Naar de inhoud

athea

akke.beakke.be



Archief

Richie Havens - Freedom

Richie Havens - Freedom

Klik op de foto om hem te beluisteren





Richie Havens (Brooklyn, 21 januari 1941 - 22 april 2013) was een Afro-Amerikaanse folkzanger en -gitarist. Zijn wilde gitaarspel maakte hem in de jaren '60 tot een groot muzikant.

Richie Havens werd geboren op 21 januari 1941 in Brooklyn, als zoon van een pianist. Havens werd al vroeg bij de muziek van zijn familie betrokken, maar hij zelf had ook aanleg voor beeldende kunst. Zodoende heeft hij enkele jaren in Greenwich Village op straat portrettekeningen van toeristen gemaakt.

In Greenwich Village ontwikkelde Havens ook meer muzikale interesse. Hij was in folkclubs een bezienswaardigheid, omdat hij zich als zwarte muzikant tussen voornamelijk blanken voortbewoog. Havens liet zich inspireren door onder anderen Bob Dylan en Joan Baez, maar voegde daar zelf een aantal herkenbare elementen aan toe. Zo was het bekend dat hij zijn gitaar standaard op het akkoord D majeur had afgestemd, en zijn er af en toe elementen van zijn verleden als jonge gospelzanger in te horen. Bovendien tikte hij bij het spelen zo ritmisch met zijn voet op de grond, dat het klonk alsof er een drumpartij gespeeld werd. Dat, en zijn snelle gitaarspel, maakte van Havens' muziek een geheel eigen stijl, die ervoor zorgde dat hij in 1965 een contract kreeg aangeboden bij platenmaatschappij Douglas.

Een muzikaal hoogtepunt was voor Havens zijn optreden op Woodstock, het grootste rockfestival ooit, in 1969. Tijdens zijn optreden werd er zo veel geapplaudisseerd, dat Richie Havens het niet over zijn hart kon verkrijgen om te stoppen met spelen. Op het moment dat al zijn nummers al gespeeld waren, besloot hij een improvisatie te spelen op het nummer 'Motherless Child', waarin hij het woord 'freedom' keer op keer herhaalde. Onder de titel 'Freedom' werd dit nummer een internationale hit.

Na Woodstock kwam Havens carrière in een stroomversnelling. Hij speelde veel eigen versies van nummers van onder anderen Bob Dylan en The Beatles, waar 'Here Comes The Sun' een bekend voorbeeld van is. Ook speelde hij mee op de soloalbums van ex-Genesisleden Peter Gabriel en Steve Hackett. Bovendien speelde hij in 1993 bij de inwijding van Bill Clinton als president. Het nummer Hands of Time, dat hij samen met Groove Armada maakte, werd in 2004 gebruikt in de film Collateral (waarin o.a. Jamie Foxx en Tom Cruise speelden). Het nummer werd in die film door één van de karakters als een klassieker afgeschilderd. Later werd Hands of Time ook gebruikt in programma's als Over Mijn Lijk.

Reageer op dit bericht

Suske en Wiske vieren 70ste verjaardag in Antwerpen en Kalmthout

Suske en Wiske vieren 70ste verjaardag in Antwerpen en Kalmthout

http://static3.hln.be/static/photo/2015/16/9/11/20151219181610/media_xll_8254376.jpg

De nog steeds erg populaire stripfiguurtjes Suske en Wiske hebben zaterdag hun 70ste verjaardag gevierd. Op 19 december 1945 verscheen in De Nieuwe Standaard de allereerste strip met het duo in de hoofdrol: "Het eiland Amoras". Ter ere van dat jubileum werd de familie van bedenker Willy Vandersteen zaterdag ontvangen op het Antwerpse stadhuis en stonden er tal van activiteiten op het programma in het Suske en Wiske Kindermuseum in Kalmthout.

Ondanks hun gezegende leeftijd zijn Suske en Wiske en hun vrienden Lambik, Sidonia, Jerom en co nog erg actief. De afgelopen 70 jaren werden ze al meermaals aangepast om eigentijds te blijven en er werden ook al verschillende spin-offs uitgebracht, waarvan vooral de op volwassenen gerichte "Amoras"-reeks het goed deed. "Amoras 5: Wiske" won onlangs nog de Willy Vandersteenprijs voor het beste Nederlandstalige stripalbum van het voorbije jaar.

