Archief

J.K. Rowling onthult emotioneel verhaal achter de creatie van Potterpersonage ‘Professor Stronk’

Voor J.K. Rowling (52) begon te schrijven, maakt ze eerst een schets van de belangrijkste personages. Professor Pomona Stronk (‘Professor Sprout’ in het Engels), de leidster van afdeling Huffelpuf, heeft een speciaal plekje in haar hart, want tijdens de nacht waarin ze haar tekende, stierf haar moeder.

30 december 1990

“Ik heb deze schets getekend op 30 december 1990”, vertelt Rowling in de nieuwe BBC-documentaire over Harry Potter. “Ik bleef toen bij een vriend slapen. Ik was al zes maanden aan Harry Potter aan het schrijven en ik bleef op terwijl iedereen al gaan slapen was. Terwijl ik die tekening aan het maken was, is mijn moeder gestorven, 400 kilometer verderop. De volgende dag kreeg ik een telefoontje met het nieuws dat ze gestorven was.”

Rowlings moeder Anne stierf op 45-jarige leeftijd na een tien jaar lange strijd tegen multiple sclerosis. Ze heeft nooit het succes van haar dochter meegemaakt. Rowlings vermogen wordt geschat op meer dan 800 miljoen euro. Haar boeken zijn vertaald in 78 talen.

Tentoonstelling

De tentoonstelling in de British Library ‘A History of Magic’ is vrijdag gestart en er gingen al 30.000 tickets over de toonbank, een record. Tot 28 februari zijn er honderden Harry Potterartefacten te bewonderen. Volgende week zaterdag (28 oktober) zendt BBC de langverwachte documentaire over J.K. Rowling uit. (br.hln)

Rock ’n roll-legende Fats Domino overleden

De Amerikaanse rock-’n-roll-legende Fats Domino is op 89-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn dochter aan TMZ.com gemeld. De pianist en zanger overleed in New Orleans, omringd door zijn vrienden en familie.

Fats Domino, geboren als Antoine Dominique Domino, was in de jaren vijftig en zestig ongekend populair, niet alleen in de Verenigde Staten. Zijn carrière was hij in 1949 begonnen. Een van zijn vroege albums heette ‘The Fat Man’, wat voor altijd zijn bijnaam zou blijven. In de jaren die volgden verkocht hij miljoenen platen. Hij had wereldwijde hits met onder meer de nummers ‘Ain’t That a Shame’, ‘Whole Lotta Loving’ en zijn grootste succes: ‘Blueberry Hill’.

Zijn zangsuccessen bezorgden hem ook filmrollen. Zo was hij onder meer te zien in ‘Shake, Rattle & Rock!’ en ‘The Girl Can’t Help It’.

Hij heeft meer dan 65 miljoen albums verkocht en kreeg in 1987 een Grammy voor zijn hele carrière. In 1986 belandde hij in de prestigieuze Rock & Roll Hall of Fame. (br.hln)

Rood voor zelfvertrouwen, geel voor een goed humeur: hoe kleuren ons beïnvloeden

Voor een belangrijke meeting trek je best die rode vest aan, een herfstdipje bestrijd je met een gele trui en ontstressen doe je met een blauwe blouse. Kleuren hebben een invloed op hoe we ons voelen, en ja, dat geldt dus ook voor de inhoud van je kleerkast.

Kleuren, ze lijken zo onschuldig. Maar de ene kleur is de andere niet. Vaak zijn ze immers beladen met culturele betekenissen en associaties.  De kleur van een logo, bedrijf of merk wordt dan ook nooit lukraak gekozen. Dus waarom zouden wij dan zomaar om het even wat uit de kast trekken? Door de juiste kleur te dragen, kan je immers een heel ander beeld van jezelf de wereld insturen.

ROOD = zelfvertrouwen

Het knalt van het straatbeeld af, staat iedereen en je valt meteen op: rood is dé kleur van dit seizoen. Bovendien straal je als ‘lady in red’ zelfverzekerdheid, mannelijkheid, energie en passie uit. Ideaal als je straks je mannetje moet staan in een belangrijke presentatie of vergadering. 

