Archief

Actrice Nora Tilley (67) overleden na strijd tegen ALS

Nora Tilley (67), bekend van rollen in onder meer ‘De Collega’s’, ‘Wittekerke’ en ‘Thuis’, is gisteren overleden. De Vlaamse actrice leed aan de ongeneeslijke spierziekte Amyotrofische Laterale Sclerose (ALS) en had al bij haar diagnose om euthanasie gevraagd. “Nora had haar grenzen al een paar keer verlegd, maar toen na het gebruik van armen en benen ook haar stem wegviel, nam ze het voor haar onvermijdelijke besluit”, laat de familie weten. Ze overleed thuis in Putte.

Tilley kreeg vorig jaar te horen dat ze aan ALS leed. Tijdens de opnames van een promofilm voor ‘De Collega’s 2.0’ wilden haar benen plots niet meer mee. ”‘t Zal zeker mijn mismeesterde knie of mijn slechte rug zijn’, dacht ik toen nog”, vertelde ze in augustus 2018 in Het Laatste Nieuws. “Uiteindelijk ben ik in het Universitair Ziekenhuis in Leuven terechtgekomen, waar ik een hele uitleg kreeg die zeer wetenschappelijk klonk en waar ik weinig van begreep. ‘Als het die diagnose wordt, bestaat er geen remedie’, klonk het. Bij ALS (Amyotrofische Laterale Sclerose) haperen de motorische zenuwcellen die de spieren aansturen. Uiteindelijk worden ook de ademhalingsspieren aangetast, met de dood als gevolg.” Op 20 april 2018 werd de vreselijke diagnose bevestigd: Tilley leed wel degelijk aan ALS.

De actrice bleef echter niet bij de pakken neerzitten. “De enige keuze die ik kon maken, heb ik gemaakt. Ik koos ervoor van de tijd die me rest het beste te maken en dat lukt. Ik word omringd door zoveel warmte, dat had ik nooit durven te verwachten. Het zorgt zelfs voor een sneeuwbaleffect: wat mij overkomt, haalt het beste in de anderen boven. Ik kom veel dichter bij een aantal mensen, er zijn er veel waar ik continu op kan rekenen. Ik krijg niks dan positieve vibes. Mijn man Jean-Pierre is mijn rots. Hij heeft ook nu gezegd: ‘Dit doen wij samen’. Dat is een groot geluk voor mij.”

“Ik geniet van mijn vier gasten, de kleinkinderen. Ze zijn tussen de 7 en de 13 jaar en ze staan altijd klaar om me een handje te geven zodat ik steun heb. Ik laat me door iedereen verwennen, al vond ik het omgekeerd veel plezanter. Ik maak nog alleen plannen voor de heel nabije toekomst.” Tilley besliste ook al bij haar diagnose om alles in orde te brengen voor euthanasie. Ze heeft er het beste van gemaakt, tot het einde toe dat ze zelf regisseerde. “Ik ben mezelf gebleven. De ziekte heeft niet gewonnen. Ik heb gewonnen!”

De Collega’s

Nora maakte haar tv-debuut in de jeugdserie ‘Magister Maesius’ maar werd vooral bekend als de knappe secretaresse Carolien Van Kersebeke in ’De Collega’s’. Ze speelde mee in ‘Het Pleintje’, ‘Thuis’, ‘Wittekerke’, en ’Familie’ en kreeg ontelbare gastrollen in ‘Aspe’, ‘Niet voor Publikatie,’ ’Sedes en Belli’, ‘F.C. De Kampioenen’, ‘Hof van Assisen’ en de ’Wet volgens Milo’. Ze was verbonden aan het Mechels Miniatuurtheater, het Raamtheater en Theater aan de Stroom en acteerde in verscheidene films.

Haar laatste rol was een verschijning in ‘De Collega’s 2.0’, van regisseur Jan Verheyen. “Er was nog geen vuiltje aan de lucht toen Jan Verheyen me contacteerde voor de nieuwe film van ‘De Collega’s’. Toen ik daarna hoorde dat ik ALS had, wou ik afhaken. Jan was omvergeblazen door het nieuws maar vroeg me toch om nog eens over die rol na te denken. Ik heb hem na een week opgebeld en gezegd dat hij op me kon rekenen. Uiteindelijk is die laatste opnamedag op 12 juni nog heel plezant geworden. Toen mijn werk erop zat, nam ik afscheid van de ploeg. ‘Dit was de laatste draaidag van Nora’, zei Jan en toen pas besefte hij wat die woorden inhielden. Het kwam als een mokerslag binnen bij mij en bij iedereen. Ik had me de hele dag goed gehouden, maar toen vloeiden er traantjes, ook bij een paar anderen. Toch ben ik blij dat ik dat nog heb kunnen doen. Ik zie die rol nu als mijn afscheid van het scherm, en dat zit in feite juist. Zo eindigt het waar het begonnen is: met ‘De Collega’s’.”

