Naar de inhoud

athea

akke.beakke.be



Archief

Zie je een eend of konijn? Het antwoord zegt veel over je

Zie je een eend of konijn? Het antwoord zegt veel over je

http://static2.hln.be/static/photo/2016/9/16/4/20160215082447/media_xll_8405989.jpg

Welk dier zie jij in de bovenstaande tekening? Een eend of een konijn? Het antwoord voorspelt hoe creatief je brein is.

Welk dier je eerst ziet, is eigenlijk niet zo belangrijk. Wat wel veel zegt over je brein, is of je ze allebei kan spotten, en hoe snel je kan 'switchen' tussen de twee.

De tekening is helemaal niet nieuw: het verscheen voor het eerst in 1892 in een Duits tijdschrift, en werd enkele jaren later gebruikt door de Amerikaanse psycholoog Joseph Jastrow. Zijn research maakte duidelijk dat het oog niet het enige orgaan is waarmee we 'zien', maar dat ons brein ook een belangrijke rol speelt.

Het onderzoek van Jastrow stelde vast dat hoe sneller je kan switchen tussen een eend en een konijn, hoe creatiever je bent. Volgens Jastrow beseffen creatieve mensen sneller dat je de wereld ook op een andere manier kan bekijken. Zo zullen ze sneller oplossingen vinden voor een probleem.

Zie je de eend of het konijn niet meteen? Dat kan ook aan het jaargetijde liggen: onderzoek bij kinderen wees uit dat ze sneller het konijn zien rond Pasen, maar in oktober vooral de eend opmerken. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Dit is de mooiste liefdesbrief aller tijden

Dit is de mooiste liefdesbrief aller tijden

http://static2.hln.be/static/photo/2015/10/1/2/20150211190905/media_xll_7479797.jpg

Heb je nog geen cadeau voor Valentijn en moet je last minute nog iets verzinnen? De snelste weg naar het hart van je geliefde kan een eenvoudige brief zijn. Dat bewijst Johnny Cash die aan zijn vrouw June Carter de mooiste liefdesbrief ooit opdroeg. De countryzanger schreef hem in 1994, op de 65ste verjaardag van zijn vrouw. In 2003 overleed June Carter, vier maanden later volgde Johnny Cash zijn geliefde. Zijn mooie woorden gaan als volgt:

Gelukkige verjaardag Prinses,
We worden oud en raken gewend aan elkaar. We denken hetzelfde.
We lezen elkaars gedachten. We weten wat de andere wil zonder het te vragen. Soms irriteren we elkaar een beetje. Soms vinden we elkaar zelfs wat vanzelfsprekend.
Maar nu en dan, zoals vandaag, denk ik erover na en besef ik hoeveel geluk ik heb dat ik mijn leven deel met de meest fantastische vrouw die ik ooit heb ontmoet. Je fascineert me nog altijd, je inspireert me nog altijd.
Je hebt een positieve invloed op mij. Jij bent het onderwerp van mijn verlangen, de nummer één aardse reden voor mijn bestaan. Ik hou heel veel van je.

Gelukkige verjaardag Prinses,

John

De brief werd tot mooiste liefdesbrief ooit verkozen na een rondvraag in 2015 uitgevoerd door de verzekeringsmaatschappij Beagle Street.

2. De tweede mooiste liefdesbrief is er één die Winston Churchill in 1935 aan zijn vrouw Clementine stuurde. Een citaat daaruit.

"In je brief uit Madras schreef je woorden die me heel dierbaar zijn, over hoe ik je leven rijker heb gemaakt. Ik kan je niet zeggen hoeveel plezier me dat heeft gedaan, want ik voel dat ik een gigantische schuld heb staan bij jou, als er al zoiets als rekeningen bestaan in de liefde. Geen woorden kunnen omschrijven hoe het voor mij is geweest om al die jaren in je hart te leven en van je gezelschap te genieten".

