Naar de inhoud

athea

akke.beakke.be



Archief

John Hiatt - Cry Love


John Hiatt - Cry Love

Klik op de foto om hem te beluisteren






John Hiatt (Indianapolis, 20 augustus 1952) is een Amerikaanse singer-songwriter.

John Hiatt begon zijn solocarrière in 1974. Hij beoefende een groot aantal stijlen, van rock and roll tot New Wave en folk. Hij schreef veel songs voor andere artiesten. In Nederland brak hij door met de plaat Bring the Family (1987). Daarop volgen Slow Turning (1988), Stolen Moments (1990), en Perfectly Good Guitar (1993). In het najaar van 2007 kwam Hiatt naar Nederland voor een viertal solo concerten. In 2008 kwam de plaat Same Old Man uit, in 2010 gevolgd door The Open Road.


Reageer op dit bericht

Zoekgeraakte puppy 1.400 km van huis teruggevonden

Zoekgeraakte puppy 1.400 km van huis teruggevonden

http://static2.hln.be/static/photo/2015/15/5/3/20150812173955/media_xll_7926663.jpg

De Amerikaan Matt Turner uit Texas was ontroostbaar toen zijn elf maanden oude puppy vorige week spoorloos verdween. Turner ging op zoek naar de Australische herder en deelde flyers uit, maar zijn geliefde huisdier bleef vermist. Tot de man een telefoontje kreeg uit Florida... ruim 1.400 kilometer van zijn woonplaats.

Bell werd gevonden in Orange Park in de Amerikaanse staat. Hoe ze daar terechtkwam is een raadsel. De puppy werd naar een dierenkliniek gebracht en onderzocht. Ze verkeerde gelukkig in goede gezondheid. Tijdens de controle ontdekte personeel van Clay Humane Society dat Bell gechipt was. Zo kwamen ze Turner op het spoor. Maandag namen het baasje en zijn zoon het vliegtuig naar Florida om hun beminde viervoeter weer in de armen te sluiten. Nadien volgde een lange rit naar huis. Het personeel van de dierenkliniek vermoedt dat Bell "een lift" naar Florida heeft gekregen. Turner heeft geen idee hoe het teefje is kunnen ontsnappen. Hij is vooral opgelucht dat ze opnieuw thuis is. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Hoe komt het dat je haar grijs wordt (en kan je het voorkomen?)

Hoe komt het dat je haar grijs wordt (en kan je het voorkomen?)

http://static2.hln.be/static/photo/2015/2/1/8/20150811183822/media_xll_7924313.jpg

Vroeg of laat zullen die grijze haren van ouderdom onvermijdelijk opduiken. Hoe komt het eigenlijk dat onze haren grijs worden naarmate we ouder worden? En kunnen we dat gevreesde proces van grijs worden niet een beetje tegenhouden? Haarexperte Madeleine Preston lost onze brandende vragen op.

"De meeste vrouwen zien de eerste grijze haren opduiken rond hun 30ste, en rond je 50 is ongeveer de helft van je haar helemaal grijs," legt haar- en hoofdhuidexperte Madeleine Preston uit. "Grijs haar is een combinatie van haren met een normaal pigment, gemengd met witte haren. Haar wordt wit wanneer de pigmentcellen die verantwoordelijk zijn voor kleur niet langer geproduceerd worden. Hoe snel je grijs wordt heeft grotendeels met je genen te maken, al zijn er ook externe factoren die het proces kunnen beïnvloeden."

Hoe snel word ik grijs?
Hoe snel je ouders grijs zijn geworden bepaalt dus grotendeels of jij er ook vroeg bij zal zijn, en over het algemeen worden blanke mensen op jongere leeftijd grijs. Ook ziektes zoals diabetes, bloedarmoede of schildklierproblemen kunnen het grijswordingsproces versnellen. Het tegenhouden van grijskleurende haren is een onmogelijke missie, maar je kan wel op een paar dingen letten om die grijze haren een klein beetje te proberen uitstellen.

