocaïne had ontdekt in haar bagage. Sandiford beweert dat ze door een bende werd gedwongen de drugs te smokkelen en dat ze dreigden anders haar zoon te vermoorden. Sinds haar veroordeling doen haar advocaten er alles aan om de executie uit te stellen. Misschien slagen ze daarin, maar dan wordt de Britse alsnog terechtgesteld in januari.
"Dit is waarschijnlijk de eerste en de laatste keer dat ik mijn kleindochter kan vasthouden", zei Sandiford. Na haar drie uur durende ontmoeting met Ayla barstte Sandiford in tranen en uit en gaf ze haar nog een laatste knuffel en kus.

Eerder dit jaar weigerde Sandiford Ayla in de gevangenis te ontmoeten, omdat ze zichzelf dan egoïstisch vond: "Het is beter dat ze mij niet kent", zei de Britse toen. Ze veranderde wel van gedacht toen ze te horen kreeg dat ze op 21 september zou geëxecuteerd worden en haar familie nog een laatste keer kon zien. "Ik ben zo blij dat ze gekomen zijn", aldus Sandiford. "Ayla is de belangrijkste persoon in mijn leven en dit kan niemand me nog afnemen."
Voor Sandiford wordt terechtgesteld, wordt ze overgebracht naar Nusa Kambangan, beter bekend als 'Executie Eiland'. Daar zal ze worden gedood door een vuurpeloton. Die executie wordt misschien uitgesteld tot januari, maar Sandiford heeft er genoeg van: "Het is alleen maar meer marteling", zegt Sandiford over het uitstel. "Ik ben dankbaar dat ik Ayla heb ontmoet." Ze wil niet dat haar familie nog op bezoek komt als haar executie wordt bevestigd.

Hoewel gevangenen hun laatste 72 uur mogen doorbrengen met hun familie, wil Sandiford niet dat haar familie dat circus nog moet doorstaan. "Ik wil dat ze me herinneren zoals ik nu ben", zegt Sandiford.

Met deze petitie wil de familie van de vrouw de executie alsnog vermijden.  (br.hln)

Vuilnismannen redden katje dat bedolven lag onder afval

Een ordinaire berg afval, leek het. Tot drie vuilnismannen in het Zweedse Stockholm plots angstig gemiauw hoorden, ergens onderin hun vuilniskar. Het trio aarzelde geen moment: die rit naar de verbrandingsoven ging niet door, dit katje moest en zou gered worden.

"Het dier moet in onze vrachtwagen gesprongen zijn zonder dat we het gezien hebben", aldus Bekir Mercil. "Er zat vier à vijf ton afval in, begin er maar aan."

De dierenvrienden belden eerst nog naar hun bazen om te vragen of ze hun vuilniswagen weer mochten leeghalen. "We gebruikten eerst de schop en later een bezem om de berg afval te onderzoeken, kwestie van de poes geen pijn te doen", klinkt het.

Een half uur later leverde hun zoektocht het gewenste resultaat op. "De kat sprong meteen uit de vrachtwagen, hij zag er afgepeigerd uit en trilde als een blad", aldus Bekir. De gelukkige viervoeter werd daarna naar een dierenopvangcentrum gebracht, waar hij er na een deugddoend badje weer helemaal als nieuw uitzag. (br.hln)

Amerikaanse moeder liet kinderen in grot wonen

Een 24-jarige Amerikaanse moeder is zaterdag aangeklaagd, omdat ze haar twee jonge kinderen in een ondergrondse grot liet wonen. Ze sliepen in een houten krat op oude autostoelen, hadden blote voeten en waren helemaal smerig toen ze werden ontdekt.

De kinderen van vier en zes jaar werden donderdag gevonden in Kansas City in de staat Missouri. In de grot was geen water en het jongste kind at droge noedels uit een bak waar vuil in zat, schrijven Amerikaanse media.

De politie vond de kinderen toen ze het huis van de vrouw doorzochten. Ze vertelden aan de agenten dat ze geen schone kleren en schoenen hadden. Ook gingen de kinderen niet naar school. Ze zijn naar het ziekenhuis gebracht. (br.hln)

Literaire nalatenschap Luc De Vos gepubliceerd

Postuum verschijnt bij Uitgeverij Atlas 'De roes van het heden' van Luc De Vos. Het boek bevat de beste columns van de zanger-schrijver. Een deel daarvan verscheen nog niet eerder in boekvorm.

Het boek is samengesteld door schrijver Christophe Vekeman, die ook het voorwoord schreef.

Gorki-zanger Luc De Vos overleed onverwacht op 29 november 2014. Hij werd 52. Naast zijn zangcarrière oogstte hij ook veel succes als auteur. Hij publiceerde columns, verhalen en romans.

'De roes van het heden' telt 176 bladzijden en kost 18,99 euro. (br.hln)

Langere lunchpauze doet kinderen meer fruit en groente eten

Geef kinderen een half uur om te lunchen en ze eten vanzelf een stuk gezonder. Scholieren die weinig tijd krijgen, kiezen minder groente en fruit, blijkt uit nieuw onderzoek.

Onderzoekers deden een experiment in lagere en middelbare scholen in de VS. Op zes verschillende dagen namen ze de borden onder de loep die de leerlingen na een maaltijd hadden teruggebracht. Ze gingen ze na of er een verband was tussen de lengte van de lunchtijd en de keuze die de scholieren hadden gemaakt uit de aangeboden producten.

Wat bleek? Bij wie minder dan 20 minuten kon gaan zitten in de cafetaria, was de kans aanzienlijk kleiner dat fruit gekozen werd dan bij wie minstens 25 minuten de tijd kreeg: 44 procent tegenover 57 procent. Ze aten ook minder groenten, minder van hun voorgerecht en dronken minder melk.

Bijna 30 miljoen Amerikaanse scholieren krijgen gratis of goedkope maaltijden op school. In een land waar 17 procent van de kinderen en tieners aan obesitas lijdt, is dat belangrijk. Obesitas komt vaker voor bij kinderen uit armere gezinnen en die ongelijkheid neemt almaar toe.

"Dit onderzoek suggereert dat het kan helpen als je studenten voldoende tijd geeft om hun maaltijd op te eten", zegt onderzoeker Juliana Cohen van de Harvard T. H. Chan School of Public Health.

Cohen raadt lunchpauzes van minstens 25 minuten aan. Maar niet alleen de lengte van de lunchpauze speelt een rol, ook de tijd die kinderen nodig hebben om naar de cafetaria te gaan en daar hun beurt af te wachten. In het onderzoek bleken sommige kinderen amper tien minuten over te hebben om te eten.

