Naar de inhoud

athea

akke.beakke.be



Archief

In België leeft bijna 1 kind op 5 in armoede

In België leeft bijna 1 kind op 5 in armoede

http://static1.hln.be/static/photo/2015/5/12/9/20151203092231/media_xll_8213154.jpg

Bijna een op de vijf kinderen (18,8 procent) jonger dan 18 jaar in België leeft in een gezin met een inkomen onder de armoederisicodrempel. Tien jaar geleden was dat 15,9 procent. Dat blijkt uit het nieuwe jaarboek van het Centrum Ongelijkheid, Armoede, Sociale Uitsluiting en de Stad (OASeS) van de UAntwerpen. "Onrechtvaardig", klinkt het bij de onderzoekers, die wijzen op het welvarend karakter van België.

Bij eenoudergezinnen loopt dat aandeel op tot 36,4 procent en van kinderen van laagopgeleide ouders gaat het om 53,8 procent. Werkt bijna niemand in het gezin, dan leeft 73,6 procent van de kinderen met een inkomen onder de drempel. Bijna 7 procent van de kinderen leeft in een gezin met erg weinig materiële middelen.

"In een welvarend land als België zijn dergelijke cijfers onrechtvaardig, vooral omdat kinderen die in armoede leven daar de rest van hun leven de gevolgen van kunnen dragen", klinkt het bij de onderzoekers. Ze verwijzen naar Nederlands onderzoek, waaruit blijkt dat armoede een emotionele, materiële en sociale belasting vormt, en dat jongeren zich vaak buitengesloten voelen of zich schamen.

Ook jongeren worden steeds vaker geconfronteerd met financiële moeilijkheden. Het armoederisico van 18-24-jarigen ligt evenzeer op 18,8 procent. Dat percentage stijgt sinds 2008. Het maandelijkse gemiddeld aantal leefloongerechtigden nam tussen 2013 en 2014 met 3,9 procent toe, maar bij jongeren onder de 25 was dat 5,1 procent. Jongeren tussen de 18 en 25 jaar vertegenwoordigden vorig jaar zo'n derde van de leefloonbevolking, terwijl hun totale aandeel in de bevolking 10,7 procent bedroeg. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Waarom je beter niet tot 1 januari wacht met goede voornemens

Waarom je beter niet tot 1 januari wacht met goede voornemens

http://static1.hln.be/static/photo/2015/18/9/14/20151202082140/media_xll_8209139.jpg

Binnen een goede maand lijsten we traditiegetrouw alle dingen op die we beter hopen te doen in 2016. Ultieme klassiekers: gezonder eten, meer sporten en stoppen met roken. Toch hebben we meer kans op slagen als we vandaag (echt waar!) al beginnen met onze voornemens. Dr. Christine Whelan legt uit waarom, en ze geeft ons er meteen nog wat tips bij.

"Vanaf 1 januari pak ik het helemaal anders aan", denken we elk jaar opnieuw vol goede moed. Maar zo'n deadline stellen is niet zonder gevaren, legt Dr. Christine Whelan uit, professor aan de universiteit van Wisconsin-Madison. Ze wijst ons erop dat we op die manier onszelf nog even helemaal laten gaan. Gevolg: in de periode tussen eind november en 1 januari komen we net het meeste kilo's bij, ook omdat de omstandigheden hiertoe aanzetten. Veel feestjes met rijkelijk vloeiende alcohol en caloriebommetjes als dessert gaan vlotjes binnen, onder het mom 'vanaf 1 januari begin ik écht aan mijn dieet/sport'. Herkenbaar? Reken maar.

Begin vandaag

Vaak wordt als deadline een bepaalde datum genomen, zoals 'volgende maandag' of 'vanaf 1 januari'. "Maar we moeten opletten dat we die dag niet gaan gebruiken om het te verantwoorden dat we daarvoor nog even alle remmen los gooien," legt Whelan uit. "Denk in plaats daarvan welke kleine stapjes je nu al kan zetten. Gebruik bijvoorbeeld 1 december - vandaag - om jezelf al rustig op het juiste pad te helpen, voor een nog succesvoller nieuw jaar," adviseert Whelan uit. Toegegeven: het is even schrikken dat we er plots vandaag al aan moeten beginnen. Gelukkig geeft Whelan ons nog enkele bruikbare tips mee.

