Archief

Laatste ontbrekende stuk van Magrittes werk ‘La pose enchantée’ ontdekt onder ander schilderij in Brussel

Het vierde en laatste ontbrekende stuk van ‘La pose enchantée’, een werk van René Magritte, is ontdekt onder een schilderij in het Magritte Museum in Brussel. Dat maakt het museum bekend in een persbericht. Dinsdag 14 november wordt het ontbrekende stuk voorgesteld op een persconferentie.

Het belangrijke werk ‘La pose enchantée’ was in 1932 verloren gegaan nadat Magritte zijn eigen doek versneden had in vier delen om het te overschilderen met nieuwe werken. In 2013 kwam het oorspronkelijke werk van de surrealistische kunstenaar voor het eerst terug boven water na een radiografische analyse van een aantal schilderijen uit New York, Stockholm en Norwich. Het vierde en laatste stuk van de puzzel bleef weliswaar lang verborgen.

Tot nu, want onderzoekers van de Universiteit van Luik, van het Europees Centrum voor Archeometrie, vonden het ontbrekende stuk onder een schilderij dat tentoongesteld is in het Magritte Museum in Brussel.

Op 14 november wordt het verborgen stuk van Magrittes kunstwerk getoond samen met de volledige virtuele reconstructie van het oorspronkelijke schilderij ‘La pose enchantée’.  (br.hln)

Olmense Zoo mag deuren weer openen van minister Weyts

Een maand geleden besliste minister van Dierenwelzijn Ben Weyts om de vergunning van de Olmense Zoo in te trekken. Het dierenpark zou de regels rond dierenwelzijn al jarenlang overtreden en zou de pv’s aan elkaar rijgen. Zo zouden heel wat dieren niet of onvoldoende kunnen schuilen voor de regen en zouden de uitbaters hun dieren te veel laten kweken, met plaatsgebrek tot gevolg.

Het dierenpark moest de deuren sluiten. De Olmense Zoo kon enkel een nieuwe erkenning krijgen indien het zou voldoen aan een reeks opgelegde voorwaarden. Niet alleen moesten alle overtredingen weggewerkt zijn, de uitbaters van de zoo moesten ook de expertise en autoriteit van de dienst Dierenwelzijn erkennen.

Er moest ook geïnvesteerd worden in dierenwelzijn. Zo moest de Olmense Zoo toetreden tot de EAZA (European Association of Zoos and Aquaria) om het park op die manier “op een hoger niveau te tillen, zowel inzake algemeen dierenwelzijn als inzake kweekprogramma’s”. De Olmense Zoo moest zich bovendien laten bijstaan door externe experten die ook zouden zetelen in de externe adviesraad.

Opgelegde voorwaarden

Volgens minister Weyts is intussen voldaan aan de opgelegde voorwaarden. Weyts: “Op basis van mijn gesprekken en het inspectieverslag van de administratie, stel ik met genoegen vast dat aan alle opgelegde voorwaarden tegemoetgekomen werd. Ik heb dan ook beslist tot een heropening van de Olmense Zoo.

De beslissing om de vergunning van de Olmense Zoo in te trekken deed de voorbije weken het nodige stof opwaaien. Was die démarche dan wel nodig? “Het allerbelangrijkste voor mij in dit dossier is dat de lat inzake dierenwelzijn gevoelig hoger is komen te liggen. Dat was mij al die heisa meer dan waard”, besluit Weyts.

“Teken van vertrouwen”

De directie van de Olmense Zoo is blij met de nieuwe erkenning en opent op zaterdag 18 november opnieuw de deuren. “We zien dit als een belangrijk teken van vertrouwen in onze nieuwe aanpak. Tegelijk wordt het een startpunt om onze bezoekers te verwelkomen in een modeldierentuin”, zegt Wim Verheyen, een van de nieuwe eigenaars van de zoo.

De directie wil de minister, zijn kabinet en de vele honderden sympathisanten heel hard bedanken. “Zeker ook de mensen die zich de voorbije weken enorm hebben ingezet voor de dieren. We gaan ons echt honderd procent inzetten om van de Olmense Zoo een mooie en goede zoo te maken. Dat zal nog wat investeringen vergen, maar die zullen er altijd zijn”, aldus nog Verheyen.