De studie, die de Harvard T. H. Chan School of Public Health uitvoerde in samenwerking met de van organisatie Project Bread, verscheen in het Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics. (br.hln)

"Varken op mijn bord? Ik eet geen vrienden"

"Het is een beetje uit de hand gelopen." Wie bij oud-schoolmeester Jos Verhoeven (73) op zolder komt, kan er niet naast kijken: varkens, varkens, en nog eens varkens. Na vele jaren verzamelen gaat hij deze winter zijn collectie eindelijk inventariseren.

De uit de hand gelopen hobby van Jos begon in 1996 met een schoendoos die hij van zijn schoonmoeder had gekregen. "Daarin zaten foto's, nieuwjaarskaartjes en andere prenten van varkens. Zo is de bal aan het rollen gegaan", vertelt de man. "Tegen 2002 had ik 3.568 kaarten met varkens in mijn bezit, allemaal netjes geklasseerd in kaften. Wat later begon ik met spaarpotten en voor ik het wist stond mijn zolder vol."

En met vol bedoelt Jos ook effectief... vol. Van spaarvarkens, varkensmaskers, zoutvaatjes in de vorm van een varken tot beeldjes van varkens met muziekinstrumenten, verliefde varkens en varkens in een matrozenpak. Op de rommelmarkten slaagt hij zijn slag. "Het geeft me een kick als ik een varken vind dat ik nog niet in mijn bezit heb", zegt Jos, die weigert veel geld te betalen aan zijn varkens. "Het duurste dat hier staat, kostte me tien euro. Onlangs kwam ik nog thuis met zakken vol varkens die ik op de kop had getikt in een Rijsel, 75 beeldjes in totaal. Er stond daar ook een reuzengroot varken, dat je weleens aan de slagerij ziet staan, maar dat vond ik toch net iets te zwaar om op de trein naar huis mee te nemen."

Jos neemt altijd zijn vrouw mee naar rommelmarkten. "Zij wast eerst alle nieuwe beeldjes en heeft ze dus al allemaal in haar handen gehad", zegt de oud-schoolmeester. "Ze weet perfect welke ik wel of niet heb. Zelfs de kleinste details, zoals een andere kleur of accessoire, kent ze vanbuiten en negen op de tien keer heeft ze het juist. Als we dan toch eens met een exemplaar thuiskomen dat we al op zolder hebben staan, geven we het gewoon weg aan vrienden."

Varkens tellen

Komende winter gaat Jos het onmogelijke doen: zijn varkens tellen. Want hoeveel het er precies zijn, is ook voor hem een raadsel. "Ik gok op 5.000, het kunnen er ook meer zijn. Het wordt in ieder geval een geduldig werkje. Mijn varkens zijn trouwens nog nooit van de zolder geweest. Ik heb ooit overwogen om ze ergens tentoon te stellen, maar daar kruipt te veel tijd in. Soms denk ik wel eens: wat als wij verhuizen? Ik zie het niet zitten om mijn varkens allemaal in dozen te steken. Als de mensen echt naar mijn varkenscollectie willen komen kijken, zijn ze gerust welkom. Zolang ze maar niet met volle bussen naar hier komen."

Nog lang niet stoppen

"Het is een beetje uit de hand gelopen, ik geef het toe. Maar als ik ze hier zo allemaal zie staan, geeft me dat veel voldoening. Aan stoppen denk ik dus nog zeker niet. Op een gegeven moment dacht ik dat ik ze allemaal had, maar dan kom je toch weer een nieuw beeldje tegen. Zo blijf je bezig natuurlijk." De liefde tussen de Beerzelnaar en zijn varkens is groot, maar op zijn bord ziet hij ze toch liever niet verschijnen. "Ik ben sowieso al geen vleeseter, en zeker geen varkensvlees. Ik eet mijn vrienden niet op", knipoogt Jos. (br.hln)

Klik op de foto om hem te beluisteren

John Robert (Joe) Cocker (Sheffield, 20 mei 1944 – Crawford, 22 december 2014) was een Engels blueszanger.

Cocker zat al in kleine bands in zijn geboortestad Sheffield toen hij vijftien jaar oud was. Hij verscheen voor het eerst op de Amerikaanse televisie in 1969, in de Ed Sullivan Show.

I'll Cry Instead, Cockers eerste single, was een cover van The Beatles. Hij had een eerste bescheiden hitje in Engeland in 1964 met Marjorine. Zijn eerste grote hit, zijn tweede Beatlescover, verscheen in het najaar van 1968: With a Little Help from My Friends, een eigen versie van een van de nummers op het conceptalbum Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Kort daarna, in de zomer van 1969, deed zijn verschijning op het Woodstock Music and Art Festival zijn populariteit nog verder stijgen. Andere vroege hits, uit het begin van de jaren zeventig, waren Cry me a river, High time we went en Feelin' Alright.

In die periode begonnen zijn problemen met drugs en alcohol, maar hij maakte een comeback in de jaren tachtig. Hij had grote hits met You are so beautiful, Up where we belong en Unchain my heart, waardoor hij een nieuw publiek aan zich bond.

Cocker coverde meer liedjes, bekend werden onder andere zijn versies van The Letter (van The Box Tops), van Feelin' Alright (van Traffic) en van Summer in the City (van The Lovin' Spoonful). Hij blies ook nieuw leven in het Randy Newman-liedje You Can Leave Your Hat On, dat werd gebruikt in de erotische film 9½ Weeks. Hij was beroemd om zijn opvallende, rauwe stemgeluid en een spastische gestiek.

Cocker overleed 22 december 2014 op 70-jarige leeftijd in zijn huis in Colorado aan de gevolgen van longkanker.

Biker redt verbrand katje en neemt het mee onder zijn jasje op roadtrip door VS

Motard Pat vond onderweg op zijn trip van Californië naar New Jersey aan een tankstation een achtergelaten, verbrand katje dat verzorging nodig had. Pat ontfermde zich over het beestje en nam het mee op zijn roadtrip dwars door de VS.

Pat was nog maar aan het begin van zijn reis, ergens in Nevada, toen hij de rosse kater gewond aantrof. Het dier miauwde om hulp en was er erg aan toe. Pat nam het poesje mee onder zijn jacket en verzorgde het. Al snel sterkte Party Cat - de naam die Pat hem gaf - aan. De brandwonden zijn inmiddels bijna helemaal genezen.

Als de groep rijdt, dan komt het katje piepen vanonder de Pats vest. 's Avonds gaat het uitgeput slapen, met een aapjesknuffel die de reizende bende voor hem kocht. (br.hln)

Zesde 'Game of Thrones'-boek komt er wellicht volgend jaar

De fans van de populaire fantasyreeks 'Game of Thrones' - de boeken, niet de serie - zitten al enkele jaren op hete kolen. Hun zwaarbeproefde geduld zou nu eindelijk worden beloond. Volgens de Spaanse uitgever van auteur George R.R. Martin zou 'The Winds of Winter' volgend jaar in de rekken moeten liggen. Al weet je met Martin nooit.

