Archief

Afpersers dreigen Belgische voedingsbedrijven af: “Betaal of we vergiftigen je producten”

De voorbije weken kregen zowel Belgische firma’s als grote buitenlandse voedingsbedrijven, waaronder de Italiaanse producenten Lavazza (koffie) en Ferrero (chocolade) een brief toegestuurd met daarin poeder. In de brief eisten de afpersers eisen 300.000 euro, te storten in bitcoins. Als de bedrijven niet voor 20 mei op de eis zouden ingaan, dreigen de afpersers, die zich voordoen als “zakenmannen”, ermee hun voedingswaren te vergiftigen met oleandrin, een giftige stof die hartverlamming kan veroorzaken.

“Het klopt dat er vanuit België een aantal dreigbrieven zijn verstuurd naar bedrijven in heel West-Europa”, zegt Eric Van Der Sypt, woordvoerder van het federaal parket. “De daders eisen daarin 300.000 euro in bitcoins. Het onderzoek loopt.”

Zakenmannen

In de brieven doen de daders zich voor als “zakenmannen”. Daarom willen ze dat het geld hen in bitcoins wordt overgemaakt. Politie en parket zijn volop op zoek naar de afzender(s). Maar over eventuele sporen naar mogelijke verdachten wil het federaal parket momenteel geen commentaar kwijt. 

Er zijn voorlopig geen aanwijzingen dat de ­voedingsproductie van de ­geviseerde bedrijven in gevaar zou zijn. “Onze koekjes zijn nog perfect in orde. Wij blijven rustig verder smullen”, reageert de CEO van ­Jules Destrooper.  (br.hln)

Klooster van Militair Hospitaal wordt luxehotel met toprestaurant

Het Augustijnenklooster op de site van het Antwerpse Militair Hospitaal was jarenlang het toevluchtsoord van de nonnen die overdag gewonde soldaten verzorgden. Vandaag is het omgetoverd tot August, een hospitality center met bar en restaurant, wellness met zwemvijver, verborgen tuinen, een shop en 44 hotelkamers.

August bestaat uit vijf verschillende gebouwen die naadloos zijn samengevoegd onder leiding van de wereldberoemde Belgische architect Vincent Van Duysen. Het was voor hem zijn eerste hotelproject. Het restaurant en de bar staan onder de leiding van de bekende sterrenchef Nick Bril. (br.hln)

Wetenschappers ontdekken een van de grootste vleesetende zoogdieren ooit

Wetenschappers hebben in Kenia een van de grootste vleesetende zoogdieren ontdekt die ooit op aarde heeft rondgelopen. Het leeuwachtige dier, dat 23 miljoen jaar geleden leefde, woog wellicht een slordige 1.500 kilogram en was “mogelijk groter dan een ijsbeer”, zo melden wetenschappers.

Het nieuws staat vandaag in het vakblad ‘Journal of Vertebrate Paleontology’. Het dier leefde in Eurazië, Noord-Amerika en delen van Afrika en de Arabische wereld. De ‘Simbakubwa kutokaafrika’ - wat ‘grote leeuw uit Afrika’ betekent in het swahili - moet in staat geweest zijn om dieren ter grootte van een olifant en nijlpaard aan te vallen.

“Met zijn enorme tanden, was Simbakubwa een hypercarnivoor”, zegt wetenschapper Matthew Borths van de universiteit Ohio, een van de voornaamste medewerkers aan het onderzoek. “Met zijn hoektanden kon hij het vlees verscheuren en zijn kiezen stelden hem in staat om botten te breken.”

Kenia

Het zoogdier kon geïdentificeerd worden aan de hand van botdeeltjes en een onvolledige onderkaak. De resten werden decennia geleden al in het westen van Kenia opgegraven, maar lange tijd werd aangenomen dat ze toebehoorden aan een kleinere soort. Uit het verdere onderzoek van het Nationaal Museum in Nairobi blijkt dat het wel degelijk om een nog niet bekende diersoort gaat.  (br.hln)

Gebiologeerd: krijg je écht artritis van je knokkels te kraken?