Gezicht ALS-liga

Nora Tilley heeft er nooit een geheim van gemaakt dat ze dodelijk ziek was, meer nog: ze is het gezicht geworden van de ALS-Liga, de patiëntenorganisatie die wetenschappelijk onderzoek ondersteunt en gratis hulpmiddelen ter beschikking stelt, zoals de gesofisticeerde rolstoel waarmee Nora zich verplaatste. Ze was ook heel verontwaardigd dat wie een handicap krijgt na zijn 65 jaar, geen recht heeft op vele tegemoetkomingen. “Ons huis moet verbouwd worden, want ik geraak de trap niet meer op”, vertelde Tilley. “Beneden moeten een badkamer en een slaapkamer komen, en de deuropeningen moeten verbreed worden voor een rolstoel. Een dure zaak waarvoor de overheid een tussenkomst voorziet, maar ik kom niet in aanmerking. Ik ben 66 jaar en één jaar te oud voor een premie. Een schande - dit is discriminatie op basis van leeftijd.”

De uitvaartdienst zal op zaterdag 29 juni in besloten kring plaatsvinden. Nora laat haar echtgenoot Jean-Pierre, kinderen Kim, Jan en Soraya en vier kleinkinderen achter. En vele, vele vrienden. (br.hln)

Prins Charles riddert Ralph Lauren

Een bijzonder moment voor Ralph Lauren. De Amerikaanse modeontwerper werd door prins Charles onderscheiden tijdens een besloten ceremonie op Buckingham Palace. Lauren werd benoemd tot Ere Ridder in de Orde van het Britse Rijk, een van de hoogste onderscheidingen die uitgereikt wordt door het koningshuis.

De 79-jarige Lauren kreeg de eretitel vanwege de bijdrage die hij aan de modewereld heeft geleverd en is daarmee de eerste Amerikaanse ontwerper die een dergelijke onderscheiding krijgt. Hij kreeg uit handen van prins Charles de bijbehorende versierselen, geschonken door koningin Elizabeth, in bijzijn van zijn vrouw Ricky, zoon David, schoondochter Lauren, dochter Dylan en schoonzoon Paul.

Ralph liet in een statement weten ‘zeer vereerd’ te zijn. “Ik ben altijd geïnspireerd geweest door de geschiedenis, tradities en cultuur van Groot-Brittannië en de historische relatie die onze twee landen delen. Dit is van de meest bijzondere momenten in mijn 50-jarige loopbaan.”

De Britse royals zijn al jarenlang fan van het beroemde Amerikaanse modehuis. Prinses Diana was de eerste die kleding van het merk droeg en tegenwoordig worden ook Kate en Meghan in outfits van Lauren gespot. (br.hln)

Gebiologeerd: waarom we spierpijn hebben na het sporten

Gaan zitten is pittig pijnlijk de eerste dagen na een intensieve work-out. Vanwaar komt deze spierpijn in hemelsnaam? En waarom lijkt het de tweede dag nog erger? Maar belangrijker, wat kan je ertegen doen? Geen nood. Wij weten raad.

Spierpijn onder de loep

Er zijn twee soorten spierpijn. Ten eerste is er de snelle spierpijn die je direct na het sporten voelt. Melkzuur en andere stoffen die zich ophopen in je spieren zijn de oorzaak. Je kan deze pijn al gauw verlichten met wat stretchoefeningen.

Ten tweede heb je de late spierpijn die een à twee dagen na het sporten opduikt. Deze pijn wordt veroorzaakt doordat je tijdens je work-out microscopisch kleine scheurtjes in je spierweefsel maakt. Na het trainen begint je lichaam deze scheurtjes te repareren en stroomt er meer bloed door je spieren om de genezing te versnellen. Dit proces is 48 uur na de training op zijn hoogtepunt, wat verklaart waarom de spierpijn de tweede dag meestal erger is.

Het nut

Dit hele proces is noodzakelijk om je spieren sterker te maken. Het herstel verbetert namelijk de samenwerking tussen de verschillende spiervezels. Toch neemt het aantal spiervezels niet toe zoals velen denken, dat aantal is genetisch bepaald, maar de vezels worden wél dikker. Ook vormen er zich meer haarvaatjes rond de spier tijdens het herstel. Daardoor is er een betere uitwisseling van de stoffen en zal de spier de volgende keer een langere en intensievere training aankunnen.