De dagelijkse leiding van de Olmense Zoo ging na het intrekken van de vergunning door minister Weyts over van Charles Verheyen naar zijn kinderen Els en Wim, en naar Koen Van Rompaey, de voormalige voorzitter van de vzw Vrienden van de Olmense Zoo.

Benefietacties

Ook Jos Tops, voorzitter van de vzw die de gidsbeurten verzorgt in de zoo, is dolgelukkig. “Het is een onbeschrijflijk gevoel te weten dat de zoo terug open kan gaan. We hebben al veel tranen gelaten, maar nu zijn het er van geluk. De zoo heeft wel heel wat inkomsten gemist, onder meer met Halloween. Daar kon de zoo de vorige jaren dikwijls toch al een groot deel van de winter mee doorkomen. Gelukkig zijn de vele benefietacties. Die hebben naar schatting toch al 30.000 euro opgebracht. Hopelijk komt iedereen dit weekend ook nog langs op de benefietacties. Die vinden plaats in de feestzalen aan de Omense Zoo. Zowel zaterdag als zondag is er nog van alles te beleven. Zo staan er zondag al heel wat optredens op de agenda.” (br.hln)

Beroemd beestje: sprinkhaan verwerkt in schilderij van Van Gogh

Een sprinkhaan heeft eind 19e eeuw een wel zeer fraai en kostbaar graf gevonden: in een schilderij van Vincent van Gogh. De resten van de sprinkhaan zijn recent aangetroffen bij onderzoek naar het doek in het Nelson-Atkins Museum of Art in Kansas City.

Met het blote oog is de kleine, incomplete sprinkhaan niet te zien in het werk dat Van Gogh maakte van olijfbomen. Ze zijn er opgewonden over, in het museum. Toch is het niet zo’n wonder dat het beestje in de verf belandde, want Van Gogh werkte als zoveel schilders veel buiten en kampte dus met wat er zoal aan kwam waaien en vliegen. Hij schreef daar ook over aan zijn broer Theo. Gedacht wordt dat het beestje al dood was toen het door Van Gogh werd ‘verwerkt’, want het lijkt niet meer te hebben gesparteld. (br.hln)

Pleegzorg Vlaanderen zoekt warm nest voor 103 pubers

Die zoektocht verloopt moeizaam, omdat kandidaat-pleeggezinnen zich meestal voor iets jongere kinderen willen engageren. Toch merken ze bij Pleegzorg Vlaanderen dat ook voor pubers een pleeggezin een grote meerwaarde kan zijn in de voorbereiding op een zelfstandig leven. De meeste jongeren zoeken een plek waar ze voor lange tijd kunnen blijven, maar gezinnen kunnen ook als weekendgezin fungeren voor 12-plussers die tijdens de week in een instelling verblijven.”

Eerder deze week raakte ook bekend dat pleegjongeren binnenkort tot 25 jaar in hun pleeggezin kunnen blijven wonen. “Een ongelooflijk belangrijke beslissing”, zegt Brocatus. “Voor heel wat jongeren is het vanzelfsprekend dat ze bij hun ouders kunnen blijven wonen tot wanneer ze zich oud genoeg voelen om op eigen benen te staan. Bij pleegjongeren is dat tot nu toe niet het geval: op hun 21 jaar stopt de ondersteuning van pleegzorg en zijn ze afhankelijk van de draagkracht van hun pleeggezin. Het optrekken van de leeftijdsgrens zorgt ervoor dat ook pleegjongeren dezelfde kansen krijgen als andere jongeren en dat kunnen we alleen maar toejuichen.” (br.hln)

Gebruik jij wel de juiste borstel voor je haartype?

Krijg jij jouw wilde manen maar niet onder controle? Of misschien lijkt het wel net alsof je lokken altijd futloos naar beneden hangen. Wel, dat heeft niet alleen met je haartype te maken. Ook je haarborstel speelt een rol. En laat dat nu net makkelijk aan te passen zijn.

Er zit een wereld van verschil tussen de vele soorten borstels die er op de markt zijn. Grootte, soorten haren, het materiaal, ... het heeft allemaal een invloed op het aantal good en bad hairdays waar jij mee te kampen hebt. Maar hoe kies je nu in godsnaam de juiste borstel?