Af en toe je knokkels kraken, het kan een o zo heerlijk gevoel geven. Toch reageert het merendeel van de mensen rondom je dan: “Doe dat niet, je krijgt daar artritis van!” Maar klopt die stelling ook echt?

Om meteen met de deur in huis te vallen: nee, je krijgt geen artritis van je knokkels te kraken. Ondanks de vele geruchten blijkt er namelijk geen wetenschappelijk verband te bestaan tussen het kraken van knokkels en het ontwikkelen van artritis in je gewrichten.

Wat gebeurt er precies? Het krakende geluid dat je hoort, wordt veroorzaakt door kleine belletjes die ontploffen in je gewrichtsholte. In je gewrichtsholtes zit er namelijk een dooierachtige vloeistof waarin gas is opgelost. Als je je vinger plooit of bijvoorbeeld je been strekt vergroot die holte. Daardoor ontstaat er een onderdruk die ervoor zorgt dat de opgeloste gassen vrijkomen. Die gassen vormen kleine belletjes en dringen de lege ruimte binnen. Terwijl de gewrichten weer op hun plaats zakken, keert ook de vloeistof terug naar zijn rechtmatige plaats waardoor de belletjes ontploffen en het gekende knakgeluid ontstaat.

60 jaar knokkels kraken

Uit de wetenschappelijke onderzoeken die ernaar gedaan zijn, is gebleken dat er geen link is tussen het kraken van je vingers en artritis. De meest bekende studie is die van dokter Donald Unger. Voor maar liefst 60 jaar knakte hij alleen de knokkels van zijn linkerhand. Uit zijn bevindingen bleek dat er zoveel jaren later geen verschil merkbaar was tussen zijn linker- en rechterhand. Hij besloot dan ook dat je vingers kraken geen artritis veroorzaakt.

Tot die vaststelling kwamen ook enkele andere onderzoekers. Zo toonde een studie met 215 deelnemers tussen de 50 en 89 jaar oud aan dat 18% van de mensen die hun vingers kraakten, leed aan artritis en 21,5% van de mensen die dat niet deden ook.

Conclusie? Buiten de irritatie bij je collega’s en naasten zorgt het kraken van je vingers voor geen enkel probleem. (br.hln)

Franse miljardairs pompen honderden miljoenen in wederopbouw Notre-Dame

De zware brand die sinds gisterenavond in de Notre-Dame-kathedraal van Parijs woedde, is sinds drie uur ’s nachts onder controle. Ondanks het instorten van de torenspits en een deel van het dak, wist de brandweer de stenen structuur van de eeuwenoude kathedraal samen met haar belangrijkste relikwieën en kunstschatten te redden. President Macron beloofde rond middernacht dat de kathedraal heropgebouwd zal worden. Daarop stelde de Franse miljardair François-Henri Pinault prompt 100 miljoen euro ter beschikking voor de wederopbouw. Ook de Franse zakenman Bernard Arnault maakt 200 miljoen euro vrij voor de herstellingen, die allicht decennia zullen duren.   (br.hln)

Zo kies je altijd de perfecte avocado in de supermarkt

We kwijlden al meermaals bij het zien van die perfect uitziende avocadokiekjes op Instagram, maar de juiste vinden in de supermarkt blijft vaak een eindeloze queeste. Soms ziet ie er van buitenaf veelbelovend uit, maar eens je hem thuis opensnijdt, is hij nog niet rijp genoeg of net bruin en gekneusd. Hoe kun je nu de perfecte avocado herkennen, zonder dat je naar binnen gluurt? Een expert geeft zijn beste tips.

Als avocadoleverancier bij meer dan 150 restaurants in New York City, waaronder verschillende met een Michelinster bekroonde restaurants zoals Jean-Georges, Daniel, Casa Enrique en The Modern, beheerst Miguel Gonzalez de kunst van de perfecte avocado kiezen als een meester. Nadat de beste avocado’s geselecteerd worden door zijn partner in Mexico, bekijkt hij elke avocado in detail en houdt hij toezicht op de rest van het rijpingsproces. Tegen de tijd dat hij de groene vruchten levert, zijn ze perfect qua kleur, stevigheid en smaak.