Waarom heb jij meer spierpijn dan een ander?

De mate van je spierpijn is afhankelijk van drie factoren. Ten eerste speelt de trainingsfrequentie een rol. In het begin dat je traint of als je onregelmatig traint zal de spierpijn erger zijn dan als je regelmatig sport. Dan wennen je spieren aan de inspanning en zullen ze minder snel beschadigd raken.

Een tweede factor is het soort training. Bepaalde oefeningen bezorgen je meer spierpijn dan andere. Bij excentrische spieroefeningen ontstaan er meer scheurtjes in je spierweefsel. Dit doordat je bij deze beweging de spier verlengt terwijl hij samentrekt. Een voorbeeld hiervan is de neerwaartse beweging als je je biceps traint. Concentrische bewegingen daarentegen zullen je minder spierpijn bezorgen. Een voorbeeld hiervan is de opwaartse beweging bij het trainen van je biceps. Je maakt de spier korter terwijl je hem opspant.

Ten slotte spelen ook je hormonen een rol. Het hormoon oestrogeen draagt bij aan de bescherming van je spieren. Vrouwen in vruchtbare jaren hebben veel hogere oestrogeenwaarden dan mannen. Daardoor zullen zij minder last van spierpijn hebben na vergelijkbare oefeningen.

Verlicht de pijn

Eerste belangrijke tip: warm op. Als je tien minuten opwarmt, versoepel je je spieren en nemen ze ook meer zuurstof op. Doe bijvoorbeeld wat jumping jacks, rekoefeningen of ga touwspringen.

Maar ook afkoelen na het sporten is van belang. Je lichaam moet de tijd krijgen om weer over te schakelen naar een rusttoestand. Ga dus nog even stretchen, of wandelen op steps. Als je dit absoluut niet doet, heb je meer kans op een spierscheur.

Wat je best niet doet na een intensieve work-out is je in de zetel ploffen en uren Netflixen. Je zal minder spierpijn hebben als je na het trainen in beweging blijft door wat te wandelen, fietsen of zwemmen.

Heb je erg veel spierpijn? Dan kan ijs helpen. Onder elitesporters is het populair om een bad te nemen met ijskoud water en ijsblokken. De koude zou pijnlijke gezwollen spieren ontzwellen en de pijn verzachten. Uiteraard is dit nogal extreem. Maar je kan wel een coldpack tegen je pijnlijke spieren leggen om de pijn te verminderen. Toch is het niet zo dat die koude het herstelproces stimuleert.

Je kan beter een lekker warm bad nemen. Dit blijkt de beste oplossing voor spierpijn. Het verzacht de pijn, behoudt de kracht van de spieren en houdt je spieren, bindweefsel en pezen soepel. Hier bovenop verhoogt de warmte ook de stofwisseling en de bloeddoorstroming van je spieren, wat het herstelproces zal versnellen.

Blijft de spierpijn heel pijnlijk aanhouden? Dan is een bezoek aan de dokter aan te raden.   (br.hln)

Getest en goedgekeurd: tips tegen schurende billen

Vandaag kunnen we eindelijk profiteren van fantastische zomerweer. Al gaat dat jammer genoeg gepaard met een neveneffect: dijen die tegen elkaar schuren, wat soms vervelend en erg pijnlijk kan zijn. Wij testten alvast 3 methodes uit die echt werken tegen dit zomerse ongemak. Beloofd.

Wij zijn gezegend met een paar gezette billen, en dan hebben we het helaas pindakaas niet over stelten à la Beyoncé of Kim Kardashian. De hogere temperaturen zijn dus welgekomen, maar veroorzaken ook schuurplekken op onze dijen. Die ontstaan door de wrijving in combinatie met zweet, waardoor je zelfs kleine schaafwonden kan krijgen.

Deodorant

Hoe kunnen we zweet het best bestrijden? Juist ja, met deodorant. Een korte speurtocht op Google leert ons dat we het best een rollervariant met een formule van antitransparant kunnen gebruiken. Wij kozen voor eentje van Dove, en eerlijk waar: het werkt. Je neemt het best wel een klein exemplaar mee voor onderweg, want na een tijdje begin je gegarandeerd toch te zweten en kan je de deo nog een keertje bovenhalen.