Je haar als barometer
"Je haar is een perfecte barometer voor je gezondheid: als het goed gaat met je lijf, dan uit zich dat ook altijd in je haar," legt Preston uit. "Bepaalde voedingsstoffen hebben dan ook een invloed op de gezondheid van je haar. Haar bestaat uit het eiwit keratine, en daarom zijn eieren en vis een goed idee om je haar zo lang mogelijk gezond te houden."

"Ook essentiële aminozuren zijn belangrijke voedingsstoffen voor je haar. Die komen het vaakst voor in dierlijke eiwitten, het soort eiwitten dat ook het makkelijkst door je lichaam wordt opgenomen. Een tekort aan vitamine B12, zink of calcium wreekt zich meteen op je haar. Vegetariërs komen deze sneller tekort omdat ze minder dierlijke eiwitten opnemen, en zoeken best waardige vervangers in bijvoorbeeld kaas of eieren."

Hipster in het grijs
Ondanks je gezonde voedingsgewoonten toch nog sneller grijs dan gehoopt? Dat zou heel goed kunnen, want genetische factoren blijven nu eenmaal doorslaggevend. Maar voor je naar de kapper rent voor een haarkleurbeurt: grijs haar is nog steeds hip, zoals Lourdes Leon - de dochter van Madonna - hier bewijst. Geen reden tot paniek dus bij die eerste grijze sprietjes. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Waarom je zo snel terug honger hebt na het ontbijt

Waarom je zo snel terug honger hebt na het ontbijt

http://static3.hln.be/static/photo/2015/17/16/1/20150812081942/media_xll_7924651.jpg

Het ontbijt nog maar net achter de kiezen, en je maag gromt even later al weer luidruchtig om een volgende hap? Als de lunch op dat moment - helaas - nog uren van je verwijderd is, maak je waarschijnlijk één van deze vijf veelvoorkomende ontbijtfouten.

Te weinig calorieën

We weten het: je bent het waarschijnlijk gewend om in termen van "te veel calorieën" te denken, maar er bestaat ook zoiets als te weinig voedingsstoffen opnemen. Een ideaal ontbijt bevat 300 à 400 kcal. Als je op dieet bent neig je waarschijnlijk naar de 300 à 350, maar daar zak je beter niet onder. De ochtend doorkomen met minder dan 300 kcal zal je een onweerstaanbare honger bezorgen na 1 à 2 uurtjes, en die raakt niet gestild met die appel of banaan als tussendoortje.

Er ontbreken voedingsstoffen

Wat je eet 's ochtends is even belangrijk als hoeveel je eet. Volgens voedingsdeskundige Stephanie Clarke bestaat elke maaltijd idealiter uit eiwitten om je honger te stillen, koolhydraten om energie te leveren en gezonde vetten om je verzadigd te doen voelen. Zorg voor 13 à 20 gram eiwitten, 40 à 55 gram koolhydraten en 10 tot 15 gram gezonde vetten. Ook vezels zijn belangrijk om je een vol gevoel te bezorgen, dus zorg ervoor dat je ontbijt ongeveer 6 gram vezels bevat. Vul bij voorkeur aan met een stukje fruit.

Concreet: in water bereide havermoutpap zal je op zich niet voldoende energie geven, en je maakt het beter klaar met wat (soja)melk en een lepel pindakaas of gehakte noten erbij. Roer door je yoghurt ook wat fruit en granola, of kies voor een eitje met een volkoren boterham en eventueel een stukje avocado.

Je eet iets uit dit lijstje

Een koffiekoek, een kommetje crunchy muesli, een sandwich met choco, een croissant of pannenkoeken: al deze dingen worden sociaal aanvaard als gangbare ontbijten, maar ze zitten barstensvol suiker. Die suiker zorgt voor een onmiddellijke en snelle energiepiek, die daarna even snel weer daalt. Gevolg: een razende honger rond een uur of tien. Ben je echt een zoetekauw, kies dan voor natuurlijke zoete dingen zoals een banaan, of roer wat honing en kaneel door je havermoutpap.