GROEN = zakelijk

Het is geen toeval dat de muren van pakweg ieder klaslokaal waar je ooit gezeten hebt, in een groene tint geverfd waren. Groen straalt rust uit, maar ook gezag. Het is een harmonieuze kleur die vrede en balans zou brengen. Wie door het leven wil als een stoïcijnse zakenvrouw, trekt dus best iets groens uit de kast.

BLAUW = rust

Blauwe tinten doen ons denken aan lucht en water, iets waar we automatisch rustig van worden. Maar daarnaast associëren velen de kleur ook met betrouwbaarheid en autoriteit. Dat maakt het tot de ideale keuze voor een sollicitatiegesprek, een diner met je schoonouders of een presentatie op het werk.

GEEL = goed humeur

De meest positieve kleur is en blijft geel. Het is een warme kleur die ons doet terugdenken aan de lente en het licht van de zon. Wie geel draagt, oogt dan ook niet alleen vriendelijker, maar zou zich zelf ook gelukkiger voelen. Bovendien activeert de kleur onze hersenen, wat ons creatiever én productiever zou maken. Bye bye, herfstdip.

ROZE = sympathiek

Millennial pink is niet voor niets de populairste kleur van het moment. De kleur wordt al eeuwenlang geassocieerd met vrouwelijke onschuld en zachtheid. Wie graag benaderbaar en vriendelijk wil overkomen, kan dus niet verkeerd gaan met een wollige, roze trui.  (br.hln)

Uitgehongerde beren in veel te kleine kooien moeten toekijken hoe mensen zitten te eten op restaurant

Ze zitten opgesloten in veel te kleine kooien, zijn uitgehongerd en moeten toeristen vermaken. Dat is het trieste lot van tientallen bruine beren in Armenië. De arme dieren moeten toezien hoe mensen schaamteloos zitten te lunchen in een naburig restaurant. De Britse dierenrechtenorganisatie ‘International Animal Rescue’ klaagt de praktijk aan en wil de beren elders een beter leven geven.

Het is een eeuwenoude traditie in Armenië om beren te houden. Het is in het land dus niet ongebruikelijk om op restaurant, in een winkelcentrum of zelfs aan een busstation een bruine beer in een kooi te spotten. Vaak worden ze als jong gevangen en brengen ze de rest van hun leven op deze manier door om toeristen te entertainen.

‘International Animal Rescue’ (IAR) heeft nu een grote actie op het getouw gezet om de beren te bevrijden uit hun kooien. “Het is verbijsterend om vast te stellen hoe deze beren moeten leven”, verklaarde  Alan Knight van IAR. “Ze zitten al jaren in deze vuile en stinkende kooien en moeten overleven op basis van wat etensrestjes. Uit verveling bonken ze met hun hoofd tegen de stalen stangen van hun kooi. Het maakt me ziek.”

De Armeense regering heeft haar steun toegezegd aan de reddingsactie van de dierenrechtenorganisatie. Ze hopen om 80 beren een beter leven te geven. Deze operatie kost 4.000 euro per beer. Het is de bedoeling dat de dieren opnieuw in het wild worden uitgezet. IAR bouwt eveneens een beschermd toevluchtsoord voor de beren die niet meer in het wild kunnen overleven. (br.hln)

Kroonprinses Elisabeth is jarig: zo spendeert een 16-jarige royal haar vrije tijd

Prinses Elisabeth, die vandaag 16 jaar wordt, doet aan diepzeeduiken en kookt graag. Dat meldt het paleis in een aangepaste biografie van de kroonprinses.

Het oudste kind van koning Filip en koningin Mathilde is sinds 21 juli 2013, de dag dat haar vader de troon besteeg, de troonopvolgster. Ze gaat naar school in het Sint-Jan-Berchmanscollege in Brussel, waar ze les krijgt in het Nederlands. Ze spreekt ook Frans en Engels en volgt Duitse taalles. Ook haar vader is de drie landstalen machtig.