Kwaliteit

Allereerst is het belangrijk om een borstel te kopen die van goede kwaliteit is. Dat wil niet meteen zeggen dat je een fortuin moet uitgeven, maar voor een paar euro zijn ze wellicht ook niet te vinden. “Vooral de haren zijn van belang”, legt kapper Christophe Robin uit. En geloof het of niet, het neusje van de zalm in de haarborstelwereld zijn ... zwijnenharen. “Natuurlijke zwijnenharen of varkensharen lijken qua textuur erg op die van ons, ze bevatten immers dezelfde keratine-onderdelen, wat wil zeggen dat ze erg zacht zijn voor je haren en geen schade zullen aanrichten,” aldus Christophe Robin.

Maar geen enkele coupe is gelijk, en een borstel is dat dus ook niet. Benieuwd welk exemplaar jij best in huis haalt?

Afro

Wie gezegend is met een prachtige volle afro, wil die natuurlijk ook goed verzorgen. En dat doe je best met een kam met wijde tanden. Die zijn ideaal om nat of vochtig haar te ontklitten, zonder dat je haren uittrekt. Ook plastic borstels met een breed oppervlak en ver uit elkaar staande tanden zijn prima in ontwarren, en ze masseren bovendien de hoofdhuid, wat de haargroei stimuleert.

Fijn haar

Het lijkt tegenstrijdig, maar wie fijn of futloos haar heeft, is ook beter gebaat met een borstel met wijd uitstaande haren of tanden. Kies ook best borstels met een breed oppervlak, dat zorgt er namelijk voor dat de kracht evenredig verdeeld wordt tijdens het borstelen, waardoor je minder snel haren uittrekt. Bovendien is het brede silhouet ideaal om je haren gladder te maken én werkt het antistatisch. 

Dik haar

Wie een volle bos haar heeft, zoekt best naar een borstel met openingen aan de achterkant, zodat je haren niet te snel verstrikt raken. Heb je regelmatig last van pluis? Dan koop je best een mix van synthetische haren. Die zijn vaak extra sterk, zodat je je haren mooi glad kan kammen tijdens het drogen. Hallo, glans!

Krullen

Wie krullen heeft, is doorgaans niet de beste vriendjes met haarborstels. Maar ook krullen moet je af en toe ontwarren. Kies dus voor een borstel die je haren zachtjes aanpakt, zoals een kam gemaakt van varkenshaar, zonder dat je je haren kapot trekt. Ook plastic borstels met buigbare tanden zijn een prima optie. Krullen kam je trouwens het best wanneer ze droog zijn, nat haar is immers veel zwakker en zal sneller afbreken.   (br.hln)

Waarom je je telefoon elke dag een kwartiertje moet uitschakelen

Wat zou er gebeuren met je brein als je je smartphone dagelijks een kwartier uitschakelt? Ontwenningsverschijnselen? Een aanval van FOMO (fear of missing out)? Integendeel, bewijst recent onderzoek. Wie zijn telefoon 15 minuten uitschakelt, werkt aan zijn mentale stabiliteit.

Volgens een recent onderzoek raken we onze smartphone dagelijks gemiddeld 2.600 keer aan. Goed voor bijna 2,5 uur van je dag, en dan is het gebruik van je telefoon zonder hem te ontgrendelen - bijvoorbeeld om de klok te checken - niet eens meegerekend. Bij zware gebruikers loopt dat op tot bijna vier uur smartphonegebruik per dag.

Kortom, we zijn allemaal verslingerd aan het stukje technologie. En toch is het geen slecht idee om het ding dagelijks een kwartier uit te zetten. Volgens onderzoek van de Britse Psychological Society helpen de smartphoneloze minuten om je extreme emoties te temperen - zowel negatieve als positieve. Met andere woorden: je wordt er minder angstig en gestresseerd van, en ook iets minder uitgelaten en opgetogen.

Wetenschappers van de Rochester Universiteit testten dit door vrijwilligers een kwartier alleen in een ruimte te zetten, zonder digitale apparaten. Al na die korte tijd werden extreme emoties uitgebalanceerd, en het effect bleef ook lange tijd hangen. “Een kwartier per dag blijkt voldoende om het resultaat te behouden”, klinkt het. (br.hln)

Alleenstaande mama van vier ruilt leven met dat van rijk gezin: weekbudget van 3.400 euro raakt niet op

De Britse zender Channel 5 voert in het programma ‘Rich House, Poor House’ een opmerkelijk sociaal experiment uit. Een gezin dat het niet breed heeft ruilt voor een week van leven met een rijk gezin. Deze week was Claire Lee en haar gezin aan de beurt. En plots rijk zijn, blijkt niet zo gemakkelijk. Maar als rijk gezin plots arm worden, is uiteraard nog veel moeilijker.