3. Op de derde plaats staat een brief die de dichter John Keats in 1819 naar zijn buurvrouw Fanny Brawne stuurde:

"Mijn liefde heeft me egoïstisch gemaakt. Ik kan niet bestaan zonder jou. Ik kan maar aan één ding denken: je terugzien. Mijn leven lijkt hier te eindigen, ik kan niet verder kijken. Je hebt me opgeslorpt. Op dit eigenste moment heb ik het gevoel dat ik aan het oplossen ven. Zonder de hoop je gauw terug te zien, zou ik me buitengewoon ellendig voelen".  (br.hln)

Reageer op dit bericht

Nieuw Harry Potter-boek nog niet uitgegeven en al aan top van verkooplijsten

Nieuw Harry Potter-boek nog niet uitgegeven en al aan top van verkooplijsten

http://static1.hln.be/static/photo/2016/13/4/14/20160211174653/media_xll_8396474.jpg

Het nieuwe Harry Potter-boek staat, één dag na de aankondiging van de publicatie, al bovenaan de verkooplijsten van Amazon en boekenketen Waterstones. Opmerkelijk, want het achtste boek in de reeks verschijnt pas op 31 juli.

Het boek "Harry Potter and the Cursed Child" is een aangepaste versie van het gelijknamige toneelstuk, dat een dag voor de publicatie in première gaat in Londen. Het verhaal werd door J.K. Rowling geschreven in samenwerking met Jack Thorne en John Tiffany, en speelt zich 19 jaar na de gebeurtenissen uit het zevende boek af. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Waals meisje (14) pleegt zelfmoord na talloze pesterijen

"Jij bent voor niets goed": Waals meisje (14) pleegt zelfmoord na talloze pesterijen

http://static2.hln.be/static/photo/2016/2/4/0/20160213173802/media_xll_8402220.jpg

In Herstal (Luik) heeft een 14-jarig meisje zelfmoord gepleegd omdat ze op school te zwaar gepest werd. Madison Wintgens hing zichzelf vorige dinsdag op in de gang naast de trap. "Bedankt iedereen!", schreef ze ironisch in haar afscheidsbrief. "Mijn leven -of beter gezegd mijn nachtmerrie- zal nu eindigen." Drie dagen geleden probeerde een meisje van twaalf jaar ook al zichzelf van het leven te beroven op een snelweg in de Antwerpse Kempen.

Altijd sympathiek en een lach op haar gezicht: tegenover haar omgeving liet Madison nooit blijken hoe ze zich vanbinnen voelde. Haar thuissituatie -een zieke moeder en een vader die er nooit was- vrat nochtans aan haar. Het breekpunt kwam er echter pas toen haar medeleerlingen van haar leven een hel maakten.

"Madison gepest? Daar heb ik nooit iets van geweten", reageerde nonkel Hugh Tonka. "Maar zelfs nu ze er niet meer is, blijft ze op sociale media beledigd worden. Dat moet stoppen, ik schaam me in hun plaats."

"Je bent een fout van de natuur"
De kwetsende woorden maken het verlies voor de familie zo mogelijk nog zwaarder. "Haar moeder, haar broer, haar zus,... We zijn er allemaal niet goed van. Haar mama vindt het goed dat er nu in de pers over gepraat wordt. Slachtoffers van pesterijen moeten een stem krijgen, wat wij nu meemaken mag nooit meer gebeuren."

In haar afscheidsbrief schreef Madison enkele zinnetjes die haar pestkoppen met de regelmaat van een klok naar haar hoofd slingerden. "Ik ga je in elkaar slaan", klonk het onder meer. Of nog: "Vuile slet. Je bent voor niets goed. Je bent een fout van de natuur. Hang jezelf op."

"Bedankt iedereen voor jullie zinnen of woorden. Mijn leven -of beter mijn nachtmerrie- zal nu eindigen", schreef ze eronder.

"Berichten gewist om mama niet ongerust te maken"
"Ze sprak nooit over haar problemen en lachte de hele tijd", aldus haar meter Valériane. "Een meisje van haar leeftijd was blijkbaar de grootste kwelduivel. Madison zorgde ervoor dat ze moest braken om toch maar niet naar school te moeten."

Maar ook online bleef het meisje bestookt worden met kwetsende commentaren. "Haar moeder had toegang tot haar Facebookprofiel en kon dus volgen wat ze daar aan het uitspoken was. Maar nooit heeft ze iets verdachts zien passeren. Pas later besefte ze dat haar dochter die berichten wiste om haar niet ongerust te maken. Ons meisje ligt nu in haar doodskist en nog blijven sommige mensen lelijke dingen over haar schrijven."