Het langverwachte zesde deel van 'A Song of Ice and Fire', zoals de boekenreeks heet, zou volgend jaar in de winkel moeten liggen. Alejo Cuervo, die voor de Spaanse uitgeverij Ediciones Gigamesh werkt en Martin persoonlijk kent, heeft op radiostation El món a RAC1 gezegd dat 'The Winds of Winter' eindelijk op komst is.

"Het staat gepland voor volgend jaar", zei Cuervo op de vraag wanneer het zesde boek er komt. "Ze hebben ons beloofd dat ze ons het manuscript zullen geven voor de Engelse release, maar er zal geen groot verschil tussen beide data liggen." "Maar dat zou dus zeker voor volgend jaar zijn", drong de radiopresentator aan. Waarop Cuerco antwoordde: "Ja. Wel ja, zeker... Tenzij er een meteoriet valt."

George R.R. Martin heeft al verscheidene keren duidelijk gemaakt dat hij het gezeur beu is en dat hij zich niet onder druk wil laten zetten. Martin beloofde nochtans bijna twintig jaar geleden dat de reeks snel afgewerkt zou zijn. "Als ik op schema blijf, zou ik 'A Song of Ice and Fire' tegen eind 1998 afgewerkt moeten hebben", zo zei hij in 1996. "But don't hold your breath." (br.hln)

Waarom deze man zich al 12 jaar niet gedoucht heeft

Eline De Munck, die zich voorgenomen heeft zich een maand niet te wassen, kan een puntje zuigen aan Dave Witlock, die zich al 12 jaar niet meer gedoucht heeft.  Dave wast zich met een speciale spray, omdat hij vreest dat douches niet gezond zijn.

De chemisch ingenieur en voormalig student aan de Massachusetts Institute of Technology heeft zelf de spray ontworpen. "Ik heb in 12 jaar geen douche meer genomen. Niemand heeft ooit tests uitgevoerd op mensen die zich elke dag douchen, dus we kunnen niet aannemen dat het gezond is", vertelt Witlock aan CBS 4.

Witlocks bedrijf, AOBiome, produceert de bacteriële spray die goede bacteriën herstelt die in de loop van de dag van de huid zijn verdwenen. "Mensen verwarren proper met steriel", zegt Jasmina Aganovic, de General Manager of Consumer Products bij AOBiome. "Dankzij ons product zijn mensen minder afhankelijk van conventionele producten."

'Mother Dirt' -zo heet het product- moet twee maal per dag op de huid aangebracht worden. Het is geurloos en voelt aan als water. Er bestaat zelfs een shampoo in sprayvorm. (br.hln)

Nieuwe mensensoort stelt wetenschap voor raadsel: "Dit lijkt Sherlock Holmes"

Wetenschappers hebben een nieuwe mensensoort ontdekt in een grafkamer in een grot in Zuid-Afrika. De ontdekking zal het idee over onze menselijke voorouders veranderen, stellen de onderzoekers. Heel wat vragen blijven echter nog opgelost: hoe oud zijn de beenderen precies? En hoe zijn ze in godsnaam op die plek geraakt? Het pad dat ernaartoe leidde, was op sommige plekken amper 17,8 centimeter breed.

De volwassen man was 1,50 meter lang, woog 45 kilo en zijn schouders hadden meer weg van een mensaap. Onderzoekers hebben deze nieuwe mensachtige soort ontdekt en homo naledi (ster) gedoopt, naar de vindplaats, een grot in Zuid-Afrika. De eerste vondsten van resten werden al in 2013 gedaan. Volgens onderzoeker John Hawks van de University of Wisconsin oogt de 'sterrenmens' als een van de primitiefste mensachtigen die ooit zijn gevonden.

Brein ter grootte van sinaasappel
De naledi had een klein brein ter grootte van een sinaasappel, de helft van de moderne mens. Hij had aapachtige kromme vingers, maar voeten die nauwelijks te onderscheiden zijn van de onze, de homo sapiens. "Ik zag iets waarvan ik dacht dat ik het nooit zou zien in mijn carrière", zei teamleider professor Lee Berger aan de BBC. "Dit was een moment waar 25 jaar als paleoantropoloog me niet op had voorbereid."

Afscheidsritueel?
In de Rising-Stargrot, 50 kilometer ten noordwesten van Johannesburg, vond onderzoeker Lee Berger van National Geographic de fossiele resten van in totaal vijftien homo's naledi. Het gaat om 1.550 botresten van zowel jonge kinderen als oudere volwassenen. De wetenschappers vermoeden dat de mensachtige daar ooit als afscheidsritueel is neergelegd. Ondanks de primitieve aard hoort de naledi zeker in het geslacht van de mens thuis.

Mysterie
"Dit lijkt wel een mysterie van Sherlock Holmes", aldus Bernard Wood, een professor die verbonden is aan de universiteit van Washington. "Bezoekers van die grot moeten op artificiële manier licht kunnen maken hebben, zoals met een fakkel. We weten dat mensen die grottekeningen in Europa maakten daartoe in staat waren, maar niemand dacht dat wezens met zo'n klein brein als naledi dit ook zouden kunnen. Of misschien heeft een andere mensensoort die dode lichamen daar later gelegd."

"Spectaculaire vondst"
De onderzoekers hebben moeite de datering van de nieuwe mensensoort te bepalen. Dat maakt het lastig de naledi nu al een plek in de menselijke stamboom te geven. "De resten zijn zo goed bewaard gebleven dat je zou denken dat het om een relatief jonge soort gaat, tot mogelijk honderdduizend jaar geleden", aldus Fred Spoor, Nederlandse hoogleraar evolutionaire anatomie aan het University College London. "De primitieve fysieke kenmerken doen daarentegen vermoeden dat de naledi ten tijde van de homo erectus leefde, die tussen 1,9 miljoen en 400.000 jaar geleden over de wereld trok." Spoor spreekt van een "spectaculaire vondst". Hij meent dat er geen rechte afstammingslijn valt te trekken van de naledi naar de homo sapiens, de moderne mens.

"Experiment van de natuur"
Professor Lee Berger noemt de homo naledi op de BBC een "brug" tussen de meer primitieve mensachtigen en mensen. Professor Chris Stringer van het Britse Natural History Museum heeft het over "een heel belangrijke ontdekking". "Wat we zien is dat meer en meer mensensoorten suggereren dat de natuur experimenteerde met hoe mensen evolueren door verschillende types mensachtigen parallel van elkaar te laten ontstaan in verschillende delen van Afrika. Enkel één lijn overleefde uiteindelijk."