192 euro

Claires normale weekbudget voor haar en haar vier kinderen bedraagt 170 pond (192 euro). Plots kreeg ze een veelvoud daarvan in de schoot geworpen: 3.000 pond. Ze ging samen met haar kroost duur dineren en kocht duur speelgoed voor de kinderen, maar de 3.000 pond kreeg ze niet op. Daarom kocht ze op het einde van de week nog een horloge van 500 pond voor haar oudste zoon.

Claire ging met haar moeder winkelen in de supermarkt en deze keer moesten ze niet elke euro omdraaien. Een peperduur stuk biefstuk, dure extraatjes en luxeartikelen, allemaal verdwenen ze in de winkelkar. De kinderen genoten van pianolessen, paardrijlessen en shoppingtrips. “Het maakt me gelukkig om mijn kinderen gelukkig te zien”, zegt Claire.

“Bevoorrecht”

Het gezin Alsoud van cardioloog Mahrous en kinderarts Rana maakte de omgekeerde beweging. Zij trokken in het huis van Claire in met hun vier kinderen. Zij moesten zien te overleven met een gedecimeerd budget. Hun nieuwe buurt bleek veel gevaarlijker dan de luxewijk waar ze vroeger woonden. Een buurjongen kwam hen zelfs zeggen dat ze zich best met messen bewapenden voor ze de straat op trokken. “Ik voel me bevoorrecht dat ik in mijn gezin ben opgegroeid”, vertelt dochter Zain. “Ik heb veel geluk.” (br.hln)

The Rolling Stones - Hate To See You Go

Annie beschikte over één miljoen euro. Ze gaf alles aan het goede doel

Annie Dewaele is intussen al een jaar overleden, maar in Wielsbeke zijn ze haar nog niet vergeten. Nadat zij en haar man Jan hun enige zoon Karel op 26-jarige leeftijd verloren aan lymfeklierkanker, en ze dus zonder erfgenaam kwamen te zitten, besloot het koppel hun centen te schenken aan mensen die het nodig hadden. Niet alleen na hun dood, maar ook nog toen ze nog in leven waren. Het OCMW van Wielsbeke kreeg op 20 jaar tijd meer dan 500.000 euro. Ook het Kinderkankerfonds kreeg wel eens een gulle gift toegestopt, net als de KULeuven, waar een fonds Planckaert-Dewaele, genoemd naar Annie en haar man- werd opgericht. Ook de lokale afdelingen van Ziekenzorg, de gehandicaptenvereniging De Zonne van Wielsbeke,… kregen de voorbije 20 jaar één of meerdere schenkingen.

Zuinige levensstijl

Jan werkte tijdens zijn carrière als gemeentesecretaris, Annie werkte jarenlang als verpleegster. “Jan kwam dan wel uit een begoede familie, maar het was zeker ook hun zuinige levensstijl die voor hun mooie spaarpot had gezorgd”, zegt OCMW-voorzitter Filiep Devos. Na het overlijden van haar man, schonk Annie hun centen op een gezapig tempo verder weg. In onze krant zei ze nog, op haar 90ste verjaardag twee jaar geleden, dat ze geen geld over moest houden aan het einde van haar leven.

Tot aan haar dood woonde ze nog zelfstandig thuis, tot ze ziek werd en naar het ziekenhuis werd gebracht, waar ze eind oktober 2016 overleed. Het laatste geld dat ze nog over had, werd, zoals ze in haar testament had voorzien, ook geschonken aan het goede doel. Het duurde een jaar om alle formaliteiten in orde te brengen, maar de drie goede doelen die ze had uitgekozen, mochten vandaag dan toch eindelijk haar erfenis in ontvangst nemen.

Uitzonderlijk

Het OCMW Wielsbeke kreeg nog eens 46.976 euro, het Kinderkankerfonds 27.967 euro, en het fonds in KULeuven ook nog eens 46.939 euro. “Wij zijn uiteraard enorm dankbaar voor deze schenking”, zegt professor Yves Benoit van het Kinderkankerfonds. “Heel soms krijgen we wel eens schenkingen van die omvang, maar het spreekt voor zich dat die eerder uitzonderlijk zijn. Mevrouw Annie Dewaele heeft destijds onze organisatie uitgekozen, omdat ze haar enige zoon aan kanker is verloren. Het was al héél lastig voor haar, wat moest dat wel niet zijn voor ouders met kinderen die nog zoveel jonger waren, heeft ze me nog verteld.”