Aangezien bedenker Willy Vandersteen opgroeide in de Antwerpse Seefhoek, kon een receptie op het Schoon Verdiep van het Antwerpse stadhuis zaterdag niet ontbreken. De striphelden brachten voor de gelegenheid ook een cheque van 46.128 euro mee voor SOS Kinderdorpen, een bedrag dat werd verzameld met de verkoop van zes Suske en Wiske-uitgaves via Het Laatste Nieuws. De verhalen voor die albums werden neergepend door BV's als Alex Agnew en Pieter Aspe, terwijl de tekeningen van de hand van onder meer Charel Cambré en Kim Duchateau zijn.

In de oude villa van Willy Vandersteen in Kalmthout waren er zaterdag dan weer de hele dag feestelijkheden voor een jonger publiek. Er was onder meer een schaatsbaan en een spring-iglo en bezoekers konden rondleidingen volgen en werden getrakteerd op een hapje en een drankje. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Hoe beleven andere godsdiensten de kerstperiode?

Hoe beleven andere godsdiensten de kerstperiode?

http://oi65.tinypic.com/2u4rmzt.jpg

Traditiegetrouw branden de lichtjes al in onze kerstboom, en schuiven we op kerstavond een kalkoen in de oven. Maar hoe beleven joden, moslims, boeddhisten en hindoes kerst? Wij gingen het eens vragen aan moslim Samir, de joodse Roza, ex-boeddhistisch monnik Paul en hindoe Malati Devi Dasi.

Voor we ons in andere culturen verdiepen, frist theologe Lea Verstricht nog even onze kennis over het feest op. "Kerstmis is een typisch christelijk feest, omdat het de geboorte van de messias Jezus herdenkt," legt ze ons uit. "Maar christenen plaatsten Kerstmis op het moment van een al bestaand heidens feest van lang voor het christendom, waarin de overgang van licht naar donker werd gevierd. Vandaar de symboliek met lichtjes, kerstballen als teken van vruchten die opnieuw groeien en de groene kerstboom, die verwijst naar de winter die overwonnen is."

"Christenen gaven er daarna een religieuze betekenis aan, maar door die fundamentele symbolen kan je het ook los zien van de christelijke cultuur. Dat gebeurt vandaag trouwens al: niet iedereen zet nog een kerststal, en mede door commercialisering draait Kerstmis vaak rond cadeautjes, gezellig samenzijn en een mooi versierde kerstboom," legt Lea Verstricht uit. Wij gingen op zoek naar de equivalenten van Kerst bij andere godsdiensten.

Moslim Samir: "Buren brengen ons lekkere restjes van hun kerstfeest"

"Wij moslims vieren geen Kerstmis, en er zijn ook geen islamitische feesten rond die data," vertelt de in België geboren moslim Samir. "We zetten geen kerstboom en geven geen cadeaus, tenzij op het kerstfeestje op school, omdat iedereen het daar doet. Natuurlijk wensen we wel onze vrienden en buren die het vieren een vrolijk kerstfeest, en zij hebben ook de gewoonte om snoep en eten dat ze over hebben naar ons te brengen, zoals wij dat ook doen met het Suikerfeest of Offerfeest."

Onze Islamitische feesten hebben ergens wel gelijkenissen met Kerst. Het id-alfitr of Suikerfeest dit jaar was van 18 tot 20 juli, en dan komen we ook samen met familie of vrienden om lekker te eten en er een leuke dag van te maken. Ons Offerfeest (Eid Al-Adha) was dit jaar van 23 tot 26 september, waarbij we een schaap slachten en opeten om de profeet Ibrahim te herdenken."

De joods opgevoede Roza: "cadeautjes van de Chanoekaman"

"Ikzelf ben niet gelovig, maar mijn ouders wel. Zij hebben ervoor gekozen om ons tijdens onze opvoeding joodse tradities mee te geven," legt Roza uit. "Joden vieren geen Kerstmis, maar in de maand december vieren wij het lichtfeest of Chanoeka. De datum verandert elk jaar, omdat joden de maankalender volgen. Dit feest duurt 8 dagen, en we branden op een kandelaar of Chanoekia elke dag een kaarsje tot ze alle 8 branden."

"Toen ik nog thuis woonde, aten we tijdens de Chanoeka elke avond samen met het gezin, en één avond tijdens de Chanoeka kwam de hele familie samen en kregen de kinderen cadeautjes. Mijn familie schreef ook altijd een gedichtje bij het cadeautje dat we kregen en vertelde dat dat dit van de "Chanoekaman" kwam, maar dat iets niet typisch joods, het is een kleine wending die mijn familie hier aangaf. Omdat wij geen strenge joden zijn, gingen we niet naar de synagoge."