ZO SLAAG JIJ IN JE GOEDE VOORNEMENS

1. Sta even stil bij het waarom van je voornemens
"Nadenken over wat je wil veranderen en waarom, zorgt ervoor dat je je beter aan je voornemen gaat houden en het gewenste resultaat behaalt," zegt Whelan. Ga hier even voor zitten, en denk er bewust over na. Pas na die "waarom" kan je bepalen hoe je dat gaat doen, en wat je einddoel is.

2. Concretiseer, maar blijf realistisch
Onderzoek toonde aan dat het neerschrijven van je einddoel helpt bij het verwezenlijken ervan. Schrijf dus concreet op wat je wil bereiken. Maar als je doelen te groots of onrealistisch zijn, dan raak je ontmoedigd als je faalt. Begin klein, en hou in het achterhoofd dat je succes wil boeken, niet geblesseerd of overgestresseerd raken. Whelan adviseert om te beginnen bij één specifiek doel dat je wil bereiken, niet een hele lijst.

3. Betrek je vrienden
Alleen je doelen opschrijven is niet genoeg, vertel ook anderen over jouw plannen, of dat nu gezonder eten, meer sporten of een cursus Spaans is. Zo vergroot je de kans op slagen, dankzij sociale controle. Nog beter: zoek een vriend of vriendin met hetzelfde voornemen, en help elkaar samen om jullie doel te bereiken.  (br.hln)

Reageer op dit bericht

Hoe slecht is het om je plas op te houden?

Hoe slecht is het om je plas op te houden?

http://static2.hln.be/static/photo/2015/14/16/8/20151202113537/media_xll_8210693.jpg

Midden in de nacht in je warme bed, in de file of tijdens de film: een volle blaas overkomt ons vaak op de vervelendste momenten. Eventjes ophouden dan maar. Maar hoe ongezond is het echt om je toiletbezoek uit te stellen?

"De blaas past zich heel gemakkelijk aan," zegt Alex Shteynshlyuger, uroloog uit New York. "Ze kan veel urine opslaan, dus je plas af en toe een tijdje ophouden gaat niet echt grote problemen veroorzaken." Toch maak je er beter geen gewoonte van om lange tijd te wachten, zo leert de biologie.

Een beetje wetenschap
Om te begrijpen hoe de blaas werkt, eerst een beetje wetenschap. In ons lichaam hebben we organen en spieren, waarbij het grootste verschil is dat je spieren kan trainen, en organen niet. De blaas is een kruising van beiden, een zogenaamde "spierzak". We worden niet geboren met de vaardigheid om onze blaas te controleren (dankuwel, luiers), maar door te "trainen" krijgen we er controle over. De blaas is gemaakt van elastisch weefsel en spierweefsel, en hoe voller ze zit, hoe meer het elastisch weefsel uitrekt. Wanneer ze vol geraakt, signaleert het brein aan de zenuwen dat het tijd is om ze leeg te maken.

"Extreem sportieve blaas"
Als je af en toe je plas even ophoudt omdat je bijvoorbeeld een spannende bioscoopfilm niet wil onderbreken, dan is er niet echt een risico, benadrukt Shteynshlyuger. Wel wordt het gevaarlijk als je er een gewoonte van maakt. Als je regelmatig een paar uur wacht met naar het toilet te gaan als je eigenlijk moet, jaren aan een stuk, creëer je een "extreem sportieve blaas", zoals de uroloog het benoemt.