Naar aanleiding van haar verjaardag vandaag heeft het paleis de biografie van de prinses op de website monarchie.be aangepast. De meeste informatie was al gekend, maar er zitten ook nieuwe elementen in. Zo blijkt dat de prinses erg sportief is en graag in de keuken staat. “Thuis houdt ze van koken en ontdekt ze graag nieuwe recepten”, klinkt het.

Hiken

En nog: “Elisabeth is erg sportief. Ze gaat regelmatig skiën, speelt tennis, zeilt en doet aan diepzeeduiken. Ze is graag in de natuur en gaat graag ‘hiken’. Ze spreekt ook regelmatig af met haar vrienden”, zo luidt het nu op de site van het paleis.

Ze volgt ook pianoles en houdt van verschillende muziekgenres. Ze leest graag boeken en laat zich hierdoor ook inspireren. Buiten haar schooluren zet ze zich als vrijwilliger in voor naschoolse begeleiding aan kinderen met leerproblemen. Ze heeft al meegeholpen in een zorginstelling voor ouderen, in de daklozenwerking en heeft zich al ingezet voor mensen met een beperking.

Vandaag wordt haar verjaardag gevierd in privésfeer, aldus het paleis. Mama Mathilde moet vanavond nog vertrekken naar Bangkok, waar ze morgen aanwezig is op de crematieceremonie van de overleden koning Bhumibol.  (br.hln)

Machinist raapt gewonde zwaan van het spoor

Een machinist met een hart van goud heeft in Nederland zijn trein vertraging doen oplopen om een gewonde jonge zwaan van de rails te rapen. Het dier lag op het traject Enschede-Zwolle, in het noordoosten van het land, op de sporen. De man stopte zijn treinstel om de zwaan mee te nemen naar Zwolle, de eindbestemming van de trein.

Met de gewonde vogel aan boord, reed de machinist verder. Intussen belde hij de dierenambulance, om ervoor te zorgen dat er een ambulance klaar zou staan voor de gewonde zwaan bij aankomst in Zwolle. Die stond daarop klaar om het dier op te vangen. “De zwaan heeft waarschijnlijk een aanrijding gehad met een treinstel”, zegt de dierenambulance op Facebook. ”“De jonge zwaan heeft verwondingen aan zijn buik en aan zijn poot.” (br.hln)

Zondag gaat wintertijd in. Voor de laatste keer?

Aanstaande zondag gaat om klokslag 3 uur weer de wintertijd in België in. Dan draaien we de klok een uur achteruit, zodat we weer uitkomen op onze standaardtijd GMT+1 (ofwel de wereldtijd plus een uur).

Als het aan een groep Europarlementsleden ligt, is dat mogelijk een van de laatste keren. De afwisseling tussen zomer- en wintertijd heeft volgens de Europarlementsleden, uit alle acht fracties van het parlement, veel meer nadelen dan voordelen. Vooral het energiebesparende effect van de zomertijd zou achterhaald zijn. De maatschappelijke kosten als gevolg van het verzetten van de klok raamt de Duitse hoogleraar Till Roenneberg, die al veertig jaar de invloed van de klok op het bioritme van mensen bestudeert, voor Duitsland alleen al op 60 miljard euro per jaar, weet RTL Nieuws.

Als de resolutie in december wordt aangenomen, betekent dat echter niet dat de zomertijd meteen wordt afgeschaft. Eerst komt de Europese Commissie aan zet en daarna is het aan de verschillende lidstaten om het plan al dan niet goed te keuren. Als een meerderheid van de EU-landen ook voorstander blijkt van afschaffing, dan is de zomertijd verleden tijd en zullen we het hele jaar door gebruik maken van de wintertijd ofwel de standaardtijd. (br.hln)

Sarah Bettens -  I'm Okay

Klik op de foto om haar te beluisteren

“Waarom wil ik geen seks met de man waar ik van hou?”