"Mijn vriend is niet joods en viert alleen op 24 december Kerst met zijn familie, dus dan ga ik natuurlijk gewoon mee."

"Boeddhisten vieren geen Kerstmis," legt ex-boeddhistisch monnik Paul Van Hooydonck uit, die 12 jaar lang in boeddhistische kloosters verbleef in Azië. 8 jaar geleden keerde hij terug naar België en richtte hij het Boeddhistisch Centrum Ehipassiko in Antwerpen op. "De geboorte van Jezus wordt herdacht met kerst, en dat vieren boeddhisten niet. Wel hebben zij de Wesak, dat is een vergelijkbaar feest. Dan wordt de geboorte, dood en verlichting van Boeddha wordt herdacht. Dat wordt dan in mei gevierd, met allerlei rituelen, lezingen, meditatie en offers die aan de monniken worden gegeven. Er is ook een gezamenlijke maaltijd, maar dit feest verloopt niet zoals Kerstmis in familieverband. De festiviteiten vinden plaats in de lokale tempel, waar de boeddhisten naartoe trekken."

Hindoe Malati Devi Dasi: "Ik heb thuis ook een kerstboom staan"

"Strikt gezien vieren we geen Kerstmis, maar omdat we hier in België dezelfde nationale feestdagen hebben, komen we op die dagen ook wel bij elkaar met familie," vertelt Malati Devi Dasi, vice-president van de vzw Radhadesh. "We doen dat in de hindoe-traditie, praten bij met familieleden, leggen ruzies bij en genieten van een lekkere maaltijd. Dan eten we zeker vegetarisch, omdat in deze periode mededogen voor anderen nog belangrijker is."

"Ik heb zelf thuis een kerstboom staan, en er zijn nog hindoes die dat doen. Die symboliseert bij ons niet de geboorte van Jezus, maar we geven hiermee achting aan zijn verheven persoonlijkheid. De traditie om cadeautjes te geven nemen velen ook over van Kerstmis, als een teken van waardering voor elkaar. Al vinden andere hindoes dat dan weer te commercieel, en doet niet iedereen het. Over het algemeen is er binnen het hindoeïsme een hele grote acceptatie tegenover andere religies."

"In plaats van een Kerstmis vieren wij jaarlijks in december de herdenking van de Bhagavad-Gita, de bijbel van het hindoeïsme. Dit jaar valt die op maandag 21 december. We proberen op die dag met zoveel mogelijk mensen wereldwijd verzen uit de Bhagavad-Gita te reciteren. Dat is een belangrijk moment van zelfreflectie, waarop we stilstaan bij wat we beter kunnen doen in ons leven voor onszelf, maar zeker ook voor anderen. Een heel cruciaal aspect binnen het hindoeïsme." (br.hln)

Reageer op dit bericht

Inwoners Russische stad willen kat als burgemeester

Inwoners Russische stad willen kat als burgemeester

http://static2.hln.be/static/photo/2015/12/6/14/20151219235430/media_xll_8255189.jpg

De inwoners van de stad Barnaul in Rusland zijn de fratsen van hun lokale politici spuugzat. Ze hebben laten weten dat de siamese kat Barsik wat hen betreft de nieuwe burgemeester mag worden.

De Siberische stad met 650.000 inwoners op zo'n 2900 kilometer van Moskou krijgt volgende week een nieuwe burgemeester. Die zal verkozen worden door een commissie die gevormd wordt door de gemeenteraad en de lokale gouverneur. Daarbij hebben ze de keuze uit zes kandidaten.

Geen enkele kandidaat kan echter op veel sympathie rekenen bij de inwoners van Barnaul. Zij konden via een online poll aangeven welke kandidaat hun voorkeur geniet: daarbij hadden ze de keuze tussen de zes officiële kandidaten en de Siamese kat Barsik. De kat ging uiteindelijk lopen met meer dan 90 procent van de stemmen.