Toch niet te lang wachten
Het klinkt misschien stoer om een extreem sportieve blaas te hebben, maar op lange termijn kan je zo het elastische weefsel beschadigen. Dat kan dan weer leiden tot verdere complicaties zoals achterblijvende urine, nierschade of een vergroot risico op infecties bij de urinewegen. Dit gebeurt gelukkig enkel in extreme gevallen, en de schade is niet noodzakelijk definitief. Maar toch maak je er best geen gewoonte van, en kruip je 's nachts toch beter uit je gezellig warme bed voor een nodige plaspauze. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Rory Gallagher - Bullfrog Blues


Rory Gallagher - Bullfrog Blues

Klik op de foto om hem te beluisteren






Rory Gallagher (Ballyshannon, 2 maart 1948 – Londen, 14 juni 1995) was een Iers bluesgitarist.


Rory Gallagher begon zijn carrière in de vroege jaren '60 als gitarist met de Fontana Showband. In de jaren 1964 en 1965 speelde hij in de Impact Sound Show Band (later The Impact Sound en tenslotte The Impact). In 1966 formeerde hij de driemansband Taste met Eric Kitteringham (bas) and Norman Damery (drums). In 1967 nam dit trio wat demo's op die in de jaren zeventig op LP verschenen onder de titel Taste In The Beginning. Nog in datzelfde jaar werden John Wilson en Richard "Charlie" McCracken resp. de nieuwe drummer en bassist van Taste en met hen zou Gallagher drie jaar samenwerken. Deze periode leverde twee studioalbums op: Taste en On The Boards. Een stortvloed van bootlegs werd in die tijd uitgebracht. Om dit tegen te gaan bracht platenmaatschappij Polydor zelf Live in Montreux en Live At The Isle Of Wight uit. Taste werd in 1970 ontbonden na onenigheid over de financiële huishouding en de rol van het management hierin.

Met Gerry McAvoy (uit Deep Joy) op bas en Wilgar Campbell (uit The Method) op drums ging Gallagher vervolgens verder onder zijn eigen naam: The Rory Gallagher Band of Rory Gallagher and his band. Zijn muziekstijl vertoonde de blues in al zijn facetten, maar met name ook de country blues. In 1973 vertrok Campbell naar The Mick Abrahams Band en werd vervangen door Rod De'Ath uit Killing Floor. Korte tijd later werd ook de toetsenist van Killing Floor, Lou Martin, lid van Rory's begeleidingsband. Gallagher werd door het muziekblad Melody Maker in 1972 en 1974 uitgeroepen tot 's werelds beste gitarist. Hij genoot onder andere in het Oostblok een grote populariteit. De band zou een naam opbouwen met marathonoptredens tijdens veelvuldige tournees. Zo speelden zij begin 1974 tijdens een nachtconcert voorafgaand aan een autoloze zondag in De Doelen in Rotterdam net zo lang door tot de bezoekers de eerste trein naar huis konden nemen. In de jaren '70 speelde ook de Belgische bluesgitarist Roland Van Campenhout regelmatig mee in de band van Gallagher.

Gallagher had veel succes met zijn live-optredens, maar scheen er nooit in te slagen dat op de plaat vast te leggen. Hij schuwde met zijn houthakkershemden en zijn afgeragde Fender Stratocaster alle vormen van glamour en deed ook nooit een poging een hit te maken. Hij had een grote schare trouwe fans onder wie vele epigonen die tijdens zijn concerten luchtgitaar speelden.

Tijdens een concert in februari 1995 in Nighttown in Rotterdam bleek Gallagher zo ernstig ziek, dat het voortijdig moest worden afgebroken. De zanger werd opgenomen in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam en later overgebracht naar een ziekenhuis in Londen. Daar onderging hij in april 1995 een succesvolle levertransplantatie. Hij overleed echter twee maanden later aan een longontsteking.

Gallagher wordt jaarlijks herdacht met de tributeconcerten "Cork rocks for Rory" in Cork en "Going to my home town" in zijn geboorteplaats Ballyshannon. In Ierland is hij geëerd met standbeelden en zijn verschillende straten naar hem genoemd. Postuum werd door zijn broer Donal het album Wheels within wheels uitgebracht, waarop Gallagher onder andere samenwerkt met de Spaanse gitarist Juan Martín, Ronnie Drew van The Dubliners en Béla Fleck.