“Ik heb lang gedacht dat ik biseksueel was,” steekt Stacey van wal. “Ik heb even weinig interesse in mannen als in vrouwen.” Jarenlang was ze onzeker over haar geaardheid, had ze geen flauw idee waarom ze nooit zin had in seks, zelfs niet met haar man. Totdat haar dokter haar de waarheid vertelde: ze was aseksueel. 

Zo’n 1 tot 3 procent van de bevolking is aseksueel, wat betekent dat ze zich niet seksueel aangetrokken voelen tot anderen. “Ik heb lang gedacht dat ik gewoon een mentale stoornis had,” vertelt Stacey tijdens een interview met BBC. “Ik dacht dat het abnormaal was dat ik nooit zin had in seks. Vriendinnen vertelden over hun liefjes of één of andere celebrity waar ze wel eens de lakens mee zouden willen delen, terwijl ik nog nooit op die manier in iemand geïnteresseerd was.”

“Waarom wil ik niet met hem vrijen?”

“Aseksualiteit bestaat in verschillende gradaties,” legt Stacey uit. “Hoewel ik me nooit seksueel aangetrokken zal voelen tot iemand, heb ik wél romantische gevoelens. Ik leerde mijn vriend - ondertussen mijn man - kennen toen ik 19 jaar oud was. Toen had ik nog geen flauw benul wat aseksualiteit was, dus ik dacht gewoon dat er iets mis was met mij. Ik weet nog dat ik dacht: ik zie deze man doodgraag, en als hij me vraagt om te trouwen zeg ik absoluut ja. Ik wil de rest van mijn leven met hem doorbrengen, dus waarom wil ik niet met hem vrijen? Dat is toch gek?”

“Mijn man en ik hebben samen heel wat doorgemaakt. Hij heeft mij altijd gesteund. ‘Ik zie je graag, ik wacht op jou zo lang als nodig is. Zelfs al gebeurt het nooit,’ zo stelde hij me gerust. Maar ik lag in de knoop met mezelf. Ik had steeds dezelfde nachtmerrie, dat mijn man me zou verlaten voor iemand anders die wél seks met hem wou, en dus ging ik op het internet op zoek naar medische redenen die een laag libido zouden kunnen veroorzaken,” vertelt Stacey openhartig. “Dat was niet bijster slim. Er waren heel wat mogelijke oorzaken, maar die ene die mijn aandacht trok was: een hersentumor. Ik dacht meteen dat ik ging sterven, en dus ging ik naar de dokter.

“Ga ik dood?”

“Ik weet nog dat ik in paniek vroeg: ‘Is het ernstig? Ga ik dood?’, terwijl zij zei: ‘Rustig maar, je bent waarschijnlijk gewoon aseksueel.’ Ik viel uit de lucht, daar had ik nog nooit van gehoord. Maar mijn dokter gaf me alle informatie, en verwees me door naar enkele websites. Het was alsof ik eindelijk gelijkgestemden gevonden had, geweldig was dat. Pas toen begon ik me beter in mijn vel te voelen, totdat ik op een punt kwam dat ik er eindelijk met mijn man over kon praten. 

Aseksualiteit is een soort van spectrum, en ik weet dat er heel wat mensen zijn die speciaal voor hun partner wél seksueel actief zijn, maar bij mij lukt dat niet. Iedere keer dat we het proberen, is het alsof mijn hele lichaam protesteert. Mijn man gaat er trouwens fantastisch mee om. Hij had het natuurlijk al wel zo’n beetje verwacht, maar dat maakt het voor hem niet minder moeilijk natuurlijk. Gelukkig is hij ontzettend begripvol. Ik ben stiekem ook wel trots op mijn aseksualiteit, en ik vind het prima om erover te praten. Op die manier hoop ik meer bewustzijn en begrip in het leven te roepen. Als ik op mijn achttiende had geweten wat ik nu weet, was ik een stuk gelukkiger door het leven gegaan.′ (br.hln)

JULES KNOCKAERT (75) RAAKTE ZWAARGEWOND BIJ OVERVAL BENDE VAN NIJVEL

Jules Knockaert, intussen 75, stond 34 jaar geleden in de Colruyt van Halle oog in oog met gangsters die later de naam ‘Bende van Nijvel’ kregen. Zelf belandde hij een week in het ziekenhuis, terwijl zijn vriend Walter Verstappen koelbloedig werd afgemaakt. Hij probeerde na de overval een nieuw leven te beginnen aan de zee.