Je dénkt dat je honger hebt

Hoofdpijn, trillende vingers of wat raar gegrom in je buik: het zijn symptomen waarvan je zou kunnen denken dat ze door honger aan de oppervlakte komen. Maar misschien heb je gewoon wat te weinig geslapen, al iets te veel koffie gedronken of heb je dorst? Luister naar je lichaam, en geef het wat het op dat moment nodig heeft. Eens vroeger in je bed kruipen of wat meer water drinken tussendoor kan ook al helpen. Onderzoek wees al uit dat slaaptekort je meer doet eten de dag nadien, dus die goede nachtrust is niet alleen voor je hersenpan belangrijk.

Je hebt nood aan een snack

Een klein beetje honger tussen het ontbijt en het middagmaal is natuurlijk niet abnormaal, en twee tussendoortjes doorheen de dag zijn zelfs gezond. Een ontbijt zou je drie à vier uur comfortabel gevuld moeten houden. Daarna kan je rustig genieten van een gezonde snack, al kies je best een tussendoortje dat minder dan 150 kcal bevat en waar eiwitten inzitten voor een voldaan gevoel. Een yoghurtje, wat fruit besmeerd met pindakaas of een handjevol noten zijn ideaal voor een ochtendlijke snack. (br.hln)

Reageer op dit bericht

The Artist-hond Uggie overleden

The Artist-hond Uggie overleden

http://static3.hln.be/static/photo/2015/0/0/6/20150812085944/media_xll_7925451.jpg

Uggie, het hondje dat wereldberoemd werd dankzij de film The Artist, is vrijdag overleden. De dertienjarige jack russel kreeg in Los Angeles een spuitje. Uggie was al een tijd ziek.

De viervoeter had een tumor in zijn prostaat. Zijn baasje Omar Von Mueller vond het moeilijk de knoop door te hakken en Uggie in te laten slapen, zei hij tegen TMZ. Uggie kreeg de laatste weken steeds meer last van de tumor.

Met zijn rol in The Artist, dat vijf Oscars won, vergaarde Uggie wereldfaam. De jack russel won onder meer een Golden Collar Award en hij mocht zijn pootafdrukken achterlaten op de Hollywood Walk of Fame. Daarmee werd Uggie het eerste dier dat vereeuwigd werd in de beroemde straat.

Sarah Clifford, die Uggie trainde, noemt de viervoeter een 'perfect terriertje' en herinnert zijn tomeloze energie. "Hij heeft voor altijd een plekje in mijn hart en ik zal zijn voorliefde voor kip en hotdogs nooit vergeten." (br.hln)

Reageer op dit bericht

Steve Harley & Cockney Rebel - Sebastian



Steve Harley & Cockney Rebel - Sebastian

Klik op de foto om ze te beluisteren






Steve Harley & Cockney Rebel is een Britse popgroep onder aanvoering van zanger Steve Harley. De band werd bekend in de vroege jaren 70  met hits als Sebastian en Make Me Smile (Come Up And See Me).


Harley had al enige tijd samengewerkt met John Crocker als straatmuzikant voor zij in 1972 de band Cockney Rebel oprichtten. Als drummer werd Stuart Elliott aangetrokken, als bassist Paul Jeffreys en als toetsenist Milton Reame-James. Al na vijf optredens kwamen zij onder contract bij EMI, en met het nummer Sebastian hadden zij succes in een aantal Europese landen. Als debuutalbum kwam in 1973 The Human Menagerie uit, volgens veel fans hun beste album.