“Annie heeft met haar giften meer dan één steen verlegd in de gemeente”, zegt OCMW-voorzitter Filiep Devos. “We hebben onder meer seniorenwoningen gebouwd met haar giften, en haar geld wordt ook gebruikt bij de vernieuwing van ons woonzorgcentrum. Annie wilde nooit iets in ruil voor haar schenkingen, enkel een bezoekje nu en dan. Ik ging er zo’n 3 tot 4 keer per jaar op bezoek als om ze te bedanken. Dan zorgde ze voor wat pralines en een éclairtje. Een hele fier dame was het, met een warm hart.” (br.hln)

Pieter Aspe: “Het is een schande dat mensen 10 euro moeten betalen voor de Boekenbeurs”

Successchrijver Pieter Aspe is messcherp voor Boek.be, dat de Boekenbeurs organiseert. Hij noemt het “een heel schimmige organisatie”. Aspe wijt het teruglopende aantal bezoekers van de Boekenbeurs deels aan de dure toegangsprijs. “Ik vind het een schande dat mensen tien euro inkom moeten betalen”, aldus de auteur op Radio 1 vanochtend. 

Aspe begrijpt niet waarom het toegangsgeld integraal naar Boek.be moet vloeien: “De uitgevers betalen al een fortuin om er een stand te hebben. De mensen betalen eigenlijk tien euro om een boekenwinkel binnen te gaan. Ik vind het een schande”.

Een toegangsticket voor de Boekenbeurs in de Antwerp Expo kost tien euro voor al wie ouder is dan elf jaar. Ook in boeken geïnteresseerde tieners moeten dus betalen. En aan de ingang zijn ze streng: wie bijvoorbeeld een half uur voor sluitingstijd iemand wil komen ophalen, geraakt zonder geldig ticket niet voorbij de security.

“Ik kom niet meer”

Greet Spaepen van Boek.be verweert zich in ‘De Ochtend’ op Radio 1. Ze stelt dat een groot deel van het geld naar de huur van Antwerp Expo gaat en dat de Boekenbeurs veel meer is dan een gigantische boekenwinkel. “Het is een unieke plaats waar je een overzicht hebt van alle boeken die op dit moment in de boekhandel te krijgen zijn”, aldus Spaepen. Maar Pieter Aspe zegt dat hij volgend jaar niet meer wil komen, “dan moeten de mensen van Boek.be maar zelf aan een stand zitten en signeren”.

“Héél kort door de bocht”

De kritiek van de thrillerauteur is volgens Boek.be-woordvoerder Alexis Dragonetti “héél kort door de bocht”. In een reactie zegt Dragonetti dat de auteur een complex economisch gebeuren tot iets sloganesks herleidt. Vooral Aspes uitval dat de Boekenbeurs dient “om een aantal ambtenaren bezig te houden”, schiet bij Dragonetti in het verkeerde keelgat. “Dit slaat echt nergens op.”

Niet iedereen betaalt zelf

Dragonetti wijst erop dat elke beurs inkomgeld vraagt. “Het Autosalon, Batibouw, noem maar op, altijd wordt toegangsgeld gevraagd”, aldus Dragonetti. “En wie als beursbezoeker wat creatief is, zal via een uitgeverij of een mediapartner al vlug aan een gratis ticket geraken. De 150.000 bezoekers die de Boekenbeurs gemiddeld bezoeken, betalen zeker niet allemaal voor hun ticket. Voor jongeren onder de twaalf jaar is de toegang trouwens gratis.”

Dat een auteur voor signeersessies of panelgesprekken niet betaald wordt, vindt Dragonetti normaal: “Hij krijgt de kans om met duizenden lezers in contact te komen. Dat is allemaal reclame voor zijn werk.”

Drie dagen gesloten

Dragonetti vindt verder de conclusie over de opkomst die dit jaar zou tegenvallen, voorbarig. “Er zijn nog vier dagen te gaan, waaronder enkele waarop veel scholen op bezoek komen en een weekend dat meestal ook veel mensen lokt.” De Boekenbeurs is nu drie dagen dicht en gaat donderdag weer open.  (br.hln)