“De afgelopen jaren heb ik zo dikwijls over nieuwe pistes gehoord en gelezen, maar die draaiden nooit op veel uit”, vertelt Knockaert.

”Wat mij vooral interesseert is wie de opdrachtgevers waren. ‘De Reus’ waarvan nu sprake is, was misschien een uitvoerder. Maar zo waren er veel. Ik kan niet aannemen dat het alleenstaande feiten waren. Wat erachter zat is de grote vraag.” Net als bijna elke andere burger heeft hij altijd het gevoel gehad dat de zaak van bovenaf afgedekt wordt.


”Ik heb ook mijn twijfels over die C.B.”, klinkt het.


”Advocaat Vermassen komt op de proppen met zijn uitspraken, en dan plots komt die man van Aalst boven water. Nu pas, terwijl zijn foto wel al sinds 1999 in het dossier zou zitten. In ieder geval hoop ik wel dat ze het juist hebben. Ooit heb ik met Tony van Parys, voorzitter van de bendecommissie, gesproken. Ik zei hem dat hij weet waar ze moeten zoeken, maar dat ze niet mogen. Het enige antwoord dat ik kreeg was dat hij mij het parlement is ging laten zien. Paul Vanden Boeynants was tijdens die jaren de sterke man. Hij werd ontvoerd door Patrick Haemers. Zijn bril en hoorapparaat was hij verloren tijdens de ontvoering, maar toch heeft hij daar alles perfect gezien en gehoord en als hij stierf was zijn hele archief per ongeluk in vlammen opgegaan. Haemers hebben ze gevonden in Brazilië, maar C.B. woont bij wijze van spreke naast de rijkswacht en vonden ze niet. Patrick was overigens nog zo vriendelijk voor de rest om zich op te hangen in zijn cel. Voor mij zijn het allemaal te veel toevalligheden.”

Overval Colruyt

Knockaert draagt die gewelddadige overval van 3 maart 1983 in Halle nog altijd met zich mee.

Drie mannen overvielen het filiaal, waarvan één persoon 1,85 meter groot zou zijn. “Ik was in die periode verkoopdirecteur voor de regio Brussel”, zegt Knockaert. “Ik was net naar de opening van een filiaal in Anderlecht geweest. Ik zat nog niet neer toen een grote man het kantoor binnenstormde. Ik kreeg klappen op mijn hoofd en hand met een soort biljartstok. Een andere bediende was onder het bureau gekropen. Walter Verstappen moest mee naar een ander kantoor om de kluis te openen, onder bedreiging van een vuurwapen.” Een reistas werd gevuld met geld, waarna de dader de man door de nek schoot. Hij overleed later in het ziekenhuis. “Zelf lag ik een week in het ziekenhuis, met vijftien hechtingen, een hersenschudding en een gebroken hand, maar voor hetzelfde geld kon ik het niet meer navertellen”.

“Geen slachtofferhulp”

Het is een open wonde die vers in het geheugen blijft. “Slachtofferhulp bestond nog niet. Daardoor heb ik ook mijn ontslag gegeven en heb ik geprobeerd een nieuw leven te beginnen aan de zee, met vallen en opstaan. Zaken die ik vroeger belangrijk vond, waren van geen tel meer. Pas in ’97 heb ik er voor het eerst echt met iemand over gesproken. Ik ben het onderzoek wel blijven volgen en ging naar de jaarlijkse bijenkomsten, maar voor mij was dat verloren tijd en geld. Zo lang er geen antwoorden zijn, kan ik die bladzijde niet omdraaien. Ik ben niet de man die ik vroeger was, en een tweede keer carrière maken is mij ook niet gelukt.”  (br.hln)