Droogshampoo

Ook handig is droogshampoo. In eerste instantie stonden we wat twijfelachtig tegenover deze lifehack, want zou droogshampoo na een tijdje niet beginnen afbrokkelen waardoor de irritatie nog veel erger wordt? Om op veilig te spelen, haalden we een doorzichtige variant van L’Oréal uit onze kast. Die zorgde raar maar waar voor een verfrissend gevoel en beschermde onze billen een hele tijd tegen die vervelende wrijving. Na 4 uur was het effect wel uitgewerkt, dus wie een hele dag op de baan is, houdt het best een bus bij de hand. 

Smoovall

Dan bestaat er nog zoiets als Smoovall, een spray die belooft om je 4 uur lang te beschermen tegen schuurplekken. Het product is alleszins zéér eenvoudig te gebruiken. Het enige wat je hoeft te doen is goed schudden met het busje, Smoovall op je huid sprayen en 20 à 30 seconden wachten. En inderdaad, het moet gezegd: dit is goed spul. Sinds ik Smoovall gebruik, heb ik geen pijnlijke schuurplekken meer gehad. Bovendien is het product onzichtbaar en ruikt het heerlijk fris. Het enige nadeel? Als je tussendoor moet bijsprayen, moet je écht wel een toilet opzoeken. In het openbaar met een busje tussen je benen staan spuiten is op z’n zachtst gezegd niet bijzonder elegant. (br.hln)

Bijna 20% van de bevolking is hoogsensitief, wat is dat juist?

Deze week vertelde Hanne Troonbeeckx (40) in Primo nog dat ze hoogsensitief is en daar is ze niet alleen in. Naar schatting zou maar liefst 15 tot 20% van de bevolking hooggevoelig zijn. Alles op een rijtje wat je erover moeten weten.

Voor hoogsensitiviteit is niet slechts één beschrijving te geven, omdat het bij iedereen anders is. Sommige HSP’s (Hoog Sensitief Personen) raken uitgeput van veel geluid en licht, zoals Troonbeeckx die in haar kindertijd al liever op de wc ging zitten tijdens de pauze dan op de drukke speelplaats te vertoeven. Anderen zijn dan weer erg empathisch en ervaren emoties van anderen net zo sterk als die van henzelf. Bijna alle hoogsensitieve mensen hebben meer behoefte om alleen te zijn om zo tot rust te komen. 

Hoewel de wetenschap lang zijn neus ophield voor hoogsensiviteit, zijn er ondertussen voldoende studies waaruit blijkt dat de hersenen van hoogsensitieve mensen anders werken en dat het dus wel degelijk een bestaand fenomeen is. Een voorbeeld daarvan is de studie van de Belgische klinisch psycholoog Elke van Hoof van de Vrije Universiteit Brussel uit 2015. Zij vergeleek toen MRI-scans van ruim 1.500 volwassenen en zag dat de meesten van ons een filter hebben in het informatieverwerkingssysteem. Informatie die we op dat moment niet nodig hebben, filteren we weg. Mensen met hooggevoeligheid kunnen dat niet. Bij hen komen veel prikkels tegelijk binnen. Ook bij het uitvoeren van een opdracht zijn bij hooggevoeligen meer hersengebieden tegelijk actief. “Daardoor vindt er een diepere verwerking plaats”, concludeerde Van Hoof op basis van haar studie toen, waarmee ze bedoelde dat hoogsensitieve mensen lang op een vraagstuk kauwen, het van alle kanten belichten. Negatief gezegd: dat ze dingen te complex maken, te veel piekeren. In vergelijkbare MRI-studies zagen andere onderzoekers dat hoogsensitieve mensen sneller en beter subtiele verschillen opmerken tussen twee plaatjes die op het eerste gezicht hetzelfde lijken. En in rust blijkt het brein van hooggevoelige mensen actiever. 

Hoe weet je of je hoogsensitief bent?

Aangezien iedereen natuurlijk gevoelig is voor zijn omgeving, is het vaak moeilijk vast te stellen of iemand echt hoogsensitief is of niet. Wat je kunt even goed snel schrikken, niet tegen luide geluiden kunnen, maar daarom nog niet hooggevoelig zijn. Momenteel wordt de “diagnose” nog steeds gesteld aan de hand van een vragenlijst die ontwikkeld is door de Amerikaanse psychologe Elaine Aron. Volgens hem ben je ofwel hooggevoelig of niet, maar daar zijn de meeste andere experts ondertussen van terug gekomen. Toch blijft het moeilijk te bepalen vanaf wanneer iemand net hoogsensitief is en wanneer niet. 