De laatste keer dat een nieuwe menssoort werd gepresenteerd was in 2003, toen de homo florensis was gevonden, een mensachtige die op het Indonesische eiland Flores was ontdekt. De florensis was opvallend klein, wat hem de bijnaam Hobbitmens opleverde. Hij stierf pas 18.000 jaar geleden uit. (br.hln)

Ziekte van Alzheimer kan 'besmettelijk' zijn

De 'zaden' van de ziekte van Alzheimer kunnen van de ene persoon naar de andere worden overgedragen tijdens bepaalde medische ingrepen. Dat blijkt uit een studie waarbij patiënten werden onderzocht die overleden aan een andere hersenaandoening nadat ze groeihormonen kregen ingespoten.

Het onderzoek toont voor het eerst aan dat Alzheimer bij mensen een besmettelijke infectie kan zijn die onbedoeld kan doorgegeven worden.

Bloedtransfusies, tandbehandelingen
De nieuwe bevindingen doen vragen rijzen over de veiligheid van medische ingrepen zoals bloedtransfusies en tandbehandelingen waarbij besmet weefsel of chirurgisch materiaal kan overgebracht worden.

Wetenschappers benadrukken dat het nieuwe bewijs nog pril is en dat het niemand hoeft af te schrikken om een chirurgische ingreep te ondergaan. Ze beklemtonen daarnaast dat het onmogelijk is Alzheimer te krijgen door samen te leven met een persoon die aan de ziekte lijdt.

Toch blijft het resultaat van de studie van acht mensen die als kind groeihormonen kregen ingespoten verontrustend omdat het aantoont dat Alzheimer onder bepaalde omstandigheden kan doorgegeven worden.

Erfelijk, sporadisch of besmet
Tot nog toe werd aangenomen dat Alzheimer enkel voorkwam als resultaat van bepaalde erfelijke genetische mutaties of door willekeurige 'sporadische' gebeurtenissen in de hersenen van bejaarden. Dat stelt professor John Collinge, hoofd van de afdeling neurodegeneratieve ziektes aan de universiteit van Londen.

"Wat we in overweging moeten nemen, is dat bovenop sporadische Alzheimer en erfelijke of familiale Alzheimer er ook verworven vormen van de ziekte kunnen optreden", stelt Collinge.

"De eiwitten die voor Alzheimer zorgen, kunnen op drie manieren in de hersenen belanden. Dat kan spontaan gebeuren, als een onfortuinlijk effect van veroudering, of je hebt een defect gen geërfd, of je bent blootgesteld aan een medisch ongeval. Dat is onze hypothese".

"Het is belangrijk daarbij te benadrukken dat dit enkel kan wanneer mensen werden geïnjecteerd met afgeleiden van menselijk weefsel. We suggereren helemaal niet dat Alzheimer een besmettelijke ziekte is. Je kan de ziekte niet krijgen door te leven met of te zorgen voor een Alzheimerpatiënt". (br.hln)

Ook jij hebt waarschijnlijk een dubbelganger

Het feit dat er ergens ter wereld iemand rondloopt die als twee druppels water op jou lijkt, is een gegeven dat de meesten onder ons intrigeert. Wetenschappers zetten echter een domper op die vreugde. Het feit dat we ergens ter wereld een dubbelganger hebben rondlopen is niet zozeer een heerlijk toeval, maar eerder een wiskundige realiteit.

Michael Sheehan, assistent professor neurobiologie en gedrag aan de Cornell universiteit vertelde in een interview met LiveScience dat hoewel er een groot aantal esthetische variabelen bestaat die onze genetische opmaak bepaalt, er toch maar een eindig aantal mogelijke variëteiten is.

"Er bestaat maar zoveel genetische diversiteit", aldus Sheehan. "Beschouw het als een pak kaarten: je kan het maar zoveel keer schudden voor je weer eens dezelfde kaart toebedeeld krijgt. Daarom is het dus meer dan waarschijnlijk dat velen onder ons ergens ter wereld een dubbelganger rondlopen hebben."

Ergens ter wereld lijkt dus iemand heel erg op jou. Maar de kans dat je die persoon ook tegenkomt, is dan wel weer heel klein. (br.hln)

Terug van weggeweest: de Artis Historiapunten

Het is voor vele mensen pure nostalgie, maar binnenkort zijn ze weer helemaal terug: de zegeltjes van Artis Historia. Dat maakte de CEO zelf bekend op een persconferentie. Naast de zegeltjes gaat Artis Historia ook innoveren in een digitaal project en gaan ze ook in andere sectoren van start.

De zegeltjes van Artis Historia waren jarenlang een begrip in de Vlaamse huiskamers. Zowel vader, moeder als kinderen knipten de zegeltjes uit om die later in te wisselen voor prentenboeken. In 2004 ging de firma echter failliet, maar dit jaar wordt de Artis Historia nieuw leven ingeblazen.

"De Belgen horen bij de grootste spaarders ter wereld", klinkt het bij CEO Philip Gielkens. Artis Historia gaat vanaf nu ook meer inzetten op het digitale aspect. Zo komt er een gloednieuw project waarbij je online ook punten kan verdienen, door het spelen van online spelletjes. Vroeger kon je met de zegeltjes maar een beperkt aantal producten kopen, maar vanaf nu zullen er al meer dan 45 producten mee te koop zijn. (br.hln)

1 op 10 Vlamingen laat radio of tv opstaan voor huisdieren

Laat u soms ook eens de televisie of radio aanstaan voor uw huisdieren? Uit onderzoek van energieleverancier Eni blijkt dat 8 procent van de Vlamingen dat wel eens doet om hun huisdier gerust te stellen wanneer ze zelf niet thuis zijn.

De Vlaming wil dat zijn kat of hond het goed heeft wanneer het baasje niet thuis is. Energieleverancier Eni bevroeg duizend Vlamingen tussen 18 en 65 jaar over hun energieverbruik. De helft van hen hebben een 'Kiko' of 'Felix' in huis rondlopen. Uit de bevraging blijkt dat baasjes niet op een paar euro's meer kijken op de energiefactuur, zolang hun geliefde hond of kat het maar goed heeft. Ongeveer 5 procent laat de radio opstaan (19 procent doet het af en toe) en 3 procent de tv (12 procent doet het af en toe).