Plan je binnenkort geen duur reisje naar New York City, dan helpt hij je graag op weg met zijn beste tips om nooit meer de verkeerde avocado uit te kiezen in de supermarkt.

1. Controleer de steel

Volgens Gonzalez bekijk je het best eerst de steel. “Controleer of de avocado een steeltje heeft bovenaan. Staat er eentje? Verwijder hem dan zachtjes. Lukt dat niet goed? Dan is je avocado waarschijnlijk nog niet rijp. Komt hij wel los, controleer dan de kleur van het kuiltje dat achterblijft. Is de kleur helder, fluorescerend geel of groen, dan is je avocado klaar voor gebruik. Ziet het er beschimmeld of zwart uit, dan laat je de avocado beter links liggen. Stond er geen steeltje meer op? Controleer dan ook de kleur van het kuiltje. Omdat het al aan de lucht is blootgesteld, zal de kleur niet heldergeel of -groen zijn, maar eerder bruinig, zoals de kleur van een boomstam, maar niet zwart of beschimmeld.”

2. Voel hoe zacht hij is

Gonzalez raadt aan om nooit te knijpen in een avocado. “Leg hem in je handpalm om te voelen of hij hard of zacht is. Door erin te knijpen ga je hem immers vanbinnen kneuzen. Voelt hij papperig aan, dan is hij waarschijnlijk overrijp. Geeft hij helemaal niets mee, dan heeft hij nog enkele dagen nodig om te rijpen.”

3. Kijk naar de kleur

Ook de kleur is een belangrijke indicator. “Kijk naar de kleur. Tijdens het rijpingsproces kleurt de avocado van groen naar zwart. Is hij nog heel levendig groen, dan kan je hem nog niet gebruiken. Is hij te rijp, dan zal de kleur erg donker zijn en kunnen er zelfs witte stipjes op tevoorschijn komen.”

Toch zegt Gonzalez dat er ook een beetje geluk mee gemoeid gaat. “Je avocado kan er dan misschien wel perfect uitzien in de winkel, vaak kunnen er onderweg al heel wat dingen gebeurd zijn die je avocado vanbinnen beschadigd hebben. Zo kunnen temperatuurschommelingen of de knijpmethode van klanten om de rijpheid te meten ervoor zorgen dat hij er langs de buitenkant perfect uitziet maar vanbinnen gekneusd is.”  (br.hln)

Vlamingen aan Notre-Dame: “Fransen zingen liedjes en huilen rond de kathedraal”

Een indrukwekkende rookpluim, gevolgd door enorme vlammen en kleine vuurdeeltjes die naar beneden vallen. Zo omschrijven vriendinnen Emilie Verhaghe (20) en Jasmin De Weerdt (19) uit Heist-op-den-Berg de brand, die ze van vlakbij meemaakten op de eerste dag van hun citytrip. “We kwamen uit een restaurant vlakbij de Notre-Dame en zagen plots de enorme rookpluim boven de kathedraal opstijgen,” vertelt Emilie. “We dachten eerst nog dat het om een actie van de gele hesjes ging. We zijn zo dicht mogelijk naar de kathedraal toe gegaan en zagen behalve enorme vlammen ook vuurdeeltjes naar beneden vallen. Er schieten nog steeds enorme vlammen uit de voor- en achterzijde van het gebouw. Op dit moment (rond 21u, red.) zijn de hulpdiensten nog steeds aan het blussen.”