Barsik is in een mum van tijd een hit geworden in de Russische media. Gelukkige begrijpen enkele lokale politici dat de mensen van Barnaul ook een ernstig signaal geven. Net als verschillende andere Russische steden heeft de stad te kampen met ernstige corruptie. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Ann Sabine, de vrouw die wegkwam met de perfecte moord

Ann Sabine, de vrouw die wegkwam met de perfecte moord

http://static3.hln.be/static/photo/2015/2/12/11/20151219121116/media_xll_8253716.jpg

In oktober stierf de 74-jarige gepensioneerde Leigh Ann Sabine aan kanker. Op zich niets opziendbarends, tot de politie het lijk van haar man terugvond in haar tuin. Vermoedelijk bracht ze hem al 18 jaar geleden om het leven, iets waar niemand ook maar enig vermoeden over had. Iedereen vraagt zich nu af: hoe wist Ann de perfecte moord te plegen?

18 jaar geleden arriveerde Leigh Ann Sabine in Beddau, een stadje in het Zuiden van Wales. Haar buren vonden haar meteen een geweldige vrouw, ook al vertelde ze grootsprakerig dat ze uit Australië kwam en daar een supermodel was geweest. Ze was er ook een cabaretster en was er naar eigen zeggen getrouwd met een miljonair. Ondanks het feit dat ze al de 60 naderde, was haar haar felblond en droeg ze enkel jeugdige, zwarte kleren.

Een opvallend figuur zeg maar, die niettemin in de smaak viel bij haar omgeving. "Ze was altijd leuk om mee te praten, heel levendig en vriendelijk", vertelt haar buurvrouw nu. "Ze noemde iedereen vriendelijk 'babe' of 'darling' en gesticuleerde altijd hevig als ze babbelde." Ze vertelde dat ze ontsnapt was aan haar man in Australië, die haar sloeg. Ze werd dan geholpen door een opvangtehuis en kreeg zo een nieuwe woning in Beddau toegewezen. Ze leidde er een gezellig leven en ging zelfs een nieuwe relatie aan met een plaatselijke brandweerman.

Een paar weken nadat ze in oktober overleed aan kanker, werden de overblijfselen van een man gevonden in haar tuin. Haar verhaal bleek grotendeels verzonnen. Ze was geen Australische, ze was nooit een model, haar man was zeker geen miljonair en als er klappen vielen in de relatie, was Ann waarschijnlijk zelf de schuldige.

Het lichaam bleek immers afkomstig van haar man John, die met haar mee verhuisd was in 1997. Dat is meteen ook het jaar waarin hij voor het laatst levend gezien werd: de politie kon vaststellen dat de man 18 jaar geleden om het leven kwam door een klap op het hoofd. Ann had het lichaam eerst jaren in haar appartement bewaard, maar had hem de laatste jaren bij het afval achterin haar tuin gedumpt.

Haar nietsvermoedende buren reageerden stomverbaasd op het nieuws. "Dit hadden we nooit verwacht", was de algemene teneur. Ze gaven toe dat Ann 'excentriek' en 'een beetje gek' was, maar ze was ook zeer sociaal en behulpzaam. "Ze heeft hier zelfs een oude man in het gebouw verzorgd toen hij ziek was. Ze zette haar eigen leven op pauze om hem te helpen", klinkt het. Toen ze ooit in een dronken bui in de pub verkondigde dat 'ze nooit de moeite had genomen om haar man te begraven', nam niemand haar serieus.

Hoe meer er gegraven werd in het verleden van Ann, hoe meer figuurlijke lijken er echter uit de kast vielen. Zo werd ze ooit ontslagen omdat ze 'te vriendelijk' omging met klanten. En dat Australische avontuur bleek ook veel minder rooskleurig dan Ann liet uitschijnen. Zo vertrok ze inderdaad met haar man John richting Down Under, maar het was in Nieuw-Zeeland dat ze zich vestigden met hun kinderen. Lang duurde het echter niet. Een paar jaar later vertrokken ze halsoverkop terug naar Groot-Brittannië. De twee jongens en de drie meisjes die ze toen hadden, tussen de 2 en de 11 jaar oud, lieten ze gewoon achter in een plaatselijk weeshuis.

Dat is volgens een van hun kinderen, die al 30 jaar niets meer gehoord hadden van hun ouders tot oktober, de reden dat Ann wegkwam met haar misdaad. "Ze was een achterbaks, manipulerend mens", klinkt het bij een van de zonen. John was volgens hem niet veel beter: hij was volledig toegewijd aan zijn vrouw en sprak haar in niets tegen. Toen hij in 1997 verdween, miste dan ook niemand hem. Maar waarom ze haar man, die 40 jaar aan haar zijde bleef, om het leven bracht, blijft een raadsel. Een raadsel dat Ann meenam in haar graf. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Dronken op de fiets? Rijbewijs kwijt

Dronken op de fiets? Rijbewijs kwijt

http://static3.hln.be/static/photo/2015/17/8/8/20151219182153/media_xll_8254358.jpg

Tijdens een alcoholcontrole van de politiezone Roeselare - Izegem - Hooglede zijn twee dronken fietsers hun rijbewijs kwijtgespeeld na een positieve ademtest.