Vorige donderdag diende de familie klacht in bij de politie. "Gerechtigheid moet geschieden, niet alleen voor Madison maar voor alle slachtoffers van pesterijen", klinkt het. Vanmorgen namen tweehonderd mensen definitief afscheid van het meisje, onder hen ook tientallen jongeren.

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de site www.zelfmoord1813.be.  (br.hln)

Reageer op dit bericht

Een mooier liefdesverhaal ga je vandaag niet lezen: na 50 jaar weer samen dankzij mama van 101

Een mooier liefdesverhaal ga je vandaag niet lezen: na 50 jaar weer samen dankzij mama van 101

http://static3.hln.be/static/photo/2016/6/0/8/20160213100636/media_xll_8400533.jpg

Dolverliefd waren ze als scholieren, maar nadien verloren ze elkaar uit het oog. Zij ging naar de unief in Brussel, snakkend naar vrijheid, hij op internaat in Tienen. Nu, 50 jaar later, hebben Antwerpenaren Viviane Groleau (70) en Erik Van Malder (71) elkaar teruggevonden. Met dank aan een mama van 101.

Ze was verliefd vanaf de eerste seconde, toen ze haar jonge blonde god ontmoette in het Antwerpse 'Billard Palace', op kerstdag 1962. "Meisjes wachtten in de danszaal braafjes aan de kant, tot ze werden uitgenodigd. Hij bood me een stoel aan, maar trok me gelijk mee op de dansvloer", steekt Viviane van wal. Het begin van een zalige romance. "Ik was 17, Erik 18. We beleefden een fenomenale tijd, in de roes van de jaren 60. We hielden allebei van blues en jazz en trokken naar de Antwerpse jazzcafeetjes. Ik mocht veel van mijn ouders: uitgaan in de weekends, zelfs na school nog even op café. Blijven slapen, zoals tegenwoordig snel gebeurt, dát was er niet bij. We regelden het wel: we logeerden bij vrienden en konden zo stiekem samen zijn."

Broers of zussen om geheimpjes mee te delen, had Viviane niet. "Ik noteerde alles gedetailleerd in mijn dagboek. Het was 'Vijftig tinten grijs' avant la lettre. Ik schreef hem ook elke dag een brief. Erik had een begenadigde pen. Hij stuurde mij prachtige gedichten."

Zoals dat toen ging, volgde vrij snel een verloving. "We waren een innig, mooi koppeltje op wie vrienden jaloers waren. Mijn leven leek voorbestemd om met hem te delen. Er werd gesproken over trouwen en kindjes."

Maar het vuur doofde langzaam toen Erik op internaat ging in Tienen, waar hij regentaat studeerde. "Ik moest mijn laatste jaar middelbaar nog doen en bleef achter in Antwerpen. Een schooljaar lang genoten we nog van de weekends samen. En elke dag schreven we elkaar. Maar toen ik in september 1964 naar de VUB trok en op kot ging in Brussel, maakte ik het uit. De relatie voelde niet goed meer. Ik snakte naar avontuur."

Viviane en Erik gingen elk hun weg... 50 jaar lang. "Ik ontmoette mijn man, die me twee zonen schonk. Ik heb in Miami gewoond en in New York. Uiteindelijk verhuisden mijn man en ik naar Ibiza, waar hij een zaak opstartte. Het ging ons voor de wind. Tot mijn zoon van 22 verongelukte, in 1996. Een jaar later verloor ik ook mijn man. Ik heb nadien nog een relatie gehad, maar ook die man is overleden."

'Goddelijke voorzienigheid'

Viviane keerde terug naar Antwerpen. "Mijn moeder van 101 zat in een home. Ik was al gepensioneerd toen ze haar toestemming gaf om het ouderlijke huis in Deurne te renoveren. Mijn tweede zoon wilde daar gaan wonen. Begin oktober 2013 haalde ik met vriendinnen de inboedel uit het huis. In een keukenkast, achter een stapel borden, vond mijn vriendin een pak schriftjes. Ik was met verstomming geslagen: mijn dagboeken van '62 tot '64 en een stapel brieven, zo dik als een telefoongids. Die was ik rats vergeten. Mijn eerste reactie? 'Mama heeft mijn intieme schrijfsels gelezen!' Ik nam alles mee naar het home, en vroeg hoe ze dat had kunnen doen. Ze lachte mijn kritiek weg en mompelde iets van 'goddelijke voorzienigheid'. 'Ik heb altijd gedacht dat jullie elkaar nog eens zouden ontmoeten', zei ze. 'Waarom neem je niet gewoon terug contact op?'"