Al snel werd duidelijk dat Harley de band als zijn begeleidingsband zag, en dat de band daardoor geen lang leven beschoren zou zijn. Toch bracht de band enkele hitsingles uit, waaronder Judy Teen en Mr. Soft. De band werd in 1974 verkozen tot "Most Outstanding New Act", maar aan het einde van een succesrijke toer in dat jaar namen alle bandleden op Elliott na ontslag. Harley zou vervolgens met sessiemuzikanten optredens verzorgen voor popprogramma's als Top of the Pops. Vanaf dat moment zou de band alleen in naam bestaan, en betrof het een solo-project van Steve Harley.


Het album The Best Years of Our Lives uit 1974 werd geproduceerd door Alan Parsons, waarvan de hitsingle Make Me Smile (Come Up And See Me).


Na 1974 ging het allemaal wat minder met Harley, op een paar kleine projecten in 1979 en begin jaren 80 na was het rustig rondom de zanger. Eind jaren 80 zou hij opnieuw met het oude Cockney Rebel-repertoire op het podium staan. In de jaren 90 zou hij twee solo-albums uitbrengen, waarna in 2005 weer een album onder de naam Cockney Rebel: The Quality of Mercy. Zijn huidige tourband noemt hij Cockney Rebel Mark III, maar afgezien van drummer Elliott zitten daar geen originele bandleden in.


Reageer op dit bericht

Kleuter maakt designerjurken na met kleurstiften

Kleuter maakt designerjurken na met kleurstiften

http://static2.hln.be/static/photo/2015/0/13/8/20150811111459/media_xll_7922183.jpg

Normaal gezien hou je kinderen met kleurstiften in de hand zo ver mogelijk weg van je kleren, maar daar dachten Charlotte Kemp en haar 5-jarige dochter Martha duidelijk anders over. Samen kopieerden de twee designerjurken uit de laatste collectie van Dolce & Gabbana, en het resultaat lijkt net echt.

In de laatste herfst/winter collectie van het Italiaanse modelabel Doce & Gabbana zaten enkele satijnen jurken met kindertekeningen op, om moeders overal ter wereld te eren. De ontwerpen kosten ongeveer 3000 euro per stuk, dus besloten de Britse Charlotte Kemp en haar vijfjarige dochter Martha om het heft in eigen handen te nemen.

Het duo kocht een spotgoedkope witte jurk van de Britse keten Closet, en dochter lief mocht zich daarna uitleven met viltstiften. Zoals je hieronder kunt zien is het resultaat prachtig én betaalbaar. Helaas kan je er wel niet mee in de regen, vertelde Martha aan The Daily Mail. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Vlaamse schrijver Eriek Verpale overleden op 63-jarige leeftijd

Vlaamse schrijver Eriek Verpale overleden op 63-jarige leeftijd

http://static1.hln.be/static/photo/2015/12/5/3/20150810213538/media_xll_7922328.jpg

Auteur en dichter Eriek Verpale is overleden. Dat heeft schrijver Jan Haerynck maandagavond bekendgemaakt. Bij het grote publiek was Verpale vooral bekend als schrijver van "Alles in het klein" (1990), dat in 1992 de NCR-prijs voor literatuur kreeg.

Eriek Verpale, of Eric Verpaele, zoals zijn echte naam luidde, werd geboren op 2 februari 1952 in Zelzate. Hij werd opgevoed door zijn uit Litouwen afkomstige joodse overgrootmoeder, die vlak naast hem woonde. Hierdoor werd zijn belangstelling gewekt voor de joodse cultuur. Tot aan zijn dood was Eriek Verpale bijzonder gefascineerd door het jodendom.

Bij het grote publiek was Verpale vooral bekend als schrijver van "Alles in het klein" (1990). Ook het door acteur Bob De Moor opgevoerde toneelstuk Olivetti 82 (1993) was eerst een theaterseller en werd later verfilmd door Rudi Van Den Bossche (in 2001) met in de hoofdrol Dirk Roofthooft. In 2014 werd het nogmaals verfilmd als monoloog met titel "Bernard" met in de hoofdrol Thomas Wander.