In 1997 bracht de firma Fender een speciale Rory Gallagher Signature Stratocaster op de markt, die tot in de kleinste details (inclusief alle beschadigingen) op Rory's favoriete gitaar lijkt. Gallagher had zijn exemplaar (gefabriceerd in 1961) in 1963 tweedehands in Cork gekocht voor 100 pond.


Reageer op dit bericht

Nummerplaat elektrische fietsen valt wel héél groot uit

Nummerplaat elektrische fietsen valt wel héél groot uit

http://static2.hln.be/static/photo/2015/11/16/3/20151201050016/media_xll_8207973.jpg

Eigenaars van een snelle elektrische fiets die je vlot boven de 25 kilometer per uur stuwt, moeten sinds kort een nummerplaat bevestigen. Alleen: die zijn véél te groot. "Dit is gevaarlijk, want het kenteken steekt verraderlijk uit", vindt Nancy Germonprez uit Heule.

Omdat nogal wat elektrische fietsen ondersteuning geven tot een snelheid van 45 kilometer per uur, is beslist dat ze niet meer als normale fietsen kunnen worden beschouwd. Daarom moeten de fietsen sinds enkele maanden worden ingeschreven, moet de eigenaar een verzekering nemen en is ook een nummerplaat (kostprijs: 30 euro) verplicht.

"De wet is om na te leven", vindt Nancy Germonprez uit Heule. De vrouw kocht enkele weken geleden een fraaie elektrische fiets. "Enkele dagen geleden bracht de postbode mijn nummerplaat. Een knoert van een kenteken is het, véél te groot om aan mijn fiets te bevestigen."

De plaat die Nancy kreeg, is dezelfde als die voor motorfietsen: 21 cm breed en 14 cm hoog. "Ik probeerde het met bevestigingsstrips te bevestigen, maar het resultaat lijkt nergens naar. Bovendien is het gevaarlijk, omdat de nummerplaat behoorlijk uitsteekt. Ik wil best 30 euro betalen voor een kenteken, maar dan moet het in orde zijn."

Bij de FOD Mobiliteit was niemand bereikbaar voor een reactie. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Norah Jones - Keith Richards - Love Hurts



Norah Jones - Keith Richards - Love Hurts

Klik op de foto om ze te beluisteren







Norah Jones, volledige naam Geetali Norah Jones Shankar (New York City, 30 maart 1979), is een Amerikaanse jazz-zangeres.

Keith Richards (Dartford, 18 december 1943) is een Engelse gitarist, songwriter, zanger, producer en stichtend lid van de Engelse rockband The Rolling Stones.


Samen brengen ze Love Hurts


Reageer op dit bericht

Kerstbomenverkoop nu al losgebarsten

Kerstbomenverkoop nu al losgebarsten

http://static3.hln.be/static/photo/2015/18/15/7/20151130125904/media_xll_8206612.jpg

U hebt het misschien zelf al gemerkt door de vele foto's van versierde kerstbomen op Facebook, maar met de start van de advent is afgelopen weekend ook de verkoop van kerstbomen losgebarsten. De kwaliteit en de prijs zijn dezelfde als vorig jaar, zo is te horen bij kwekers en verkopers, maar dé trend zit hem in de stijgende vraag naar kleinere of net heel grote exemplaren.

Zowel retailer Carrefour als AVEVE bevestigen dat de prijzen stabiel blijven. "Ook de selectie van het assortiment is hetzelfde, het enige wat wij zien is dat in sommige streken mensen liever een potgekweekte boom meenemen en in andere streken bomen zonder wortelkluit populairder zijn", zegt Luc De Bruyne, manager productgroep Planten (AVEVE).

"Ook is er een stijgende vraag naar kleinere of grotere bomen, geen massaverschuiving, maar bij ons zit daar wel de groei. Potgekweekte boompjes van 60 tot 70 centimeter zijn geschikt als raamdecoratie of op appartementen, maar ook vraag naar grotere bomen van 2,5 meter en meer neemt ook toe." Bij Aveve worden bomen vanaf 10 euro verkocht. Een potgekweekte boom van anderhalve meter kost 25 euro, een gezaagde Nordmann van 1,75 tot 2 meter kan voor 37,50 euro weg.