"Mama heeft het me altijd een beetje kwalijk genomen dat ik het had uitgemaakt. Toen de oude albums nog eens uit de kast kwamen, was het me al opgevallen dat ze een foto van Erik en mij had bewaard." Ook Viviane zelf bleef altijd denken aan haar eerste grote liefde. "Als ik, tussen mijn buitenlandse periodes door, in België was, keek ik regelmatig naar 'Blokken'. Ben Crabbé is van Tienen en vernoemt de stad te pas en te onpas. Onnozel, maar die quiz gaf me op de één of andere manier een gevoel van verbondenheid met Erik."

Maar hem contacteren? Dát was nog niet in haar opgekomen. "Nu ik zijn gedichten had herlezen, die tedere woorden over immense liefde, kwam het verlangen echter snel boven. Was hij vrij? Lééfde hij nog? Hoe kon ik hem vinden? Ik had nog geen e-mailadres of Facebook. In recordtempo liet ik me door mijn zoon wegwijs maken op het internet, zonder hem te zeggen waarom."

Nachten wachten

"Het duurde nog een maand voor ik een mail naar Erik verzonden kreeg. Nachten had ik met mijn tablet in bed liggen wachten op een antwoord. Bleek dat ik een foutje had getikt in zijn mailadres..." Maar op 26 oktober 2013 zat Erik alleen in zijn flat aan de andere kant van de stad, toen hij plots een gedicht op zijn scherm zag verschijnen dat hij 29 april 1963 had geschreven. Met een gsm-nummer erbij. "Er volgde een lang, nachtelijk telefoongesprek. Trillend. Huilend van geluk. Ja, zijn prachtige stem was er nog. Nee, hij was mij niet vergeten. Hij was tien jaar eerder al vergeefs op zoek gegaan naar mij. En ja, hij was die blonde god gebleven. Drie dagen later is hij bij me binnengestapt en wij zijn hartstochtelijk in elkaars armen gevallen... Die nacht was lang, zeer lang. Sindsdien is hij hier bij wijze van spreken niet meer weggeweest. De liefde tussen ons is onwrikbaar. De muur in onze living is behangen met zijn recente gedichten."

Vivianes mama is 102 geworden. "Ze heeft nog geweten dat wij samen door het leven gaan. Dat ze mij na mijn jaren van verdriet weer gelukkig zag worden, deed haar nog eens openbloeien. Ik ben zo dankbaar dat haar 'goddelijke voorzienigheid' heeft gewerkt." (br.hln)

Reageer op dit bericht

Charles en Diana vormen de hoogtepunten van Vogue-expo in Londen

Charles en Diana vormen de hoogtepunten van Vogue-expo in Londen

http://static2.hln.be/static/photo/2016/6/11/6/20160212001735/media_xll_8397246.jpg

De Britse editie van het magazine Vogue markeert haar honderdste verjaardag met een expositie in de National Portrait Gallery. Gisteren opende het museum in Londen de expositie voor publiek. 'Vogue 100: A Century of Style' toont het werk van meer dan 280 fotografen uit de archieven van uitgeverij Condé Nast. De expositie toont portretten van beroemdheden, onder wie de Britse prinses Diana en prins Charles, maar ook Marlène Dietrich en David Beckham en modellen als Kate Moss en Linda Evangelista.

"Dit is voor ons een mooie gelegenheid om de hoogtepunten van Vogue nogmaals te laten zien", vertelt curator en Vogue-medewerker Robin Muir tegen Reuters. "Ik wilde de beroemde foto's afwisselen met exemplaren die mensen niet eerder hebben gezien. Het basisprincipe van de expositie is dat we alleen de originele vintagefoto's exposeren."

Topfotograaf Mario Testino maakte in 2002 een serie foto's met prins Charles voor Vogue. Het modemagazine publiceerde er destijds vijf. Testino maakte de foto's in Charles' huis Highgrove in West-Engeland. Testino maakte in 1997 een serie foto's van Diana. Hij was één van haar favoriete fotografen. Testino maakte vorig jaar nog de officiële foto's van de doop van prinses Charlotte.