Enkele jaren geleden publiceerde Verpale nog tien gedichten in Het Liegend Konijn, meerdere in de Poëziekrant en De Brakke Hond en op de Nederlandse poëziesite Contrabas. Hij heeft nog meerdere gedichten en flarden proza plus eindeloze dagboeknotities achtergelaten.

Eriek Verpale laat een zoon na. Hij wordt in strikte intimiteit begraven. (br.hln)

Reageer op dit bericht

Vast in een nachtmerrie waar ze niet kan uit ontwaken: Gina schreeuwt om hulp

Vast in een nachtmerrie waar ze niet kan uit ontwaken: Gina schreeuwt om hulp

http://static2.hln.be/static/photo/2015/8/16/10/20150810212725/media_xll_7922305.jpg

Ze leeft in de duisternis, met een blinddoek over haar ogen en een koptelefoon over haar oren. Zonlicht en geluid kan ze niet verdragen. Op haar stem kan ze evenmin een beroep doen en elke beweging doet onvoorstelbaar veel pijn. Ze houdt van knuffels, maar een aanraking betekent telkens weer een kwelling. En haar toestand zal alleen nog maar verslechteren.

De Nieuw-Zeelandse Gina bracht de voorbije tien jaar door in een donkere, stille kamer. Het ergste van al? De dokters weten niet eens wat er precies met haar scheelt.

De veertiger doet haar lijdensweg nu uit de doeken in een documentaire. Ze wil duidelijk maken dat ze niets meer heeft om voor te leven. De dood is haar enige uitweg, maar die 'oplossing' wordt gedwarsboomd door haar regering.

Gina heeft een simpele boodschap voor de tegenstanders van vrijwillige euthanasie. "Neem mijn plaats in. Volgens mij kan een barmhartige God er niets op tegen hebben dat mensen een humane dood willen sterven."

Wendell Cooke is de regisseur van de documentaire, die de titel 'One Woman's Fight to Die' (Het gevecht van een vrouw om te sterven; nvdr) kreeg. "Ik wil hiermee de ogen van de mensen openen", klinkt het. "Elke dag leveren mensen een ongelijke strijd tegen ongeneeslijke ziektes. Door de gesprekken die ik met haar had, heb ik ingezien dat die beslissing enkel en alleen bij haar zou moeten liggen."

"We zijn heus niet op zoek gegaan naar het extreemste geval dat we konden vinden", gaat Cooke verder. "Ze moet nu eenmaal leven met die afgrijselijke aandoening en haar krachten zijn op. Met haar verstand is niets mis, dus ze is eigenlijk constant aan het nadenken over de situatie."

In de reportage maakt Gina gebruik van letters op een aanraakscherm om haar boodschap duidelijk te maken. "Ik heb een zeldzame genetische aandoening die mijn ogen, oren, strottenhoofd en gewrichten treft", klinkt het letterlijk. "Ik leef in duisternis en bijna complete stilte, want geluid en licht kunnen mijn ogen en oren nog meer beschadigen. Mijn spieren zijn weggekwijnd en mijn stem heb ik niet meer."

Na twee mislukte pogingen in Nieuw-Zeeland om euthanasie te legaliseren, hoopt Cooke dat zijn documentaire opnieuw een debat op gang kan brengen. "Met de hulp van het publiek moet het lukken om de wet in dit land te veranderen."

Paul Russell, de directeur van een organisatie die zich verzet tegen hulp bij zelfdoding, denkt er echter helemaal anders over. "Natuurlijk is het lastig voor haar, ze heeft een ongelooflijk zeldzame aandoening. Ik ben geen harteloze klootzak, het is evident dat ik met haar meeleef. Maar zeg mij hoe je de wet kan aanpassen zonder kwetsbare personen daarbij in gevaar te brengen. Ik vond het een emotionele uitzending, maar zo'n kwestie kan niet 'à la tête du client' afgehandeld worden. Ik heb zelf een zoon met een handicap, ik vraag me af of we niet iets anders voor haar kunnen doen."