Bij Carrefour, waar omwille van brandveiligheidsredenen in veel vestigingen bomen op parkings door derden verkocht worden, is ook te horen dat de prijzen stabiel blijven. "Een klassieke boom van één meter kost ongeveer 25 euro en een Nordmann van anderhalve meter of groter is er al vanaf 35 euro", zegt woordvoerder Baptiste van Outryve (Carrefour). Hij merkt op dat de verkoop van kunststofbomen van één tot anderhalve meter het ook goed doet, net als de vraag naar versiering, en dat blijkt vroeger dan vorig jaar. 

Het gros van de productie gebeurt dan wel in Wallonië, toch zijn er ook Vlaamse "kerstboomkwekers". Bij de beroepsvereniging voor bloemisten, snijbloementelers, boomtelers, tuinaannemers en detailhandelaars (AVBS) is te horen dat de prijzen eigenlijk met 3 procent moeten stijgen, om tegemoet te komen aan de stijgende kosten. De beroepsvereniging wijst op het arbeidsintensieve karakter van de oogst, zeker met de natte periode momenteel. 

Bij het pilootcentrum voor kerstbomen van de Union Ardennaise des Pépiniéristes weet men te vertellen dat er in Wallonië jaarlijks tussen de drie en vier miljoen bomen gekweekt worden, vooral voor de binnenlandse verkoop, maar dat ook nog eens een klein miljoen bomen geïmporteerd worden. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Achterkleinzoon Russische tsaar sterft als eenzaat in Australische outback

Achterkleinzoon Russische tsaar sterft als eenzaat in Australische outback

http://static1.hln.be/static/photo/2015/16/1/10/20151130060810/media_xll_8205850.jpg

De achterkleinzoon van de voorlaatste Russische tsaar is vandaag begraven in Darwin, in het noorden van Australië. Leonid Kulikovsky leefde jarenlang als eenzaat met zijn hond in een caravanpark, zonder iemand op de hoogte te stellen van zijn "koninklijke" achtergrond. Op zijn begrafenis kreeg hij alsnog een eerbetoon, de rijkste familie van de regio biedt hem ook een graf aan. Kulikovsky werd op 27 september dood aangetroffen onder een boom in het stadje Katherine, in de Australische outback. Het duurde negen weken voor de politie de identiteit van de 72-jarige man kon achterhalen.

Kulikovsky leefde al zes jaar in een caravanpark, waar hij bekend stond als "Old Nick". Hij leidde een erg teruggetrokken bestaan en sprak nooit over zijn familieverleden, zeggen zijn buren. "Hij kon met iedereen goed opschieten. Hij hield erg van zijn hond en las erg graag. Hij bezat een grote collectie Vikingboeken", aldus de eigenaar van het caravanpark.

Queen Elizabeth
Leonid Kulikovksy is de kleinzoon van tsaar Alexander III, die tussen 1891 en 1894 over Rusland regeerde. Zijn zoon Nicolaas II werd in 1917 tijdens de Russische revolutie geëxecuteerd, net als de meeste van zijn kinderen. Maar de familie Kulikovsky slaagde erin te ontsnappen naar Denemarken. Daar groeide ook de kleine Leonid op.

Als een jonge man migreerde hij naar Australië, maar nooit vermeldde hij zijn familiegeschiedenis.  Er is bloedverwantschap tussen de Russische tsaar en Queen Elizabeth II, die monarch is van Australië.

Kulikovsky heeft nog een zus in Denemarken, maar ze hebben al twintig jaar geen contact meer met elkaar. Maandag is hij begraven in de orthodoxe kerk van Darwin. Er was ook een vertegenwoordiger van de Russische ambassade aanwezig. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Waarom het zo moeilijk is om af te vallen

Waarom het zo moeilijk is om af te vallen

http://static0.hln.be/static/photo/2015/12/10/3/20151129113503/media_xll_8204193.jpg

Als je af en toe eens toegeeft aan die koekjescraving (schuldig hierzo), is het niet verwonderlijk dat je dieet niet naar wens verloopt. Maar soms eet en sport je zoals het moet en wil het nog steeds niet lukken. De wetenschap heeft daar nu gelukkig ook een verklaring voor gevonden.