De expositie is tot en met 22 mei te bezichtigen in de National Portrait Gallery. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Rory Gallagher - How bizarre


Rory Gallagher - How bizarre

Klik op de foto om hem te beluisteren





Pauly Fuemana (Manukau, 8 februari 1969 - North Shore, 31 januari 2010) was een Nieuw-Zeelands zanger en songwriter.


Fuemana was de zanger van het muzikale duo OMC, dat hij samen met Alan Jansson vormde. In de periode 1995-1996 hadden ze met de single How Bizarre een internationale hit. Het nummer kwam onder meer in Nieuw-Zeeland, Australië, Ierland en Canada op nummer één te staan. In België kwam het nummer tot de veertiende notering en in Nederland tot de elfde. Het duo hield er in 2000 mee op, maar maakte een comeback in 2007 met de single "4 All of Us".


Fuemana werd in januari 2010 opgenomen in een ziekenhuis in Auckland nadat hij een paar maanden ziek was. Hij stierf onverwacht op veertigjarige leeftijd, omgeven door familie en vrienden. Hij liet een vrouw en vijf kinderen achter.



Reageer op dit bericht

Oudste Belgische vrouw (111) overleden

Oudste Belgische vrouw (111) overleden

http://static1.hln.be/static/photo/2016/3/1/12/20160212215737/media_xll_8399922.jpg

De oudste Belgische vrouw, Marie Anne de Sousberghe, is op 111-jarige leeftijd overleden in Engeland. Dat maakte het magazine Catholic Herald bekend op het internet. De vrouw vierde haar verjaardag op 7 november. De Oostendse Alicia Van den Berghe-Corveleyn is nu de oudste nog levende Belgische vrouw.

Marie Anne Ghislaine Joqséphine de Sousberghe, beter bekend als 'zuster Anne', werd op 4 november 1904 in Brussel geboren. Haar oudere broer Léon werd 102 jaar en overleed in 2006.

Geluk voor iedereen
Voor ze non werd, had zuster Anne een vriend en had ze trouwplannen. Maar, zo verklaarde ze later: "Ik moest datgene doen waarvoor God me riep". Op haar 111de verjaardag kreeg ze een rozenkrans cadeau van paus Franciscus. Haar verjaardagswens luidde "dat iedereen geluk kent".

Alicia Van den Berghe-Corveleyn, geboren op 8 januari 1905, was al de oudste vrouw in ons land. Marie Anne de Sousberghe was weliswaar twee maanden ouder, maar woonde vlak bij Londen. Ze bezat wel nog steeds de Belgische nationaliteit.

Joanna Catharina Deroover is met 112 jaar en 186 dagen de oudste Belgische vrouw uit de geschiedenis. Zij overleed op 6 december 2002.(br.hln)

Reageer op dit bericht

Panda Hao Hao kunstmatig geïnsemineerd, zwangerschap nog niet zeker

Panda Hao Hao kunstmatig geïnsemineerd, zwangerschap nog niet zeker

http://static0.hln.be/static/photo/2016/1/1/4/20160212111139/media_xll_8398324.jpg

Panda Hao Hao is de afgelopen dagen tweemaal kunstmatig geïnsemineerd. Dat heeft het dierenpark Pairi Daiza bekendgemaakt in een persconferentie.

Het dierenpark riep deze week de hulp in van twee Chinese pandaexperts. Vrouwtjespanda Hao Hao was loops, en de experts moesten haar helpen te paren. Veel tijd was er niet, omdat een pandavrouwtje maar één tot drie dagen vruchtbaar is.

"Hao Hao heeft een succesvolle periode van loopsheid achter de rug", klonk het op de persconferentie. De afgelopen dagen werd tweemaal geprobeerd de panda kunstmatig te bevruchten. Pogingen om Hao Hao en Xing Hui te laten paren, mislukten omdat het mannetje te agressief bleek.

Tijdens de nacht van dinsdag op woensdag werd een verhoogde productie van oestrogeen vastgesteld bij Hao Hao. Om het moment niet verloren te laten gaan, werd de mannetjespanda verdoofd en werd een spermastaal afgenomen. Met het zaad werd Hao Hao tweemaal kunstmatig bevrucht.