Nog meer baasjes willen dat hun favoriete keffer er warmpjes bijzit wanneer ze niet thuis zijn. Ongeveer 14 procent laat de verwarming regelmatig bewust opstaan, 37 procent doet dat af en toe. Opvallend, want 61 procent van de Vlamingen geven aan dat ze nu al de verwarming lager zetten om te besparen op energie. En 9 op de 10 vinden van zichzelf dat ze heel bewust omgaan met de verwarming. (br.hln)

Stad Gent redt werken van straatkunstenaar ROA van de sloop

De stad Gent herbergt een heuse schat aan ROA-kunstwerken. In de oude Malmar-fabriek alleen al staan minstens 50 onbetaalbare prenten van de streetartist. En hoewel de fabriek zelf klaar is voor de sloop, besluit de stad de graffitiwerken toch te redden.

Straatkunstenaar ROA behoort tot wereldtop wanneer het gaat om streetart. Naast absolute internationale hoogvliegers - zoals Banksy en JR, die inmiddels massale bekendheid verwierven bij het grote publiek - wordt ook het artistieke doen en laten van ROA door iedereen in het wereldje met argusogen bekeken. Omdat ROA zich sinds de jaren 80 opgewerkt heeft tot een grootse en gevierde kunstenaar, besluit de stad Gent dan ook om zijn werk - verspreid over verschillende straten, muren en gebouwen doorheen de stad - in bescherming te nemen.

Zo ook de schat aan graffitikunst in de ruïnes van de oude Malmar-fabriek. Die fabriek is inmiddels klaar voor de sloop, maar de typische dierentekeningen van ROA zullen bewaard blijven. De kunstwerken kunnen bijvoorbeeld als decoratief element in de tuinen of woningen worden opgenomen. Het zou in totaal om ten minste 50 stuks gaan.

ROA zelf zal volgens Bjorn Van Poucke, oprichter van Street Art Belgium, van de hele reddingsoperatie echter toch niet wakker liggen: "De werken dateren van 2009 en dat is de streetartwereld een eeuwigheid", zegt hij. Streetart is en blijft uiteraard dan ook een vluchtig medium, en de beoefenaars zelf lijken daar meer dan vrede mee te nemen. (br.hln)

Eline De Munck wast zich 30 dagen niet

Eline De Munck heeft verteld waarom ze er de laatste tijd minder glamoureus uitziet dan voordien. De presentatrice wast zich al twee weken niet meer en ze gaat nog twee weken verder!

De Munck ging voor de 45-minuten durende documentaire 'Eline gets dirty' voor zender TLC de uitdaging aan om zich 30 dagen niet te wassen. "Ik heb me al twee weken lang niet gewassen, niet geschoren, geen deodorant gebruikt, mijn tanden niet gepoetst, mijn handen niet gewassen of zelfs maar een beetje water in mijn gezicht gekletst", vertelde ze dinsdagavond in 'Van Gils & Gasten'.

Eline en de zender willen nagaan wat een totaal gebrek aan hygiëne en opsmuk met een mens en diens omgeving doet. "Stinken doe ik voorlopig niet, ook al blijf ik veel optreden en sporten. Het zweet laat ik opdrogen, want water, ook al is het maar een druppel, is verboden. Ik dacht dat ik moeite met zelfzekerheid zou hebben, maar dat valt meer. Door er puurder uit te zien, ga je je ook puurder voelen. Het valt vooral op hoe afhankelijk je bent van je uiterlijk. Je denkt dat hoe je eruit ziet het belangrijkste is, maar dat is totaal niet zo", besluit ze.

'Eline gets dirty' wordt eind november op TLC verwacht. (br.hln)

Tegengif bij slangenbeten zo goed als opgebruikt

Het belangrijkste tegengif, dat bij slangenbeten wordt toegediend, is volgens de organisatie Artsen zonder Grenzen (MsF) zo goed als opgebruikt. "Op het vlak van slangenbeten worden we vandaag geconfronteerd met een echte crisis", waarschuwde medisch expert Gabriel Alcoba vandaag. Volgens de organisatie bereiken de laatste bestanden van het antidotum Fav-Afrique in juni 2016 hun houdbaarheidsdatum.

De Franse fabrikant Sanofi Pasteur heeft de productie vorig jaar stopgezet, omdat het bedrijf niet kan concurreren met gelijkaardige producten uit Azië, Latijns-Amerika en Afrika. Het koos in de plaats daarvan om een product tegen hondsdolheid te ontwikkelen waarvoor een groeiende en planbare vraag is, aldus woordvoerder Alain Bernal.

Volgens Alcoba zal in de toekomst nog zeker twee jaar lang een surrogaat ontbreken voor Fav-Afrique, dat effectief is tegen het gif van tien slangensoorten, waaronder de cobra en de mamba. "In Afrika bestaan er wel enkele andere tegengiffen, maar hun doeltreffendheid en garantie zijn tot op heden onvoldoende gebleken", verklaarde Artsen zonder Grenzen.

Jaarlijks worden rond de vijf miljoen mensen door een slang gebeten, aldus de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), en minstens 100.000 mensen sterven na een slangenbeet. De meeste gevallen komen volgens de WHO voor in Afrika, Azië en Latijns-Amerika. (br.hln)

Mama met kind moet uit noodwoning voor vluchtelingen

An Neve (32) is boos en ventileert haar frustratie op Facebook. Ze moest met haar dochtertje Robine (3,5) ophoepelen uit een noodwoning van het OCMW in Oostmalle om plaats te maken voor drie Syrische vluchtelingen. Ze zit nu zelf in een "vies, klein studiootje".

Het verhaal van An Neve werd op twee weken tijd al meer dan 6.000 keer gedeeld op Facebook. Ze heeft respect voor de vluchtelingen en vindt dat ook zij geholpen moeten worden, maar ze klaagt aan dat er "voor een Belg in nood een gebrek aan opvang" is: "Dit is toch wel de omgedraaide wereld".

Neve kreeg aanvankelijk - door omstandigheden - via het OCMW een gepaste noodwoning, die op dat moment leegstond maar wel bedoeld is voor asielzoekers. "Zo'n noodwoning is voor maximum 3 maanden", schrijft ze op Facebook. "Ik daar op 3 juli naartoe. Verhuizen, kuisen, Robine uitleggen dat het maar voor even is... Vijf weken later vrijdagnamiddag telefoon. 'Je moet er maandagmiddag uit want er komen 3 asielzoekers. Brussel heeft dat beslist'."

Noodwoning in renovatie
De enige overblijvende 'noodwoning voor Belgen' was in renovatie en was nog altijd niet klaar. Mama en dochter moesten dan maar verhuizen naar een kleine studio, die eveneens normaal voorzien is voor asielzoekers. Daar mag Neve nu blijven tot 3 oktober, maar gelukkig is ze daar niet mee.

"Moraal van het verhaal? Ik als Belg, moeder en kind, word in het slechtste onderkomen ondergebracht. Ik moest al mijn spullen verhuizen voor die paar weken, maar in dat gebouw met studio's heeft niet één asielzoeker zijn zak met kleren moeten verhuizen om mij met mijn kind een leefbare studio te geven. Alleenstaande mannen dan nog wel. Ik ben op alle mogelijke vlakken het meest benadeeld en belast, en heb mij het meest moeten schikken."