In haar nieuwste boek ‘The Handbook for Highly Sensitive People’ geeft psychotherapeut Mel Collins enkele tips om op een goede manier om te gaan met hoogsensitiviteit.

“Stel je toch niet zo aan”

“Stel je toch niet zo aan”. De kans is groot dat kinderen met HSP dit zinnetje regelmatig gehoord hebben. Het gevolg: ze lopen vaak rond met het gevoel ‘niet goed genoeg’ te zijn.

Tip van Collins: Probeer jezelf niet te veel te vergelijken met anderen. En al zeker niet met mensen die niet hoogsensitief zijn. Iedereen zit anders in elkaar, en daar mag je gerust trots op zijn. Jezelf elke dag trakteren op een compliment of bemoedigend zinnetje zou al veel helpen, stelt Collins. In plaats van jezelf te onderschatten, zou je beter luidop zeggen: “Ik ben uniek en ik omarm mijn gevoelige kantjes”.

Zoek evenwicht in je relaties

HSP kan voor extra uitdagingen in je liefdesleven zorgen. Denk aan een partner die niet altijd begrijpt dat je af en toe me-time nodig hebt, of je soms anders voordoen dan je echt bent, uit schrik dat de andere je té emotioneel vindt.

Tip van Collins: Ga eens na of er een goed evenwicht is in je relatie. Is er één iemand die altijd praat, terwijl de andere het luisterend oor is? Of is dat goed verdeeld tussen jullie twee? Als dat evenwicht ver te zoeken is, is het misschien tijd om je romance te herevalueren.

Hetzelfde geldt voor je vriendschappen

Mensen die zeer empathisch zijn, hebben de neiging om mensen aan te trekken die af en toe in de put zitten. Nogal wiedes, want zij voelen zich achteraf steevast opgebeurd. En de hooggevoelige persoon? De kans is groot dat die na een afspraakje met de andere uitgeput is.

Tip van Collins: Heb je de indruk dat jij je veel zorgen maakt over sommige mensen? Dan kan het zijn dat ze te veel en te zwaar emotioneel op jou leunen. De enige oplossing: afstand nemen. Niet van je vrienden an sich, maar wel van hun problemen en zorgen.

Omarm je ‘donkere kantje’

Volgens Collins vinden hoogsensitieven het niet simpel om hun negatieve emoties een plaats te geven, zoals kwaad zijn. En wat gebeurt er als je dingen opkropt? Juist ja, die komen - vaak op een explosieve manier - tot uiting.

Tip van Collins: Zoek een manier om je frustraties en ergernissen te uiten. Een tip die Collins aan haar patiënten geeft als ze boos zijn: brul eens in een kussen. Dat kan in eerste instantie onnozel lijken, maar geeft je achteraf wel een opgelucht gevoel. Een private ruimte opzoeken en eventjes luidop tekeergaan, kan hetzelfde effect teweegbrengen.

Neem de touwtjes in eigen handen

Hoogsensitieven moeten naar hun lichaam luisteren. En dat is zeker het geval wanneer ze overladen worden door prikkels.

Tip van Collins: Indien mogelijk doe je er goed aan om zo’n situaties te vermijden. Heb je geen fut om naar een feestje of familiediner te gaan? Zeg het dan een keertje af. Als je toch gaat, kan het deugd doen om af en toe een adempauze te nemen. Daarnaast raadt Collins ook aan om naar buiten te gaan om een frisse neus te halen.

Word vrienden met je grootste criticus: jezelf

Wie hoogsensitief is, is vaak ook ontzettend streng voor zichzelf. Je kan proberen om het te negeren of om geregeld positief te denken, maar die strenge stem en dat intern, wijzend vingertje duikt gegarandeerd opnieuw op.

Tip van Collins: De beste manier om met je innerlijke criticus om te gaan, is om die te omarmen. Geef hem of haar desnoods een naam, zoals Zagende Zora of Strenge Sarah. En ga eens na waar die strenge stem vandaan komt. Heb je soms het gevoel dat je niet slim genoeg bent? Wie is de eerste die dit ooit gezegd heeft? Was het misschien een leerkracht? Richt de pijlen van Strenge Sarah dan op die leerkracht: want was die opmerking wel terecht? Kans is groot van niet. En anders is de kans groot dat de situatie ondertussen volledig veranderd is. (br.hln)

Te vroeg wakker worden is slecht voor je hart

Mensen die te vroeg opstaan lopen meer risico om te overlijden door een hartaanval of een beroerte. Dat blijkt uit een nieuwe studie van de University College London (UCL). “Vroegtijdig ontwaken wordt doorgaans geassocieerd met stress en spanningen. Samen met een toename van de adrenaline door het wakker worden, doet dit de bloeddruk stijgen”, bevestigt professor Johan Verbraecken van het slaapcentrum van het UZ Antwerpen.