Een antwoord waar Cooke geen vrede mee neemt. "Ik snap je bezorgdheid, maar zorg dan voor goede wetten die het risico op misbruik zo klein mogelijk maken. Dat doen we toch ook met andere riskante bezigheden, zoals autorijden of alcoholgebruik?"

In België werd het recht op euthanasie al in 2002 goedgekeurd, enkel Nederland was nog iets sneller. In Amerika mogen dokters slechts in vijf staten een dodelijke medicijnencocktail voorschrijven om het leven van terminale patiënten voortijdig te beëindigen. Gina hoopt dat Nieuw-Zeeland zich in dat rijtje zal voegen. "Hoe ik wil sterven? Een pil slikken en in slaap vallen. Zo kan ik vredig sterven, terwijl ik de hand van mijn zus vasthoud." (br.hln)

Reageer op dit bericht

Tien jaar lang lag deze hond aan de ketting, nu proeft hij voor het eerst van vrijheid

Tien jaar lang lag deze hond aan de ketting, nu proeft hij voor het eerst van vrijheid

http://static3.hln.be/static/photo/2015/15/5/3/20150810161437/media_xll_7921818.jpg

De hond leek niet erg speels toen Jared Piper hem voor de eerste keer zag in een tuin in de Amerikaanse staat Arizona. Niet moeilijk, hij lag zielig aan een ketting en blafte op iedereen. Op een dag besloot de man om halt te houden en kennis te maken. Het betekende de redding voor 'Rusty Diamond' uit zijn erbarmelijke situatie.

Het bleek dat Rusty gewoon heel erg eenzaam was. De viervoeter had nood aan affectie. Jared maakte elke dag even tijd voor de hond en Rusty werd minder afstandelijk en vriendelijker. Hij kwispelde en schuurde met zijn kop tegen de omheining aan zodat hij kon gestreeld worden.

De situatie waarin de viervoeter verkeerde, was eigenlijk vreselijk. Jared had hem nooit vrij zien rondlopen, op zijn hele lichaam zaten er vliegen en hij had een tumor aan zijn buik. Jared besefte dat het zo niet langer verder kon en dat hij de hond moest proberen te redden.

Gemeen
Op een dag kwam het baasje naar buiten toen Jared de hond aan het strelen was. Ze vertelde dat Rusty al meer dan tien jaar aan de ketting lag omdat hij "gemeen" was. Vrijheid kende de hond niet.

Jared vertelde de vrouw dat hij niet wegging zonder Rusty. Eerst weigerde ze maar dan na wat aandringen, gaf ze de viervoeter toch mee. En dus gingen Jared en de hond samen op stap. Eerst wandelde Rusty nog onwennig naast de man maar dan werd het dier steeds enthousiaster. Hij gedroeg zich niet agressief, noch defensief. Hij nam alles in zich op alsof hij klaar was voor een nieuwe start in zijn leven.

Rusty genoot van alles voor de eerste keer zoals zijn eerste wasbeurt. Hij werd een vrolijke gezonde hond. Jared kon de lieve viervoeter niet adopteren, dus ging hij op zoek naar een familie die dat wel kon.

Paradijs
Het perfecte gezin werd gevonden. Een groot huis met een grote tuin is nu het speelterrein van Rusty samen met de andere honden van de familie. Voor Rusty is het een paradijs op aarde na tien ellendige jaren.

Nu heeft de hond eindelijk waar hij recht op heeft: een liefdevolle thuis. Gewoon omdat iemand de moeite deed om even halt te houden.

Het ga je goed Rusty! (br.hln)

Reageer op dit bericht

Meer van athea

↑ Terug naar de berichten