Kind bij vader
In een reactie zegt OCMW-voorzitter Wouter Patho (N-VA) van Malle: "Wij hebben een aantal woningen voor nood- en crisisopvang. Op het moment dat mevrouw bij ons aanklopte, zaten die allemaal vol. Daarom hadden we Fedasil gevraagd of we een van hun twee huizen mochten gebruiken, die voor asielzoekers bestemd zijn. Plots brak dan die crisis los en had Fedasil de woning nodig. We hebben dan voor mevrouw direct een studio gevonden. Inderdaad kleiner maar ze heeft gaan dag zonder onderdak gezeten. Het is misschien niet ideaal om met een kind te verblijven, maar vanaf oktober kan ze wel naar een groter huis waar ze voor lange tijd kan blijven. We beseffen dat twee keer verhuizen op korte tijd niet ideaal is, maar we hebben al het mogelijke gedaan." Intussentijd verblijft het kind bij de vader. 

Neve verwijt het OCMW zelf niks, benadrukt ze. (br.hln)

Ouders van verwisselde baby willen beide kinderen houden

De ouders van een baby, die vlak na de geboorte is verwisseld,  willen beide kinderen houden, als hun biologische kindje ooit nog wordt gevonden. De twee kersverse ouders zijn bang dat hun kind in handen is gevallen van mensensmokkelaars, met behulp van de arts die de zwangerschap begeleidde.

Uit een DNA-test blijkt dat de twee niet de ouders zijn van de vier maanden oude Jacob, die ze na de bevalling meekregen in een privé-ziekenhuis in El Salvador. "Ik hou ontzettend veel van hem en als de moeder niet gevonden kan worden dan zijn wij zijn ouders'', zegt moeder Mercedes Casanellas tegen MailOnline.

Arts gearresteerd
Mercedes en haar Britse man Richard Cushworth proberen nu uit te vinden wat er met hun biologische zoon is gebeurd. Het stel is bang dat het kind in handen is gevallen van mensensmokkelaars en dat de verwisseling lang van te voren gepland is. Alejandro Guidos, de behandelend arts ten tijde van de zwangerschap, is gearresteerd op verdenking van betrokkenheid bij de babywissel. Hij was de enige die op de hoogte was van het reisschema van Richard, die tijdens de geboorte in het buitenland zat.


Geboorte
De baby zou rond 20 juli geboren worden. Vijf weken daarvoor, net op het moment dat Richard op reis was, zei de arts dat de baby nu moest komen, een noodgeval.

De hoogzwangere vrouw werd in allerijl overgebracht naar het Centro Ginecologico in El Salvador. Daar onderging ze een keizersnede, 35 weken zwanger.  "Na de ingreep heb ik mijn zoontje even gezien, daarna kreeg ik een slaapmiddel'', vertelt Mercedes. "De volgende ochtend werden alle baby's binnengebracht maar die van mij was er niet bij. Ik vroeg aan de zusters 'waar is mijn baby?', en er werd gezegd dat hij er zo aan kwam.''

Anders
Rond de middag was het dan eindelijk zo ver. Toen Mercedes de baby in haar handen had viel het haar direct op dat hij er anders uit zag. "Zijn huid was donkerder en hij had veel meer haar. Ook zijn neus en wenkbrauwen zagen er anders uit'', beschrijft ze. "Ze vertelden me dat het kwam omdat alles nog opgezwollen was, het zou snel wegtrekken.'' Dat gebeurde niet. Toen ook familieleden van het stel opmerkten dat het kind er 'anders' uitzag, sloeg de twijfel toe.

Na twee maanden besloot het echtpaar een DNA-test te doen. Er werd genetisch materiaal naar twee verschillende laboratoria in de Verenigde Staten gestuurd. De uitslag was duidelijk. Er was 0% kans dat Mercedes of Richard de moeder of vader waren van het jongetje dat ze al twee maanden onder hun hoede hadden.

Als laatste hoop hebben de jonge ouders een oproep gedaan aan de in totaal 10 vrouwen die op dezelfde dag in het ziekenhuis bevallen zijn om mee te werken aan een DNA-test. Over een paar weken worden de resultaten verwacht.

Onderzoek
De autoriteiten doen onderzoek naar de zaak en hebben alle documenten en videobeelden met betrekking tot het incident en de arts Alejandro Guidos opgevraagd. (br.hln)

Duffy - Mercy

Klik op de foto om haar te beluisteren

Aimee Anne Duffy (Nefyn, 23 juni 1984) is een Welshe zangeres en songwriter. Haar stem wordt vaak vergeleken met die van Dusty Springfield en Amy Winehouse. Met haar soulnummers wordt ze getipt als een groot doorbrekend talent in 2008.


Duffy werd in 1984 geboren in het stadje Nefyn. Haar ouders scheidden toen ze tien jaar oud was en ze verhuisde met onder andere haar moeder en tweelingzus naar een andere stad. Toen Duffy vijftien jaar was, zong ze in verschillende lokale bands. In 2003 deed ze mee aan Wawffactor, een alternatieve versie van Idols en eindigde als tweede. Na die deelname was ze een graag geziene artiest in de lokale jazz- en bluescafés. Een platencontract volgde en haar doorbraak was in november een feit, toen ze mocht optreden in de BBC2-show Later with Jools Holland.

Sinds maart 2008 ligt haar debuutalbum Rockferry in de winkels. Daar staat onder andere de eerste single Mercy op. De single werd bekroond tot Megahit op de radiozender 3FM en bereikte de nummer 1 positie in de Nederlandse Top 40. Ook wordt deze single gebruikt in het voetbalspel FIFA 09. In mei 2008 werd de tweede single Warwick Avenue uitgebracht.

Kale circusbeer mag eindelijk terug naar de jungle

Na jaren van mishandeling in een reizend circus, werd Cholita gisteren terug in de jungle losgelaten. De 25 jaar oude beer werd in maart gered uit de klauwen van circushouders, maar nu pas, na maanden van herstel, was ze klaar om naar haar oude habitat terug te keren. En dat leverde prachtige beelden op.
Animal Defenders International (ADI) vond de oude beer in erbarmelijke omstandigheden. Haar ontklauwde poten en geforceerde longen waren het resultaat van misbruik. Het wijfje had ook bijna al haar vacht verloren.
ADI bracht de berin naar het Spirit of Freedom reddingscentrum nabij Lima, Peru. De medewerkers gaven Cholita een comfortabele en ruime thuis en leerden haar hoe ze voor zichzelf kon zorgen. Eindelijk kreeg Cholita de liefde en zorg die ze verdiende.
Na maanden van revalidatie maakte Cholita een reis over de Andes naar haar nieuwe thuis in het Amazonegebied. Haar vrachtwagen was uitgerust met een speciale zuurstoftent, zodat ze haar stressvolle tocht beter zou doorstaan.
Na drie dagen reizen met vrachtwagen en boot, bereikte Cholita eindelijk haar nieuwe thuis. De beer werd als een koningin van de boot gedragen, waarna ze haar nieuwe habitat verkende. Gelukkig voelde Cholita zich snel thuis.