Het onderzoeksteam van de UCL baseerde zich op gegevens van 4.399 mensen tussen 40 en 69 jaar oud, die verzameld werden tussen 1988 en 1991. Die deelnemers moesten destijds een enquête invullen over hun slaapkwaliteit. Zo moesten ze onder meer vertellen of ze gemakkelijk in slaap vielen, of ze te vroeg wakker werden en of ze zich nog slaperig voelden als ze opstonden. In 2017 werden de deelnemers opnieuw opgezocht, en 1.656 van hen zijn overlijden aan hart- en vaatziekten. 

“Zelfs als je rekening houdt met andere risicofactoren, liepen mensen die te vroeg wakker werden meer risico om te overlijden aan hart- en vaatziekten”, reageert Victoria Garfield van het UCL Institute of  Cardiovascular Science. Dit effect was bovendien groter bij Europeanen dan bij mensen uit Zuid-Azië of Caraïbisch gebied. “Er is meer onderzoek nodig om te achterhalen wat hiervoor de exacte verklaring is”, besluit Garfield. 

Professor Johan Verbraecken van het slaapcentrum van het UZ Antwerpen is alvast niet verrast door deze bevindingen. “Ik denk dat dit inderdaad klopt. Vroegtijdig ontwaken wordt doorgaans geassocieerd met stress en spanningen, waardoor we sneller en vroegtijdiger cortisol aanmaken. Samen met een toename van de adrenaline door het wakker worden, doet dit de bloeddruk stijgen. Dat brengt een verhoogd cardiovasculair risico met zich mee”, stelt hij. 

Daarnaast verwijst hij ook naar slaapapneu, de ademstops tijdens de slaap waarbij het zuurstoftekort kan leiden tot vroegtijdig ontwaken. Als je weet dat we in de droomslaap veel apneus vertonen en dat we vooral veel dromen op het einde van de nacht, kan je de vroege als bijzonder risicovol beschouwen voor hart- en vaatziekten. Een verhoogd risico wil echter nog niet per se zeggen dat je daadwerkelijk een hart- en vaatziekte gaat ontwikkelen. Desondanks heeft de ochtendstond dus niet steeds goud in de mond.”    

Hoeveel moet je dan best wél slapen?

De slaapbehoefte verschilt per persoon en is afhankelijk van diverse factoren. De meeste deskundigen raden een slaaptijd tussen 7 en 9 uur per nacht aan. Sommige mensen voelen zich na 7 uur al uitgeslapen, andere hebben wat meer nodig. Of om het met de woorden van slaapcoach Floris Wouterson, auteur van het boek ‘Superslapen’, te zeggen: staar je niet blind op de 8 uur slaap’-regel. “Als je meent dat je elke nacht acht uur moet slapen, kan dat tegen je werken”, redeneert hij. Stel: na 7 uur onder de lakens ben je plots klaarwakker. Dan heeft het toch geen nut om nog te blijven liggen? Of wat als je wekker aanduidt dat je maar 6 uur kunt slapen? Dan is de kans groot dat je begint te piekeren omdat je niet voldoende slaapt, et voilà, de rest van de nacht lig je te woelen. De enige oplossing: probeer zo veel mogelijk op hetzelfde moment onder de wol te kruipen en zoek je eigen slaapritme.  (br.hln)

Zo merk je volgens een kapper wanneer het tijd is voor de volgende knipbeurt

Nu de zomer voor de deur staat, hebben veel mensen zin om hun kapsel een make-over te geven. Maar wat na die knipbeurt? Na hoeveel weken ga je opnieuw langs bij de kapper? De een gaat elke maand, de ander hoogstens één keer per jaar. Wij vroegen advies aan Serge Audenaert van kapsalon L’Atelier Geraud. Blijkbaar zijn er enkele signalen waar je op kunt letten. 

1. Gespleten haarpunten

“Als je opgezadeld zit met gespleten haarpunten, heb je het al te ver laten komen. Eigenlijk heb je te lang gewacht met je kappersbezoek. De enige optie is dan om de slechte punten eruit te laten knippen”, vertelt Audenaert. “Veel mensen willen hun lokken laten groeien en laten ze daardoor minder vaak knippen”, zo gaat de expert verder. “Dat is niet zo slim: je haar groeit nog wel aan de wortel, maar het begint te splijten. Door het te borstelen of te kammen breken de onderste stukjes af, waardoor je haar helemaal niet groeit. Wie droomt van een langer kapsel, gaat het best minstens 3 keer per jaar naar de kapper.” 