De verklaring is eigenlijk heel simpel: niet iedereen is gebaat met de algemene voedingsvoorschriften. We weten allemaal dat te veel suiker en te veel vet slecht is voor de lijn, maar de precieze aangeraden hoeveelheden blijken niet voor iedereen te kloppen.

In een nieuwe studie, gepubliceerd in het tijdschrift Cell, onderzochten Israëlische wetenschappers nauwkeurig het doen en laten van 800 mensen. Ze keken daarbij vooral naar hoe hun voedingspatroon invloed had op hun gezondheid. En wat bleek? Er waren grote verschillen bij hoe de mensen reageerden op voeding, en dat geldt voor alle leeftijden. Waar sommige zaken de suikerspiegel van sommigen deden stijgen, deden ze net het omgekeerde bij anderen.

"We denken al jaren dat obesitas zo alomtegenwoordig is omdat mensen zich niet houden aan onze voedingsvoorschriften", aldus het Weizmann Institute of Science. "Maar dit onderzoek toont dat het probleem wel eens bij die voorschriften zou kunnen liggen." De onderzoekers vermoeden dat die achterhaald zijn. "We zien nu al dat we meer wegen dan 30 jaar geleden, ook al eten we en sporten we op dezelfde manier. Ons microbiologisme zou dus veranderd kunnen zijn."

De oplossing? Dieetvoorschriften op maat. "We werken nu aan een algoritme die je voeding persoonlijk maakt. Met enkele testen zoeken we uit hoe je reageert op bepaalde zaken, en aan de hand daarvan werken we een eetpatroon uit. In de toekomst zullen diëten zeer persoonlijk worden." (br.hln)

Reageer op dit bericht

Bejaarde (80) neemt verwaarloosde puppy's mee op trip op zijn 'hondentrein'

Bejaarde (80) neemt verwaarloosde puppy's mee op trip op zijn 'hondentrein'

http://static2.hln.be/static/photo/2015/18/8/1/20150923111656/media_xll_8020336.jpg

15 jaar geleden ging Eugene Bostick uit Fort Worth in Texas op pensioen, maar hij vond een andere nuttige bezigheid. Hij bouwde eigenhandig een treintje om achtergelaten hondjes een paar keer per week mee op uitstap te nemen. Zijn buurvrouw Tiffany Johnson zegt op Facebook dat ze "hem eindelijk durfde te vragen een foto van hem te nemen". En dan gaan zulke mooie dierenverhaaltjes al snel viraal...

Het was de harteloosheid van anderen die Bostick bewoog tot zijn nieuwe levensdoel. "We wonen in een doodlopende straat, waar ik met mijn broer een paardenstal heb", vertelt hij aan The Dodo. "Soms komen er mensen langs om hun hondje er voor dood achter te laten. We begonnen dan maar zelf de beestjes te verzorgen en te voederen. We zorgden voor een plek waar ze konden leven."

En Bostick deed nog méér dan dat voor de verwaarloosde honden. Ook al hebben ze alle ruimte op de boerderij, toch kregen de puppy's nog een extraatje. Omdat Bostick wilde dat ze ook gelukkig zouden zijn. Conducteur Eugene rijdt daarom de negen blaffertjes twee keer per week ergens naartoe in zijn zelfgebouwde hondentrein.

"Als ze mij nog maar bezig horen om de trein in gereedheid te brengen, raken ze helemaal opgewonden", vertelt Bostick. "Ze komen allemaal zelf af en springen dan in de trein. Klaar voor vertrek." De bejaarde man wil zo lang doorgaan met zijn uitstapjes als hij kan. "De hondjes vinden het gewoon geweldig." (br.hln)

Reageer op dit bericht

Meer van athea

↑ Terug naar de berichten