De twee gingen er vanuit dat je als fietser mag drinken en dat je dan niet strafbaar bent. Ze verklaarden aan de politieagenten dat ze de fiets genomen hadden omdat ze van plan waren om alcohol te drinken. "Niets is minder waar. Als fietser ben je een bestuuder van een voertuig en val je onder dezelfde regels als een bestuurder van een auto. Maak jezelf als zwakke weggebruiker nog niet meer kwetsbaar", benadrukt de politie via de eigen Facebookpagina.

De politiezone deed afgelopen nacht op drie plaatsen alcoholcontroles. In totaal werden er 122 bestuurders gecontroleerd. Achttien van hen waren onder invloed van alcohol of drugs. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Gouden masker Toetanchamon weer hersteld na vorige klungelige reparatie

Gouden masker Toetanchamon weer hersteld na vorige klungelige reparatie

http://static0.hln.be/static/photo/2015/9/16/5/20151216224954/media_l_8246750.jpg

De restauratie van het beschadigde massief gouden masker van de Egyptische farao Toetanchamon is voltooid. Het beroemde 3300 jaar oude dodenmasker is nu opnieuw tentoongesteld. Dat liet het Egyptisch Museum in Caïro vandaag weten, meldde de Franstalige Belgische tv-zender RTBF.

In augustus 2014 werd het gouden masker beschadigd tijdens werkzaamheden aan een verlichtingsapparaat in het museum. De losgeraakte baard werd gelijmd met een sneldrogende epoxyhars. Maar dat was niet correct gedaan, waardoor lijmresten bij de baard te zien bleven.

De ondeskundige reparatie kostte de chef restauratie van het Egyptisch Museum zijn baan. Hij is gedwongen overgeplaatst en mag zich voortaan alleen nog bezighouden met het opknappen van historische strijdwagens. De laatste restauratie duurde meer dan twee maanden en is uitgevoerd door een team van Duitse experts.

Het is niet de eerste keer dat de baard is afgebroken. Het museum kreeg het masker in 1924 in twee delen. Pas in 1941 is de baard er weer aan gelijmd.

Het dodenmasker is in 1922 ontdekt door de Britse archeoloog Howard Carter in de Vallei der Koningen in Luxor. De schat is het meest prestigieuze voorwerp in de collectie van het museum in Caïro. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Tekening van Kwik en Flupke te koop voor 1 miljoen euro

Tekening van Kwik en Flupke te koop voor 1 miljoen euro

http://static2.hln.be/static/photo/2015/12/1/2/20151218131703/media_xll_8251427.jpg

Ter gelegenheid van de kunst- en antiekbeurs Brafa (Brussels Antiques & Fine Arts Fair), die van 23 tot 31 januari 2016 in Brussel loopt, biedt de galerie Huberty & Breyne een cover in Oost-Indische inkt aan die Hergé in 1951 maakte voor de cover van het album 'Les Nouveaux Exploits de Quick et Flupke' (De guitenstreken van Kwik en Flupke). Prijs: 1 miljoen euro.

Op de cover zijn de twee kinderen afgebeeld terwijl ze wijkagent 15 uitdagen. Volgens de galerie is de verkoop uitzonderlijk omdat de meeste kaften van deze reeks vandaag in het Hergé Museum in Louvain-la-Neuve geconserveerd worden.

Behalve dit stuk zal de galerie potloodschetsen van Hergé te koop aanbieden en een bronzen standbeeld van Kuifje en Bobbie van beeldhouwer Nat Neujen, alsook hedendaags werk van François Avril, Philippe Geluck, François Schuiten enz. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Katie Melua - I Cried for you

Katie Melua - I Cried for you

Om haar te beluisteren druk op de foto






Ketevan (Katie) Melua is een Britse zangeres en muzikante.

Katie Melua groeide op in Koetaisi, (Georgië), en later in Batoemi, gelegen aan de kust. Op achtjarige leeftijd verhuisde ze met haar ouders naar Belfast, Noord-Ierland en nog later naar Londen. Dit vanwege het beroep van haar vader, hartspecialist.