Beide panda's zijn intussen weer wakker en gedragen zich normaal. Om te weten of Hao Hao zwanger is, is het nog minstens twee maanden wachten. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Vermiste man weet na 30 jaar weer wie hij is en lost zo eigen verdwijningszaak op

Vermiste man weet na 30 jaar weer wie hij is en lost zo eigen verdwijningszaak op

http://static0.hln.be/static/photo/2016/2/7/11/20160212102358/media_xll_8398211.jpg

Hij was 21 toen hij op 2 september 1986 het ouderlijk huis verliet in Kitchener, Ontario. Edgar Latulip nam die dag vermoedelijk de bus naar de Niagarawatervallen. De Canadees, die een mentale beperking heeft, kwam tijdens zijn uitstap ten val en verloor zijn geheugen. Hij werd als vermist opgegeven. Een paar weken geleden herinnerde hij zich plots wie hij was en hij stapte naar een sociale werker. Een dna-test bracht op 5 februari de bevestiging van zijn onwaarschijnlijke verhaal. Latulip is wel degelijk de man die 30 jaar lang vermist werd. Zijn moeder kon haar oren niet geloven toen ze een telefoontje kreeg van de politie, meldt CNN.

"Dertig jaar geleden stapte hij op een bus", vertelt agent Duane Gingerich aan nieuwszender CNN. "Hij reisde toen vermoedelijk naar de Niagarawatervallen. Jaren later, in 1993, kregen we het bericht dat hij gezien was in Hamilton." Maar hij verdween opnieuw tot hij in januari naar een sociale werker stapte. "Wat we zeker weten is dat hij met een hoofdwonde arriveerde in St. Catherines. Hij wist toen niet meer wie hij was. Een dna-test heeft duidelijk gemaakt dat zijn verhaal klopt. Hij is wel degelijk Edgar zoals hij begin januari beweerde."

De 51-jarige Edgar Latulip stapte dus op 7 januari naar een sociale werker. Hij kon zich plots alles herinneren. Na een bezoek aan de watervallen trok de Canadees naar St. Catharines. Onderweg viel hij op zijn hoofd. De val beroofde Edgar naar eigen zeggen van zijn geheugen. Hij wist niet meer wie hij was. Dertig jaar lang trok hij zijn plan in St. Catharines. Meer details over zijn leven daar wil de politie om privacyredenen niet kwijt.

Nadat hij zijn verhaal verteld had, ging de sociale werker meteen op zoek naar meer informatie en stootte daarbij op een krantenartikel uit 2014 met het verhaal over de verdwijning van Edgar. De politie in Niagara werd verwittigd waarna Latulip ondervraagd werd. Hij kon zich steeds meer dingen herinneren die dertig jaar geleden gebeurd waren. Latulip ging meteen akkoord met een dna-test en een staal werd vergeleken met dat van een familielid dat op het ogenblik van zijn verdwijning in Waterloo woonde. De resultaten van de dna-analyses raakten op 5 februari bekend en het was zonneklaar. Latulip was wel degelijk de man die dertig jaar geleden als vermist opgegeven werd.

De politie heeft intussen de moeder van Latulip gecontacteerd. De vrouw woont vandaag in Ottawa. "Ze was dolgelukkig en dat is maar normaal ook als je na 30 jaar plots hoort dat een familielid opnieuw opgedoken is", aldus politiewoordvoerder Gavin. Zender CTV contacteerde de vrouw telefonisch. Silvia Wilson was compleet van haar melk toen ze het nieuws van de politie vernam. Maar zelf heeft ze haar zoon nog niet gesproken.

De website van 'Het Netwerk voor Vermiste Personen in Noord-Amerika' maakt vandaag nog altijd melding van zijn verdwijning. Op de site staat te lezen dat Edgar Latulip 21 was toen hij op 2 september 1986 verdween. "Hij verliet zijn ouderlijke woning zonder medicatie. Hij nam vermoedelijk een bus naar de Niagarawatervallen. Latulip kampt met gezondheidsproblemen en heeft de mentale mogelijkheden van een kind van 12." De politie van Niagara en vrijwilligers van St. Catharines werken nu aan de hereniging tussen de verloren zoon en zijn moeder. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Meer van athea

↑ Terug naar de berichten