Paniek heerst er niet, vult Antwerpenaar Jens De Boeck (28) aan, die voor het werk in Parijs moest zijn. “Integendeel. De sfeer is heel ingetogen. De mensen blijven kijken naar de kathedraal terwijl ze foto’s nemen en huilen om het verlies van het monument. Eerst was iedereen muisstil, maar nu hoor ik heel wat Fransen die zacht liedjes beginnen zingen. Het is en soort religieus troostlied, als ik het goed kan begrijpen.” De uit Leuven afkomstige Bernard Mercier (27), die woont en werkt in Parijs, bevond zich op 100 meter toen de brand uitbrak. “Zo’n indrukwekkende brand zag ik nog nooit. De lucht kleurde rood en er rezen een soort vuurbollen naar boven. Dit is zeer dramatisch en heel jammer voor een prachtig monument.” (br.hln)

Dit is blijkbaar de grootste leugen die we onszelf wijsmaken

“Ik ga me bedwingen tot slechts één paaseitje vandaag”, “Ik doe morgen sowieso de afwas”, “Ik ga het vanavond niet te laat maken en me beperken tot een wijntje”: allemaal zijn het leugentjes die we onszelf wijsmaken. Toch zijn dat volgens psychologe Carol Dweck niet de grootste leugens die we onszelf vertellen.

“De grootste leugen die we onszelf wijsmaken is dat we de verantwoordelijkheid voor onze handelingen opnemen”, aldus de psycholoog. “In plaats van te proberen om te leren van onze fouten en ze recht te zetten, gaan we vaak gewoon trachten om onze eer te herstellen. Dat doen we door de schuld op iets of iemand anders te steken of excuses te verzinnen. Toch leer je alleen maar echt van je fouten, als je ze ook daadwerkelijk erkent en niet ontkent.”

Het goede nieuws? Je kan je er meer bewust van worden dat je je verantwoordelijkheden vaak ontloopt waardoor je er ook de vruchten van kan plukken. Maak daarom wat tijd vrij voor wat innerlijke reflectie. Dat kan je doen door te mediteren of een dagboek bij te houden. Die helpen je om de echte waarheid naar de oppervlakte  en je ego wat meer op de achtergrond te brengen.

Bovendien is dingen neerschrijven een goede manier om met complexe situaties en gevoelens om te gaan en om jezelf beter te leren kennen. Win-win! (br.hln)

Ontroerend: meisje met syndroom van Down wil graag model worden

“Ik ben Milou en ik heb het syndroom van Down. Heel graag word ik fotomodel.” Dat zijn de woorden die te lezen staan op het Instagramaccount van Milou. En dat viel ook Inge Smulders van Smulders Fotografie op. Zij roept nu iedereen op om Milou haar droom te helpen verwezenlijken.

Hoewel we nog een hele weg te gaan hebben vooraleer de modewereld écht een correcte representatie wordt voor alle vrouwen wereldwijd, zien we naast plussize en gekleurde modellen, ook steeds vaker modellen met een beperking opduiken in de fashionscène. En dat is ook de droom van Milou, een meisje met het syndroom van Down. Via Facebook doet fotografe Inge Smulders een oproep om haar daarbij te helpen.

“Wie doet er mee? Laat Milou viral gaan!”, schrijft Smulders. De fotografe had het meisje al een paar keer voor haar lens, en was ontroerd door alle positieve reacties die ze daarop kreeg. “Ik was enorm geroerd door alle positieve reacties op Milou, het mooie meisje met het syndroom van Down, en haar droom om model te worden. Ik had nooit durven denken dat er zoveel reacties zouden komen en dat ze zoveel mensen zou raken.”

Daar moeten we wat mee kunnen, dacht de fotografe. “Laten we met z’n allen ons best doen om haar droom te laten uitkomen. Deel dit bericht, gebruik je netwerk, mail magazines of programma’s. Volg ook de Instagram van Milou. Wat zou het mooi zijn als ze binnenkort gepubliceerd wordt in een magazine of model mag staan voor een grote campagne!”

En dat lijkt al behoorlijk goed te lukken. Het bericht werd al bijna 1.500 keer gedeeld en meer dan 250 mensen reageerden op de post. Een eerdere post waarin ze opriep op Milou te steunen, kon zelfs rekenen op meer dan 8.000 likes en 2.500 reacties.