Wie het splitsen wil vermijden, past ook beter op met stylingtools die veel warmte afgeven. Wat ook kan helpen is je haar goed verzorgen, het liefst met maskers. 

2. Weinig glans

“Donkere haren hebben van nature iets meer glans dan blonde haren, maar ze kunnen alle twee die glans verliezen door externe factoren zoals droogte of zwemmen in water met chloor. Heeft je coupe een matte look? Dan kan een knipbeurt de slechte punten eruit halen”, aldus Audenaert. 

“Als je een lichte balayage of highlights laat zetten, dan kan de kleur na een tijdje vervagen. Zeker in de zomer wordt het verbleekt door de zon. Is dat het geval? Dan is het tijd voor een nieuwe kleuring.” 

3. In de knoop

Audenaert: “Elke haarlok heeft schubben. Knopen ontstaan omdat die schubben open staan, waardoor ze zich in elkaar vasthechten en klitten. Door een goede shampoo en conditioner te gebruiken, kan je ervoor zorgen dat de haarschubben opnieuw dicht gaan. Maar hoe droger je haar wordt, hoe meer die schubben open staan. Raakt je haar vaker dan anders in de knoop? Dan is dat meestal een teken dat het tijd wordt voor een knipbeurt.” 

4. Elke dag is een bad hair day

To slot maakt de haarstylist nog een verschil tussen mensen met kort en lang haar. Ze hebben verschillende beweegredenen om naar de kapper te gaan, stelt hij. “Mensen met lang haar kiezen voor een knipbeurt omdat hun punten droog worden of omdat hun lokken pluiziger zijn dan anders. Zij kunnen met 6 tot 10 weken wachten voor hun volgende kappersbezoek. Bij mensen met een korte coupe is de snit vaak de doorslaggevende reden. Na 5 à 7 weken verliest het model z’n vorm door de zwaarte en valt er niets meer mee aan te vangen. Dan hebben ze bij wijze van spreke elke dag een bad hair day. Zij moeten dan beslissen: laten ze het bijknippen of willen ze doorbijten voor een langere snit?”  (br.hln)

Notre-Dame: 650 miljoen euro toegezegd, ‘slechts’ 80 miljoen al effectief gestort

Tot nu is toe 80 miljoen euro gestort aan de Franse staat en de vier bevoegde instanties (Fondation de France, Fondation pour le patrimoine, Fondation Notre-Dame en Centre des monuments nationaux) die instaan voor de heropbouw. In de dagen na de brand stroomde het aantal donaties vlot binnen. In totaal werd meer dan 650 miljoen euro beloofd.

Verschilllende Franse zakenlui gaven te kennen diep in de buidel te willen tasten voor de Notre-Dame. François-Henri Pinault (Gucci, Yves Saint Laurent, ...) stelde 100 miljoen euro ter beschikking, terwijl  Bernard Arnault van luxegoederenconcern LVMH (Louis Vuitton, Moët & Chandon, TAG Heuer, Marc Jacobs,...) daar nog eens 200 miljoen euro bovenop deed. Woordvoerders van de grote sponsors geven aan France Info te kennen dat de bedragen “geleidelijk aan” zullen worden gestort “afhankelijk van de schattingen rondom de wederopbouw.”

France Info meldt dat enkele gemeenten en particulieren afzien van geldelijke steun “gezien het succes van het aantal donaties”. Volgens de vier betrokken stichtingen gaat het om slechts een gering bedrag, rond “een miljoen euro”. (br.hln)

5 trucjes waar mensen met een stralende witte glimlach bij zweren

Wittere tanden, ze staan torenhoog op onze beautywishlist. Gelukkig hoef je niet het grote geschut boven te halen om ze een tintje (of twee) lichter te maken. Ook deze trucjes houden je gebit parelwit.

1. Gebruik een bronzer in plaats van een blush

Ooit afgevraagd waarom je tanden er zoveel witter uitzien als je een kleurtje hebt? Dat komt door het grotere contrast tussen je huid en tanden. Omdat we in ons Belgenlandje maar enkele maanden van mooi weer kunnen genieten (en onze portefeuille geen maandelijks reisje naar een zuiders land toelaat) vervang je het best je blush door een bronzer. Breng hem aan over je jukbeenderen, voorhoofd, neus en kin en geniet het hele jaar door van een wittere smile.