In Londen ging Katie Melua naar de BRIT School for the Performing Arts & Technology. Deze door de muziekindustrie ondersteunde school staat bekend als leverancier van beroemde artiesten. In 2003 werd Katie Melua ontdekt tijdens een showcase door Mike Batt (zelf ook zanger en tekstschrijver, maar ook arrangeur en producent) die op zoek was naar een zangeres met aanleg voor jazz en blues.

Haar eerste album Call Off The Search werd in 2003 uitgebracht. Hierop staan twee nummers van haarzelf. Haar tweede album Piece By Piece kwam uit op 26 september 2005.

Op 19 maart 2005 kwam haar grootste droom uit door samen met overgebleven leden van de Britse rockband Queen 'Too Much Love Will Kill You' te spelen op een anti-AIDS-concert in Zuid-Afrika. Het concert bracht een recordbedrag in de strijd tegen AIDS/HIV op.

Op haar tweede album staat onder andere de single Nine Million Bicycles, dat zij zong tijdens het kerkelijk huwelijk van Prins Pieter-Christiaan met Prinses Anita in de Grote of St. Jeroenskerk te Noordwijk. Dankzij de extra aandacht die Melua door dit optreden kreeg, begon haar populariteit in Nederland en België toe te nemen.

In 2007 maakte Katie Melua haar opwachting tijdens het openingsgala van het North Sea Jazz Festival in Rotterdam, maar ook op het festival, waar ze in 2004 voor de eerste keer optrad (toen nog in Den Haag), zal ze een optreden verzorgen. Er werd gelijk gebruik van de gelegenheid gemaakt om een tegel op de Walk of Fame Europe in te wijden.

In november 2007 heeft ze tijdens Domino Day de eerste steen omgegooid. Op 8 december 2007 mocht zij een lied zingen op het Junior Eurovisie Songfestival 2007 in Rotterdam, Nederland.[1]

Op 13 april 2008 trad ze op in Ahoy in Rotterdam, dat volledig uitverkocht was.

Katie Melua is nu bezig met haar 4e en nieuwste album. Dit wordt een live album. Deze zal op 15 mei uitkomen. De nummers op deze cd volgen hieronder: 1. Piece By Piece 2. Lilac Wine 3. Yellow Leaves 4. My Aphrodisiac Is You 5. Crawling Up A Hill 6. Mary Pickford 7. Blues In The Night 8. If You Were A Sailboat 9. Ghost Town 10. Perfect Circle 11. Spiders Web 12. Toy Collection 13. Scary Films 14. Mockingbird Song 15. The Closest Thing To Crazy 16. Nine Million Bicycles 17. On The Road Again 18. Kosmic Blues 19. I Cried For You

Katie Melua is nu bezig met haar vierde studio album die begin 2010 uit zal komen. Ondertussen mixt Mick Batt de Live CD.

Reageer op dit bericht

"Je eet toch ook geen hond, waarom dan wel een kalkoen?"

"Je eet toch ook geen hond, waarom dan wel een kalkoen?"

http://static1.hln.be/static/photo/2015/10/3/8/20151218133821/media_xll_8251463.jpg

Dierenrechtenactivisten van PETA hebben voor heel wat ophef in het Verenigd Koninkrijk met hun laatste kerstcampagne gezorgd. Die vergelijkt het eten van een kalkoen met het voorschotelen van een hond aan je gasten. Enkele rake beelden van droevige honden maken de campagne helemaal af.

De organisatie moedigt leden aan om beelden van hun eigen honden via social media te delen onder de hashtag #NoTurkeyForXmas.

Op de website van Peta krijg je een woordje uitleg over de campagne: "Kalkoenen hebben, net als de honden en katten waar we ons huis mee delen, gevoelens en kunnen pijn ervaren. In het Verenigd Koninkrijk moeten veel van deze dieren hun leven in een klein hokje doorbrengen. Gekweekte kalkoenen hebben zulke grote borsten dat ze niet natuurlijk kunnen paren en nauwelijks kunnen bewegen. Deze vogels worden opgesloten, hun bekken worden deels afgesneden, ze worden volgepropt met antibiotica om vervolgens afgeslacht worden wanneer ze slechts 5 maanden oud zijn." De slogan van de campagne doorkruist nu Londen op de zijkant van bussen. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Meer van athea

↑ Terug naar de berichten