Op haar Instagramaccount deelt Milou ook regelmatig kiekjes van zichzelf. Daarbij staat te lezen: “Ik ben Milou en ik heb het syndroom van Down. Heel graag word ik fotomodel. Steun je me? Ook zou ik graag betaalde opdrachten doen.” Wij hopen alvast dat haar droom mag uitkomen! (br.hln)

Paul Michiels zet zich in voor 30 jaar Kom Op Tegen Kanker als eerbetoon: “Toen mijn eerste vrouw Linda kanker kreeg, werd alles duister”

“Toen ik tien jaar geleden vernam dat mijn eerste vrouw kanker had, werd alles duister.” Als eerbetoon aan zijn Linda zet Paul Michiels (70) nu z’n schouders onder het initiatief van één en Kom Op Tegen Kanker. Samen met Niels Destadsbader en Sarah Bettens zal hij het bedankingslied ‘Door jou’ zingen.

Pauls eerste vrouw Linda kreeg in 2007 te horen dat ze darmkanker had, met uitzaaiingen naar haar lever. “Dat nieuws was samen met de dood van mijn vader het meest tragische moment uit mijn leven. Het werd helemaal duister toen ik het vernam”, zegt hij. Het is nu bijna tien jaar geleden dat de moeder van zijn eerste vijf kinderen na een moeizame strijd voor euthanasie koos, maar het verlies kleeft nog steeds aan hem. “Natuurlijk. Iemand verliezen aan die ziekte is verschrikkelijk. Ze kreeg destijds te horen dat ze nog twee jaar te leven had. Je moet je dat eens voorstellen. Zo’n afgebakende termijn, dat is het allerergste. Op dat moment was mijn tweeling (de intussen 26-jarige Maxine en Lode, red.) ook nog erg jong. Daar sta je dan, compleet machteloos. Het enige wat je kan doen, is elkaar troosten. Diegenen die achterblijven, zijn verplicht ermee te leven. Maxine en Lode wonen nu nog altijd in het ouderlijk huis, daar is Linda in de vorm van foto’s ook nog heel erg aanwezig.”

Mondharmonica

Lang hoefde Paul dus niet te twijfelen toen Miguel Wiels en Niels Destadsbader van Les Flamands hem samen met Sarah Bettens vroegen voor een bijdrage op ‘Door jou’, een nummer naar aanleiding van dertig jaar Kom Op Tegen Kanker. “Ik ken Niels en Miguel best goed. Niels kom ik tijdens het touren regelmatig tegen en Miguel speelde al vaak in mijn begeleidingsbands. Het was telkens een erg fijne samenwerking.”

Het nummer ‘Door jou’ is de eerste productie van Les Flamands, het artiestenbureau dat Destadsbader en Wiels in september samen met Peter Van de Veire oprichtten. “Voor mij gaat het nummer over het bedanken van mensen die je omringen als je er nood aan hebt”, zegt Paul, die in het lied ook mondharmonica speelt. “Dat heb ik destijds bij Linda ook zoveel mogelijk proberen te doen.”

Over twee maanden wordt de voormalige melkboer 71, maar aan pauzeren denkt Polle Pap nog niet. “Ik ben nu vijf jaar met pensioen, maar ik blijf continu werken aan nieuwe songs”, zegt Paul, die er net een theatertour op heeft zitten. “Ik zit in de fleur van mijn leven. Dat merk ik aan de kwaliteit van mijn concerten, maar het helpt ook dat ik een jonge vrouw (Tineke is 42, red.) en nog twee jonge kinderen heb (Lars en Anna zijn respectievelijk 15 en 13, red.). Bovendien heb ik een vriendengroep die voornamelijk uit veertigers en vijftigers bestaat.”

IJdele zot

Michiels noemt zichzelf een ‘ijdele zot’, hij heeft dan ook een dubbel gevoel over ouder worden. “Weet je wat het is? Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn. Als ik mijn moeder bezoek in het rusthuis, dan is dat toch altijd confronterend. Ik moet er maar mee leren leven.” Toch krijgt Michiels nog dagelijks complimenten over zijn staat van paraatheid. “Ik heb het geluk dat ik over goede genen beschik, want het laatste wat ik wil, is met de bejaarden op de tourbus stappen voor een bezoekje aan de grotten van Han. Voor de rest kan ik iedereen aanraden te letten op je eten en op tijd in bed te kruipen, dan kom je al een heel eind. (lacht)” (br.hln)