"Toen we Cholita voor het eerst zagen, merkten we meteen haar littekens op die ze opliep in het circus", vertelt Jan Creamer, voorzitter van ADI. "Ze heeft een lange weg afgelegd en het is fantastisch om te zien hoe Cholita kan terugkeren naar een wereld waaruit ze als baby werd gestolen. We bedanken iedereen die heeft gedoneerd om Cholita te redden en haar naar huis te brengen." (br.hln)

Overbeschermende ouders veroorzaken mentale problemen bij hun kroost

Dat het moeilijk is om je kinderen los te laten weet elke ouder. Toch is het belangrijk om je kroost de vrijheid te geven om op te groeien tot zelfstandige volwassenen. Ouders die te overbeschermend optreden tijdens de jeugd van hun kinderen, zorgen namelijk onbewust voor mentale problemen op oudere leeftijd.

Uit een studie waarbij duizenden Britten gevolgd werden van hun tienerjaren tot hun zestigste, toont aan dat de manier waarop ze opgevoed werden -en dan vooral in welke mate hun ouders tijdens hun jeugd al dan niet overbeschermend optraden- een enorme invloed heeft op hun latere mentale gezondheid. Kinderen wiens ouders hen niet de nodige privacy gunden, of die hen niet aanmoedigden om op eigen benen te staan, rapporteerden op latere leeftijd beduidend vaker dat ze ongelukkig waren.

De levenslange negatieve impact zou bovendien even groot zijn als bij wie tijdens zijn jeugdjaren een geliefde verloor. Kinderen van ouders die genegenheid toonden, maar wel konden loslaten bleken volgens het onderzoek duidelijk tevredener in het leven te staan, en rapporteerden daarnaast ook een beter mentaal welzijn. "Wanneer een kind een stabiele emotionele band voelt met zijn of haar ouders, zijn ze zelf op latere leeftijd ook beter in staat om bevredigende emotionele relaties op te bouwen", klinkt het bij de onderzoekers. "Onze ouders bieden ons een stabiele basis van waaruit we de wereld kunnen ontdekken. Warmte en genegenheid in het gezin zorgen er daarnaast voor dat we ons sociaal en emotioneel kunnen ontwikkelen." (br.hln)

1 op 4 niet begeleid na zelfmoordpoging

Ruim een kwart van de mensen die een poging tot zelfdoding achter de rug hebben, heeft drie maanden na het voorval nog geen contact gehad met een huisarts of een psychiater. Dat blijkt uit een studie van de Socialistische Mutualiteit. De gegevens leren ook dat mensen in een precaire situatie significant meer pogingen tot zelfdoding ondernemen. In 2012 telde België 2.203 overlijdens ten gevolge van zelfdoding, waarvan 1.108 in Vlaanderen, 778 in Wallonië en 137 in het Brussels Gewest. De cijfers van de laatste gezondheidsenquête in 2013 tonen aan dat 14 procent van de Belgische populatie al serieus overwogen heeft om een einde te maken aan zijn leven en dat 4,2 procent dat ook al geprobeerd heeft. "De resultaten zijn onrustwekkend", stelt Paul Callewaert, algemeen secretaris van de Socialistische Mutualiteit. "Zelfdoding, maar ook pogingen tot zelfdoding zijn een belangrijk en omvangrijk, maar ook een onderbelicht probleem."

Het ziekenfonds bestudeerde 4.063 leden die een of meerdere pogingen tot zelfdoding ondernamen in 2011, 2012 en 2013 en in het ziekenhuis werden opgenomen. Enkele vaststellingen: het risico op pogingen tot zelfdoding ligt hoger bij vrouwen, ten zuiden van de taalgrens en bij mensen in een precaire situatie (verhoogde tegemoetkoming, arbeidsongeschiktheid, invaliditeit, werkloosheid, leefloon en isolement). Vrouwen ondernemen de helft meer pogingen tot zelfdoding dan mannen. Het risico op een poging tot zelfdoding ligt dubbel zo hoog bij rechthebbenden op de verhoogde tegemoetkoming dan bij gewone rechthebbenden, ruim driemaal zo hoog bij mensen in primaire arbeidsongeschiktheid en zelfs bijna vijfmaal zo hoog bij invaliden.

Voorts stellen de Socialistische Mutualiteiten vast dat de opvolging van mensen die een poging tot zelfdoding achter de rug hebben, verre van optimaal is. "Als we het contact met de huisarts en psychiater tezamen beschouwen, blijkt dat 15 procent van de leden met een poging tot zelfdoding geen contact heeft gehad met een huisarts of psychiater, noch voordien noch nadien. 27 procent heeft na de poging tot zelfdoding de eerste 3 maanden geen enkel contact gehad met een huisarts of psychiater", aldus Callewaert.

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be. (br.hln)

In deze bibliotheek leen je kleren in plaats van boeken

Een kledingstuk nodig voor een bepaalde gelegenheid? Dan kan je binnenkort hopelijk even langslopen bij de kledingbibliotheek, waar je in plaats van boeken kledij kan uitlenen voor een bepaalde periode. In Nederland bestaat het concept al langer, en jonge onderneemster Veerle Spaepen wil dit duurzame idee ook in België introduceren.

Het concept van een kledingbibliotheek is niet nieuw: in Nederland vind je al een uitleendienst voor kledij in onder meer Utrecht en Amsterdam. Een origineel idee, en dat was ook jonge onderneemster Veerle Spaepen niet ontgaan. In het Canvas-programma "Pitch", dat jonge ondernemers met goede ideeën aan het woord laat, legt Spaepen uit wat de bedoeling is van haar toekomstige kledingbibliotheek "Les ReBelles d'Anvers".

"Bij ons kan je kleding komen huren, en terugbrengen wanneer je er klaar mee bent," legt Spaepen uit in haar introductiefilmpje op Canvas. Haar bedoeling is om er een duurzaam concept te maken, zodat mensen niet steeds kleding blijven kopen om weg te gooien. Ze wil in haar bibliotheek vooral plaats ruimen voor Antwerpse mode en eigenzinnige merken met karakter, en mensen ertoe aanzetten om eerder kledij te kopen die beter gemaakt is.