2. Ruil je rode wijn in voor witte

Nee, je hoeft zeker niet al je Merlot-flessen weg te gooien. Maar als je een witter gebit wil, schakel je beter over op witte wijn, of zelfs champagne. Kan je moeilijk afscheid nemen van je geliefde rode drankje? Spoel je mond dan na met wat water om vlekken te voorkomen.

3. Gooi je bananenschil niet weg

Hoe witter de tanden, hoe perfecter de glimlach. Gelukkig hoef je heus niet allerlei dure producten in huis te halen om ze witter te maken. Ook met een bananenschil, die je zachtjes over je tanden wrijft, help je vlekken op je glazuur te verwijderen.

4. Gebruik een lippenstift met een blauwe ondertoon

Warme, oranjeachtige lippenstiften kunnen het geel op je tanden reflecteren waardoor ze minder wit lijken. Kleuren met een blauwe ondertoon (zoals bes- of pruimkleurige en echt rode tinten) geven je tanden meteen een wittere look omdat ze de oranje of gele tinten op je tanden neutraliseren.

5. Doe het kalm aan met je kopje zwart goud

We weten het, zonder koffie geen jij. Helaas is je bakje troost niet echt gunstig voor je gebit. Kan je er toch geen vaarwel tegen zeggen? Drink je kopje koffie dan met een rietje en poets je tanden erna. Zo voorkom je dat er dieperliggende vlekken veroorzaakt worden op je tandglazuur.  (br.hln)

Tijgermuggen reizen mee met vakantiegangers via Route du Soleil

Hoewel er dit jaar nog geen tijgermuggen werden gespot in ons land, waarschuwt het Instituut voor Tropische Geneeskunde voor nieuwe toegangswegen waarlangs het insect België kan bereiken. Onderzoekers waarschuwen dat de diertjes in de zomer waarschijnlijk meereizen met terugkerende toeristen uit Duitsland en Frankrijk.

De exotische muggensoort werd in 2018 op vijf plaatsen in België ontdekt. “Voorlopig hebben we nog geen tijgermuggen gespot op de locaties waar ze vorige zomer voorkwamen. Het lijkt erop dat tijgermuggen goed bestreden werden of er niet in geslaagd zijn om de winter in ons land te overbruggen”, vertelt Isra Deblauwe, die verantwoordelijk is voor de dagelijkse opvolging van het muggenmonitoring-project (MEMO).

Toch verwachten de wetenschappers niet dat de mug volledig uit ons land is verdwenen. Bij het onderzoek vorig jaar bleek dat tijgermuggen ons bereiken via nieuwe toegangswegen vanuit onze buurlanden Frankrijk en Duitsland. In de provincies Luxemburg en Namen werden immers eitjes aangetroffen op snelwegparkings. Het was de eerste keer dat deze soort België op die manier bereikte. Met de vakantie voor de deur is de kans reëel dat de tijgermug opnieuw met het autoverkeer zal meeliften naar onze contreien.

“Ook dit jaar doen we uitgebreide monitoring naar tijgermuggen en andere exoten op 20 risicoplaatsen in ons land”, zegt coördinator Wim Van Bortel. “Als we op tijd in kaart kunnen brengen waar de exotische steekmuggen voorkomen, kunnen we ze beter bestrijden en hun vestiging in ons land zo lang mogelijk uitstellen. Ook als de muggen zich hier zouden kunnen vestigen, is het belangrijk om de populaties nauwgezet op te volgen om het risico op een mogelijke overdracht van ziektes te kunnen inschatten.”

De Aziatische tijgermug is een klein zwart-witgestreepte mug die pijnlijk kan steken. De aanwezigheid van enkele tijgermuggen en andere exotische steekmuggen in België betekent niet dat we virusuitbraken moeten verwachten. De steekmuggen zelf vormen op zich geen gevaar, stelt het ITG.

Maar ze kunnen wel virussen als dengue en chikungunya van mens op mens overdragen. Hiervoor moet de mug eerst een besmet persoon steken, waarna de steekmug het virus in kwestie op een andere persoon kan overdragen. Om overdracht van het virus mogelijk te maken, moeten het virus en de exoot dan nog eens op hetzelfde moment op dezelfde plaats aanwezig zijn. De kans op een dergelijke interactie stijgt naarmate er meer muggen zijn en ze op meer locaties voorkomen.

In 2019 vonden de onderzoekers voor het eerst ook enkele exemplaren van de Aziatische bosmug (Aedes japonicus) in de omgeving van Maasmechelen. Die soort is minder agressief en geen belangrijke overdrager van ziektes.  (br.hln)