Op termijn droomt Spaepen ervan dat het zelfs mogelijk zou zijn om de wereld rond te reizen zonder bagage. Door samen te werken met kledingbibliotheken over de hele wereld, zou je wereldwijd kledij moeten kunnen uitlenen. De onderneemster is voorlopig volop bezig met oprichten van Les ReBelles d'Anvers. Op haar website schrijft ze te hopen om begin 2016 de winkel te openen in Antwerpen. Wij kijken er alvast naar uit. (br.hln)

Mysterie Stonehenge nog vreemder: wetenschappers vinden 100 extra blokken

Wie denkt dat wetenschappers op het punt staan om het mysterie van Stonehenge op te lossen, heeft het mis. Gisteren werd de kwestie nog een stuk ingewikkelder, nadat wetenschappers bekend maakten een tweede site gevonden te hebben. Amper 3 kilometer verderop vonden ze nog eens 100 grote blokken, begraven onder de grond.

Het team van archeologen en wetenschappers dat The Stonehenge Living Landscapes gedurende vijf jaar nauwkeurig onder de loep neemt, deed de belangrijke ontdekking. En belangrijk is daarbij geen understatement: volgens hen kan deze vondst wel eens het grootste, nog intacte prehistorische monument van Groot-Brittannië blijken.

Met behulp van gesofisticeerde radartechnologie werden de stenen gevonden, die tot nu toe 'verloren waren voor de archeologie'. De stenen liggen zo'n 100 centimeter onder de grond aan de rand van de Durrington Walls. Op deze plek woonden in Neolithische tijden (Zo'n 4.500 jaar geleden) heel wat mensen, al is vandaag de dag enkel nog de gigantische wal - uit aarde opgebouwd - zichtbaar. Vermoedelijk werden de zopas gevonden stenen van de wal geduwd.

In tegenstelling tot Stonehenge stonden de stenen - elk zo'n 4,5 meter hoog - niet in een cirkel, maar in een (min of meer) rechte lijn voor ze werden omgeduwd. De lijn zou overeenkomen met de baan van de zon tijdens de winterzonnewende. Vermoedelijk hadden ze ook een religieuze betekenis, net als de originele Stonehenge 3 kilometer verderop. Waarom ze precies werden omgeduwd, is niet helemaal duidelijk. Volgens de wetenschappers zouden de gigantische stenen zelfs over de rand geduwd kunnen zijn om hun religieuze betekenis te beschermen. (br.hln)

Kinderen zonder strenge ouders worden later gelukkiger

Voor je je spruit nog eens in de hoek zet of huisarrest geeft, denk je best twee keer na. Je kind zou immers later gelukkiger worden als je er niet te streng voor bent. Dat zeggen onderzoekers van het University College of London.

Ouders die hun kinderen te streng controleren en niet vrij laten, kunnen ze voor het leven beschadigen. De onderzoekers vergelijken die 'mentale beschadigingen' met de dood van een familielid of vriend, weet The Telegraph. Onder die beschadigingen verstaan de onderzoekers inbreuken op de privacy, geen vrijheid om eigen beslissingen te nemen en afhankelijkheid in de hand werken.

Ouders die warm en zorgzaam voor hun kroost zijn, maken hun kinderen blij. In hun latere volwassen leven plukken ze daar de vruchten van, want ze zullen gelukkiger zijn.

De wetenschappers namen het mentale welzijn van 5.362 vijftigers onder de loep en ondervroegen ze over hun band met hun ouders. Ze vroegen of hun ouders controlerend waren, of ze hun problemen begrepen en of ze affectie toonden.

"We weten uit andere studies dat als een kind een goede emotionele band heeft met zijn of haar ouders, het later gemakkelijker emotionele banden schept met andere mensen", zegt Dr. Mai Stafford die aan het onderzoek meewerkte. "Ouders geven ons een stabiele basis om de wereld te ontdekken. Warmte en interactie zorgen voor sociale en emotionele ontwikkeling", besluit Stafford. (br.hln)

Roodharigendag: dit wist je nog niet over rosse mensen

Het eerste weekend van september brengen we jaarlijks een ode aan de Ed Sheerans en Axelle Reds van deze wereld, want het is vandaag officieel "Redhead Day" of "Roodharigendag". Rosse mensen beslaan wereldwijd slechts 2 procent van de bevolking, waardoor het een mysterieuze groep blijft waar allerlei feiten en fabels over circuleren. Deze dingen over rosse mensen wist je nog niet.

Zeldzame (bedreigde?) soort

Koester de roodharige medemens, want hij is erg zeldzaam is: slechts 2% van de wereldbevolking gaat met rosse haren door het leven. In regio's zoals Ierland en Schotland ligt dat aantal dan weer een stuk hoger, met gemiddeld 13% rosse inwoners. Schotse wetenschappers vreesden in een onderzoek vorig jaar dat de roodharigen met uitsterven bedreigd zouden zijn. Klimaatverandering zou er op termijn voor zorgen dat de dagen warmer worden in Schotland, waar de gevoelige lichte huiden en rosse hoofden van de Schotten niet tegen bestand zijn. Zij voorspellen dat het gen dat rosse haarlokken veroorzaakt daardoor binnen enkele honderden jaren zal verdwijnen. Toch spreken heel wat onderzoeken deze bevindingen tegen, dus hoeven we voorlopig nog geen afscheid te nemen van die vrolijke rode lokken. Die honderden jaren zijn bovendien nog ver van ons verwijderd.

Hitler verbood huwelijk tussen roodharigen

We moeten toegeven dat we ook wel even onschuldig zouden gniffelen als 2 rosse mensen in het huwelijksbootje stappen, maar om het nu te verbieden is nog wel een flinke stap verder. Hitler deed het, met als verklaring dat het zou kunnen leiden tot "afwijkende nakomelingen". Zijn woorden, niet de onze.

Waarom ze kleinzeriger zijn dan anderen

Onderzoek toont aan dat roodharigen gevoeliger zijn voor pijn door hitte en kou, omdat hun lichaam sneller van temperatuur verandert. Bij operaties onder narcose hebben roodharigen dan ook 20% meer slaapmiddel nodig dan anderen. Dat zou alles te maken hebben met het gemuteerde MC1R-gen, al tasten wetenschappers nog in het duister waarom dat zo zou zijn. Pittig detail: tegen pikante voeding zijn de vurige roodharigen dan wel weer beter opgewassen.

Roodharigen die hun officiële feestdag echt uitbundig willen vieren, kunnen vandaag en morgen afzakken naar Breda in Nederland. Daar wordt naar jaarlijkse traditie het RedHead Days festival gehouden, waarover je hier meer informatie vindt. (br.hln)